Μετά το πολύ καλό και δυναμικό ντεμπούτο τους, “Eternal Domination”, οι Suicidal Angels, έρχονται να αποδείξουν ότι δικαίως συγκαταλέγονται στις μεγάλες ανερχόμενες δυνάμεις στο thrash, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για την παγκόσμια metal σκηνή. Και αυτό το καταφέρνουν με τη δεύτερη δουλειά τους, τέσσερα χρόνια πριν, που τιτλοφορείται Sanctify The Darkness. Τα παιδιά έχουν ήδη αφήσει να φανούν οι μεγάλες δυνατότητές τους και πλέον έρχονται να δείξουν ακόμη, τη βελτίωση και την εμπειρία που έχουν αρχίσει να αποκτούν μέσα από τα διεθνή φεστιβάλ που συμμετέχουν, ανοίγοντας για μεγάλα ονόματα του thrash. Χωρίς να αποχωρίζονται σε καμία περίπτωση την αγάπη και τις επιρροές τους, εξακολουθούν να παίζουν ένα εκπληκτικά διαβολεμένο όσο και δαιμονισμένο thrash που λοξοκοιτάζει επίσης προς το death και το οποίο απορρέει από τα κορυφαία συγκροτήματα των χρυσών 80’s που όλοι αγαπήσαμε όπως, οι Slayer, Kreator,Sodom, Possessed, Morbid Angel κ.λ.π. Η μπάντα, παρά την ανανέωση κατά το ήμισυ, εξακολουθεί να είναι άκρως επιθετική και οργισμένη μέχρι εκεί που δεν πάει, προσθέτει όμως και περισσότερα mid tempo μέρη προσφέροντας μεγαλύτερη ποικιλία στον ήχο της. Τα riff που βγαίνουν από τις κιθάρες σπέρνουν τον όλεθρο όταν γκαζώνουν, ενώ ταυτόχρονα με έναν φοβερά οξύ και βαρύ τόνο στις mid tempo στιγμές, παρασύρουν σε ένα ασταμάτητο όσο και μεθυστικό headbanging. Τα σολαρίσματα είναι δίχως αμφιβολία, εξαιρετικά και προσθέτουν βάθος, όπως και ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα για το άλμπουμ. Υπεύθυνοι γι’ αυτά, είναι καταρχάς ο ιθύνοντας νους, Νίκος Μελισσουργός, καθώς και ο Πάνος Σπανός, ο ένας εκ των δύο νεοφερμένων στο συγκρότημα. Όσον αφορά τον πρώτο, αυτός είναι υπεύθυνος, τόσο για το συνθετικό κομμάτι όσο και για τους επίσης βελτιωμένους όσο και ακραίους αντιχριστιανικούς βλάσφημους στίχους. Στα φωνητικά του καθήκοντα δε, ανταποκρίνεται άψογα, αγγίζοντας τα όρια του death, ενώ για πρώτη φορά δίνει και μια πιο μαλακή προσέγγιση σε αυτά σε κάποια κομμάτια. Από κοντά ακολουθεί ο πιο παλιός του συνοδοιπόρος Ορφέας Τζωρτζόπουλος στα τύμπανα, που πάντα δυναμικός, αποτελεί το πυροβόλο των Suicidal. Το εξαιρετικό του drumming γεμίζει ιδανικά τον ήχο και εκτοξεύει τα φοβερά του breaks προς πάσα κατεύθυνση αποτελώντας έναν ακόμα άσσο στο μανίκι τους. Τέλος αξίζει να σταθεί κάποιος και στην δεύτερη προσθήκη της μπάντας, τον Άγγελο Κριτσωτάκη, που με το μπάσο του λειτουργεί εξαιρετικά και ιδανικά είτε ακολουθώντας σαν τρίτη κιθάρα τοriffing, είτε δίνοντας όγκο και ορθώνοντας το ηχητικό τοίχος που απαιτείται στο τελικό αποτέλεσμα. Τέλος η μεταγραφή στην Nuclear Blast, απόρροια της δουλειάς και της επαγγελματικότητας του γκρουπ, δίνει τη δυνατότητα για μια καλύτερη παραγωγή, η οποία έρχεται δια χειρός του επίσης δικού μας παιδιού, εξαιρετικού μουσικού, αλλά και παραγωγού, Δημήτρη Λιαπάκη, όντας πεντακάθαρη και καλογυαλισμένη όπως αρμόζει στον thrash ήχο τους. Οι Suicidal Angels με αυτό το άλμπουμ αλλά και με την διαρκώς βελτιωμένη συνέχεια τους, καταφέρνουν να μας δώσουν επίσης την χαρά να περηφανευόμαστε ότι έχουμε μια ακόμα κορυφαίου επιπέδου μπάντα στο Ελληνικό metal και όχι μόνο.











