Πριν από λίγες ημέρες ο Michael Schenker με το συγκρότημα του Tempe Of Rock, βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη. Ο συντάκτης του Rockoverdose.gr, Απόστολος Πανταζόγλου, συνάντησε τον τραγουδιστή του σχήματος Doogie White για μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης την οποία μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω.
Rockoverdose.gr: Γεια σου Doogie και καλώς ήρθες στο Rockoverdose.gr
White: Ευχαριστώ.
Rockoverdose.gr: Ας ξεκινήσουμε με τον πρώτο σου solo δίσκο, “As Yet Untitled”. Γιατί άργησε τόσο πολύ;
White: Βασικά ήμουν πολύ απασχολημένος. Ξεκίνησα να δουλεύω πάνω στο δίσκο, το 1999 όταν έφυγα από τους Rainbow. Για λίγο καιρό δεν είχα τίποτα να κάνω και επαναπροσδιόριζα τις επιλογές μου. Άρχισα να δουλεύω σε ένα studio στο οποίο ο ιδιοκτήτης μου έδωσε μία καλή προσφορά γιατί ήμουν ο πρώτος πελάτης. Εκεί ηχογράφησα 10 κομμάτια. Είναι τεχνικό το θέμα γι’ αυτό άργησε τόσο. Κάναμε τη μίξη αλλά όλα γράφτηκαν σε δίσκους. Αλλά ποτέ δεν τελειοποιήθηκαν και έτσι δεν μπορούσαν να παιχτούν σε κανένα άλλο μηχάνημα. Ξόδεψα πολλά χρήματα για αυτό. Μετά ήμουν στους Cornerstone και έδωσα στον Steen (Mogensen – ex Royal Hunt) τους δίσκους και πίστεψε με υπήρχαν πολλοί δίσκοι και μου είπε ότι το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να ηχογραφήσω τα πάντα από την αρχή. Θα χρειαζόταν πολλά χρήματα και πολύ χρόνο για να δουλέψουμε με τους δίσκους και πάλι δεν θα ήμασταν σίγουροι για το αποτέλεσμα. Μετά από αυτό έπρεπε να κάνω μία επέμβαση στις φωνητικές μου χορδές και στη συνέχεια μπήκα στο συγκρότημα του Yngwie Malmsteen όπου έμεινα για τα επόμενα έξι και μισό χρόνια. Ο Derek Sherinian (KISS, Alice Cooper, Dream Theater) ήταν αυτός που μου είπε όταν ήμασταν στη Φιλανδία: “δεν έχεις βγάλει ακόμα κανένα solo δίσκο”. Εκείνη την περίοδο είχα 130-140 έτοιμα κομμάτια. Έτσι όταν δεν ήμουν πλέον στο συγκρότημα του Yngwie, κάλεσα τους φίλους μου και τους ρώτησα αν μπορούμε να το κάνουμε. Όλοι είπανε ναι. Γι’ αυτό μου πήρε τόσο πολύ χρόνο.
Rockoverdose.gr: Την παραγωγή ανέλαβε ο Pontus Norgren των HammerFall. Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία;
White: Στο συγκρότημα του Yngwie, μπήκα το Σεπτέμβριο του 2001. Ο Pontus, ήταν ο τεχνικός ήχου του Yngwie Malmsteen. Τον γνώρισα στη πρώτη μας περιοδεία. Και απλά ταιριάξαμε. Είναι πολύ καλός τύπος. Κάναμε μία περιοδεία τριών εβδομάδων στη Λατινική Αμερική και μετά επιστρέψαμε. Δύο μέρες αργότερα, ο Pontus μου τηλεφώνησε και με ρώτησε αν μπορεί να με επισκεφτεί και του είπα φυσικά. Έτσι ήρθε, περάσαμε μία εβδομάδα μαζί αλλά δε γράψαμε κάτι. Απλά αράζαμε. Λίγο αργότερα μου ζήτησε να συμμετάσχω σε ένα project που είχε, με το όνομα The Ring, ένα project που ήταν η αρχή των The Poodles. Έτσι όταν αποφάσισα να κάνω τον solo δίσκο μου, ο Pontus ήταν ο σωστός άνθρωπος για μένα. Βγάζει πάρα πολύ καλό ήχο και είναι τελειομανής. Εάν κάτι δεν είναι σωστό, θα το διορθώσει. Είναι εξαιρετικός κιθαρίστας, μπασίστας, μπορεί να κάνει πολύ καλά δεύτερα φωνητικά και η δουλειά του στη παραγωγή και στο editing είναι καταπληκτική. Επίσης είναι πολύ καλός σεφ και τρομερά όμορφος. Πρέπει να σου πω ότι τον μισώ (γέλια). Έτσι κατέληξα με τον Pontus στην παραγωγή. Ακόμα και όταν μας κλέψανε τους σκληρούς δίσκους και χάσαμε όλο το υλικό μας μου είπε “μην ανησυχείς, ξέρεις ότι μπορώ να το φτιάξω.”
