Το Release Festival γιορτάζει τα 10 του χρόνια και οι συντάκτες και φωτογράφοι του RockOverdose στέλνουν τις ευχές τους και θυμούνται κάποιες από τις μεγαλύτερες στιγμές του festival!
Καταστρόφος Αλέξανδρος
Από τις πιο δυνατές συναυλιακές εμπειρίες μου στο Release Athens ξεχωρίζουν οι Pulp το 2024, σε μια απόλυτα ολοκληρωμένη εμφάνιση με εξαιρετικό setlist, τρομερή απόδοση και μοναδική ατμόσφαιρα από τη μπάντα και το κοινό. Ήταν μια αξέχαστη βραδιά, από εκείνες που όλα δένουν ιδανικά και μένουν χαραγμένες στη μνήμη για πολύ καιρό.
Εξίσου δυνατή ήταν η εμφάνιση των IDLES, με αστείρευτη ενέργεια, εκρηκτική σκηνική παρουσία και ένταση που κράτησε το κοινό σε διαρκή εγρήγορση από την αρχή μέχρι το τέλος.
Πιο παλιά, οι Sigur Rós στο πρώτο Release το 2016 πρόσφεραν μια μοναδική, σχεδόν κινηματογραφική εμπειρία με καθηλωτική ατμόσφαιρα, ενώ οι Fontaines D.C. το 2025 ξεχώρισαν για την ένταση και τη σύνδεσή τους με το κοινό
Τέλος, οι Glass Beams, ως support στους IDLES, αποτέλεσαν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, με τον ιδιαίτερο ψυχεδελικό ήχο και τη χαρακτηριστική σκηνική τους παρουσία να αποτελούν ένα από τα highlights του περσινού Release.
Μύτικα Κατερίνα
Στο Release Athens, έχω ζήσει μερικές από τις πιο έντονες συναυλιακές εμπειρίες της ζωής μου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συναυλία των Sabaton, Blind Guardian και Epica το 2022, όπου τρεις τιτάνες της power metal σκηνής ισοπέδωσαν την Πλατεία Νερού. Τους συνόδευσαν τα εξαιρετικά ελληνικά σχήματα Enemy Οf Reality και The Silent Rage.
Η διοργάνωση επίσης, το 2023 μας έδωσε μια σπάνια ευκαιρία (ειδικά για τη χώρα μας) για να δούμε τους τεράστιους Nightwish από κοντά, όπου παρέα με τους σοκαριστικούς In Flames (η πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα μετά το 2000!), τους Φινλανδούς Insomnium και τους δικούς μας Elysion, μας ταρακούνησαν για τα καλά!
Τέλος, ιδιαίτερη μνεια θα αφιερώσω στην διεθνών προδιαγραφών συναυλία της superstar Kylie Minogue, η οποία παρέα με την μεγαλύτερη eurostar όλων των εποχών Loreen και τον DJ Αντώνη Δημητριάδη μας έδωσαν μια γεύση για το τι συμβαίνει στα μεγάλα ξέφρενα πάρτι του εξωτερικού!
Χρόνια πολλά Release, ανυπομονούμε να πλημμυρίσεις ξανά τις ψυχές μας με μουσική!
Χατζηγιάννης Άγγελος
Όντας Έλληνας μεταλλάς από τον βορρά, η κάθοδος στην Αθήνα είναι πολυτέλεια με το οικονομικό καθεστώς που επικρατεί. Συνεπώς με εξαίρεση τις συναυλίες των Helloween και των Nightwish το 2023, δεν έχει τύχει να παρευρεθώ ξανά στο φεστιβάλ. Ωστόσο μπορώ να πω πως η συναυλία των Helloween είναι μια ανάμνηση που θα παραμείνει για αρκετό καιρό στη μνήμη μου, τόσο για τη σημασία της για μένα, όσο και για την απόδοση των μουσικών στη Πλατεία Νερού.
Η εμφάνιση – έκπληξη στο Release για μένα ωστόσο ήρθε από τους In Flames την ίδια χρονιά. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πόσο καθαρός ήταν ο ήχος των Σουηδών και την ενέργεια που έβγαλε ο Anders Frieden, παρασέρνοντας ΟΛΗ την Πλατεία Νερού στον δικό του φρενήρη ρυθμό. Το σετ ήταν επίσης εξαιρετικό, οπότε όσον αφορά την πιο θερμή ανάμνησή μου από το Release Festival όλα αυτά τα χρόνια, οι In Flames θα είναι η go-to απάντησή μου.
