Ο Bill Ward μόλις εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
“Αγαπητοί οπαδοί των Sabbath,
Με ειλικρινή μου λύπη θέλω να σας ενημερώσω ότι μετά από μία τελική προσπάθεια να συμμετέχω στις επερχόμενες συναυλίες των Sabbath, η αποτυχία συμφωνίας συνεχίστηκε. Αυτή τη στιγμή θέλω να σας ενημερώσω ότι δεν θα παίξω με τους Black Sabbath στη συναυλία του Birmingham στις 19 Μαΐου 2012 ούτε σε αυτή του Donington στις 10 Ιουνίου 2012. Τέλος, δεν θα συμμετάσχω ούτε σε αυτή του Lollapalooza στις 3 Αυγούστου 2012.
Είμαι πολύ λυπημένος που σας φέρνω αυτά τα νέα. Θέλω πραγματικά να παίξω με το συγκρότημα και λυπάμαι πάρα πολύ που δεν γίνεται. Ακόμα και αυτή η δήλωση μου προκαλεί πολύ πόνο καθώς ήμουν πολύ ενθουσιασμένος που θα μπορούσα να παίξω πλάι στον Tony Iommi μετά τις θεραπείες του. Ήθελα όλο αυτό να γίνει πραγματικότητα.
Για να εκφράσω τις σκέψεις μου σε εσάς τους οπαδούς των Sabbath, θα σας μιλήσω για μία πρόσφατη εμπειρία του αδερφού μου Jimmy. Ο Jimmy, ζει στο Ην. Βασίλειο. Όταν μίλησα μαζί του πριν από μερικές ημέρες μου είπε ότι ένας γνωστός του τον σταμάτησε στον δρόμο και τον ρώτησε: “θα παίξει ο αδερφός σου στο Birmingham; Τι γίνεται; Περίμενα στην ουρά με τον γιο μου και πλήρωσα Χ χρήματα για τα εισιτήρια της συναυλίας.”
Ο γιος του άνδρα αυτού είναι drummer. Θα δει τους Sabbath και θέλει να δει τον Bill Ward να παίζει drums. Όταν έμαθα αυτά τα νέα ένιωσα πολύ άσχημα. Δεν μπορούσα παρά να νιώσω δυσαρέσκεια για την αποτυχία να φτάσουμε σε κάποια συμφωνία, την αποτυχία να θυμηθούμε από πού ξεκινήσαμε, την αποτυχία να είμαστε και πάλι αδέρφια όπως ήμασταν κάποτε. Για να γίνω σαφής δεν κατηγορώ κάποιον από τους άλλους. Θα σκεφτόμουν ότι και για αυτούς δεν θα ήταν εύκολο, αλλά η κατάσταση είναι πολύ λυπηρή. Είναι πολύ λυπηρό που φτάσαμε μέχρι εδώ. “Αυτό”, σίγουρα θα αφήσει το στίγμα του και θα είναι μία ανεπιθύμητη μνήμη. Ελπίζω κάποτε να περάσει.
Η καρδιά μου βυθίστηκε όταν ο Jimmy μου είπε για αυτό το αγόρι. Ξέρω ότι θα απογοητευτεί και δεν ξέρω τι μπορώ να κάνω εκτός από το να το αγκαλιάσω και να του πω ότι το αγαπώ. Οι οπαδοί των Sabbath έχουν φωνή και πρόσωπο, για μένα είστε άνθρωποι, έχετε οικογένειες και απόγνωση. Έχετε αγριότητα και αισθήματα και για μένα είστε αυτό το νέο παιδί στην Αγγλία. Δεν ξέρω πως μπορώ να φτιάξω το μέρος μου σε αυτή ην αποτυχία εκτός από το να σας αγκαλιάσω να σας πω ότι σας αγαπώ και να σας πω πόσο πολύ λυπάμαι.
