Ιστορία και αφρόκρεμα της Ελληνικής HEAVY ROCK, δεύτερο μέρος

Διαβάστε ΕΔΩ το πρώτο μέρος!

 

Το νερό μπήκε στ' αυλάκι (2005 - παρόν)

Με τους Nightstalker να κερδίζουν έδαφος και κοινό και να δημιουργούν συνεχώς θόρυβο γύρω από το όνομά τους, με αποκορύφωμα το “Dead Rock Commandos” το 2012 που διαδέχτηκε το “Superfreak” του 2009, και με το γεγονός ότι δημιουργούνται συνεχώς νέα συγκροτήματα, ενώ και κάποια παλιότερα παίρνουν τους εαυτούς τους σοβαρότερα, σιγά-σιγά δημιουργείται ρεύμα στην εγχώρια heavy rock σκηνή. Κομβικό σημείο για την άνοδο της σκηνής, θεωρώ ότι ήταν και το reunion των Last Drive το 2007, με τα τρία συνεχόμενα sold out shows στο Gagarin την ίδια χρονιά, καθώς και με το εξαιρετικό “Heavy Liquid” που κυκλοφόρησαν λίγο αργότερα, που κι αυτό έτυχε ευρείας αποδοχής και φάνηκε ότι το rock κοινό ήταν πια έτοιμο για παρεμφερείς ηχητικούς δρόμους.

Μέσα στα σχήματα που ξεχωρίζουν πλέον, είναι οι προαναφερθέντες  Engine V (με το “Broken World” το 2005) και Lord 13, οι οποίοι ντεμπουτάρουν το 2006 με το ομώνυμο album τους, για να ακολουθήσει το 2011 το “2013” . Άλλα σημαντικά σχήματα, καινούρια αλλά και παλιότερα που ξαναμπήκαν στο παιχνίδι, είναι οι “πόρνοι” Vibratore Bizzaro με το “Sex Hundred and Sexty Sex” το 2006, οι Bulldoza με το “Celebration” το 2007, οι Lucky Funeral με το ομώνυμο album το 2008, οι Potergeist με τέσσερα πολύ καλά albums (“Southwards” το 2007, “Muddy Mermaids” το 2012, “Swampires” το 2013 και “Crocodile Tears” το 2015), οι The Dive με το ομώνυμο το 2011 και το “Zo'e” το 2013, οι “southern” Shock Absorber με δύο album το 2012 και 2014,φυσικά, οι επίσης "southern" Phase Reverse με τρία album το 2009 και 2013, οι “παλιοί” Headquake με το πολύ καλό ομώνυμό τους το 2007 και τον διάδοχό του το 2014,  οι Spiral Drift με το ep τους, οι “μπλουζάδες” Beggars.

 

Για την σκηνή και την εξέλιξή της, μας λέει ο Κώστας (Lord 13) ότι η rock σκηνή υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει στην Ελλάδα. Κάποιες μπάντες υπήρχαν τότε και κάποιες μπάντες υπάρχουν τώρα. Σίγουρα τώρα είναι πολύ πιο πολλές και ποικιλόμορφες. Το θέμα για μένα είναι ποιος είναι και θα είναι στο μέλλον ενεργός. Επίσης έχουν περάσει και απίστευτες μπάντες που δεν τις πήρε χαμπάρι κανένας. Όσο για την εξέλιξη, υπάρχει περισσότερη ποικιλομορφία στον ήχο. Πχ σήμερα θα ακούσεις και μπάντες με πιο psychedelic στίγματα, και μπάντες με πιο metal ήχο, αλλά και μπάντες με πιο classic hard rock ύφος. Απλά, επειδή στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να ζήσεις από τη μουσική (εκτός αν παίζεις στα μπουζούκια) αυτοί που το κάνουν τελικά, το κάνουν γιατί πραγματικά γουστάρουν να παίζουν. Και όταν συμβαίνει αυτό, πίστεψέ με, με κατά την ταπεινή μου γνώμη βγαίνει απίστευτη και άφταστη μουσική, από την καρδιά”

 

