Πίσω στο 1981, όπου οι Def Leppard κάνουν το δεύτερο δισκογραφικό τους βήμα και βρίσκονται μια ανάσα πριν κατακτήσουν τη μουσική αγορά και δουν τη φήμη τους να εκτινάσσεται στα ύψη. Το High 'n' dry, καθοριστικής σημασίας σταθμός για τη συνέχεια, θεωρείται από μεγάλη μερίδα του κόσμου, ό, τι καλύτερο ίσως έχουν κάνει οι Βρετανοί, με τις γνωστές δίδυμες κιθάρες των Steve Clark και Pete Willis, για τον οποίο είναι η τελευταία του συμμετοχή στο συγκρότημα. Οι δυο τους, διεκδικούν βραβείο με το εκπληκτικό, πιασάρικο και απίθανα μελωδικό τους παίξιμο, που σε συνδυασμό με την ταιριαστή, γρεζάτη φωνή του Joe Elliott, αποτελούν τις δύο παραμέτρους που κάνουν το άλμπουμ, τόσο ξεχωριστό. Για πρώτη φορά, τα καθήκοντα του παραγωγού αναλαμβάνει ο Robert John “Mutt” Lange, που βοηθά το συγκρότημα να καθορίσει τον ήχο του, που πλέον αποκτά έναν περισσότερο μελωδικό χαρακτήρα, διαθέτοντας μια πιο στιλπνή παραγωγή συγκριτικά με το ντεμπούτο που κυκλοφόρησε ένα χρόνο νωρίτερα. Τα κομμάτια παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία μεταξύ τους με άλλα να βγάζουν πολλή ενέργεια, άλλα να κινούνται σε μεσαίο τέμπο, ενώ δε λείπουν οι μπαλάντες όπως το εκπληκτικό “Bringin’ on the heartbreak” από τις καλύτερες συνθέσεις στην ιστορία της μπάντας και απ’ τις πιο δημοφιλείς επιτυχίες της, με μεγάλη αναμετάδοση από το MTV. Συνολικά πρόκειται για μια δυνατή κυκλοφορία που ακόμα κι αν ο ήχος της, φαίνεται πιο ελαφρύς από τα άλλα NWOBHM γκρουπ της εποχής, κατάφερε να γοητεύσει τόσο τους λάτρεις της hard rock όσο και αυτούς της κλασσικής metal σε όλο τον κόσμο.
Comments
