A STAR FALLS
Η 20η Οκτωβρίου του 1977 ήταν μια μαύρη μέρα για τη ροκ σκηνή. Ημέρα Πέμπτη και το αεροσκάφος τύπου Convair CV-300 με προορισμό το Baton Rouge της Louisiana, που μεταφέρει τα μέλη των Lynyrd Skynyrd, συντρίβεται έξω από το Gillsburg του Mississippi. Με τον έναν από τους κινητήρες του να αντιμετωπίζει πρόβλημα, το αεροπλάνο ξεμένει από καύσιμα και προσκρούει πάνω σε δέντρα. Από τα συντρίμια του ανασύρονται νεκροί, ο τραγουδιστής τους Ronnie Van Zant, ο κιθαρίστας Steve Gaines καθώς και η αδερφή του, που έκανε φωνητικά για την μπάντα, ο βοηθός manager Dean Kilpatrick και οι δύο πιλότοι. Οι επιζώντες τραυματίζονται όλοι τους σοβαρά.
Ο Ronnie Van Zant διατυμπάνιζε συχνά ότι ποτέ δε θα έφτανε τα τριάντα του χρόνια, πιστεύοντας πως αυτό ήταν το όριο του. Ήταν κάτι για το οποίο δήλωνε απόλυτα σίγουρος. Όταν συνέβη το δυστύχημα τον χώριζαν τρεις μήνες από το να γιορτάσει τα 30α του γενέθλια. Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1948 στη Florida και οι φιλοδοξίες του, μέχρι που ανάκαλυψε τη μουσική, ήταν να γίνει είτε μποξέρ, είτε επαγγελματίας παίκτης του baseball. Το 1964, μαζί με τέσσερις συμμαθητές και φίλους, ίδρυσε τους Lynyrd Skynyrd, μια παρωδία του ονόματος του καθηγητή γυμναστικής που είχαν, του Leonard Skinner, ο οποίος αποδοκίμαζε όσους μαθητές είχαν μακριά μαλλιά. Με το συγκρότημα πρόλαβε να συμμετάσχει σε πέντε άλμπουμ, με το τελευταίο το “Street Survivors” να έχει κυκλοφορήσει μόλις τρεις μέρες πριν το τραγικό γεγονός. Ένα πάρκο μνημείο που χρηματοδοθήκε από τους οπαδούς και την οικογένεια του συγκροτήματος χτίστηκε προς τιμήν του τραγουδιστή. Το “The Ronnie Van Zant Memorial Park” βρίσκεται στο in Lake Asbury της Florida.
Ένα χρόνο μικρότερος, ο Steve Gaines, είχε γεννηθεί το Σεπτέμβρη του 1949 στην περιοχή του Missouri και μεγάλωσε στην Oklahoma. Έχοντας παρακολουθήσει σε ηλικία 15 ετών τους Beatles live, γύρισε σπίτι και ζάλισε τον πατέρα του τόσο ώστε να τον πείσει να του αγοράσει μια κιθάρα. Το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Ravens και το ίδρυσε με συμμαθητές του, προχωρώντας και στην πρώτη τους ηχογράφηση. Κατά τη δεκαετία του ’70 πέρασε από ονόματα όπως οι RIO Smokehouse, The Detroit Wheels, Mitch Ryder, Cactus, Rusty Day, Detroit και Crawdad. Με τους τελευταίους ηχογράφησε αρκετά κομμάτια το 1975, τα οποία κυκλοφόρησαν δώδεκα χρόνια αργότερα ως “One in the Sun”, που θεωρείται η μοναδική επίσημη σόλο δουλειά του Gaines. Το Δεκέμβρη του 1975, η επίσης άτυχη αδερφή του κιθαρίστα, Cassie, ξεκίνησε να κάνει δεύτερα φωνητικά στους Lynyrd Skynyrd, οι οποίοι έψαχναν εκείνη την εποχή τον αντικαταστάτη του Ed King, που παρεμπιπτόντως έχει γεννηθεί ακριβώς την μέρα με τον Gaines. Εκείνη σύστησε τον αδερφό της, που τελικά ενσωματώθηκε μαζί τους επί σκηνής για ένα σόου στο Kansas City. Ο Steve ξεχώρισε για τις εξαιρετικές του ικανότητες, τόσο όσον αφορά την κιθάρα όσο και τον συνθετικό τομέα, που φαίνεται στην μοναδική του δουλειά με τους Skynyrd, το “Street Survivors”. Μάλιστα ο Ronnie Van Zant δε σταματούσε να πλέκει το εγκώμιο για το τεράστιο ταλέντο του, πιστεύοντας πως όλοι μια μέρα θα στέκονταν στη σκιά του.
