Διαβάστε το δεύτερο μέρος της συνέντευξης που έδωσε στο συνεργάτη του Rock Overdose, Βασίλη Παναγάρη ο Γιώργος Γάκης. Το πρώτο μέρος θα το βρείτε εδώ: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=10310
Rockoverdose: Τώρα με το διαδίκτυο, ειδικά εσύ που έχεις ζήσει τη ροκ σκηνή από τα 90s μέχρι τώρα, πιστεύεις ότι είναι καλύτερα τα πράγματα; Μπορεί να βοηθήσει μια μπάντα;
-Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το διαδίκτυο μπορεί να βοηθήσει πάρα πολύ, αλλά μπορεί να κάνει και μεγάλη ζημιά επίσης. Από τη μία μια μπάντα μέσα από το διαδίκτυο έχει ένα παράθυρο ανοιχτό στον κόσμο και μπορεί να τους δει κάποιος ανά πάσα στιγμή, από την άλλη όμως δεν θα αγοράσει το δίσκο σου, γιατί θα τον βρει από το διαδίκτυο και πιστεύω ότι έτσι χάνετε η μαγεία. Εγώ ξέρεις είμαι της παλιάς σχολής, της σχολής των βινυλίων. Οι περισσότεροι δίσκοι που έχω είναι βινύλια. Για να καταλάβεις όταν είχε βγει το Love At First Sting των Scorpions το 1984 είχα κάνει κοπάνα από το σχολείο, γιατί ήθελα να ήμουν ο πρώτος τη μέρα που κυκλοφορούσε να βρίσκομαι οκτώμισι η ώρα το πρωί έξω από το δισκοπωλείο και να τον αγοράσω! Μετά καθόμουν και διάβαζα ποιος έπαιξε, ποιος έκανε την παραγωγή και γενικά τρελαινόμουν! Κατάλαβες; Είναι άλλο παραμύθι το βινύλιο... Ενώ το διαδίκτυο με την ευκολία που σου δίνει καταστρέφει τη μαγεία. Και αυτό ισχύει επίσης και στον τρόπο με τον οποίο κάποιος ηχογραφεί τραγούδια.
Rockoverdose: Πες μου λίγο για αυτό το τελευταίο.
-Έχει χαθεί η ψυχή ρε φίλε...Κάθεται κάποιος στον ωραίο του υπολογιστή και απλά κάθεται και ακούει τα χιλιάδες κομμάτια που υπάρχουν στο διαδίκτυο. Ακούει... Πρόσεξε με! Δεν σκέφτεται, απλά ακούει. Ακούει ένα ωραίο ρυθμό και τον κρατάει. Μπορώ να σου δώσω και ένα παράδειγμα. Έχω ξεχάσει να κάνω διαίρεση στο χαρτί γιατί πολύ απλά χρησιμοποιώ το κομπιουτεράκι. Κατάλαβες τι εννοώ; Γλυτώνω χρόνο, αλλά δεν σκέφτομαι. Δηλαδή δεν είναι τυχαίο ότι το Yestarday των Beatles που σηκώθηκε ο ΜcCartney και έγραψε ένα πρωί με μια ακουστική κιθάρα είναι ένα τραγούδι πενήντα χρόνων και θα είναι για ακόμα εκατόν πενήντα χρόνια... Πιστεύω ότι σιγά σιγά χάνεται ο ανθρώπινος παράγοντας στη μουσική. Δεν είμαι ενάντια στην τεχνολογία. Ίσα ίσα, αν και εγώ δεν ασχολούμαι πολύ. Φοβάμαι δηλαδή πως σε λίγο καιρό το διαδίκτυο θα χρησιμοποιεί το άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος το διαδίκτυο. Είναι μεγάλη παγίδα η ευκολία που προσφέρει το διαδίκτυο και επειδή ο άνθρωπος γουστάρει την ευκολία νομίζω πως σιγά σιγά χρησιμοποιεί μόνο μηχανήματα και σταματάει να σκέφτεται ή ακόμα χειρότερο σταματάει να αισθάνεται. Ας πούμε με χώρισε η γκόμενα, γύρισα σουρωμένος σπίτι και θέλω να μιλήσω στον καλύτερό μου φίλο που είναι η κιθάρα μου. Άμα σταματήσει ο άνθρωπος να σκέφτεται θα σταματήσει να λαμβάνει ερεθίσματα και να δημιουργεί μουσική για παράδειγμα. Τότε είναι που θα έχει πάψει να αισθάνεται. Και μάλιστα πριν λίγο καιρό που μιλούσαμε σε ένα σεμινάριο που διοργάνωσα εδώ με τον Doug Aldrich, έναν εξαιρετικό κιθαρίστα-μουσικό,μου έλεγε ότι όλα τα κομμάτια του τα γράφει στην ακουστική κιθάρα άσχετα με το αν κομμάτι στο τέλος έχει riff. Είπε πως έτσι έχει συνηθίσει και πως έτσι μπορεί να ακούσει καλά τη μουσική που θα γράψει. Άμα ακούγεται το κομμάτι καλό στην ακουστική τότε όταν βάλει τις παραμορφωμένες κιθάρες, τα πλήκτρα και τα λοιπά μόνο καλύτερο μπορεί να ακούγεται. Έλεγε ότι ενώ έγραφε riff με τον Dio με τον Marshall στο 1000 και ακουγόταν πολύ καλά, του έλεγε ο Coverdale, να γράφει τα riff του σε ακουστική κιθάρα και από τότε ο Doug αυτό κάνει.
