Με Ιρλανδική ατμόσφαιρα και το Gagarin γεμάτο ξεκίνησε το χτεσινό event, την ώρα έναρξης του οποίου δυσκολευτήκαμε ασυνήθιστα να ανακαλύψουμε, γεμάτο με γέλιο και χορό. Οι Ιρλανδοί Cletic-Folk punk rockers Flogging Molly και οι supporters Bad Bid σιγουρεύτηκαν κανείς στον χώρο να μην μείνει ακίνητος και να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα από σωστό party.
Πρώτοι στην σκηνή οι Bad Bid. Έλληνες στην καταγωγή, επτά στον αριθμό και με τη δική τους μικρή ορχήστρα από πνευστά και έγχορδα καθώς και το όλο πνεύμα σε φάση Stoner jazz party που φαίνονταν να εκπέμπουν παρουσίασαν ένα πολύ ικανοποιητικό show για το επίπεδό τους και βοήθησαν στο «ζέσταμα» για την βραδιά που ακολουθούσε. Χωρίς να τους έχω ξανακούσει προηγουμένως παρατήρησα ιδιαίτερη έμπνευση και δημιουργικότητα στα κομμάτια τους. Πολύ και χρωματισμένο υλικό. Με πολλές εναλλαγές μοναδικό ρυθμό για αφασία και χορό αν τολμώ να προσθέσω. Αναμένουμε νέο υλικό και εμφανίσεις από τους Έλληνες φίλους μας.
Άψογη η διοργάνωση της Didi... Κακό σχόλιο δεν πιστεύω να ακούστηκε πάνω στον ήχο και γενικά για το live. Κρυστάλλινος ο ήχος ιδιαίτερα κατά την εμφάνιση των Ιρλανδών πράγμα για το οποίο αξίζουν credit τόσο οι διοργανωτές όσο και το ταχύτατο crew των Molly που φρόντισε και στο να μην υπάρξει καθυστέρηση παρά μόνο μερικών λεπτών.
Σύντομα ήρθε και η σειρά των μοναδικών και ανεπανάληπτων Flogging Molly να έρθουν στην σκηνή. Με φωτάκια να κρέμονται από το ταβάνι που να θυμίζουν περισσότερο ποταμόπλοιο παρά live stage γνωρίζαμε όλοι από κάτω ότι επρόκειτο να γίνουμε μάρτυρες μοναδικού show ασύγκριτου με την προηγούμενη τους εμφάνιση στο Rockwave Festival.
Όλη η κόλαση ξέσπασε με την με το που ανέβηκαν οι προβολείς στο logo τους .
Άλλο τόσο με τον ερχομό τους στην σκηνή άρχισα να αναρωτιέμαι τι παπούτσια να πάρω για να αντικαταστήσω αυτά που θα χάσω σε κανένα mosh. Flawless αν τολμώ να πω η εμφάνιση τους και με τον frontman Dave King πιο κοντά στο κοινό από ποτέ. Οι συνεχείς του αναφορές στην κατάσταση της Ελλάδας και της Ιρλανδίας καθώς και τα αστεία του και οι γριμάτσες και χειρονομίες του ξεσήκωναν το ελληνικό κοινό και είναι από τα στοιχεία που κάνουν αυτή τη μπάντα τόσο αγαπητή εδώ.
Κλασσικά και αγαπημένα κομμάτια δεν έλειψαν από την βραδιά αυτή καθώς και ως headliners αποφάσισαν να μας χορτάσουν με ένα γεμάτο 2ωρο show. Τρομερή ατυχία θα ονομάσω την περίπτωση οποιουδήποτε ήθελε να έρθει και δεν τα κατάφερε. Αξιοσημείωτη είναι και η διασκευή τους στο The Times They Are Changing του θρύλου της folk Bob Dylan, κομμάτι που επίσης κατάφεραν να φέρουν στα μέτρα τους προκαλώντας mosh και χορό. Εντυπωσιακό ήταν επίσης και το solo διαρκείας του κιθαρίστα Dennis Casey κατά την duo παρουσία του μαζί με τον drummer George Schwindt.
Τελευταίο κομμάτι, και προσωπικό αγαπημένο, το Float από τον ομώνυμο δίσκο. Δεν θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερο φινάλε για έναν τέτοιο event.Άκρως φιλικοί οι Flogging Molly προς το κοινό, όλα τα μέλη μετά το τέλος του show κατεβαίνανε στο κάγκελα για αγκαλιές και φιλιά με τους fans, αλλά και μετά έξω από τον χώρο για φωτογραφίες και αυτόγραφα, κάτι για το οποίο δεν μπορούσα να κάτσω λόγω της καταραμένης συγκοινωνίας. Κάτι που μπορούσα να ξεχωρίσω όμως όσο έμεινα να παρατηρήσω ήταν πως σχεδόν όλοι οι fans που τους πλησίαζαν μοιράζονταν μια κοινή παράκληση της μορφής ”Come back soon!”. Είναι αλήθεια πως όλοι κιόλας έχουμε αρχίσει να σκεφτόμαστε για την επόμενη επίσκεψη τους. Ευχαριστούμε και την Didi music για την διοργάνωση και ελπίζουμε να διοργανώσει πολλά ακόμα. Αλλά μέχρι τα΄τοτε, keep rockoverdosing!
Για το RockOverdose.gr: Γρηγόρης Μαντάος
Φωτογραφίες: Γιάννης Λιβανός (John Metalman)
Το traklist μπορείτε να το δείτε στη φώτο που ακολουθεί:
Απολάυστε περισσότερες φωτογραφίες, παρακάτω:
Comments
