ALBUM ANNIVERSARY
Ένα θρυλικό άλμπουμ, δανέζικης προελεύσεως συμπληρώνει 29 χρόνια από την κυκλοφορία του. Οι Mercyful Fate των King Diamond, Sherman και Denner μαζί με τον μπασίστα Timi Grabber και τον ντράμερ Kim Ruzz, μας προσφέρουν το Melissa, ένα αριστούργημα πρωτοπόρου heavy metal, με δικά του χαρακτηριστικά. Ήχος τόσο κλασσικός και φρέσκος ταυτόχρονα, με συνθέσεις που χαρακτηρίζονται για την καινοτομία της εποχής τους, την πολυπλοκότητα και τη μουσικότητα τους και στίχους γύρω από το κακό, τον αποκρυφισμό και το σατανισμό, δημιουργούν ένα πρωτόγνωρο αποτέλεσμα. Οι Michael Denner και Hank Shermann εξαπολύουν μια σφοδρή κιθαριστική επίθεση από γρήγορα, αξέχαστα και τεχνικά σόλο. Ο Kim Ruzz με το μεγάλο ταλέντο του, είναι υπεύθυνος για το εκπληκτικό αποτέλεσμα στα τύμπανα, με ένα παίξιμο αστραπιαίο, αλάνθαστο, ικανό να γεμίσει και το μικρότερο κενό.Και βέβαια, η γνώριμη θεατρική φωνή του King Diamond, με τα θρυλικά falsettos της, με τις εναλλαγές ανάμεσα στις χαμηλές νότες και τις εξάρσεις του σε ψηλούς τόνους, που έχει το χάρισμα να προσδίδει την επιθετική χροιά στα κομμάτια αποτελώντας σήμα κατατεθέν των Mercyful Fate. Οι στίχοι ταιριάζουν με τα σκοτεινά heavy riff, ακόμα κι αν θεωρηθούν υπερβολικοί ή επιτηδευμένοι, αναμφίβολα γίνονται πειστικοί. Ένα σημαντικό μέρος του μεγαλείου του, το οφείλει στα γιγαντιαία μελωδικά riff του, τη συνοχή και την ποικιλομορφία του. Είναι ένα άλμπουμ δυνατό από την αρχή ως το τέλος, με το κάθε τραγούδι να μπορεί να ξεχωρίσει από μόνο του. Ορισμένα από τα στοιχεία του, υιοθετήθηκαν μελλοντικά από thrash και black metal μπάντες, γεγονός που δείχνει το πόσο πολύ επηρέασε τα μουσικά δρώμενα στο metal είδος. Το “Melissa” όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα διατηρεί ατόφια τη φρεσκάδα και τη δύναμη του και θα θεωρείται ένα από τα πιο πετυχημένα ντεμπούτα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν ποτέ.
27 χρόνια πριν, οι Anthrax κάνουν το μεγάλο ξεκίνημα. Αυτό της ανόδου προς την κορυφή της metal σκηνής. Μας συστήθηκαν ένα χρόνο νωρίτερα, το 1984 με το “Fistful of Metal”, μια δουλειά καλή, που έδωσε φήμη στο συγκρότημα, αλλά και με πολλά σημάδια «ανωριμότητας», κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Η συνέχεια όμως, που ονομάζεται Spreading the Disease, με τον Joey Belladonna για πρώτη φορά στις τάξεις τους και τον Frank Bello στο μπάσο θα βάλει τις βάσεις για μια σειρά από μεγαλειώδεις κυκλοφορίες που θα αναδείξουν τους Anthrax σε υπερδύναμη. Η έλευση του Belladonna είναι καθοριστική. Διαθέτει μια ξεχωριστή φωνή, με μεγάλο εύρος, μελωδική και όσο έντονη χρειάζεται ώστε να αναδείξει τα τραγούδια και να τα κάνει να ακουστούν σαφώς πιο μελωδικά. Ο Frank Bello επίσης αποδεικνύει πως ήταν ο κατάλληλος αντικαστάτης του Dan