Ο Μανώλης Εμμανουηλίδης είναι ένας άνθρωπος που με αθόρυβο τρόπο, έχει βάλει το λιθαράκι του (ή καλύτερα το λίθο του), στην διάδοση της αγαπημένης του Heavy Metal μουσικής στην Ελλάδα, και κυρίως στη Θεσσαλονίκη, όπου εδρεύει από το 1995 το Alone Metal Store. Τα τελευταία 3 χρόνια πέρασε στο επόμενο στάδιο, με την ίδρυση της Alone Records, δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε πολλά συγκροτήματα από την Ελλάδα και από το εξωτερικό να γίνουν γνωστά και να ακουστούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Το Rock Overdose, αναγνωρίζοντας τη γενικότερη συνεισφορά του φίλου Μανώλη, μίλησε μαζί του για το μαγαζί, τη δισκογραφική, την αγάπη του για το Metal, ενώ ο ίδιος μοιράστηκε μαζί μας και αναμνήσεις από τη μεταλλική πλευρά της Θεσσαλονίκης των περασμένων δεκαετιών.
Rock Overdose: Μανώλη καλώς ήρθες στο Rock Overdose. Θες να μας πεις καταρχήν δυο λόγια για το Alone Metal Store; Τι όνειρα είχες όταν το άνοιξες το 1995; Πίστευες τότε ότι μετά από 20 χρόνια θα ήταν ακόμα ανοιχτό;
Μανώλης: Πρώτα απ’ολα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση.
Το Alone σαν όνομα υπήρξε λίγο νωρίτερα από το store, ως Metal Bar, στη συνέχεια ως Metal Club, διοργανώθηκαν κάποιες συναυλίες και από τον Φεβρουάριο του 1995 ως δισκάδικο. Όχι τόσο με όνειρα, αλλά με σκέψεις. Σκέψεις ότι κυκλοφορούσαν τόσα πολλά πράγματα, και τα τότε μαγαζιά δεν έφερναν τίποτα εκτός από λίγες επιλεγμένες κυκλοφορίες/τίτλους. Ξεκίνησα με περίπου 100 CD και μπλούζες. Δύσκολοι καιροί, δεν υπήρχε το internet και η ενημέρωση γινότανε από τους καταλόγους που έστελναν οι εταιρίες. Άρχισα τα ταξίδια στο εξωτερικό και στα επόμενα χρόνια το Alone «γέμισε» με χιλιάδες τίτλους. Λίγα χρόνια αργότερα μετακόμισα σε μεγαλύτερο μαγαζί, στο οποίο και συνεχίζω να βρίισκομαι.
Στην αρχή δεν σκεφτόμουν εάν θα κρατήσω το δισκάδικο ανοικτό. Το club πήγαινε πολύ καλά, οι συναυλίες επίσης και είχα και την «κανονική» μου δουλειά, σε ένα εργοστάσιο υπάλληλος. Αλλά η ζωή δεν μας τα φέρνει όπως τα θέλουμε και μετά από κάποιες άσχημες καταστάσεις, αναγκάστηκα να κρατήσω μόνον το δισκάδικο, αφού έχασα όλα τα άλλα. Δεν πέρασα και τα καλύτερα, αλλά χαίρομαι που τελικά το κράτησα. Είναι ακριβώς αυτό που λέμε, κάθε εμπόδιο σε καλό.
Rock Overdose: Όταν έμενα Θεσσαλονίκη, αγαπημένες μου στάσεις ήταν το Bolivar του Μιχάλη στη πλατεία Ναβαρίνου και μετά το Alone για δίσκους. Σκέφτηκες ποτέ να μετακομίσεις κάπου πιο κεντρικά ή η Γ. Θεοχάρη 2 είναι το 2ο σπίτι σου όλα αυτά τα χρόνια;
Μανώλης: Το Alone βρίσκεται ήδη σε κεντρικό σημείο, στη Γ. Θεοχάρη & Τσιμισκή, οπότε, όχι, δεν σκέφτομαι να πάω κάπου αλλού. εκτός εάν μεγαλώσει τόσο πολύ το label και δεν θα χωράω. Άλλωστε εδώ που είμαι έχω στη διάθεση μου 3 ορόφους. Το μαγαζί στο ισόγειο, την αποθήκη στο υπόγειο και το γραφείο στον πάνω όροφο.
