Σχεδόν ένας χρόνος έχει περάσει από την τελευταία εμφάνιση των Mother of Millions στη Θεσσαλονίκη, ξανά στο We Club. Όσοι βρισκόσασταν εκεί στις 16 Νοεμβρίου του 2024 σίγουρα θυμάστε, για όσους δεν ήσασταν μπορείτε να φρεσκάρετε εδώ. Αυτή τη φορά, το lineup της βραδιάς προμήνυε κάτι ακόμα πιο εντυπωσιακό, με δύο μπάντες από τη Θεσσαλονίκη να πλαισιώνουν τους Αθηναίους prog rockers σε μια βραδιά που είχε τα φόντα να μείνει αξέχαστη.
Δυστυχώς για όλους ωστόσο, κάποιοι αστάθμητοι παράγοντες -για τους οποίους δεν μπορείς να είσαι ποτέ προετοιμασμένος- αφαίρεσαν σημαντικά από την τελική εμπειρία. Αρχικά, η κατάσταση που επικρατεί στο οδικό δίκτυο της χώρας, με τα μπλόκα των αγροτών στις κύριες οδικές αρτηρίες ενδεχομένως να εμπόδισε αρκετούς που σκόπευαν να δώσουν το παρόν στο λάιβ.
Στη συνέχεια, η ημέρα της συναυλίας έτυχε να συμπέσει με τις πορείες που γίνονται στη Θεσσαλονίκη εις μνήμην του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, με αποτέλεσμα η πρόσβαση στην περιοχή του We να είναι αρκετά δύσκολη. Τέλος, η κακοκαιρία που χτύπησε σχεδόν όλη τη χώρα έβαλε ακόμα ένα εμπόδιο στη διεξαγωγή της συναυλίας -σαν να μην έφταναν όλα τα υπόλοιπα δηλαδή-, καθώς η συνεχής βροχή στη Θεσσαλονίκη αποθάρρυνε όλους όσους είχαν σκοπό να αγνοήσουν τους δύο πρώτους παράγοντες.
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα λοιπόν; Λίγοι και καλοί υποστηρικτές των καλλιτεχνών αγνόησαν τα πάντα και έδωσαν το παρών στον χώρο του We, έτοιμοι να υποστηρίξουν το αμιγώς ελληνικό lineup και την εξαιρετική μουσική τους.
ZABRAHANA
Με περίπου 45 λεπτά καθυστέρηση από την προσυμφωνημένη ώρα έναρξης, ήταν η ώρα των Θεσσαλονικιών Zabrahana να ανέβουν στη σκηνή. Η μόνη μου επαφή με την μπάντα ήταν μέσω του παρθενικού τους ΕΡ, για το οποίο έγραψα τις σκέψεις μου εδώ, οπότε το συγκεκριμένο λάιβ ήταν η ευκαιρία να δω την απόδοσή τους επί σκηνής και να τους γνωρίσω και προσωπικά.
Οφείλω να ομολογήσω πως η απόδοση της πεντάδας δεν διέφερε ιδιαίτερα από το στούντιο, κάτι το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως θετικό, αν υποθέσω πως αυτή ήταν από τις πρώτες ζωντανές εμφανίσεις τους. Το ΕΡ τους “Whales Dream In Purple” εκπροσωπήθηκε ολόκληρο, τοποθετώντας ενδιάμεσα κι άλλες original συνθέσεις τις οποίες άκουσα για πρώτη φορά.
Είχα γράψει και στο review μου πως το υπερβατικό στυλ μουσικής τους είναι λιγάκι acquired taste, ωστόσο οι Zabrahana ενσωματώνουν τις επιρροές τους αβίαστα, σχηματίζοντας μια αυθεντική ταυτότητα που μόνο ως θετική μπορεί να χαρακτηριστεί. Η μεστή τους εμφάνιση λειτούργησε ως ένα γευστικό ορεκτικό, προετοιμάζοντάς μας όλους για τη συνέχεια και το main event.
SETLIST:
Water
Heartbeats
Snakes
Boxes
Time
Perfect
Whales
WITHIN PROGRESS
Τον Σεπτέμβριο του 2023 είχα την πρώτη μου επαφή με τους Within Progress μέσω μιας συνέντευξης που κάναμε στα πλαίσια μιας συναυλίας τους που θα γινόταν στη Θεσσαλονίκη. Δυόμισι περίπου χρόνια μετά και η γνωριμία μας έχει εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω από μια τυπική σχέση καλλιτέχνη – αρθρογράφου, και όταν μου δίνεται η ευκαιρία πηγαίνω στα λάιβ τους για να τους στηρίξω.
Η τρίτη λοιπόν φορά μέσα σε δυόμισι χρόνια που βλέπω τους Within Progress επί σκηνής δεν διέφερε σε πολλά από τις προηγούμενες: τα παιδιά αγαπάνε αυτό που κάνουν και φαίνεται, κι αυτό είναι εμφανές σε κάθε μικρή και μεγάλη λεπτομέρεια επάνω στη σκηνή. Επίσης, η μουσική τους έχει αυτόν τον ανεβαστικό χαρακτήρα που σε ωθεί να συμμετέχεις κι εσύ με τον τρόπο σου στα λάιβ τους.