Rockoverdose: Το ήξερα ότι γεννήθηκα σε μια λάθος εποχή και πριν λίγο με επιβεβαίωσες...
-( Γέλια). Όχι φίλε μου, ίσα ίσα! Σκέψου πόσες ευκαιρίες έχεις και πόσες επιλογές έχεις και πόσες δυνατότητες έχεις αν χρησιμοποιήσεις σωστά την τεχνολογία. Σκέψου ότι μπορείς να είσαι στο σπίτι σου και να έχεις ένα ολοκληρωμένο studio. Εμείς τότε αμάν λέγαμε για να παίξουμε σε studio. Έπρεπε να δώσουμε πολλά λεφτά και να περιμένουμε πολύ καιρό.
Rockoverdose: Ποια είναι η άποψη σου για την ελληνική ροκ σκηνή;
-Εγώ δεν πιστεύω στο ελληνόφωνο ροκ. Φοβάμαι ότι όταν εισχωρούν στο ροκ ελληνικά στοιχεία τότε χάνεται η μαγεία του ροκ. Το ροκ είναι οι Led Zeppelin. Δηλαδή αν δεν έχεις ως βάσεις τέτοια κλασσικά ακούσματα και έχεις ως βάσεις τραγούδια του Σαββόπουλου δεν είσαι ροκ ρε φίλε. Ο Σαββόπουλος είναι πολύ καλός, αλλά το γεγονός ότι είναι σκεπτόμενος άνθρωπος και επαναστάτης δεν σημαίνει ότι είναι και ροκ. Ούτε και αν έχει κάποιος μια ηλεκτρική κιθάρα και ένα τύμπανο στο συγκρότημα του σημαίνει ότι είναι ροκ. Και εκεί ξέρεις που είναι η παγίδα; Ότι ο πιτσιρικάς ο Αμερικάνος για να γίνει καλός ακούει Dream Theater, ακούει Steve Vai. Εδώ όταν ακούς Πυξ Λαξ δεν πας πουθενά. Δεν έχω τίποτα με τα παιδιά! Φίλοι είμαστε, αλλά αυτοί εξυπηρετούν τα τραγούδια τους. Κατά τη γνώμη μου είναι προτιμότερο να πεις ότι ακούς Πυξ Λαξ και όχι να πεις ότι ακούω ελληνικό ροκ. Μόνο που είναι οι Πυξ Λαξ, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου φτάνει. Αν είσαι ροκ τότε πρέπει να στραφείς αλλού. Δεν νομίζω όμως ότι αυτών των ανθρώπων ήταν αυτοσκοπός το να λένε ότι παίζουν ελληνικό ροκ. Απλά θέλανε να βγάλουν ωραία τραγούδια και να παίξουν αυτό που νιώθουνε. Παρόλα αυτά όμως για να απαντήσω και ουσιαστικά στην ερώτηση σου, πιστεύω πως υπάρχουν πολύ καλά συγκροτήματα στην Ελλάδα και είναι αρκετά υψηλών προδιαγραφών. Το θέμα είναι ότι πρέπει να έχει μια μπάντα φιλοδοξίες και να βάζει ψηλά τον πήχη. Όσο πιο ψηλά βάλεις τον πήχη τόσο πιο ψηλά θα φτάσεις. Αυτό βέβαια πρέπει να συνδυαστεί με πολύ δουλειά, συνέπεια και υπευθυνότητα. Όχι με συμπεριφορά rockstar από το πρώτο live. Δουλειά και πάλι δουλειά.