Κατά τη διάρκεια όλης αυτής της διαδικασίας, η οποία ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο, έπρεπε να υπερασπιστώ τον εαυτό μου ξανά και ξανά. Έπρεπε να υπερασπίσω τον εαυτό μου και κάνοντας το, κατάλαβα ότι οι ενέργειες μου, έμμεσα, αν και χωρίς να το θέλω, στεναχώρησαν και πλήγωσαν πολλούς από εσάς. Ξέρω ότι δεν θα μπορούσα να κάνω αυτές τις συναυλίες συμφωνώντας με αυτούς τους όρους. Υποσχέθηκα μετά την τελευταία ευρωπαϊκή περιοδεία και το Ozzfest, ότι δεν θα ξανασυμμετείχα σε αυτό, κατά τη γνώμη μου, ένα καθόλου ικανοποιητικό συμβόλαιο. Πρέπει να υπερασπιστώ κάτι όσο επίπονο και αν είναι.
Νωρίτερα, τον Απρίλιο του 2012, ζητήθηκα να συμμετέχω “ελάχιστα” στο Download festival. Πιστεύω ότι μου πρότειναν να παίξω τρία κομμάτια ενώ κάποιος άλλος drummer λογικά θα έπαιζε τα υπόλοιπα με τους Black Sabbath. Δεν ήθελα να συμμετέχω σε αυτή την προσφορά. Δεν ήμουν έτοιμος να δω έναν άλλο drummer να παίζει τα κομμάτια των Sabbath ενώ εγώ μπορούσα να παίξω μόλις τρία.
Έμαθα για τη συναυλία στο Birmingham, την Δευτέρα 30 Απριλίου μέσω μίας διαφήμισης στο Internet. Με στεναχώρησε το γεγονός ότι το συγκρότημα θα έπαιζε στο Birmingham χωρίς εμένα. Δεν γνώριζα τίποτα πιο πριν για την ημερομηνία ή το που θα γίνει και ένιωσα εντελώς απομονωμένος. Επικοινωνήσαμε με τον εκπρόσωπο των Black Sabbath για να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Εν τω μεταξύ το συνεργείο μου και εγώ μαζί με τους σπόνσορες μας στις Η.Π.Α. κανονίσαμε τα πάντα για μία γρήγορη μεταφορά στην Αγγλία. Δεν έμεναν πολλά να κάνουμε. Ήμασταν σε αναμονή από τα μέσα του Ιανουαρίου 2012. Ήμασταν έτοιμοι να φύγουμε από τις 4 Μαΐου 2012. Υπήρχαν όμως δύο καίρια σημεία: ένα ήταν να συμφωνήσουμε στο μέρος και δεύτερον να φτάσουμε εγκαίρως στην Αγγλία. Υπολογίσαμε ακόμα και το jetlag όπως επίσης και τις πρόβες στο κέντρο του Birmingham, διαμονή και τα πάντα. Όλα είχαν κανονιστεί και απλά περιμέναμε την επιβεβαίωση.
Η επικοινωνία μεταξύ του αντιπρόσωπου και του δικηγόρου μου κράτησε από τις 5 Μαΐου μέχρι τις 9. Η προσφορά που λάβαμε στις 9 Μαΐου ήταν: “Ελάτε στην Αγγλία, παίξτε δωρεάν και ας δούμε πως θα πάει η πρώτη συναυλία.” Μπήκα σε πειρασμό. Το να παίξω δωρεάν για μένα δεν ήταν πρόβλημα αλλά το “να δούμε πως θα πάει η πρώτη συναυλία” άφηνε ένα στοιχείο ρίσκου το οποίο θα μπορούσε να επηρεάσει το Download. Η ιδανική μου ιδέα ήταν να παίξω σε ολόκληρη την συναυλία του Birmingham, του Download και του Lollapalooza.
Ειδοποίησα τον αντιπρόσωπο ότι η 10η Μαΐου ήταν η τελευταία μου μέρα για να προλάβω τα πάντα στην Αγγλία. Το βράδυ της 9ης Μαΐου ζήτησα να σταλεί στον αντιπρόσωπο ένα μικρό γράμμα ρωτώντας αν είχαμε φτάσει σε συμφωνία. Το πρωί της 10ης Μαΐου έλαβα μία απάντηση που το επιβεβαίωνε. Αφού συμβουλεύτηκα τους ανθρώπους μου και το συνεργείο μου αποφασίσαμε να τα παρατήσουμε και να σταματήσουμε.
