Ο τραγουδιστής Robert “Bob” James, που αντικατέστησε τον Sammy Hagar στους Montrose και συμμετείχε στους δίσκους “Warner Bros. Presents” (1975) και “Jump On It” (1976), εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση για το θάνατο του Ronnie Montrose:
“Με μεγάλη μου λύπη διάβασα για το θάνατο του Ronnie, που μου φαίνεται ότι έγινε πολύ νωρίς. Όπως έκανε με τον Sammy Hagar, έτσι με έβαλε και μένα στο επαγγελματικό rock κόσμο με τέτοιο τρόπο που άλλαξε τη ζωή μου.
Όταν με προσέλαβε το Ronnie το 1975, από τεράστιος οπαδός των Montrose, έγινα μέλος σε μία από τις αγαπημένες μου μπάντες, μέσα σε ένα βράδυ. Ήταν το πιο τρελό μου όνειρο που έγινε πραγματικότητα και ο Ronnie ήταν τόσο ενθουσιασμένος όσο και εγώ. Η audition μου έγινε στο γραφείο του Ted Templeman, στη Warner Bros. Ο Ronnie έπαιζε ακουστική κιθάρα και εγώ τραγουδούσα. Από εκείνη την μαγική αλλά αγχωτική εισαγωγή, μέχρι και τις ηχογραφήσεις των “Warner Bros. Presents” και “Jump On It” και των εκτενών περιοδειών που κάναμε μαζί, έμαθα πολλά περισσότερα από όσα φανταζόμουν.
Τότε manager μας ήταν ο Bill Graham. Περάσαμε πολλές εβδομάδες με πρόβες στο San Francisco, για την προετοιμασία μίας πολύ δύσκολης περιοδείας στις Η.Π.Α. και τον Καναδά. Δεν υπήρχε πολύς χρόνος για ύπνο καθώς ο Bill πάντα μας έκλεινε συναυλίες με τα μεγαλύτερα ονόματα τις εποχής. Μοιραστήκαμε την σκηνή με τους KISS, Lynyrd Skynyrd, Aerosmith και The Rolling Stones. Υπήρχε μεγάλη πίεση και ο Ronnie ήξερε ότι έπρεπε να βάλουμε τα δυνατά μας για αυτές τις συναυλίες. Μας πίεσε πολύ αλλά όλη αυτή η σκληρή δουλειά ανταποδόθηκε γιατί όταν δίναμε headline συναυλίες μας φώναζαν για τρία και τέσσερα encore.
Ο Ronnie πάντα μου έλεγε ότι είχε τους προσωπικούς του περιορισμούς αλλά νομίζω ότι εκμεταλλεύτηκε το ταλέντο του όσο περισσότερο μπορούσε.
Για μένα το καλύτερο σημείο του Ronnie ήταν η απροθυμία του να κολλήσει σε μία φόρμουλα. Ήθελε να αλλάζει συνέχεια. Κάτω από την καθοδήγηση του Ronnie, οι Montrose δεν ήταν ποτέ απλά ένα jukebox που έπαιζε ένα δίσκο. Ήταν ένα συγκρότημα που πάντα προσπαθούσε να δημιουργήσει νέους τρόπους για να παρουσιάσει τους δίσκους της στο κοινό κάθε βράδυ. Είχε πλάκα και ήταν μία τρελή διαδρομή και μία εμπειρία που μου έμαθε πάρα πολλά.
Είμαι ευγνώμον στον Ronnie που με διάλεξε να κάνω αυτό το ταξίδι μαζί του και λυπάμαι πολύ που δεν θα μπορέσω να μοιραστώ την σκηνή ξανά μαζί του.
Η μοναδική επιρροή του Ronnie και η κληρονομιά του θα ζει μέσα από τους δίσκους του και είναι τιμή μου που ήμουν μέρος αυτής της ιστορίας.
Οι προσευχές μου πάνε στην σύζυγο και τα παιδιά του Ronnie και τους εύχομαι τα καλύτερα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.
Ronnie – αναπαύσου εν ειρήνη αδερφέ, και εύχομαι το λευκό φως να λάμπει πάντα πάνω σου.”
Για το Rockoverdose.gr
Απόστολος “Astaldo” Πανταζόγλου
Comments