Τσολάκος Μιχάλης
Release σημαίνει καλοκαίρι. Είναι η μυρωδιά της θάλασσας στην Πλατεία Νερού, τα ηλιοκαμένα τσιμέντα, οι κιθάρες, το metal, το rock n' roll. Oι μήνες αναμονής πριν τη μεγάλη συναυλία που περιμένεις καιρό. Η κοσμοσυρροή τη μέρα εκείνη και οι αναμνήσεις που κουβαλάς, όχι στη μνήμη του κινητού σου, αλλά στην καρδιά σου παντοτινά. Η τύχη με ευνόησε να δω πολλά, πάρα πολλά από αυτά που με ενδιαφέρουν σε αυτή τη γιορτή της μουσικής. Πόσο δύσκολο ρε γαμώτο να πρέπει να χωρέσω τις καλύτερες στιγμές σε λίγες γραμμές. Γυρνάω μονομιάς 7 χρόνια πίσω.
Η παράσταση των Βασιλιάδων του metal, των Manowar, με συνταράσσει. Η πρώτη φορά που είδα επίσης τους Alice In Chains και Fu Manchu θα μου μείνει αξέχαστη. Όσον αφορά την τότε εμφάνιση των Anthrax, αξέχαστα θα μείνουν τα πυροτεχνήματα στο τέλος που έσκαγαν από το…Νιάρχος. Τι γαμάτο σκηνικό!
Και μετά, σιωπή για δύο χρόνια λόγω πανδημίας. Και να που το ’22 επιστρέφουμε δριμύτεροι. ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ πάνω-κάτω σε Slipknot και Sepultura, οι Sabaton στην κορυφαία τους στιγμή επι ελληνικού εδάφους και μια ΕΜΦΑΝΙΣΑΡΑ-μπουκιά και συγχώριο από τους Hellacopters, που πολύ θα ζήλευαν οι Clutch. Όσο για τους Judas Priest; 50 heavy metal years έγραφε το κοντέρ, τι άλλο να πω;
Ένα χρόνο μετά, βλέπουμε In Flames για πρώτη μας φορά ζωντανά, Helloween με όλες τις κολοκύθες στη σκηνή και η συγκίνηση βαράει κόκκινο, Amon Amarth και Κreator σε εκρηκτικές εμφανίσεις, αλλά είχαν την ατυχία να έχουν και Ηeaven Shall Burn από κάτω και φυσικά τον Πολεμιστή της καρδιάς μας να παίζει τα καλύτερα των Celtic Frost με τους Triptykon.
Πάμε τώρα στο τεράστιο show των Behemoth, που επιτέλους τους είδαμε σε ανοιχτό χώρο σαν πρώτο όνομα πριν από δύο χρόνια, αλλά και οι Testament ίδρωσαν ισάξια τη φανέλα. Στα πιο πρόσφατα τώρα, αναπάντεχα φοβερότατοι οι Lacuna Coil και ισοπεδωτικοί Gojira, που έχουν αλλάξει επίπεδο για τα καλά. Dream Theater μεγαλεία με άρχοντα Portnoy πίσω στο θρόνο του και Mastodon, ναι επιτέλους θα το πω, στην καλύτερη εμφάνισή τους στην Ελλάδα, τόσο παικτικά, όσο και από ηχητικής πλευράς.
Χρόνια πολλά Release Athens κι ευχαριστούμε για την υπέροχη παρέα. Και στα 100 θα είμαστε πάλι εδώ.
Σούρσος Δημήτρης
Release Athens και κορυφαίες στιγμές αποτελούν έννοιες συνυφασμένες. Τι να πρωτοθυμηθώ; Τους ΙDLES μόλις πέρυσι να σαρώνουν τα πάντα στο περάσμα τους, μοιράζοντας κλωτσοπατινάδες σε macho συμπεριφορές και αντιμεταναστευτική υστερία; Τους Ηelloween να δίνουν το καλύτερο heavy metal live, που έχει λάβει χώρα στην Πλατεία Νερού, με τον κόσμο να κολυμπάει εκστασιασμένος σε θάλασσες ευτυχίας και μπαλόνια από κολοκύθες στο “I Want Out” το 2023; Τους Τhe Hellacopters να σκαρώνουν την απόλυτη rock ’n’ roll καταιγίδα στην παρθενική τους εμφάνιση στην Ελλάδα ένα χρόνο νωρίτερα; Τη μαζική συγκίνηση στο “There Is A Light That Never Goes Out”, που τραγουδήθηκε από χιλιάδες ψυχές και κεντήθηκε υποδειγματικά από τη Jaguar του Johnny Marr; Tην ανατριχίλα το ίδιο ακριβώς βράδυ στο άκουσμα του “Atmosphere”; Τα “She’s Lost Control”, “Shadowplay” και “Transmission” για τα 40χρονα του “Unknown Pleasures”; Και γύρω τους το απόλυτο dance rock party από τους νόμιμους κατόχους της κληρονομιάς των Joy Division και κλειδοκράτορες της electronica, Νew Order;
Όλες τους ασύγκριτες συναυλιακές εμπειρίες. Την κορυφή θα την κρατήσω όμως για τον θρυλικό Iggy Pop, όπου το 2019 ζωντάνεψε την κληρονομιά των The Stooges, έπαιξε όλα τα κομμάτια-σταθμούς της καριέρας του και κάτι παραπάνω, τίμησε τον παλιόφιλο David Bowie (“The Jean Genie”), έβγαλε το καπέλο στον Nick Cave (“Red Right Hand”), αλλά κυρίως απέδειξε ότι στα 72 του παρέμενε ένα γνήσιο “Real Wild Child”.