Rockoverdose: Έχεις παρατηρήσει κάποια διαφορά μεταξύ του ροκ κοινού στη Θεσσαλονίκη και στα Γιάννενα;
-Εγώ μουσικά μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Θα σου πω όμως ένα πράγμα, γιατί είχα τη δυνατότητα να παίξω σε πολλές πόλεις στην Ελλάδα. Το κοινό είναι πάντα καλό όταν είσαι τίμιος μαζί του και δεν το κοροϊδεύεις. Όταν είσαι πάνω στη σκηνή, παίζεις με πάθος και είσαι σωστός, τότε το κοινό είναι μια χαρά. Παραδείγματος χάριν, όταν στα 90s άρχισε να ανθίζει αυτή η σκηνή του grunge/alternative, οι υπόλοιποι του συγκροτήματος άρχισαν να σκέφτονται μήπως να παίξουμε κάτι σε Alice in Chains και Pearl Jam και τότε λέω εγώ γιατί; Αφού είμαστε hard rock και δεν το λέω αυτό για να πουλήσω. Αφού δεν το έχω. Αυτός είμαι και έτσι θα συνεχίσω. Συνηθίζω να μην μιλάω και να μην κάνω πράγματα που δεν γνωρίζω καλά. Η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας. Οπότε το κοινό είναι καλό παντού. Βέβαια οι Θεσσαλονικείς είναι πιο προπονημένοι και για αυτούς έχω να πω μόνο τα καλύτερα.
Rockoverdose: Κλείνοντας, λοιπόν, σιγά σιγά τη συνέντευξή μας, θα δούμε φέτος κάποιο μεγάλο όνομα στο Casle Rock Festival ή λόγω της οικονομικής κρίσης όχι;
-Φοβάμαι ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο. Μπορούμε να φέρουμε κάποιον, αλλά μπορεί να πληρώσει ο κόσμος το εισιτήριο; Και από την άλλη είναι λίγο επικίνδυνο το να δώσεις ένα χαμηλό εισιτήριο, γιατί μετά κακομαθαίνει ο κόσμος. Τα Γιάννενα είδαν Whitesnake, Deep Purple, Scorpions, Winger, Dokken και τους James. Τι μπορούμε να φέρουμε τώρα με 15 ευρώ εισιτήριο για να το αντέξει και ο κόσμος; Ότι και να φέρουμε θα είναι υποδεέστερο. Δεν μπορεί να πληρωθεί έτσι μια μεγάλη παραγωγή. Ίσως για φέτος κάνουμε κάτι μικρότερο και πιστεύω πως θα το κατανοήσει ο κόσμος. Ήδη βέβαια έχω σχεδιάσει κάτι αρκετά καλό στις 21 Ιουνίου που είναι η μέρα της μουσικής. Είναι κάτι διαφορετικό και θα έχει ενδιαφέρον, αλλά εμένα μου αρέσει να πειραματίζομαι. Θα παίξουμε με τη συμφωνική ορχήστρα του Δήμου Ιωαννίνων και με μια εικοσαμελή χορωδία θα κάνουμε ένα αφιέρωμα στους Beatles. Θα είμαστε εβδομήντα άτομα πάνω στη σκηνή.
