Σάββατο βραδάκι και έχουμε φροντίσει να είμαστε στο 8Ball μισή ώρα πριν την ώρα που (θεωρητικά) αρχίζει το live. Βλέπω μόνο δυο άτομα να περιμένουν απέξω και τις πόρτες κλειστές. Λίγο μετά μαθαίνουμε πως επειδή οι Brightsight (που θα άνοιγαν το live) δεν θα παίξουν , το live θα αρχίσει κατά τις 11. Δεν πτοούμαστε, όμως. Μέχρι τις 9.30 έχει μαζευτεί λίγος κόσμος και ανοίγουν οι πόρτες. Σιγά σιγά αρχίζουν να μπαίνουν μέσα και το ίδιο κάνουμε και εμείς. Ας ακούμε λίγη μουσική τουλάχιστον όσο περιμένουμε.
Πριν το καταλάβουμε έχει πάει 11.20. Σε ένα γεμάτο πλέον 8ball κλείνουν τα φώτα και εμφανίζεται στην οθόνη ένα ασπρόμαυρο, σχεδόν υπνωτικό βίντεο ενός παλιού καρουζέλ . Παράλληλα, αρχίζουν και ακούγονται οι πρώτοι ήχοι και οι Selofan μας καλωσορίζουν. Οι Selofan είναι ένα ντουέτο από την Αθήνα που σταδιακά και σταθερά από το 2011 κατάφερε να ξεχωρίσει. Όχι μόνο στην εγχώρια underground σκηνή, αλλά και στο εξωτερικό, με συμμέτοχες σε φεστιβάλ όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά και Καναδά, Αμερικής και Μεξικού. Κατόρθωμα αρκετά σπάνιο για εγχώριο σχήμα, αλλά καθόλου περίεργο για τους Selofan. Πολυδιάστατη, βαριά dark ατμόσφαιρα, αναλογικοί ήχοι, φωνητικά απαγγελτικά, άλλες φορές οργισμένα, άλλες απόμακρα, άλλες αγγλικά, άλλες ελληνικά, άλλες γερμανικά. Ένα κράμα synth-pop/dark-wave/πειραματικού minimal/post-punk/new wave, μελαγχολικών μελωδιών πιάνου και σαξόφωνου, βγαλμένων από άλλες εποχές. Όλα αυτά, ίσως, ακούγονται παράταιρα και υπερβολικά σε κάποιον που δεν τους ξέρει αλλά οι Selofan κινούνται ευέλικτα και με μεγάλη αυτοπεποίθηση μέσα στην τόση διαφορετικότητα και ποικιλομορφία.
Slow motion ασπρόμαυρα βίντεο να προβάλλονται στην οθόνη πίσω από την σκηνή, συνεχόμενες εναλλαγές στο ποιός θα κάνει τα φωνητικά και ποιος θα παίξει τα πλήκτρα . Η θεατρικότητα στην ερμηνεία της τραγουδίστριας, αν και δραματική, έβγαζε μια καλλιτεχνική ειλικρίνεια που σε άγγιζε λες και σου μιλούσε προσωπικά. Μέσα στα περίπου 45 λεπτά που ήταν στην σκηνή, ακούσαμε τραγούδια και από το πρώτο τους άλμπουμ "Verboten" Όπως το Fosforizo , το Time και το After The Silence αλλά και από την καινούρια τους κυκλοφορία "Tristesse "όπως το "Ναφθαλίνη" και το "Thunderbird" με την συνοδεία σαξοφώνου . Με αποδόσεις ίσως καλύτερες του ηχογραφημένου τους υλικού δεν χρειάζεται καν να σε πείσουν για να σου αρέσουν, ούτε να σου αρέσουν για να σε πείσουν για την καλλιτεχνική τους αξία. Απίστευτα καλοδουλεμένο original σχήμα που μπορεί να σε καθηλώσει από τα πρώτα δευτερόλεπτα μέχρι το τέλος, όπως και έγινε .
