Η ζωή μας καθορίζεται τις περισσότερες φορές από τους ανθρώπους που μας περιβάλουν. Αλλά και από ανθρώπους που έχουμε συναντήσει κατά καιρούς. Η έμπνευση, λοιπόν, ή αλλιώς δημιουργικότητα, πολλές φορές πηγάζει από αυτούς. Ακόμα όμως και οι άνθρωποι που δεν είχαμε ποτέ συναντήσει άμεσα, αποτελούν μια ακόμα πηγή δημιουργικότητας. Για έναν μουσικό, που ήδη απολαμβάνει δόξα, συνήθως ένα διάσημο πρόσωπο, με το οποίο μας έχουν βομβαρδίσει όλα τα ΜΜΕ, μπορεί να φανεί εύστοχη επιλογή για το λυρικό μέρος ενός τραγουδιού. Συνήθως με μια επικριτική διάθεση.
Μετά την τόσο απρόσμενη, και άλλο τόσο τεράστια επιτυχία του The Real Thing, οι Faith No More δεν βιάστηκαν να φτιάξουν νέο άλμπουμ. Έτσι μετά από πέντε χρόνια κυκλοφορούν το τέταρτο τους Angel Dust, το 1992. Σχεδόν από κεκτημένη ταχύτητα το πρώτο σινγκλ από αυτό το άλμπουμ, το Midlife Crisis, γνωρίζει και αυτό μεγάλη επιτυχία. Η βασίλισσα της ποπ, αλλά και το απόλυτο επίκεντρο για τα ΜΜΕ, εκείνη την εποχή ήταν η Madonna. Αν και ο όρος, που είναι και τίτλος του τραγουδιού και πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε από τον Καναδό ψυχαναλυτή Elliott Jaques, το 1965, αναφέρεται σε μια ηλικία μετά τα 40, εδώ όμως χρησιμοποιείται για την 30-αρα εκείνη την εποχή ποπ είδωλο.
Τα συμπτώματα του ψυχολογικού συμπλέγματος, πιθανόν να τα παρουσίαζε η γνωστή τραγουδίστρια από πιο νωρίς. Η μουσική δημιουργία ανήκει στους Roddy Bottum, Mike Bordin, Billy Gould και Mike Patton, ενώ ο τελευταίος ανέλαβε αποκλειστικά το λυρικό μέρος. Αλλά το να μπεις στο μυαλό του τραγουδιστή του συγκροτήματος και στιχουργού, είναι μια λαβυρινθώδης διαδικασία. Ο ίδιος αναφέρει ότι, δεν αναφέρεται στην κρίση της μέσης ηλικίας, μιας που δεν μπορούσε να ξέρει πως μπορεί να νιώθει κανείς σε τέτοια ηλικία. Στην πραγματικότητα ήθελε να τονίσει την δημιουργία ψεύτικων συναισθημάτων, με σκοπό μόνο και μόνο τον καθ’ αυτό συναισθηματισμό. Έτσι, παρατηρώντας την εν λόγω τραγουδίστρια, διαπίστωσε ότι εκμεταλλεύεται κερδοσκοπικά αυτήν την κατάσταση. Ο ίδιος ο στιχουργός ένιωθε να βομβαρδίζεται με την εικόνα της μέσα από έντυπα, αλλά και τηλεοπτικά δίκτυα, σαν να χει αυτός αυτό το πρόβλημα.
Κατά αυτήν την λογική το τραγούδι ταυτίστηκε με την Madonna και αυτή ήταν η ονομασία του κατά την διάρκεια παραγωγής του τραγουδιού. Αλλά και με αυτόν τον τίτλο γραφόταν και στις setlist των ζωντανών τους εμφανίσεων. Αλλά και άλλος μουσικός ανακατεύεται σε αυτό το τραγούδι, όχι όμως στο λυρικό μέρος. Καθώς στο ξεκίνημα τα κρουστά είναι σε sample από το κομμάτι των Simon και Garfunkel, το "Cecilia". Και η «γέφυρα» του τραγουδιού περιέχει sample από το "Car Thief" των Beastie Boys.
Το τραγούδι γνώρισε πολλές διακρίσεις, αλλά και διασκευές. Πιο σημαντική είναι αυτή των Disturbed, καθώς είναι και μεγάλοι φαν τους. Το βιντεοκλίπ έχει σκηνοθετήσει ο Kevin Kerslake και φυσικά λογοκρίθηκε, γιατί περιείχε σκηνές όπως βασανισμός με διαμελισμό από 4 άλογα και ένα παπαδοπαίδι να τρέχει με τον σταυρό. Ολόκληρο το βιντεοκλίπ μπορεί κανείς να βρει στην συλλογή Who Cares a Lot?: Greatest Videos collection.
Για το Rock Overdose,
Comments