Rockoverdose.gr: Επανένωσες και το πρώτο σου συγκρότημα, τους La Paz και ηχογραφήσατε και ένα νέο δίσκο.
White: Ένα νέο δίσκο με έξι από τα αγαπημένα μας live τραγούδια και τρία ολοκαίνουρια. Γιατί απλά θέλαμε να αποδείξουμε ότι ακόμα μπορούμε να το κάνουμε και πιο πολύ να το αποδείξουμε στους εαυτούς μας. Το όλο θέμα ξεκίνησε με τον Tom Russell (ένας πολύ διάσημος dj στη Σκωτία). Ο ραδιοφωνικός του σταθμός είχε επέτειο και ρώτησε αν θα μπορούσα να πάω και να παίξω ένα ακουστικό set. Σκέφτηκα ότι χρειαζόμουν έναν κιθαρίστα. Ποιος καλύτερος από τον Chic McSherry; Ο Chic, δεν είχε πιάσει ηλεκτρική κιθάρα για πολλά χρόνια επειδή μάθαινε μουσική flamenco για κάποια επιχειρηματικά ενδιαφέροντα που έχει στο Μεξικό. Έτσι κάναμε αυτή τη ραδιοφωνική εμφάνιση, παίξαμε πέντε κομμάτια. Το ένα πράγμα οδήγησε στο άλλο και αποφασίσαμε να κάνουμε μερικές συναυλίες ακόμα. Ο Chic ασχολείται με τη φιλανθρωπία στο Μεξικό και έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε μερικές συναυλίες για να μαζέψουμε χρήματα για παιδιά. Στη συνέχεια είπαμε ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε και ένα δίσκο. Έτσι τώρα δουλεύουμε πάνω σε ένα νέο Doogie White δίσκο, στον οποίο θα παίζουν οι La Paz ή κάπως έτσι. Πάντως θα κυκλοφορήσει σίγουρα νέο υλικό.
Rockoverdose.gr: Σε μία συνέντευξη σου διάβασα ότι έχετε ήδη ξεκινήσει να δουλεύετε πάνω στο νέο δίσκο με τους Tank.
White: Το δικό μου μέρος στο δίσκο έχει τελειώσει. Αύριο (23/4) ξεκινάει η μίξη του. Ονομάζεται “War Nation” και θα κυκλοφορήσει από την Metal Mind Productions, μία πολωνική εταιρεία η οποία έχει συνεργαστεί και με τους Judas Priest, Deep Purple και πολλές άλλες μεγάλες μπάντες στο θέμα των περιοδειών τους. Ενδιαφέρθηκαν πολύ για το δίσκο μας και κάνανε καταπληκτική δουλειά. Μαζί τους δουλέψαμε και σε ένα DVD.
Rockoverdose.gr: Είσαι πολυάσχολος έτσι;
White: Ναι. Είμαι 52 όμως και πρέπει να προσέχω τον εαυτό μου γιατί το τραγούδι δεν γίνεται ευκολότερο. Και κάποια από τα τραγούδια που παίζουμε, ειδικά αυτά του Klaus Meine και του Graham Bonnet, είναι πολύ απαιτητικά. Έπρεπε να βρω ένα τρόπο να μπορώ να τραγουδάω χωρίς να καταπονώ την φωνή μου αλλά και ταυτόχρονα τα κομμάτια, να μη χάνουν την αυθεντικότητα τους.