A STAR IS BORN
Μια σημαντική μορφή της ροκ σκηνής, ο Tom Petty, γίνεται σήμερα 62 ετών. Γεννήθηκε στο Gainesvill της Florida και είχε την τύχη στα δέκα του χρόνια να συναντήσει τον Elvis Presley κάτι που κέντρισε το ενδιαφέρον του για τη rock and roll μουσική. Λίγο αργότερα, ο θείος του που δούλευε στα γυρίσματα της ταινίας του τραγουδιστή “Follow that dream” τον προσκάλεσε να πάει στο στούντιο να παρακολουθήσει. Έγινε αμέσως φαν του Presley και πούλησε μέχρι και κάποια παιχνίδια του για να πάρει δίσκους του. Έχει δηλώσει μάλιστα πως ήξερε ότι αυτό που ήθελε να κάνει στη ζωή του ήταν να συμμετέχει σε μια μπάντα από τη στιγμή που είδε τους Beatles στο “The Ed Sullivan Show”. Ένας από τους πρώτους δασκάλους κιθάρας που είχε ήταν ο Don Felder, που αργότερα έπαιξε στους Eagles. Το πρώτο σοβαρό εμπόδιο που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, ήταν η άρνηση του πατέρα του να δεχτεί την επιλογή του γιου του να ασχοληθεί με τις τέχνες, υποχρεώνοντας τον σε καθημερινή λεκτική και σωματική βία. Η πρώτη του μπάντα ήταν οι Epics, που εξελίχθηκαν στους Mudcrutch και περιλάμβαναν ακόμη στις τάξεις τους, τους Mike Campbel και Benmont Tench. Οι όποιες ηχογραφήσεις έκαναν δε σημείωσαν εμπορική επιτυχία οπότε διαλύθηκαν και τελικά ο μουσικός συνεργάστηκε με τους Tench και Mike Campbel. Στην ομάδα τους προστέθηκαν οι Ron Blair και Stan Lynch, σχηματίζοντας την πρώτη σύνθεση των Heartbreakers. Το ομώνυμο ντεμπούτο τους είχε μικρή απήχηση στην Αμερική, τα πήγε καλύτερα όμως στη Βρετανία. Η φήμη τους μεγάλωσε ιδιαίτερα με το δεύτερο δίσκο τους, το “You're Gonna Get It!” και από κει πέρα είχαν μια διαρκή ανοδική πορεία σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, κυκλοφορώντας πέντε στούντιο άλμπουμ ακόμη και δύο live ως το 1987 όταν διέκοψαν τις δραστηριότητες τους. Ένα χρόνο μετά ο Petty έγινε ιδρυτικό μέλος των Traveling Wilburys με τους Bob Dylan, George Harrison, Roy Orbison, και Jeff Lynne και κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ. Το πρώτο του σόλο άλμπουμ ήρθε το 1989 με τη συμμετοχή μουσικών από τους Heartbreakers, οι οποίοι επανενώθηκαν δύο χρόνια αργότερα για τη δημιουργία ενός ακόμη δίσκου. Το κρυφό συμβόλαιο του με την Warner Bros. Records το 1989, διαδέχεται η δεύτερη προσωπική δουλειά του καλλιτέχνη το 1994, το “Wildflowers” με παραγωγό τον Rick Rubin και πωλήσεις πάνω από τρία εκατομμύρια αντίτυπα στην Αμερική. Ο Pete μέχρι σήμερα έχει βγάλει ένα ακόμη άλμπουμ, έξι χρόνια πριν που επίσης θεωρείται επιτυχημένο και με τους Heartbreaker άλλα τρία με το τελευταίο να τοποθετείται στο 2010. Το 2007 ενεργοποίησε τους επί χρόνια ξεχασμένους, Mudcrutch με την αρχική τους σύνθεση και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ. Εκτός της μουσικής ο Αμερικανός έχει εμφανιστεί σε μερικές ταινίες. Είναι παντρεμένος δύο φορές και έχει δύο κόρες από τον πρώτο γάμο του.