Αυτή τη φορά ωστόσο, η εμφάνιση των Within Progress ήταν φειδωλή από άποψη χρόνου, καθώς είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε μόλις επτά κομμάτια -όχι και το ιδανικότερο σετ για μένα, απλώς το αναφέρω. Παρόλα αυτά, υπήρξε αρκετός χρόνος για να πάρουμε μια γεύση από το επερχόμενο άλμπουμ που βρίσκεται στα σκαριά για την πεντάδα, με ένα νέο, πιο προσωπικό και σκοτεινό κομμάτι, το οποίο προς το παρόν δεν έχει τίτλο.
Σε κάθε περίπτωση, δεν γίνεται να έχουμε παράπονο από τους Θεσσαλονικείς, οι οποίοι όπως πάντα εκμεταλλεύτηκαν τον χρόνο που τους δόθηκε στη σκηνή και μας έκαναν να κουνηθούμε και να διασκεδάσουμε, εν αναμονή του κυρίως πιάτου της βραδιάς.
SETLIST:
Intro
Absolute Circle
True Colours
Reach For The Stars
Untitled (New Song)
Of A Ruminant
Hidden Wound
MOTHER OF MILLIONS
Και τώρα φτάνουμε σε μία μπάντα που έχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. Ήμουν οπαδός τους από τα πρώτα τους βήματα πίσω στο μακρινό 2014 και το ντεμπούτο τους “Human” και με την “έκρηξη” δημοτικότητας που τους έδωσε το “Artifacts” πλέον ο κόσμος είχε τη δυνατότητα να δει το potential τους. Η εδραίωσή τους ωστόσο ήρθε με το “Magna Mater”, έναν δίσκο που είχα εκθειάσει στην κριτική μου και τον είχα προσθέσει στη λίστα μου με τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς.
Με όλα αυτά κατά νου λοιπόν, αυτή θα ήταν η τρίτη φορά που θα τους έβλεπα ζωντανά και ήμουν προετοιμασμένος για κάτι ανάλογο με έναν χρόνο πριν, που είχα μείνει άφωνος και εμφανώς συγκινημένος από την απόδοσή τους. Δυστυχώς αυτή τη φορά, όλα έμοιαζαν να πάνε κόντρα στα παιδιά και παρόλο που έδωσαν για άλλη μια φορά το 110% τους, δεν άγγιξαν τις ευαίσθητες χορδές μου όπως θα περίμενα.
Όπως προανέφερα, οι συνθήκες του λάιβ ήταν από πριν την έναρξή του “εχθρικές” προς όλες τις μπάντες. Για τους Mother of Millions όμως ήταν ακόμα πιο δύσκολες, διότι ο κιθαρίστας Κώστας Κωνσταντινίδης εμφανίστηκε στη σκηνή με αμαξίδιο λόγω του σπασμένου του ποδιού, ενώ στα τύμπανα η απουσία του Γιώργου Μπουκαούρη -λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων- καλύφθηκε από τον παραγωγό της μπάντας, Έκτορα Τσολάκη, ο οποίος έκανε πολύ καλή δουλειά.
Αφήνοντας όλα αυτά στην άκρη ωστόσο, η Αθηναϊκή τετράδα έκανε ξανά αυτό που ξέρει πολύ καλά, να μας χαρίσει δηλαδή μια αγνή prog extravaganza που φυσικά είχε ως μπροστάρη τον -εξωγήινο- Γιώργο Προκοπίου στο μικρόφωνο και την υποστήριξη της Αντωνίας Μαυρονικόλα στα δεύτερα φωνητικά και τα γυναικεία leads. Το set είχε μεγάλη ποικιλία και έκανε στάσεις σε όλα τα άλμπουμ των Μother οf Μillions, ακόμα και στο “Orbit” ΕΡ του 2022 -όχι όμως και στο “Human”, κάτι που με στενοχώρησε αρκετά-, με ύμνους όπως το “Rome” και το “Artefact” να χτυπούν διαφορετικά μέσα στην ψυχή σου.
Στο κλείσιμο, οι Αθηναίοι έλαβαν την αποθέωση που τους αρμόζει από το γενναίο κοινό που βρέθηκε στο WE παρά τις αντιξοότητες για να στηρίξει το όραμα μιας μπάντας που το μόνο που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στον δρόμο της είναι ο εαυτός της και κανένας άλλος. Εις το επανειδείν φίλοι μου, την επόμενη φορά ίσως να έχω χτυπήσει και το τατουάζ που τόσο καιρό σας λέω αλλά διαρκώς το αναβάλλω: ΖΩΗ, ΑΝΑΓΚΗΣ ΤΕΧΝΕΡΓΟ!
SETLIST:
Inside
Orbit
Halo
Silence
Anchor
Amber
Feral
Magna Mater
Irae
Collision
Rome
Artefact
Soma
Spiral
Για το Rockoverdose,
Άγγελος Χατζηγιάννης
Comments