Και η επαρχία όμως δεν έμεινε άπραγη. Φυσικά πρέπει να αναφερθούν οι πολύ καλοί Αρτινοί Heritage με τα δύο διαμαντάκια “Herencia” το 2009 και “Law” το 2015, οι Ηρακλειώτες Weird Totem με το “A Trace of Infinite” το 2014 και  Cosmic Plunge με το “Wanderers on the Face of the Earth” επίσης το 2014, και εξυπακούεται οι 1000 Mods, οι οποίοι αποτελούν ιδιάζουσα περίπτωση και θα αναφερθούμε και παρακάτω, όπως και οι Villagers of Ioannina City οι οποίοι ανήκουν στον ευρύτερο heavy rock χώρο. Για την εξάσκηση του σπορ στην επαρχία, ο Κώστας των Heritage μας λέει: “Δε νομίζω να υπάρχει διαφόρα από κάπου αλλού. Πλέον με την ευκολία του Ιντερνετ μπορείς να καταφέρεις τα πάντα, από το να ακουστεί η μουσική σου μέχρι να κλείσεις ένα live. Το μόνο δύσκολο είναι με την μεταφορά και τα έξοδα που πρέπει να καλύψεις εσύ ή ο διοργανωτής αλλά και πάλι πάντου το αντιμετωπίζεις αυτό”. Συμπληρώνει για την σκηνή, ότι “σίγουρα υπάρχει Heavy rock σκηνή στην Ελλάδα, η οποία μάλιστα είναι αναπτυσσόμενη τα τελευταία χρονια όχι μόνο εδώ αλλά και εκτός συνόρων. Αν πρέπει να βάλουμε ταμπέλα στην μουσική μας, τότε ναι, πιστεύουμε ότι αποτελούμε μέρος της, μιας και η μουσική μας ειναι μία μίξη Heavy Rock / Metal”. Ο Κώστας (Lord 13) θα συμπληρώσει ότι “όλα είναι μουσική. Είτε είσαι από την Άρτα, την Αθήνα, το Λονδίνο, το Τέξας, το Μπουένος Άιρες. Αν σου αρέσει, σου αρέσει”.

Χωρίς αμφιβολία, το σχήμα που πραγματικά έκανε τη διαφορά κατά τη περίοδο αυτή, προσελκύωντας νέο κοινό και  συμβάλωντας στη άνοδο της δημοτικότητας όλης της σκηνής, είναι οι Planet of Zeus. Ήδη ετοιμάζουν το τέταρτο album τους, ενώ με τις προηγούμενες δουλειές έκαναν μέχρι και τον Bruce Dickinson να μιλάει με τα καλύτερα λόγια γι' αυτούς. Ο J.V. δε διαχωρίζει πάντως τους Planet of Zeus από την υπόλοιπη heavy rock σκηνή, θεωρώντας τους απλά ως ένα από τα μέλη της. “Το γεγονός οτι υπάρχουν τόσες μπάντες σε αυτό το ύφος συνηγορεί στην ύπαρξη της εγχώριας σκηνής. Μία από αυτές, είμαστε και εμείς” .

 

Επίσης νέο κοινό, πιθανότατα και από εντελώς άλλα είδη μουσικής, έφεραν και οι Villagers Of Ioannina City με το μοναδικό μέχρι στιγμής album τους “Riza” το 2014, ενώ και οι 1000 Mods φάνηκε εδώ και καιρό, και με τα δύο τους album, ότι είναι το “next big thing”. Το πρώτο τους sold out album “Super Van Vacation” συναντάται πλέον στο discogs να χτυπάει τιμές 150-200 ευρώ, ενώ με το εξαιρετικό “Vultures” που ακολούθησε το 2014, κατάφεραν κι αυτοί να γεμίζουν αρένες.

Στο ευρύτερο φάσμα του heavy rock ανήκουν και δύο σχήματα με γυναικεία φωνητικά, που αποτελούν και τα δύο προσωπικές μου αδυναμίες. Ο λόγος για τους εξαιρετικούς Universe 217 που κινούνται σε πειραματικά και ατμοσφαιρικά doom μονομάτια με τη φωνή της Τάνιας να σε καθηλώνει σε καθεμία από τις μέχρι στιγμής κυκλοφορίες τους, όπως και η Φλώρα Ιωαννίδη, γνωστή στους παλιότερους από τους Make Believe, με το σχήμα που αποτελεί πλέον το μουσικό της όχημα, τους Ludmilla και το εξαιρετικό “Sudden” που κυκλοφόρησαν το 2015.

Άλλα σημαντικά σχήματα του χώρου, που συνηγορούν στο γεγονός της ποιοτικής ανόδου της εγχώριας heavy rock σκηνής, είναι οι Heavier Than God, οι The Darkstar, οι Semen of the Sun, οι Dala Sun, οι Black Hat Bones, οι Tuber, οι Last Rizzla, οι Godsleep, οι Sadhus, και σίγουρα και άλλοι που θα έχω ξεχάσει να αναφέρω.