Πετκανάς Ζήσης
Μια από τις κορυφαίες και πιο ανεξίτηλες στιγμές μου στα χρονικά του θεσμού ήταν εκείνη η ιστορική, κατακόκκινη από τη ζέστη Κυριακή του Ιουλίου, όταν βρέθηκα στην Πλατεία Νερού μαζί με την κόρη μου. Ήταν μια μοναδική εμπειρία να μοιράζομαι με το παιδί μου τη σκηνή με τρεις από τις πιο αγαπημένες μας μπάντες, σε μια βραδιά που εξελίχθηκε σε μια πραγματικά χρυσή συναυλιακή σελίδα.
Από νωρίς, οι Accept αποδείχθηκαν μια καλοκουρδισμένη, απίστευτη heavy metal μηχανή που μας ξεσήκωσε ολοκληρωτικά και μας έκανε να ξεχάσουμε τους 37 βαθμούς Κελσίου. Αμέσως μετά, ο Bruce Dickinson παρέδωσε μαθήματα ύψιστης θεατρικότητας· η τρομερή ενέργεια του frontman των Iron Maiden, ο οποίος υποστήριξε άψογα το σόλο project του ("The Mandrake Project"), σε συνδυασμό με την επική, αναπάντεχη αναφορά του στον "Alexander the Great", προκάλεσε αληθινό ντελίριο στο ελληνικό κοινό και χάρισε σε μένα και την κόρη μου μια ανάμνηση που θα συζητάμε για πάντα. Το απόλυτο highlight, όμως, ήρθε με τους Judas Priest. Αν και τους έβλεπα για τρίτη φορά στη ζωή μου, ήταν ξεκάθαρα καλύτεροι από ποτέ, με τον Rob Halford να στέκεται ως απόλυτος Metal God και να παρασύρει χιλιάδες κόσμου στο πιο εκρηκτικό πάρτι του καλοκαιριού.
Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ ότι αυτή η συναυλία δεν ήταν απλά ένα live, αλλά ένας ισχυρός οικογενειακός δεσμός που σφυρηλατήθηκε μέσα από τις κοινές μας κραυγές και το headbanging, αποδεικνύοντας πώς η μουσική μπορεί να ενώνει γενιές.