Θα μπορούσα να πω οτι είναι το 1ο σπίτι, γιατί πιο πολλές ώρες είμαι εδώ παρά στο ...σπίτι. Δεν είναι λίγες άλλωστε οι φορές που εχω κοιμηθεί στο γραφείο, ειδικά όταν έχω κάποιες μεγάλες κυκλοφορίες και δεν προλαβαίνω να τελειώσω με τις παραγγελίες.
Rock Overdose: Τα τελευταία 10 χρόνια της κρίσης, σκέφτηκες να τα ‘’βροντήξεις’’ και να ασχοληθείς με κάτι άλλο; Αν ναι, τι ήταν αυτό που σε εμπόδισε;
Μανώλης: Σε καμία περίπτωση δε σκέφτηκα να τα βροντήξω. Απεναντίας έψαχνα να βρω τι άλλο θα μπορούσα να κάνω. Και «έκατσε» το Label, που ήδη έκλεισε 3 χρόνια (Οκτώβριος 2013 -2016) και κάποια στιγμή να ξαναρχίσω την διοργάνωση συναυλιών. Όλα έχουν σχέση με την Metal μουσική. οπότε δεν υπάρχουν ιδιαίτερα εμπόδια. Το timing να είναι σωστό και όλα θα πάνε καλά.
Rock Overdose: Εγώ θυμάμαι, ότι σχεδόν απέναντι από το Alone είχε ανοίξει το Rock City. Πώς ήταν η συνύπαρξη με ένα κατάστημα που πούλαγε τα ίδια πράγματα; Είχες νιώσει ποτέ απειλή, όσον αφορά τη βιωσιμότητα του Alone;
Μανώλης: Τελικά περισσότερο καλό με έκανε παρά κακό !!! Τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά. Όταν μετακόμισε το Rοck City απέναντί μου, το store ήταν ένα καινούργιο μαγαζί που δεν το ήξερε ακόμη ο κόσμος, το Rοck City, όμως, όλοι εκείνοι που το ακολούθησαν στην μετακόμισή του, είδαν ότι υπάρχει και το Alone, που είχε περισσότερα πράγματα και τίτλους. Τελικά η απειλή αποδείχτηκε η καλύτερη βοήθεια και η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους.
Rock Overdose: Τι θυμάσαι από τη “μεταλλική” ζωή της Θεσσαλονίκης των περασμένων δεκαετιών και πώς θα την σύγκρινες σε σχέση με εκείνη του τώρα;
Μανώλης: Ωραία πράγματα που δυστυχώς δεν ξαναγυρίζουν πίσω. Όλοι μαζί μια μεγάλη παρέα. Πιο αγνά τα πράγματα, πρωτο-άρχισαν να γίνονται συναυλίες στην Θεσσαλονίκη με μπάντες που τώρα πλέον θεωρούνται «μεγάλες». Ενδυμασία της εποχής ήταν το δερμάτινο μπουφάν, το αμάνικο τζιν, γεμάτο με ραφτά, το κολάν τζιν και οι αρβύλες. Ναυαρίνο, Ντορέ, Κορομηλά, μπύρα και κρασί μέχρι το πρωί. Εποχές που δεν συγκρίνονται με τις τωρινές.
Rock Overdose: Ποιο είναι το πιο περίεργο πράγμα που μπορεί να σου έχει πει ή ζητήσει κάποιος πελάτης;
Μανώλης: Μετά από τόσα χρόνια τι να πρωτοθυμηθώ...
- Δεν μ’ άρεσε αυτό που αγόρασα, θέλω να το αλλάξω με κάτι άλλο.
ή
- Θέλω να αγοράσω πολλά CD, κάνεις έκπτωση ?
- ΝΑΙ ανάλογα πάντα με την αγορά που θα κάνεις.
...Ωραία, αν πάρω 2 CD των 5€ πόσο μπορείς να τα αφήσεις ???