 

Ελληνική Heavy Rock Σκηνή και η αποδοχή από το κοινό

Τι είναι όμως αυτό που έκανε το heavy rock και τα εγχώρια σχήματα, να συγκινήσουν το κοινό στην Ελλάδα; Εδώ, θα αφήσω τους “καλεσμένους” μας να μας το εξηγήσουν:

Εύα Κολόμβου (Αν Club): “Ο κόσμος στηρίζει την εγχώρια σκηνή και οι μπάντες στηρίζουν τον κόσμο που τους αποδέχεται. Είναι μια σχέση προσφοράς και ζήτησης, του δίνω και παίρνω. Όλα συνδέονται μεταξύ τους με σεβασμό και αγάπη. Τώρα αν η μεγάλη προσέλευση κοινού σημαίνει κίνημα υπέρ της rock σκηνής, δεν ξέρω. Ίσως να μην το ονόμαζα κίνημα, αλλά δράση. Όλα αυτά τα χρόνια που είμαι σε αυτή τη φάση λοιπόν, βλέπω δράση υπέρ της εγχώριας heavy rock σκηνής και όσο καλύτερη είναι η προσφορά και η αποδοτικότητα της μπάντας, τόσο μεγαλύτερη είναι η ζήτηση, και η δράση υπέρ της από τον κόσμο. Ο κόσμος έχει ανάγκη την αλήθεια, όχι φαμφάρες και ποζεριλίκια. Ένα καλό live show είναι σαν τον καλύτερο οργασμό που είχες ποτέ σου, είτε είσαι πάνω στη σκηνή, είτε κάτω να παρακολουθείς. Μίκρα, μεγάλα, μεσαία, μεγαθήρια και rock stars δεν έχει καμμία σημασία για τον κόσμο. Έχω παρακολουθήσει συναυλία με 50 άτομα κοινό, να τα κάνουν όλα ώπα και έχω δει μεγαθήρια να απομυθοποιούνται για πλάκα. Έχω δει μπάντες να γκρεμίζονται και να ξεφουσκώνουν και έχω δει άλλες που έκαναν την πρώτη του συναυλία κα ι μας έπεσαν τα σαγόνια. Yπάρχουν βέβαια και κάποιοι που είναι γεννημένοι rock stars και που ο κόσμος τους ακολουθεί με λατρεία προκειμένου να ξεδώσει και να ξεχαστεί. Ο πήχυς έχει ανέβει πολύ και τίποτα δεν είναι θέμα τύχης. Οι περισσότερες μπάντες μοχθούν καθημερινά για να να παράγουν τραγούδια, να καταφέρουν να ανέβουν στη σκηνή και να δισκογραφήσουν. Όσα ποιο πολλά θυσιάζουν, τόσο μεγαλύτερη αποδοχή έχουν. Ο κόσμος καταλαβαίνει τα πάντα. Όταν ανέβεις στη σκηνή είσαι γυμνός και η μόνη σου ένδυση είναι η μουσική και τα τραγούδια σου. Ο κόσμος θα πιάσει στο δευτερόλεπτο αν είσαι μαλάκας ή αν είσαι πραγματικά μάγκας για να τον πάρεις μαζί σου και να τον ταξιδέψεις στη δικιά σου στάση και φιλοσοφία ζωής. ‘Οσοι λαμβάνουν (και όχι τυγχάνουν) αποδοχής, το αξίζουν πραγματικά”.

Κώστας (Heritage): “Αυτό πραγματικά δεν το γνωρίζω και ελπίζω οτι δεν είναι μόδα που θα περάσει. Όλο και περισσότερες Ελληνικές μπάντες παρουσιάζουν αξιόλογες δουλειές συνθετικά, αλλά και παραγωγές που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτές του εξωτερικού. Τώρα όσον αφορά την άνοδο του συγκεκριμένου ήχου… Όλα τα παραπάνω! Βέβαια, ισως ο κόσμος να βαρέθηκε τα υπόλοιπα και είπε δεν ακούω και τίποτα αλλο; Άντε βοήθησε και το ίντερνετ!”.

J.V. (Planet of Zeus): “Το ό,τι υπάρχουν πολλές μπάντες σε αυτο τον ήχο, καθώς και ο «εύπεπτος» χαρακτήρας του είναι κάποιοι απο τους λόγους για τους οποίους έχει τύχει αυξημένης δημοτικότητας”. 