Lilker, αφού διαθέτει ένα άψογο παίξιμο που αναμειγνύεται ιδανικά με το σύνολο της μουσικής. Η πρόοδος που φέρνουν οι νεοεισερχόμενοι στην μπάντα, συνοδεύεται από μια σημαντική βελτίωση στο συνθετικό τομέα. Το άλμπουμ διακρίνεται για το πραγματικά εκπληκτικό riffing του Scott Ian, που διατηρεί φοβερό ρυθμό και τριβελίζει το μυαλό. Ο ήχος επικεντρώνεται στο thrash παίρνοντας αρκετά στοιχεία από το punk και την παραδοσιακή heavy metal. Η παραγωγή αν και μακράν καλύτερη από το ντεμπούτο τους, είχε σαφώς περιθώρια για ένα καλύτερο αποτέλεσμα.Το βίντεο κλιπ για το τραγούδι "Madhouse" λογοκρίθηκε από το MTV και η αναμετάδοση του ήταν ελάχιστη διότι θεωρήθηκε ότι πρόσβαλε τους διανοητικά παράφρονες. Το “Spreading the Disease” περιέχει κομμάτια κλασσικά, χιλιοτραγουδισμένα, θεωρείται από τις κορυφαίες δουλειές των Anthrax και ήταν ο θεμέλιος λίθος για την άνοδο του στο πάνθεον της thrash.
Πριν από 25 χρόνια, οι Sepultura προχωρούν με το δεύτερο δισκογραφικό τους βήμα, το Schizophrenia άλμπουμ που μάλλον στάθηκε άτυχο στο γεγονός ότι δεν ευτύχησε να είναι το ντεμπούτο άλμπουμ της μπάντας, γιατί τότε θα μιλάγαμε πολύ απλά για ένα κορυφαίο ξεκίνημα. Για πρώτη φορά στη σύνθεση τους προστίθεται ο Andreas Kisser, ο οποίος φέρνει μαζί του κάποιες νέες επιρροές, όπως παραδοσιακά heavy metal στοιχεία και ένα πιο μελωδικό στυλ, μαζί με μεγαλύτερη μουσικότητα, κάτι που τους έλειπε. Μάλιστα ο ίδιος έχει δηλώσει σχετικά με τον ένταξη του στην μπάντα: «Ήταν σα μια συνάντηση μυαλών. Καταλάβαμε από τη μουσική προέλευση του καθενός και ξέραμε ότι μπορούσαμε να βρούμε έναν τρόπο να ενώσουμε τις επιρροές μας και να κάνουμε τη μουσική να δουλέψει.». Το συγκρότημα πλέον έχει βελτιωθεί πέραν κάθε προσδοκίας συνθετικά. Ηχητικά η πλάστιγγα αρχίζει να κλίνει περισσότερο προς το thrash και λιγότερο προς το death συγκριτικά με το ξεκίνημα που το σκηνικό ήταν αντεστραμμένο. Ο έντονα ακατέργαστος ήχος του “Morbid Visions” που προηγήθηκε, δεν έχει εξαλειφθεί μεν, δεν υπάρχει στον ίδιο βαθμό δε. Οι συνθέσεις έχουν τη δική τους ξεχωριστή αγριότητα που εκφράζεται μέσω των σκληρών τους riff. Τα σόλο του Kisser μαζί με αρκετά αξιόλογα αλλά και κάποια πρωτότυπα riff σε μελωδικό thrash ύφος, δείχνουν πόσο σημαντική προσθήκη αποτελεί στη σύνθεση τους. Ο Igor Cavalera χτυπά τα ντραμς του με δύναμη και κάνει όμορφα γεμίσματα, ενώ η φωνή του έτερου Max, έχει μεγάλο βάθος, εκπέμπει θυμό και δηλητήριο και κυμαίνεται μεταξύ death και thrash. Το “Schizophrenia”, γέννησε μερικές κλασσικές επιτυχίες των Sepultura και μέσα από αυτό το συγκρότημα έβαλε πλώρη για την κορυφή, την οποία θα κατακτήσει δύο χρόνια μετά με το “Beneath the Remains”. Έχει μια θέση στα καλύτερα άλμπουμ των Βραζιλιάνων και είναι απαραίτητο για τους λάτρεις της αγνής thrash metal.