Με αφορμή, λοιπόν, τη συμπλήρωση μιας ολόκληρης δεκαετίας γεμάτης ένταση, παλμό και αναμνήσεις, θέλω να στείλω τις πιο θερμές μου ευχές: Χρόνια Πολλά, Release Athens Festival! Σας ευχαριστούμε για αυτά τα 10 χρόνια που μεταμορφώσατε τα καλοκαίρια μας στην Αθήνα, που μας φέρατε κοντά στα ινδάλματά μας και που δημιουργήσατε έναν θεσμό που πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Εύχομαι η είσοδος στη δεύτερη δεκαετία να φέρει ακόμα μεγαλύτερες συγκινήσεις, ακόμα πιο μυθικά lineups και αμέτρητες τέτοιες στιγμές που θα συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε με τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Κατσούρας Άγγελος
Ατελείωτες και αξέχαστες πάρα πολλές στιγμές στην ιστορία του Release Festival μέσα στα χρόνια, είναι τόσο δύσκολο να εστιάσω κάπου που δεν είναι εύκολο να μην αναφερθώ σε παραπάνω από μία. Πάρα πολλές μπάντες που περίμενα να τις δω χρόνια αν όχι δεκαετίες, είχα τη χαρά να τις δω στα πλαίσια του φεστιβάλ, το μεγαλύτερο μου προσωπικό απωθημένο από όσα είχαν μείνει θα πραγματοποιηθεί φέτος με την εμφάνιση των Pantera (ενώ πάντα ήθελα να δω πολύ και τους Trivium και τους Sylosis, φανταστείτε ευτυχία), είδα κοτζάμ Triptykon να παίζουν κομμάτια Celtic Frost, είδα Testament να παίζουν ΜΟΝΟ από τα 2 πρώτα και καλύτερα άλμπουμ τους, είδα ξανά τον Mike Portnoy στους Dream Theater μετά από 15 και βάλε χρόνια, ωστόσο καθαρά ως απόδοση, πληρότητα προσδοκιών και χαρά στο σύνολο της, η στιγμή που θα μου μείνει για πάντα αξέχαστη είναι η εμφάνιση των The Hellacopters που έμοιαζαν να διαλύουν την Πλατεία Νερού και να την τραντάζουν συθέμελα. Πλέον με το που ακούω Release η 1η εικόνα είναι η αρμάδα του Nicke Andersson να κάνει τη νύχτα μέρα σε ένα πρωτοφανές οργασμικό κρεσέντο που δε θα την ξεχάσει ποτέ κανείς όποτε την έζησε.
Από εμφανίσεις επαγγελματικότατες όπως των Amon Amarth και των Behemoth σε στιγμές ιστορίας με τους Megadeth που θα τους δούμε και φέτος, κι από το ξύλο που έδωσα στους Kreator μέχρι το δέος με το οποίο παρακολούθησα τους Duran Duran, τον Danko Jones και είδα κόσμο να κλαίει στην κατάθεση ψυχής του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, το Release είναι εκεί να κάνει τις προσδοκίες πραγματικότητα και να κλείνει κενά ετών για όλους μας
Εγώ προσωπικά ευχαριστώ όσους έχουν υπάρξει μέρος των παραπάνω κι εύχομαι μακροζωία στο φεστιβάλ και ακόμα μεγαλύτερες εκπλήξεις και κάλυψη κενών στο μέλλον!
Λιβανός Ιωάννης
Νιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη συνολική εμπειρία που μου έχετε χαρίσει όλα αυτά τα χρόνια. Από την πρώτη ημέρα μέχρι σήμερα, είχα την τιμή και τη χαρά να φωτογραφίσω, μέσα από τα φωτογραφικά πάσα που μου εμπιστευτήκατε, μερικά από τα μεγαλύτερα και πιο θρυλικά ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής.
Δέκα χρόνια γεμάτα εικόνες, μουσική και στιγμές που έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη μου. Στιγμές όπως η εκρηκτική εμφάνιση του Iggy Pop το 2019, η καταιγιστική ενέργεια των Slipknot το 2022, αλλά και οι μοναδικές βραδιές με την PJ Harvey και τους Duran Duran. Στιγμές δυνατές, γεμάτες συναίσθημα, που θα με συνοδεύουν για πάντα.
Είμαι πραγματικά ευγνώμων για κάθε ευκαιρία που μου δόθηκε να βρεθώ μπροστά στη σκηνή και να αποτυπώσω αυτές τις ανεπανάληπτες εικόνες. Θα μου λείψει η Πλατεία Νερού· ένας χώρος που δικαιολογεί απόλυτα το όνομά του, δίπλα στη θάλασσα, με εκείνα τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα που προετοίμαζαν ιδανικά το κοινό για τις μουσικές βραδιές που ακολουθούσαν.
Εύχομαι το Release Athens Festival να συνεχίσει να μας χαρίζει μεγάλες συναυλίες, σπουδαία ονόματα και μοναδικές αναμνήσεις για πολλά ακόμη χρόνια.
Χρόνια πολλά, Release! Είμαι εδώ από την αρχή αυτού του ταξιδιού και θα συνεχίσω να είμαι παρών, με την ίδια αγάπη και το ίδιο πάθος, όσο αυτό το όμορφο μουσικό ταξίδι συνεχίζεται.
Σας ευχαριστώ για όλες τις εικόνες, την μουσική, τις αναμνήσεις και τις εμπειρίες.
