Όσοι είχαμε λιώσει το “Geisterstadt” στις ακροάσεις, εκτιμήσαμε την αξία του και όπως είναι λογικό περιμέναμε νέα δουλειά από τους Omega Massif. Τελικά τον Σεπτέμβρη το “KARPATIA” κυκλοφόρησε επίσημα και κάθε άλλο παρά μας απογοήτευσε. Έχει κυκλοφορήσει επίσης και ένα καλό νέο ότι θα έρθουν για live στην Ελλάδα το Φεβρουάριο που μας έρχεται!
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή λέγοντας δύο λόγια για τους Omega: Post Metal / Sludge στο είδος , οι Οmega Massif κατάγονται από τη Γερμανία . Τετραμελής, ορχηστική μπάντα χωρίς φωνητικά , με 2 κιθάρες , μπάσο και ντραμς, δημιουργήθηκαν το Σεπτέμβριο του 2005 και το πρώτο επίσημο full-length τους κυκλοφόρησε το 2007 , με τον τίτλο “Geisterstadt” που σημαίνει «Η πόλη των φαντασμάτων». Δύο split αργότερα το ένα με Mount Logan και το άλλο με Tephra , ώσπου φέτος έβγαλαν το δεύτερό τους άλμπουμ, “Karpatia” (η οροσειρά των Καρπαθίων στην Ρουμανία).
Η μουσική τους είναι μελαγχολική και αργόσυρτη, «ντάουν τέμπο», με χαρακτηριστικό ήχο που αποτελείται από βαριά ριφς καλά στερεωμένα σαν τους μεγάλους όγκους των βουνών. Δεν κάνουμε λόγο για μια απλή ποστ μέταλ μπάντα που προσπαθεί να παράγει κάτι το διαφορετικό, αλλά για βάρος που πηγάζει από την απλότητα και την αγνή έμπνευση. Πιστεύω πως με ευκολία μπορούν να απευθυνθούν σε ευρύτερο κοινό, με γενικότερα sludge, doom, doomcore, postcore κλπ ακούσματα και όχι αποκλειστικά σε οπαδούς του post metal. Ακόμα, αξίζει να αναφέρω και το ότι οι Omega Massif πέραν της καλής μουσικής δημιουργίας, έρχονται και live να αποδείξουν ότι πρόκειται για μια μπάντα ικανή να γεννά μεγάλες προσδοκίες στο κοινό της. Doom Shall Rise (Γερμανία), Hellfest (Γαλλία), Roadburn (Ολλανδία): τα τρία μεγάλα φεστιβάλ στα οποία έχουν συμμετάσχει, αποτελούν καλή επιβεβαίωση των όσων ανέφερα προηγουμένως.
To Karpatia , χωρίς περιττές πολυπλοκότητες, δημιουργεί μια αγνή ατμόσφαιρα. Πέρα από τον βαρή και αργόρυρτο ήχο, υπάρχουν μέταλ εκρήξεις καθώς και αιθέριες μελωδίες. Η επιλογή της οροσειράς Καρπάθια για τον τίτλο του δίσκου, αποκαλύπτει την πηγή έμπνευσης της μπάντας που δεν είναι άλλη από τη φύση, όχι μόνο τοπία αλλά και φυτά και ζώα.
Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο κομμάτι, “Aura” (κάτι σαν ένα τρίπτυχο βουνών) δηλώνει ότι το άλπουμ δεν είναι καθόλου γυαλισμένο, αποτελείται από τραχιές άκρες και προκαλεί το ανήσυχο αυτί. Δεύτερο το “Wolfe”, τρέχει μαζί με τους λύκους καθώς είναι το πιο γρήγορο και μικρότερο σε διάρκεια τραγούδι. Έπονται “Ursus Arctos” (είδος αρκούδας στα Καρπάθια) και Im Karst (με αναφορά στο ορυχείο και κατά συνέπεια στην ανθρώπινη επέμβαση στο φυσικό τοπίο), ένα από τα κορυφαία τραγούδια του δίσκου. Στη συνέχεια έχουμε το ομώνυμο «Καρπάθια», πολύ μικρό σε διάρκεια, αποτελείται από ένα και μοναδικό ριφ, και στο τέλος το 11λεπτο “Steinernes Meer”, «Θάλασσα από πέτρα», που απεικονίζει το βραχώδες τοπίο και κρατά το ενδιαφέρον του ακροατή αμείωτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Στο σύνολό του λοιπόν, ο δίσκος είναι αρκετά καλός και επιβεβαιώνει το ότι έχουμε να κάνουμε με ένα σχήμα από καλούς μουσικούς που έχουν τη δυνατότητα να μας δώσουν υποσχέσεις. Συμπαγής και ογκώδης ήχος, που ανήκει σε ένα είδος πειραματικό, ανατρεπτικό, το οποίο εκφράζεται μέσα από την απλότητα. Ακόμη, σε σύγκριση με το “Geisterstadt” μπορώ να παρατηρήσω ότι το “Karpatia” μπορεί να απευθυνθεί σε μεγαλύτερη γκάμα κοινού όπως πχ οπαδών της doom -αλλά και black metal, γιατί όχι; − ενώ το πρώτο μπορεί να αγαπήθηκε περισσότερο από τους ακροατές του post.
Εν τέλει η σύγκριση υπόκειται στα διαφορετικά προσωπικά γούστα και όχι στην αντικειμενική κριτική, καθώς η μουσική αξία των τραγουδιών και η δημιουργικότητα του συγκροτήματος είναι αδιαμφισβήτητα.
http://www.omegamassif.de/
http://www.myspace.com/omegamassif
Για το RockOverdose.gr,
Ευτυχία Βαγενά
Comments