A STAR IS BORN
Τα 46 του χρόνια κλείνει ο Dan Zimmermann, ντράμερ με 15ετή παρουσία στους Gamma Ray και ιδρυτικό μέλος των Freedom Call. Γεννήθηκε στη Νυρεμβέργη και έδειξε από νωρίς ενδιαφέρον για τη μουσική. Στην αρχή ασχολήθηκε λίγο με το φλάουτο, αλλά δεν ήταν αυτό που πραγματικά τον ενδιέφερε, αφού η μεγάλη του επιθυμία ήταν να μάθει να παίζει ντραμς. Ξεκίνησε να παίζει από τα δώδεκα χρόνια του και μεγαλώνοντας έπαιζε σε διάφορα μαγαζιά της περιοχής. Στη συνέχεια, το 1988 πήγε για σπουδές στο μουσικό κολλέγιο της Φρανκφούρτης όπου φοίτησε για δύο χρόνια ενώ παράλληλα έπαιζε διασκευές με μία μπάντα. Από το 1991 ως το 1992, σπούδασε στο Αμερικανικό Ινστιτούτο μουσικής στη Βιέννη, κάτι που τον βοήθησε να αυξήσει τις γνώσεις του στα τύμπανα. Ενσωματώθηκε στην Comedy Rock μπάντα Heinz για ένα χρόνο περίπου και συνέχισε στους Lanzer, συγκρότημα με το οποίο έπαιζαν διασκευές και εμφανίζονταν στη Νότια Γερμανία. Εκείνη την εποχή, το Νοέμβρη του 1993, ενώ βρίσκονταν στο Αμβούργο για τις ηχογραφήσεις ενός άλμπουμ, γνώρισε τον Kai Hansen και τον Dirk Schlächter. Με τον δεύτερο μάλιστα συνεργάστηκαν και ανέπτυξαν πολύ καλές σχέσεις, κρατώντας επαφή. Προς τα τέλη του 1996, έμαθε ότι οι Gamma Ray χρειάζονταν ντράμερ, οπότε τηλεφώνησε στον Schlächter, αρπάζοντας έτσι την ευκαιρία να περάσει από οντισιόν. Το παίξιμο του άρεσε στο συγκρότημα και έτσι προσλήφθηκε. Το 1998, μαζί με τον τραγουδιστή Chris Bay, με τον οποίο ήταν καλοί φίλοι άρχισαν να γράφουν κάποια κομμάτια. Γνωρίζονταν πάνω από 10 χρόνια από διάφορες cover μπάντες στις οποίες έπαιζαν και πάντα σκέφτονταν να έχουν παρέα μια δική τους μπάντα, με δικά τους τραγούδια. Αρχικά δεν είχαν την πρόθεση να σχηματίσουν συγκρότημα και απλά περνούσαν μια δημιουργική φάση. Βγάζοντας το πρώτο τους ντέμο και βλέποντας ότι πήγε πολύ καλά, αποφάσισαν να ιδρύσουν συγκρότημα και έτσι γεννήθηκαν οι Freedom Call. Μετά από έξι κυκλοφορίες, το 2010, ο Zimmermann, αποχώρησε από τους Freedom Call λόγω υποχρεώσεων του με τους Gamma Ray. Πριν από λίγο καιρό, ο ντράμερ ανακοίνωσε ότι αποτελεί παρελθόν και από τους Gamma Ray, αποφασίζοντας προς το παρόν να αποσυρθεί από τη μουσική βιομηχανία. Ο Zimmermann, παραδίδει επίσης και μαθήματα ντραμς σε παιδιά θεωρώντας μεγάλη πρόκληση να μπορεί να προσφέρει τις συμβουλές του και αυτές να έχουν τελικά αποτέλεσμα. Είναι κάτι που βρίσκει πολύ ενδιαφέρον και έχει ωφελήσει και τον ίδιο να μάθει πολλά πράγματα.
Για το RockOverdose.gr: Χαρά Νέτη & The Unknown Force
Comments
