"Led Zeppelin IV"... Album-θρύλος. Το καλύτερο album όλων των εποχών,-γιατί όχι; Το ότι περιέχει το καλύτερο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ (ναι, στο "Stairway to Heaven" αναφέρομαι) με το ουσιαστικότερο solo που παίχτηκε ποτέ, και φυσικά, με τα πιο αναγνωρίσιμα riffs της ιστορίας, αρκεί. Και όλα αυτά, από το μεγαλύτερο ίσως rock συγκρότημα όλων των εποχών. Τι άλλο θέλεις; Ξέρεις ότι το εν λόγω album έχει αλλάξει ζωές, περιέχει τραγούδια που ξέρουν και όλοι όσοι ΔΕΝ ασχολούνται με το συγκεκριμένο είδος και γνωρίζεις, επίσης, ότι ήταν, είναι και θα είναι αθάνατα, και με βάση αυτά κρίνουμε και θα κρίνουμε οτιδήποτε νέο κυκλοφορεί.
Στα του album, τώρα: Ονομάζεται απλά "Led Zeppelin IV", και η μπάντα συνεχίζει την τακτική που ακολουθήσε στα 3 προηγούμενα albums, δηλαδή το να μην υπάρχει τίτλος στο album. Και, όπως έχει δηλώσει και ο Page, ""Names, titles and things like that do not mean a thing".
Κυκλοφόρησε 8 Νοεμβρίου 1971, και είναι ένα από τα πιο δημοφιλή, με τρελά νούμερα όσο αφορά τις πωλήσεις παγκοσμίως. Κατέχει, επίσης, την 66η θέση στη λίστα του Rolling Stone με τα 500 δημοφιλέστερα albums. Αρχικά, το album ηχογραφήθηκε στα Basing Street Studios, έπειτα, όμως, η μπάντα συνέχισε στο Headley Grange, μιας και χρειάζονταν ένα ήρεμο περιβάλλον. Για το εκπληκτικό εξώφυλλο του album, ο Robert Plant έχει δηλώσει πως περνάει το μήνυμα ότι πρέπει να φροντίζουμε τη γη και τη φύση, και όχι να την βιάζουμε και να την καταστρέφουμε. Επίσης, τα 4 σύμβολα ήταν ιδέα του Page, και κάθε μέλος είχε διαλέξει από ένα. Το ZoSo για τον Page, το triquetra για τον John Paul Jones, οι τρεις κύκλοι για τον John Bonham και ένα πούπουλο για τον Robert Plant.
Να ρίξουμε και μιά ματιά στο κομμάτια του album; Το δίσκο, λοιπόν, ανοίγει ένα από τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών, το "Black Dog"'. Όλα τα όργανα σε τέλεια αρμονία, και ένας Robert Plant που σε ταξιδεύει. Το album συνεχίζεται με το "Rock and Roll", το πιο γρήγορο τραγούδι του δίσκου, και μιά σαφής δήλωση αφοσίωσης στο συγκεκριμένο ιδίωμα. Στη συνέχεια, στο "The Battle of Evermore", το φλέρτ των Zeppelin με τη folk φτάνει στην κορύφωσή του. Το ντουέτο, δε, του Plant με τη Sandy Denny των Fairport Convention συγκλονίζει. Για το επόμενο κομμάτι, δεν θα πούμε πολλά, δεν θα αναφέρουμε καν το όνομά του. Πολύ, απλά, το καλύτερο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ, μαζί με το ουσιαστικότερο solo που παίχτηκε ποτέ σε ηλεκτρική κιθάρα. Εν συνεχεία, έρχεται το εκπληκτικό "Misty Mountain Hop", με το φοβερό του groove, τον μοναδικό τρόπο εκφοράς των στίχων από τον Plant, και τη συνεισφορά του John Paul Jones, η οποία είναι εμφανής. "Four Sticks". Ερμηνεία του Plant από άλλο πλανήτη, μυστικιστική ατμόσφαιρα, και σχεδόν voodoo ρυθμός. Μετά, έρχεται το "Going to California". Άλλη μιά πανέμορφη σύνθεση, με folk αναφορές. Και, τέλος, το album κλείνει με τον καλύτερο τρόπο. "When the Levee Breaks". Βαρύ blues, με το groove του Bohnam και τις slide κιθάρες του Page να ξεχωρίζουν. Με 3 λέξεις, "το τέλειο album".
Ένα από τα σημαντικότερα albums της ιστορίας, λοιπόν, είναι γεγονός. Από τότε, ποτέ ξανά η μουσική δεν ακούστηκε με τον ίδιο τρόπο. Όταν έχεις καταφέρει να αλλάξεις τα πάντα, να έχεις επηρεάσει τους πάντες, ξέρεις ότι η ευθύνη είναι μεγάλη, και πρέπει να συνεχίσεις αναλόγως. Και ναι, οι Zeppelin το έκαναν, και έτσι για άλλη μιά φορά αποδυκνείεται γιατί είναι ίσως το καλύτερο rock συγκρότημα όλων τον εποχών, το οποίο ξεκίνησε όπως όλοι, με όνειρα και φιλοδοξίες (παρ'όλα αυτά, δεν νομίζω να πίστευαν ότι κάποια στιγμή θα κατακτήσουν τον κόσμο-κι όμως, το έκαναν) και έφτασαν στην κορυφή.
IV tracklist:
- Black Dog
- Rock n’ Roll
- The Battle Of Evermore
- Stairway To Heaven
- Misty Mountain Hop
- Four Sticks
- Going To California
- When The Levee Breaks
Για το Rockoverdose.gr: Βασίλης Αθανασόπουλος
Comments