Rock Overdose: Πες μας λίγα πράγματα για την Alone Records. Πώς και πήρες την απόφαση να την ανοίξεις και τι χρειάστηκε για να το κάνεις;
Μανώλης: Η ιδέα ήρθε τον Απρίλιο του 2013, όταν ήρθαν οι Warlord για live στη Θεσσαλονίκη. Δέχτηκαν την πρόσκληση μου και ήρθαν στο Alone για αυτόγραφα/φωτογραφίες και τότε ήταν που ένας φίλος και αδερφός με είπε: “γιατί δεν τους λες να κυκλοφορήσεις το “The Holy Empire” σε βινύλιο; Μόνο σε CD βγήκε”. Μετά από λίγες μέρες υπογράφτηκε το 1ο συμβόλαιο και εγένετο η Alone Records. Το 2ο συμβόλαιο ήταν με τους Metal Church και τώρα, 3 χρόνια μετά, έχω λίγο παραπάνω απο 50 κυκλοφορίες.
Rock Overdose: Ποια είναι τα κριτήριά σου για να επιλέξεις ένα νέο ελληνικό συγκρότημα στην Alone Records;
Μανώλης: Άσχετα εάν αυτό που παίζουν μ’αρέσει ή όχι (αν μ’αρέσει ακόμη καλύτερα), κυρίως να πιστέψω ότι μπορώ να το προωθήσω και να έχει καλές πωλήσεις, που είναι και το point για το label, αλλά και για την μπάντα.
Rock Overdose: Πώς βρίσκεις τα συγκροτήματα που υπογράφεις, ειδικά εκείνα που προέρχονται ακόμα και από την άλλη μεριά του κόσμου; Εσύ τα ψάχνεις ή σε προσεγγίζουν εκείνα;
Μανώλης: Και τα δύο. Σε αυτό βέβαια δεν είμαι και τόσο Alone, αφού έχω κάποιους που ψάχνουν και προτείνουν. Ακούω και αν με ενδιαφέρει τους χτυπάω την πόρτα. Βέβαια επειδή έχω ήδη κυκλοφορίες από μεγάλες μπάντες που με εμπιστεύτηκαν, όπως τους Warlord, τους Metal Church και τους Nevermore, αναμενόμενο ήταν να δέχομαι πολλά μηνύματα/προτάσεις για συνεργασία. Σχεδόν καθημερινά έρχονται μηνύματα από συγκροτήματα, κυρίως του εξωτερικού. Αξιόλογα πράγματα, αλλά το label είναι ακόμη μικρό για να αναλάβει έναν τόσο μεγάλο όγκο κυκλοφοριών. Θα ήθελα περισσότερες κυκλοφορίες, αλλά προς το παρών δεν μπορώ να ανταπεξέλθω. Οπότε απορρίπτω πάρα πολλά και κρατάω αυτά που νομίζω, κατά την δική μου γνώμη, ότι αξίζουν περισσότερο, χωρίς να υπονοώ ότι αυτά που απορρίπτω δεν αξίζουν...
Rock Overdose: Τι μας επιφυλάσσει η Alone Records για το μέλλον; Έχεις ήδη στα σκαριά καινούργιες κυκλοφορίες;
Μανώλης: Όπως είπα και παραπάνω, θέλω περισσότερες κυκλοφορίες. Αλλά με τις δυσκολίες που μας έφερε η κρίση, δεν μπορούμε να πούμε και πολλά, αλλά να προσπαθήσουμε για το καλύτερο. Πολλές συζητήσεις και προτάσεις, αλλά λίγες υπογραφές. Για το 2017 έχω ανακοινώσει καμιά 10αρια ακόμη κυκλοφορίες. Σύντομα, αν όλα πάνε καλά, θα ανακοινωθούν και άλλες. Οι συνομιλίες και το ψάξιμο δεν σταματάνε. Υπάρχει διάθεση και πολύ καλοί όροι στα συμβόλαια που προτείνω.