ALBUM ANNIVERSARY
.jpg)
Ένα από τα πιο ξεχωριστά συγκροτήματα της Αμερικής που η metal σκηνή είχε την τύχη να συμπεριλάβει στους κόλπους της, αλλά την ατυχία να δεχτεί την προσφορά του μόνο από τέσσερις δίσκους, οι Crimson Glory, κάνουν σαν σήμερα, το 1986, το πρώτο τους βήμα στη δισκογραφία, μέσα από το ομώνυμο ντεμπούτο τους. Σχηματίστηκαν το 1979 με το όνομα Pierced Arrow αρχικά, μετονομάστηκαν σε Beowulf για να καταλήξουν στο Crimson Glory, έχοντας περάσει από διάφορες αλλαγές στη σύνθεσή τους μέχρι τότε. Με τον John Patrick McDonald, κοινώς Midnight, να προστίθεται τελευταίος στις τάξεις τους, κάνουν διαρκείς πρόβες, σπαταλώντας τέσσερα χρόνια για να βρουν τον ήχο που τους ταιριάζει και να τον βελτιώσουν. Για τη δημιουργία αυτού του ήχου ανακατεύουν στην παλέτα τους τις πιο σκοτεινές αποχρώσεις των μουσικών των Iron Maiden και των Queensrÿche και το αποτέλεσμα είναι ένα μείγμα παραδοσιακής και power metal. Έτσι έρχεται το Crimson glory, ένας δίσκος με στοιχεία κλασσικής metal, φανταχτερές κιθαριστικές μελωδίες, progressive στοιχεία και μελοδραματικά φωνητικά με έντονες διακυμάνσεις. Τα κομμάτια διατηρούν μια μέτρια ταχύτητα, κάτι που στοχεύει στη δημιουργία μιας εκπληκτικής ατμόσφαιρας. Ανάμεσα τους υπάρχουν κάποιες πραγματικές καλές συνθέσεις, ξεχωρίζουν όμως τρία – τέσσερα διαμάντια, με μεγαλύτερο όλων το “Azrael”, αυτό το υπερ-κομμάτι με την καθηλωτική σκοτεινή ακουστική του εισαγωγή και την μετάβαση του σε μια κιθαριστική καταιγίδα από απαστράπτοντα, αγριεμένα riff, δυσοίωνους στίχους και εκπληκτικές δαιμονισμένες φωνητικές γραμμές. Γενικά η φωνή του Midnight αιχμαλωτίζει με το μοναδικό της γρέζι, την αισθαντικότητα, το χρώμα, το εύρος της. Η ικανότητα του να ερμηνεύει δε με τόση άνεση τις ψηλές νότες, σε κάνει να αναρωτιέσαι αν αυτό που ακούς είναι πραγματικό ή κάποιο τρικ που έγινε στο στούντιο. Και μια και στα μέσα της δεκαετίας των 80’s ο ήχος και των των στυλ των metal συγκροτημάτων της εποχή έμοιαζε λίγο – πολύ, οι Crimson Glory θέλοντας να γίνονται αμέσως αναγνωρίσιμοι, καθιερώνουν την εμφάνιση τους με μεταλλικές ασημένιες μάσκες επί σκηνής αλλά και σε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις τους. Τη μοναδική εξαίρεση σε όλο αυτό την κάνει ο τραγουδιστής, Midnight, αφού η μάσκα του άφηνε ακάλυπτο το στόμα του. Οι άνθρωποι με τις μάσκες λοιπόν, πιστώνονται τη δημιουργία ενός πρώτου, ιδιαίτερα σαγηνευτικού δίσκου που βέβαια αποτελεί και το θεμέλιο λίθο για το το επικό "Transcendence" που ακολούθησε. Κάθε μεταλλάς που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να εισχωρήσει στη μαγεία του αν και δύσκολο να μην το έχει κάνει ακόμη.