Δεν μπορώ να βάλω προτεραιότητες στους οπαδούς τους Sabbath κάνοντας τη μία συναυλία πιο σημαντική από κάποια άλλη. Δεν μπορώ να το κάνω. Δεν μπορώ να πάω στο Birmingham και “να δω τι θα γίνει” ξέροντας ότι υπάρχει ρίσκο να μη μπορώ να παίξω στο Download ή στο Lollapalooza. Για μένα είναι όλα ή τίποτα. Αναγκάστηκα να πω όχι στο Birmingham γιατί απλά ήθελα να παίξω σε όλες τις συναυλίες. Το να πω όχι στο Birmingham ήταν πολύ δύσκολο για μένα. Η οικογένεια μου μεγάλωσε στο Birmingham. Οι Black Sabbath μεγάλωσαν στο Birmingham. Είναι ακόμα η πατρίδα μου και λυπάμαι πολύ που έφτασα σε μία τέτοια δύσκολη απόφαση.
Αν και η δήλωση που έγινε ότι “η πόρτα είναι ανοιχτή για μένα” όπως εξήγησα παραπάνω το να περάσω αυτή την πόρτα δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Υπάρχουν πολλά πολύπλοκα θέματα και πράγματα που δεν έχουν ειπωθεί. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι τα κριτήρια μου για ένα συμβόλαιο που μπορώ να υπογράψω βασίζονται σε αρχές, σεβασμό και αναγνώριση της ιστορίας μου μέσα στο συγκρότημα.
Δεν κρατάω κακία προς το συγκρότημα και τα μέλη. Ακόμα τους αγαπώ. Είμαι επιεικής μαζί τους, είμαι εκνευρισμένος μαζί τους όπως και αυτοί. Η πάλη μου δεν ήταν ποτέ με αυτούς. Θα τους αγαπώ για πάντα. Κατά τη γνώμη μου κανένας δεν κέρδισε. Το συγκρότημα δεν κέρδισε. Οι οπαδοί που ήθελαν το original lineup δεν κέρδισαν. Κανένας δεν κέρδισε. Κανένας. Ούτε καν αυτοί που νόμιζαν ότι κέρδισαν.
Δεν θέλω να πάρω αυτή την απόφαση, αλλά πρέπει να είμαι ειλικρινής. Αυτή τη δήλωση δεν ήθελα να τη γράψω. Είναι το τελευταίο που ήθελα να κάνω. Αλλά την έγραψα και τώρα μπορείτε να την δείτε.
Από την Άνοιξη του 2011, περίμενα υπομονετικά και ήλπιζα ότι θα μπορούσα να πάρω ένα συμβόλαιο που θα μπορούσα να υπογράψω. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Αντιστέκομαι για το παιδί στο Ην. Βασίλειο, για τον μαθητή των drums, για όλους τους drummer που γράφουν τα κομμάτια τους αλλά δεν δημοσιεύονται, στέκομαι με τους οπαδούς που φωνάζουν “Bill Ward” και ρωτάνε “γιατί;”, στέκομαι με τον Tony, τον Geezer και τον Ozzy.
Τέλος, αν και είμαι στο τέλος για τις ήδη ανακοινωμένες συναυλίες, θα παραμείνω ανοιχτός για θετικός να μιλήσω για ένα συμβόλαιο που μπορώ να υπογράψω με τους αντιπρόσωπους των Sabbath στο μέλλον.
Μείνετε δυνατοί.
Μείνετε ασφαλείς.
Με όλη μου την καρδιά και δύναμη, σας αγαπώ,
Bill Ward.”
Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε και ποια άτομα ευχαριστεί ο Ward για όλα όσα έκαναν για να επιτευχθεί η συμφωνία με τους Black Sabbath.
http://www.billward.com/thanks/
Για το Rockoverdose.gr
Απόστολος "Astaldo" Πανταζόγλου
Comments