Rockoverdose.gr: Έχεις δουλέψει και με τους Cornerstone. Ποια είναι η κατάσταση του συγκροτήματος σήμερα;
White: Οι Cornerstone ξεκίνησαν το 1999. Έχουν γίνει πολλά από τότε. Τα υπόλοιπα μέλη παντρεύτηκαν και απέκτησαν παιδιά. Τότε ήταν πολύ ωραία. Για να είμαι ειλικρινής μαζί σου Απόστολε, κάναμε δύο περιοδείες και χάσαμε πολλά λεφτά. Γιατί πολύ απλά δεν είχαμε μεγάλη προσέλευση κόσμου. Σε κάθε πόλη που πηγαίναμε, υπήρχαν άτομα που μιλούσαν για τους δίσκους μας. Αυτό σημαίνει ότι τους άγγιξαν. Απλά δεν άγγιξαν αρκετό κόσμο, ώστε το συγκρότημα να είναι οικονομικά βιώσιμο. Πάντα ήθελα να γράφω κομμάτια τα οποία ζωντανεύουν στις συναυλίες μας. Τα ίδια τραγούδια με το studio αλλά διαφορετικά. Όταν γράφω κομμάτια έχω αυτό το όραμα. Αυτό που κάνουμε είναι να διασκεδάζουμε τον κόσμο. Αλλά όταν πρέπει να βγάλεις λεφτά από τη τσέπη σου για να πληρώσεις τον οδηγό λεωφορείου για παράδειγμα, το θέμα δεν γίνεται ευκολότερο. Όλοι πληρώνονται εκτός από τους μουσικούς. Καταλήξαμε να χάνουμε πολλά χρήματα. Αν υπάρχει πιθανότητα να κάνουμε κάτι στο μέλλον; Αυτή τη στιγμή δεν νομίζω.
Rockoverdose.gr: Έχεις δουλέψει με πολλά projects, με πολλά άτομα και έχεις ηχογραφήσει πολλούς δίσκους. Κάποιο αγαπημένο;
White: Ξέρεις, έχω ηχογραφήσει περισσότερους δίσκους από όσους έχω πουλήσει (γέλια). Ο δίσκος με τους Rainbow ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς για μένα γιατί είναι κάτι που ήθελα να κάνω από τότε που ήμουν παιδί. Την πρώτη φορά που άκουσα τον Richie να παίζει το 1974-75 σκέφτηκα ότι θέλω να γίνω ο τραγουδιστής του συγκροτήματος του. Έτσι ο δίσκος “Stranger In Us All” θα είναι πάντα πολύ σημαντικός για μένα. Ο καλύτερος δίσκος που έχω κάνει είναι κάτι που δυσκολεύομαι να το αποφασίσω. Νομίζω ο δίσκος “Human Stain” (Cornerstone – 2002) είναι κλασσικός. Επίσης ο πρώτος δίσκος μου με τους Tank είναι ένας εξαιρετικός δίσκος για μένα. Είναι ένας πραγματικά heavy metal δίσκος. Ξέρεις κάποιες φορές πρέπει να κάνεις κάτι που δεν έχει καλό αποτέλεσμα αλλά είναι οικονομικά πολύ καλό. Έχω κάνει κάποιες διαφημίσεις για τα Burger King. Ήταν μία χαζομάρα αλλά μου απέφεραν πολλά χρήματα. Το θέμα είναι ότι έχω κάνει τόσα πολλά που δεν μπορώ να διαλέξω το καλύτερο. Είμαι πολύ περήφανος για αυτά που έχω κάνει.
Rockoverdose.gr: Έχεις δουλέψει με τρεις πολύ μεγάλους κιθαρίστες.
White: Έχω δουλέψει με πολλούς μεγάλους κιθαρίστες αλλά καταλαβαίνω τι εννοείς.