O Live Gig Photographer Ιωάννης Λιβανός aka John Metalman Photography
Τριανταφύλλου Μαρία
Με το Release έχω ζήσει αξέχαστες στιγμές, μόνη ή με παρέα, σε μέταλ ή άλλες βραδιές… Ήταν το πρώτο φεστιβάλ στο οποίο έδωσα το παρών και έκτοτε δεν έπαψα να το επιλέγω. Αν έπρεπε να κάνω ένα rank των αγαπημένων μου στιγμών θα ξεκινούσα με Gojira (2025), ένα από τα πιο εκρηκτικά και καλοδουλεμένα live που έχω δει. Μετά θα πήγαινα με Offspring (2024), ένα live που επισκέφτηκα μόνη μου αλλά ένιωσα σαν όλοι γύρω μου να ήταν στην παρέα μου. Μπορεί να μην μεγάλωσα με αυτό το είδος μουσικής, αλλά βίωσα αυτήν τη νοσταλγία και την παιδικότητα που έφεραν επί σκηνής. Τέλος, η top μου εμπειρία στο φεστιβάλ είναι χωρίς αμφιβολία οι Slipknot (2022). Πρόκειται για μία από τις πιο αγαπημένες μου μπάντες, οπότε το να τους δω από κοντά ήταν -χωρίς υπερβολή- όνειρο ζωής για εμένα, ένα milestone. Βίωσα την υπέρτατη ενέργεια της μπάντας, με ένα παρών κοινό και μία από τις πιο εξαιρετικές παραγωγές που μπορούσα να συναντήσω. Σίγουρα ανυπομονώ να δω τι άλλο μας επιφυλάσσει το Release στη συνέχεια.
Κουναλάκης Παύλος
Πηγαίνω χρόνια στο Release και έχω κατά νου πολλές συναυλίες που ξεχώρισα. Παρόλα αυτά, χάριν χρόνου, θα περιοριστώ στις κορυφαίες μου. Αδιαμφισβήτητα, μία σημαντική στιγμή ήταν η πρώτη εμφάνιση των Judas Priest στο φεστιβάλ, το 2022. Και ας τους είδαμε ξανά, στη συνέχεια, σαν την πρώτη φορά δεν έχει. Το 2023 σαν χρονιά κρατάει τις περισσότερες συναυλιακές αναμνήσεις για ‘μένα, με live όπως οι Helloween, οι In Flames μαζί με τους Nightwish και οι Amon Amarth μαζί με Kreator. Αν πάμε στα πιο πρόσφατα live, αυτά που ξεχώρισα φέτος ήταν οι Gojira και οι Dream Theater, και οι δύο ήταν ανεπανάληπτες εμφανίσεις. Μπορεί να έλαβα μέρος σε αυτές τις εμπειρίες ως θεατής, αλλά θα ήθελα πολύ να είχα απαθανατίσει αυτές τις στιγμές στον φακό.
Πανταζόγλου Απόστολος
10 χρόνια Release Athens Festival. Ένας θεσμός που έχει φέρει μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα και μας έχει κάνει να σβήσουμε μερικά από τα μεγαλύτερα απωθημένα μας. Μία διοργάνωση σοβαρή που σέβεται τους επισκέπτες της σε κάθε τομέα.
Η κορυφαία μου στιγμή όλα αυτά τα χρόνια ήταν το 2022 στη συναυλία των Manowar οι οποίοι έκαναν τους πάντες να παραμιλούν ειδικά με την εξωφρενική απόδοση του Adams. Αλλά δεν ήταν μόνο η συναυλία αυτή καθ’ εαυτή. Είχαν περάσει 3 χρόνια από την τελευταία μου κάθοδο στην Αθήνα οπότε είδα τόσο πολύ κόσμο, τόσους φίλους και γνωστούς που έκανε την εμπειρία να είναι μία από τις καλύτερες που έχω ζήσει ποτέ. Γιατί οι συναυλίες δεν είναι ποτέ απλά 1-2 μπάντες που βγαίνουν και παίζουν. Είναι η εμπειρία του πως θα πας, με ποιους θα πας, ποιους θα πετύχεις τυχαία εκεί – άτομα που πιθανόν να μην έχεις δει για χρόνια – οι μπύρες που θα πιεις. Και όλα αυτά τα τικάρει το Release Athens Festival.
Ειδική μνεία όμως θα πρέπει να κάνω στην εμφάνιση των εκπληκτικών Pulp που ήταν τεράστιο απωθημένο μου και φυσικά στη συναυλία των Judas Priest το 2022, που ήταν η πρώτη μεγάλη συναυλία που πήγα με τον τότε 4,5 ετών γιο μου.
Χρόνια πολλά λοιπόν Release, σε ευχαριστούμε για τις μοναδικές στιγμές που μας έχεις χαρίσει και περιμένουμε να δούμε τι καλά μας ετοιμάζεις στο νέο σου χώρο.
Comments