Rock Overdose: Τα τελευταία χρόνια η αγορά cd/ βινυλίου/ T-shirts κ.τ.λ βιώνει τεράστια κρίση. Πιστεύεις ότι τα λίγα δισκάδικα που έχετε μείνει πλέον θα αντέξετε τον ‘’ψηφιακό’’ ανταγωνισμό;
Μανώλης: Η κρίση είναι παντού. Οπότε δύσκολα το δισκάδικο θα έμενε απ’ έξω. Το αν κάποιος αντέξει ή όχι, είναι καθαρά θέμα προσαρμογής με τα νέα δεδομένα της δύσκολης πλέον αγοραστικής δύναμης του Έλληνα και κατά πόσο κάποιος μένει ικανοποιημένος με αυτά που βγάζει τώρα. Σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να τα συγκρίνει με τα παλιά. Ο ψηφιακός ανταγωνισμός υπάρχει, βέβαια, αλλά ως γνωστόν, ο μεταλλάς είναι ο καλύτερος μουσικόφιλος/οπαδός και θέλει η συλλογή του να αποτελείται από αληθινά πράγματα και όχι από mp3.
Rock Overdose: Στον ελεύθερο χρόνο σου είσαι ‘’alone’’ οικογενειακός τύπος ή με την παρέα σου πηγαίνεις σε στέκια τύπου Eightball και Pirates Rock Bar, συνεχίζοντας να ζεις τον ‘’μεταλλικό’’ τρόπο ζωής;
Μανώλης: Η αλήθεια είναι ότι είμαι πολλές ώρες στο μαγαζί, οπότε ΟΛΕΣ οι υπόλοιπες «ελεύθερες» ώρες, ανήκουν αποκλειστικά στην οικογένεια. Δεν είναι λίγες οι φορές που θα βγούμε, αλλά όχι απαραίτητα σε metal καταστάσεις.
Rock Overdose: Τι μου θύμισε τώρα ο Γιάννης. Σπούδαζα στη Θεσσαλονίκη στα τέλη του ’90 και έβγαινα στους Pirates, στο Harley, στο Empire. Είχε πολύ ωραία και πολλά στέκια η Πόλη τότε. Είχες επιλογές και μαζεύονταν πολύς κόσμος. Ωραίες εποχές.
Μανώλης: Καλές εποχές επίσης, για τους νεότερους βέβαια, ωραία μαγαζιά με αναμνήσεις... και επιλογές για όλα τα γούστα. Αν και το πιο συνηθισμένο, απομεινάρι της λίγο παλιότερης εποχής, ήταν να κάνεις την γύρα σου από παντού. Όπου και να πήγαινες, με ραντεβού ή όχι, φίλους και γνωστούς θα έβρισκες. Και τώρα βέβαια υπάρχουν καλά μαγαζιά, αλλά δεν βγάζεις τα ίδια «γούστα». Έχει αλλοιωθεί λίγο το πράμα, τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Τι να το κάνω να πάω κάπου και να τους βλέπω όλους κολλημένους στο κινητό τους !!! Έχει χαθεί η επαφή αλλά σίγουρα υπάρχουν και εξαιρέσεις. Αν ακούς ένα τραγούδι/συγκρότημα που σ’ αρέσει και δεν βαράς την κεφάλα σου μέχρι να πονέσει ο λαιμός σου, το τι πας να κάνεις σε ένα τέτοιου είδους μαγαζί; Απλά να κουνάς το κεφάλι σου και ταυτόχρονα να στέλνεις μηνύματα;;; Άστο καλύτερα, κάνε κάτι άλλο, πάνε κάπου αλλού. Δεν σημαίινει ότι αφού είσαι εκεί... είσαι και μεταλάς. Μπορεί να παρεξηγηθώ, αλλά αν το σκεφτείς αυτά είναι η αλήθεια. Σε τέτοια μαγαζιά πας να ακούσεις μουσική και να γουστάρεις. Να μιλάς για μουσική και άλλα, οχι να κάνεις chat !