Rockoverdose.gr: Εντάξει ας το επαναδιατυπώσω. Έχεις δουλέψει με πολλούς μεγάλους κιθαρίστες αλλά οι πιο διάσημοι είναι οι Richie Blackmore, Yngwie Malmsteen και Michael Schenker. Τρείς δύσκολοι άνθρωποι και κάποιοι μπορούν να πουν περίεργοι. Πως είναι να δουλεύεις μαζί τους και ποιον προτιμάς;
White: Ποτέ δεν δυσκολεύτηκα να δουλέψω με κάποιον. Κάποτε, ο τεχνικός κιθάρας του Richie μου έδωσε μία μικρή τσάντα. Όταν κάνω κάποια περιοδεία, παίρνω τον εγωισμό μου και τον βάζω εκεί μέσα. Δεν βγαίνω στις συναυλίες με εγωισμό. Προσπαθώ να φέρνω τη φωνή μου, την προσωπικότητα μου, τον χαρακτήρα μου και τις θετικές ιδέες μου. Εάν διαφωνώ πολύ με κάτι θα μιλήσω. Αλλά κακά τα ψέματα. Ο star είναι ο κιθαρίστας. O Richie ήθελε στους Rainbow να ντυθούμε με μεσαιωνικά ρούχα, κάτι που έκανε στους Blackmore’s Night. Είπα ότι απλά δεν θα το έκανα αυτό. Ήταν χαζό. Εάν έχεις λόγους να πεις σε κάτι όχι, καταλαβαίνουν. Αλλά πρέπει να ξέρεις ότι ο λόγος που αυτά τα άτομα είναι τόσο πετυχημένα είναι επειδή είναι ακραίοι χαρακτήρες. Δεν έχουν χρόνο να ασχολούνται με μικρά πράγματα. Θέλουν τα πράγματα να γίνονται με το δικό τους τρόπο. Δεν υπάρχει αντίρρηση σε αυτό. Μόλις το καταλάβεις μπορείς να χτίσεις μία σχέση μαζί τους και να δουλέψεις. Έχω περάσει πολύ χρόνο με τον Richie και εκτιμούσε τις γνώμες μου. Υπήρχε ένας αμοιβαίος σεβασμός.
Με τον Yngwie το θέμα ήταν απλό. Τα πάντα γίνονταν με το δικό του τρόπο γιατί γράφει τη μουσική, παίζει τη μουσική την ζει και είναι αυτό που κάνει.
Ο Michael είναι πολύ συγκεκριμένος στο τι θέλει. Κρατάει σημειώσεις του τι γίνεται. Αλλά ποτέ δεν έρχεται με επικριτικό ύφος να σου πει ότι έκανες κάτι λάθος. Έρχεται και σου λέει “αύριο μπορείς να δοκιμάσεις αυτό;” Και απλά το κάνεις. Το ακούει και αν είναι καλό το κρατάει αλλιώς έρχεται και σου λέει ότι πριν ήταν καλύτερα. Αυτό είναι πολύ επαγγελματικό. Είναι καλό για κάποιον να ξέρει πώς να πετύχει αυτό που θέλει αλλά ταυτόχρονα δεν είναι δικτάτορας που φέρνει αρνητικό κλίμα στο συγκρότημα. Για παράδειγμα μετά την πρώτη συναυλία στην Αθήνα μου είπε ότι δεν μίλησα καθόλου στο κόσμο και αν μπορούσα να πω μερικά πράγματα στη συναυλία της Θεσσαλονίκης. Μετά τη συναυλία ήρθε και μου είπε ότι μάλλον το παραέκανα. Έτσι απλά μοιράζουμε την διαφορά. Έτσι δουλεύουμε. Ακόμα είμαστε στη διαδικασία να γίνουμε ένα δεμένο συγκρότημα. Έχουμε παίξει μόλις δύο συναυλίες μαζί. Σε 20 συναυλίες θα είμαστε καταπληκτικοί. Έχουμε εξαιρετικούς παίχτες, εξαιρετικά τραγούδια και απλά πρέπει να βρούμε το καλύτερο τρόπο να συνεργαστούμε.