Rockoverdose: Πιστεύεις ότι ένας μουσικός για να γράψει καλή μουσική πρέπει να έχει ακούσματα από διάφορες μουσικές και ότι αυτό τον βοηθάει στο να γίνει καλύτερος;
-Ναι, σίγουρα. Οι βάσεις που αποκτάς από τα διαφορετικά είδη μουσικής είναι πολύ σημαντικές. Σκέψου ένα σπίτι χωρίς θεμέλια. Δεν γίνεται... Αυτό που λες θα ήταν μια καλή συμβουλή για τους μικρότερους που με ρώτησες πριν. Ακόμα και να μην γουστάρεις κάποια μουσική πρέπει να τη σέβεσαι και να αποκομίσεις από αυτήν όσο πιο πολλά μπορείς. Ξέρεις τι κάνω εγώ τελευταία για να βοηθήσω τους μικρότερους και το γουστάρω πολύ; Κάνω σεμινάρια ροκ μουσικής σε διάφορα σχολεία. Έκανα ένα διήμερο στα τέλη του Φλεβάρη και πήγε τόσο καλά που θα ξανακάνουμε άλλο ένα διήμερο κάποια στιγμή. Θα το έκανα σε όποιο σχολείο μου του ζητήσει αυτό είτε είναι εδώ είτε στα Γρεβενά είτε οπουδήποτε. Και το κάνω χωρίς να πληρώνομαι. Δεν θέλω να πάρω λεφτά για να μάθω τη ροκ σε παιδιά. Τους μιλάω που λες για τη ροκ μουσική από πολύ παλιά και σιγά σιγά φτάνω μέχρι το σήμερα. Κατά διαστήματα, με προηχογραφημένες μουσικές, τους τραγουδώ live κάποιους μεγάλους σταθμούς της ροκ, Elvis, Doors κτλ. Μου αρέσει που βλέπω τα παιδιά να εκστασιάζονται με αυτά τα τραγούδια. Αυτά τα παιδιά είναι μια γενιά που τους μεταφέρουν οι γονείς τους τα δικά τους ακούσματα. Και οι γονείς των παιδιών που τώρα είναι δέκα χρονών ακούγανε ροκ στα νιάτα τους. Η γενιά που τώρα είναι δεκαοκτώ και είκοσι χρονών λάμβαναν πιο λαϊκά ακούσματα από τους γονείς τους και για αυτό έχουμε πήξει στο σκυλάδικο. Τη βρίσκω γενικά πάρα πολύ να βλέπω τα πιτσιρίκια να ξελαρυγγίζονται με το It's my life των Bon Jovi ή το Rock you like a hurricane. Επίσης, προσπαθώ να τους περνάω κάποια μηνύματα ώστε να μην φοβούνται το ροκ και να μην το παρεξηγούν. Και τα μηνύματα που θέλω να τους περάσω τα στηρίζω εγώ ο ίδιος πρώτα απ όλα. Εγώ ας πούμε δεν έχω καπνίσει ποτέ στη ζωή μου. Πρέπει να καταλάβει ο πιτσιρικάς ότι άμα καπνίζεις, κάνεις ναρκωτικά ή πίνεις πολύ αλκοόλ δεν σημαίνει ότι είσαι ροκ. Και τους το επιβεβαιώνω με παραδείγματα, όπως όταν είχα εδώ τον Kip Winger και τον Glenn Hughes και βγαίναμε έξω να φάμε όχι μόνο δεν καπνίζανε, αλλά δεν πίνανε ούτε ένα ποτήρι κρασί. Σίγουρα κάνανε καταχρήσεις και αυτοί αλλά βάλανε μυαλό.
Rockoverdose:Τέλος θέλεις να μου πεις που και πότε θα κάνεις συναυλίες τώρα;
-Οι σίγουρες συναυλίες είναι σήμερα (σ.σ. χθες) ένα ακουστικό στο La granze στη Βέροια, την Παρασκευή 16/3 στο Blue Note στην Καστοριά, το Σάββατο 17/3 στο Θέα στους Νέους Επιβάτες στη Θεσσαλονίκη και την Κυριακή 18/3 στο Rosewood Festival στο Eightball στη Θεσσαλονίκη. Επίσης, στις 20/3 είναι το Press Conference στο Public στη Θεσσαλονίκη και στα σχέδια μου είναι να φύγω την επόμενη μέρα σε μια μουσική έκθεση στη Φρανκφούρτη.Στις 30/3 θα έχω εδώ τον Barry Barnes που κάνει tribute στον Gallagher, 31/3 παίζουμε στο Jasmin στην Αθήνα και στις 6/4 παίζουμε στο Βόλο στο καφέ Santan.
Rockoverdose: Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου και για τη συζήτηση που κάναμε!
-Τίποτα φίλε μου. Εγώ σε ευχαριστώ!
Comments