Argy (Nightstalker): Ζούμε σε χρόνια κρίσης και πάντα η μουσική αυτές τις εποχές ανθεί. Βγαίνει πολύ rock μουσική γενικά από τη χώρα και υπάρχουν τρομερές προσπάθειες εκεί έξω από τις μπάντες, αλλά πιστεύω δύο είναι οι παράγοντες για να σε κρατήσουν στη μουσική: Ο χρόνος που δε σταματάει για κανέναν και η ίδια η μουσική, τι παίζεις δηλαδή. Οι Nightstalker υπήρχαν και πριν το stoner rock και όταν περάσει η τάση αυτή θα υπάρχουν ακόμα. Τώρα τα τελευταια χρονια βοήθησε το ίντερνετ και φυσικά η άνοδος του επιπέδου της rock σκηνής στην Ελλάδα. Και παγκοσμίως. Επειδή δε μου αρέσει να κλείνεται η μουσική σε σύνορα, να περιορίζεται, μου αρέσει να θεωρώ τους Nightstalker μέλος της παγκόσμιας rock οικογένειας. Μπορεί τα μακρυνά ξαδέρφια απο το χωριό που δε θες ποτέ να συναντήσεις, αλλά στην ίδια οικογένεια!”

Αντρέας (Nightstalker): Που οφείλεται; Νομίζω ότι ταιριάζει με τον χαλαρό τρόπο ζωής μας, επίσης ο κόσμος 'πίνει' πιο πολύ, και φυσικά έχει ανέβει το επίπεδο (μουσικά πάντα). Δεν παραβλέπεται βέβαια το γεγονός ότι είναι heavy ήχος που μπορείς να τον ακούσεις ευχάριστα λόγω φωνητικών, χωρίς τα brutal ή τα τσιριχτά φωνητικά της ευρύτερης heavy metal μουσικής. Σίγουρα θα περάσει κάποτε η μόδα, αλλά οι καλές μπάντες θα παραμείνουν. Να είστε σίγουροι γι'αυτό”.

Alex K. (Last Drive): Σίγουρα τα πράγματα είναι καλύτερα από πολλές πλευρές. Το μουσικό επίπεδο έχει ανέβει, και αυτό φαίνεται από τον τρόπο που γίνονται δεκτές οι ελληνικές μπάντες έξω από τα σύνορα. Επίσης είναι πιο εύκολο να ηχογραφήσεις, πράγμα πολύ ευνοϊκό. Παλιά οι μπάντες τα έπαιζαν όλα για όλα για έναν δίσκο, και όταν το κατάφερναν περνούσαν ένα σύνορο, ήταν τα outsider της μουσικής που είχαν κάνει το δικό τους. Από την άλλη υπήρχε και μια μυστηριώδης αλητεία που τώρα δεν μπορεί να υπάρξει εκ των πραγμάτων, γιατί τα πράγματα έχουν αλλάξει, είναι σαν όλα να έχουν έρθει στο φως. Να σημειώσω επίσης ότι  οι παλιές ηχογραφήσεις γίνονταν αναλογικά, κάτι που είναι ξανά ζητούμενο για πολλές μπάντες. (…) Σε γενικές γραμμές πιστεύω γενικά ότι το πράγμα έχει ξεφύγει με την καλή έννοια, και ότι ποτέ άλλοτε δεν ακούγαμε περισσότερη καινούργια μουσική από ελληνικές μπάντες. Οπότε, αν το κοινό ήταν τότε έτοιμο για νέα μουσική, τώρα σίγουρα την έχει και θα ήταν όμορφο να τη στηρίξει.”

Κώστας (Lord 13): Η άνοδος της φάσης πιστεύω έχει γίνει γιατί έχουν μπει και άλλα άτομα, νεώτερα σε ηλικία, με όρεξη και κάβλα να παίξουν μουσική. Επίσης, ο κόσμος επιτέλους πηγαίνει σε gigs ελληνικών groups, supportάροντας, αγοράζοντας τα t-shirts, τα cds και τα βινύλιά τους. Δεν ξέρω αν εμάς μας έχει επηρεάσει αρνητικά ή θετικά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι εμείς γουστάρουμε να παίζουμε, και θα παίζουμε. Είτε με Lord 13, ε'ιτε με Space Slavery, είτε με Heavier Than God είτε με κάτι... Όλο και κάπου θα βρεις τις πένες και τις μπαγκέτες μας. Δεν ξεμπερδεύεις εύκολα από εμάς!”

 

 

Για το Rock Overdose,

Λευτέρης Σαβουϊδάκης

Comments