Rockoverdose.gr: Η πρώτη φορά που απέκτησες μεγάλη δημοτικότητα ήταν με το δίσκο “Stranger In Us All” των Rainbow. Όμως κάποιοι οπαδοί των Iron Maiden σε γνωρίζουν από την audition που έκανες το 1993 για το συγκρότημα. Τι θυμάσαι από εκείνες τις μέρες;
White: Ήμουν στο Βέλγιο και ηχογραφούσα ένα δίσκο με έναν πολύ πολύ περίεργο τύπο από τη Νότιο Αφρική. Βρισκόμασταν ακόμα στα μέσα του δίσκου όταν δέχτηκα ένα τηλεφώνημα. Πρέπει να τονίσω ότι όλα αυτά έγιναν πριν τα κινητά τηλέφωνα και το internet. Δέχομαι λοιπόν ένα τηλεφώνημα από ένα φίλο μου, ο οποίος μου λέει ότι ο Bruce Dickinson, αποχώρησε από τους Iron Maiden και ότι ίσως ήταν μία καλή ευκαιρία να κάνω audition για τη θέση του. Έτσι, αφήνω το δίσκο, γυρνάω στο σπίτι και στέλνω κάποια demo καθόλου καλής ποιότητας. Ήμουν έτοιμος να πάω στη Σκωτία μαζί με τη κοπέλα μου. Θα έφευγα το Σάββατο το πρωί αλλά την Παρασκευή το βράδυ, χτυπάει η πόρτα. Ανοίγω και βλέπω μπροστά μου τον Dickie Bale, ο οποίος ήταν ο tour manager των Iron Maiden για αιώνες. Μου δίνει λοιπόν μία κασέτα και ένα βιβλίο και μου λέει: “κανόνισε να τα μάθεις μέχρι την Δευτέρα”. Έπρεπε να μάθω 22 κομμάτια. Έτσι πάω εκεί την Δευτέρα, δεν έχω κοιμηθεί από την Παρασκευή και ξεκινάμε την audition. Ο Steve ένιωσε ότι τα πήγα αρκετά καλά, αλλά με κάλεσαν και δεύτερη φορά γιατί είχα ελάχιστο χρόνο για να μάθω τα κομμάτια. Αλλά νομίζω ότι από την αρχή ήθελαν κάποιον που να έχει φωνή σαν αυτή του Blaze. Ήταν αυτή που ο Steve είχε από την αρχή στο μυαλό του. Αλλά τα πράγματα είναι απλά. Δεν υπάρχει άλλος frontman σαν τον Dickinson. Κυκλοφόρησαν δύο καλούς δίσκους με τον Blaze. Τα πράγματα όμως πήραν και πάλι τη σωστή τους μορφή. Ο Bruce επέστρεψε. Είναι απλά η καλύτερη live μπάντα στον πλανήτη.
Τέλος πάντων, ο Steve μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι τα πήγα μεν πολύ καλά αλλά αποφάσισαν να συνεχίσουν με τον Blaze. Το έκανε αυτό και το εκτίμησα. Μου εξήγησε γιατί δεν πήρα τη θέση.
Rockoverdose.gr: Πως ήταν να παίζεις μαζί τους;
White: Είχα αρκετό άγχος γιατί η audition δεν έγινε σε κάποιο συναυλιακό χώρο αλλά σε ένα studio στο οποίο ηχογραφούσαν και ήταν αρκετά μικρό. Ήμουν ακριβώς στο κέντρο και όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα πάνω μου. Ήταν πολύ έντονη αλλά καταπληκτική εμπειρία. Δεν μπορείς να μη τα πας καλά με αυτά τα κομμάτια.
Rockoverdose.gr: Ας επιστρέψουμε στη συνεργασία σου με τον Michael Schenker. Πως προέκυψε;
White: Εγώ μένω στο Λονδίνο και ο Michael Schenker έπαιζε εκεί. Ο φίλος μου Chris Glen έπαιζε τότε στο συγκρότημα και με κάλεσε στη συναυλία. Μετά από λίγο μου είπε ότι ο Michael, ήθελε να ανέβω στη σκηνή να ερμηνεύσω ένα κομμάτι. Έτσι ξεκίνησε. Αργότερα δέχτηκα ένα τηλεφώνημα και μου ζήτησαν να γράψω ένα κομμάτι για τον Michael. Αυτό ήταν το “Before The Devil Knows You’re Dead”. Ο Michael λοιπόν, μου στέλνει το κομμάτι και απλά έπρεπε γράψω τους στίχους και να ηχογραφήσω τα φωνητικά. Είχα κανονίσει να πάω για ψώνια με τη γυναίκα αλλά τελικά της είπα να πάει μόνη της. Μέχρι να γυρίσει, 20 λεπτά μετά, είχα έτοιμο το κομμάτι και το έστελνα στο Michael. Μία πρόχειρη ηχογράφηση την οποία ο Michael βρήκε πολύ καλή. Του είπα ότι θα το ηχογραφήσω και πάλι. Μου είπε όχι γιατί του άρεσε αυτή η ωμή ηχογράφηση.
Rockoverdose.gr: Σ’ ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και την πολύ ωραία συνέντευξη Doogie.
White: Εγώ ευχαριστώ.
Για το Rockoverdose.gr
Απόστολος "Astaldo" Πανταζόγλου
Comments
