To Μέταλ έχει μεγαλώσει αρκετά τα τελευταία χρόνια και ενώ ένα μεγάλο μέρος των εικόνων έχει παραμείνει το ίδιο, μερικά από τα στερεότυπα του φθίνουν σταδιακά. Ένα πράγμα που έχουμε όλοι χάσει είναι ο σατανισμός, ειδικά το βρώμικο σατανισμό που ορίστηκε κατά μεγάλο μέρος στη δεκαετία του '80. Ενώ ακόμα υπάρχουν πολλοί μεταλάδες που προσδιορίζονται ως σατανιστές, οι εικόνες και η κουλτούρα είναι λιγότερο σοκαριστικές τώρα.
Στο υποσυνείδητο, ο Σατανάς έχει περάσει σαν ένα προσωποποιημένο κακό. Καθώς λοιπόν έχει γίνει πιο αποδεκτός από μέρος της κοινωνίας, αναμφισβήτητα οι μη metal μπάντες αρχίζουν να αισθάνονται άνετα με τη χρήση πιο σατανικών εικόνων.
Σατανισμός δεν σημαίνει ότι είσαι και metalhead, ούτε ότι ένας metalhead είναι σατανιστής. Πλέον, όλοι έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα και την εικόνα του Σατανά. Είναι απορία αν όντως η μορφή του Σατανά προκαλεί πλέον τρόμο στα ανυποψίαστα ακροατήρια.
Για το Rock Overdose,
Μιχάλης Τσολάκος