Rock Overdose: Έχεις καθόλου χρόνο να ακούς καινούργιες κυκλοφορίες; Τι καλό έχει “πιάσει” το αυτί σου τα τελευταία χρόνια και τι θα βρει κάποιος στο cd player ή στο πικάπ σου;
Μανώλης: Όλος ο χρόνος μου και η ζωή μου είναι Metal μουσική. Δεν κάνω τίποτα άλλο… μόνον ακούω. Σχεδόν όλες τις νέες κυκλοφορίες και όχι μόνον, γιατί λόγο του label ακούω πολύ περισσότερα, ίσως και πράγματα που δεν θα κυκλοφορήσουν ποτέ, δείγματα από μπάντες που με ενδιαφέρουν ή από μπάντες που στέλνουν το υλικό τους. Όπως φαντάζεστε δεν σταματάω να ακούω και πάντα, heavy metal βέβαια. Τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ να πω οτι «κόλλησα» με κάποια κυκλοφορία. Αν έρθεις στο μαγαζί θα βαρεθείς να ακούς Infidel Rising, Silent Rage και Oceans of Time.
Rock Overdose: Πώς βλέπεις το μέλλον του Alone Metal Store και της Alone Records. Πάμε γερά όσο τραβήξει;
Μανώλης: Για το μέλλον ποτέ δεν ξέρεις γιατί απλά δεν εξαρτάται μόνον από εμάς. Εμείς κάνουμε τις κινήσεις μας και περιμένουμε να δούμε εάν ήταν καλές ή όχι και ανάλογα με τα αποτελέσματα συνεχίζουμε.
Το store εξαρτάται από την ελληνική κυρίως αγορά, οπότε προσπαθώ να το κρατάω ενημερωμένο με όλες τις καινούργιες κυκλοφορίες. Μετά από 22-23 χρόνια συνεργασίας με όλες τις μεγάλες εταιρίες, υπάρχει εμπιστοσύνη, οπότε δεν άλλαξε κάτι στην συνεργασία μου με τις εταιρίες και για αυτόν τον λόγο συνεχίζω να «φέρνω» όλες τις καινούργιες κυκλοφορίες.
Με το label τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Εδώ κάνεις μια επένδυση και περιμένεις. Έχεις όμως την αγορά όλου του πλανήτη. Εξαρτάται βέβαια από τις κυκλοφορίες σου, αλλά όχι μόνον από αυτές. Χρειάζονται και άλλα. Κάποια από αυτά άρχισαν να υλοποιούνται. Κάποια άλλα όταν έρθει και η σειρά τους. Η αρχή που πάντα είναι δύσκολη, πέρασε... αλλά στην πραγματικότητα τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Με προσεκτικές κινήσεις/κυκλοφορίες πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά.
Rock Overdose: Μανώλη σε ευχαριστούμε πολύ για αυτή σου τη συνέντευξη. Τα τελευταία λόγια είναι δικά σου.
Μανώλης: Καταρχήν να σας ευχαριστήσω για την συνέντευξη.
Το όνομα Alone έχει την δική του ιστορία στον χώρο του heavy metal στην Ελλάδα και τωρα τελευταία άρχισε να μαθαίνεται και στο εξωτερικό λόγω του label. Ξεκίνησε μικρό και έφτασε εδώ που είναι μετά από μια πορεία σχεδόν 25+ χρονών (ως όνομα). Αν έγινε μεγάλο ή όχι θα το κρίνουν άλλοι. Η διάρκεια του όμως όλα αυτά τα χρόνια τα λέει όλα. Εδώ βέβαια δεν έφτασε μόνον από τις δικές μου κινήσεις, άλλα από τον κόσμο που το στήριξε και συνεχίζει ακόμη και στα χρόνια της κρίσης να το στηρίζει. Τα τελευταία χρόνια λόγω της κρίσης έπεσε η δουλειά, αλλά με το label άλλαξαν τα δεδομένα και η δουλεία ξανανέβηκε σε πολύ καλά επίπεδα. Άρχισα και πάλι κάποιες επαφές για διοργανώσεις συναυλιών, χωρίς όμως να είναι κάτι σίγουρο. Υπάρχει γνώση και θέληση και με την βοήθεια του Θεού όλα θα πάνε καλά. Προορισμός δεν υπάρχει, το metal είναι ένα ατέλειωτο ταξίδι και μαζί του ταξιδεύουμε και εμείς.
Για το Rock Overdose:
Γιάννης "Θωρ" Φαλάγγης
Μίνως Ντοκόπουλος
Comments