Το 1984, πάνω σε μια εποχή που παραδοσιακά βαριά ονόματα της metal της Γερμανίας αρχίζουν να γράφουν τη δική τους ιστορία, έρχεται μια ακόμη μπάντα από το Gladbeck, οι Grave Digger, όνομα που βρήκαν σε λεξικό και τους άρεσε γιατί ακουγόταν σκοτεινό και μυστηριώδες. Το πρώτο άλμπουμ με το οποίο με το οποίο μας συστήνονται, είναι το Heavy metal breakdown. Οι επιρροές τους πατάνε κατά πολύ πάνω στις μεγάλες ευρωπαϊκές heavy metal δυνάμεις, αλλά αναμφίβολα το στυλ των Accept είναι η πιο σημαντική τους έμπνευση, η πρώτη ύλη πάνω στην οποία δουλεύουν ώστε να φτιάξουν τον δικό τους ήχο, τον οποίο με το πέρασμα των χρόνων εξελίσσουν διαρκώς. Πρόκειται για έναν ήχο αρκετά διαφορετικό, αρκετά πιο ωμό από αυτόν της συνέχειας του συγκροτήματος, ένα μείγμα δυνατής, ωμής και επιθετικής κλασσικής heavy metal. Τα speed στοιχεία δίνουν και παίρνουν, ανά φάσεις προσεγγίζουν ολίγον τι και το power. Εξέχον χαρακτηριστικό στο στυλ τους, η τραχιά φωνή του τραγουδιστή τους Chris Boltendahl, που βαδίζει στα χνάρια του Udo με ένα στυλ ερμηνείας που ταλαντεύεται μεταξύ κραυγών και γρυλισμάτων. Τα κομμάτια του άλμπουμ έχουν απλή δομή, με εκρηκτικές κιθάρες, δυνατά riff και τύμπανα και γρήγορα σόλο, συστατικά που έχουν ένα πολύ ελκυστικό αποτέλεσμα. Κάνοντας την εξαίρεση για heavy metal μπάντα της δεκαετίας του ’80 πιάνουν και θεματολογία γύρω από την αγάπη, γεγονός που σύμφωνα με τον τραγουδιστή και στιχουργό τους, οφείλεται στο ότι πάντα είχε πολλές γυναίκες στη ζωή του, κάποιες από τις οποίες πλήγωσε και κάποιες που τον πλήγωσαν. Οι μπαλάντες πάντως δεν είναι το δυνατό χαρτί τους. Το “Heavy metal breakdown” είναι το δυνατό, ποιοτικό ξεκίνημα των Grave Digger, που θέτουν τις βάσεις ώστε να γίνουν η νέα ανερχόμενη δύναμη της χώρας τους, ξεχωρίζει για την ενέργεια του και είναι ικανό να δημιουργήσει ενθουσιασμό στους οπαδούς της heavy metal κοινότητας.
Για το RockOverdose.gr: Χαρά Νέτη & The Unknown Force
Comments