Στην συνέχεια και χωρίς καθυστερήσεις ανεβαίνουν στην σκηνή οι Τούρκοι She Past Away . Παιδιά και αυτοί της ελληνικής Fabrika Records που πρόσφατα κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλμπουμ "Narin Yalnızlık". Το ντουέτο, που κατάγεται από την πόλη Bursa της Τουρκίας, είναι οι πρώτοι εκπρόσωποι του είδους από την γειτονική μας χώρα και πλέον οι συναυλίες τους και το κοινό τους έχουν επεκταθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Το κοινό εμφανώς συνωστισμένο προς τα μπροστά για τους She Past Αway, άρχισε να χορεύει και να φωνάζει με τις πρώτες νότες. Αρχικά με ξένισε που έλειπε ο Idris Akbulut (μπάσο), ο οποίος πολύ πρόσφατα αποχώρησε από το σχήμα. Τα βαθιά μπάσα φωνητικά του Volkan Caner (κιθάρα & φωνητικά) και τα πλήκτρα του Doruk Ozturkcan (που συμμετείχε ως τώρα κυρίως σε live και όχι δισκογραφικά, αλλά πλέον είναι κανονικά μέλος του γκρουπ) αντιστάθμισαν την απώλεια με αποτέλεσμα να μην μειωθεί καθόλου η μουσική μας εμπειρία. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως οι She Past Away άλλαζαν λίγο κάποια κομμάτια παίζοντας τα live. Κρατώντας την ουσία και την βασική δομή του κομματιού το άλλαζαν κάνοντας το πιο ατμοσφαιρικό και ιδιαίτερο (και λίγο πιο δύσκολο για μένα να αναγνωρίσω κάποια κομμάτια βέβαια). Δεν έχω δει πολλές μπάντες να κάνουν κάτι αντίστοιχο επιτηδευμένα, γεγονός που κάνει τους She Past Away ακόμα πιο αυθεντικούς και ιδιαίτερους. Μέσα σε αυτή την αυθεντικότητα έγκειται και το γεγονός πως οι στίχοι είναι στην μητρική τους γλώσσα, τα τούρκικα, και όχι στα αγγλικά, όπως συμβαίνει συνήθως. Αν και σου στερεί την ευχαρίστηση να τραγουδήσεις μαζί τους, δεν στερεί από αυτούς καθόλου δημοτικότητα . Η gothic/dark-wave Cure-ική μουσική τους, άλλες φορές με εντονότερο το post-punk κιθαριστικό στοιχείο και άλλες το ηλεκτρονικό (όπως στο "Buzbulanik", με το οποίο έκλεισαν την εμφάνιση τους), είναι αυτό που ελκύει όλο και περισσότερο κόσμο στο fan-base τους. Και όχι αδίκως. Οποιοσδήποτε ακούει gothic/new-wave/dark-wave και όλα τα συναφή σίγουρα ενθουσιάστηκε όταν τους πρώτο-ανακάλυψε (όπως και εγώ άλλωστε), καθώς είναι αρκετά σπάνιο πλέον να δημιουργηθεί μια τέτοια μπάντα, η οποία να πληροί όλες αυτές τις προϋποθέσεις με τέτοιο αυθεντικό και αξιοπρεπή τρόπο. Με εμφανείς επιρροές από Cure, Sisters of Mercy, Bauhaus, Suicide κ.α επαναφέρουν την 80's wave αισθητική αφήνοντας το δικό τους προσωπικό στίγμα.
Ο Doruk εμφανώς χαρούμενος με την μεγάλη και θετική ανταπόκριση του κόσμου (ο οποίος χόρευε ,φώναζε και χειροκροτούσε ανελλιπώς καθ'όλη την διάρκεια της εμφάνισης τους) μας ευχαριστούσε συνέχεια στα ελληνικά, χαμογελούσε και χόρευε. Λιγότερο χαμογελαστός ο τραγουδιστής Volkan, επίσης χόρευε όταν μπορούσε, καθώς έπαιζε κιθάρα. Ακούσαμε όλα τα αγαπημένα κομμάτια που περιμέναμε και τους κάναν γνωστούς όπως το "Rituel", "Kasvetli Kutlama", "Monoton", "Ruh" αλλά και πολλά από την καινούρια τους δουλειά, όπως το "Soluk" και το αργό, στοιχειωτικό "Hayaller". Tα σφυρίγματα και το χειροκρότημα ήταν τόσο μεγάλο και έντονο που, ενώ μας αποχαιρέτησαν, κατέληξαν να παίξουν ακόμα δυο κομμάτια πριν όντως κατέβουν από την σκηνή. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε καιρό να δούμε live αυτής της μουσικής σκηνής και ήταν μια πραγματικά καλή συναυλία, όπου και το κοινό, αλλά και οι καλλιτέχνες έδειξαν να το διασκεδάζουν . Ελπίζουμε σε σύντομη επιστροφή των She Past Away στην χωρα μας!
She Past Away setlist :
Belirdi Gece(Musallat)
Sanri
Yanimda
Rituel
Kasvetli Kutlama
Katharsis
Hayaller
Asimilasyon
Soluk
Ruh
Monoton
Koruyordu Nehir
Insalar
Bozbulanik
Για το Rock Overdose,
Ρόζου Σοφία
Comments
