Βρε καλώς τα παιδιά...what took you so long?Αναρωτιέμαι καθώς κρατάω το cd στα χέρια μου και μετά την και καλά εισαγωγή που συνοδεύει το εναρκτήριο Luv XXX,σκάνε κάτι hello,hello,hello.....η μουσική είναι γνώριμη αλλά έπρεπε να φτάσει η στιγμή του refrain και να ακούσω "Love Three Times A Day . . . . . . It's In Your DNA" και να χαμογελάσω με πονηριά,this is Aerosmith! Ροκιά,πουτανιά και ανωμαλία σε όλο της το μεγαλείο!
H χαρά μεγάλη ειδικά αν λάβουμε υπόψιν το ρητό,η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται...αμ δε!
Τα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο και προσπερνώντας το γνωστό πλέον Legendary Child,που το έχουμε ακούσει καιρό τώρα,έπρεπε να φτάσω στο όγδοο τραγούδι-το οποίο και βάπτισαν Street Jesus-για να γελάσει το χειλάκι μου!
Ίσως το καλύτερο τραγούδι του δίσκου,αν όχι...τότε το δεύτερο καλύτερο σίγουρα.
Μία σύνθεση που από το πρώτο δευτερόλεπτο βρωμάει Toys In The Attic! Βασικά του μοιάζει πάρα πολύ αλλά είναι τραγουδάρα και επειδή είμαι στερημένος από τους παλιούς Aerosmith,το λατρεύω αυτό το τραγούδι!
Συνεχίζοντας την ακρόαση,τραγούδια έρχονται,τραγούδια φεύγουν και φθάνω στο τελευταίο τραγούδι του δίσκου για να πάθω πλάκα ξανά με το συγκλονιστικό "Another Last Goodbye",εδώ ο Steven με άφησε κάγκελο!
Ο δίσκοςσυνολικά δεν είναι κακός,απλά τα τραγούδια του πλην ελαχίστων εξαιρέσεων,κυμαίνονται σε συμπαθητικά επίπεδα και χωρίς να λένε κάτι στον ακροατή.
To Legendary Child είναι από τα καλά τραγούδια του δίσκου,χωρίς να είναι κάτι το φοβερό και ας θέσω ένα ερώτημα προς προβληματισμό λέγοντας,ότι το συγκεκριμένο τραγούδι είχε ηχογραφηθεί για το τρομερό Get A Grip,πίσω στο 1993 και έμεινε έξω από τον δίσκο.
Αν λοιπόν ένα από τα καλύτερα τραγούδια του μεγαθήριου που ακούει στο όνομα Aerosmith εν έτη 2012,είναι τραγούδι που δεν συμπεριλήφθηκε σε δίσκο την εποχή που η υπερσυγκροτηματάρα αυτή ζούσε την δεύτερη νιότη της με την μεγάλη εκείνη επιστροφή τους από το Permanent Vacation και ύστερα,ίσως αυτό να λέει πολλά για την συνθετική ικανότητα των Aerosmtih σήμερα.
Ίσως πάλι να μην λέει και τίποτα και απλά οι Aerosmith να μην θέλουν πλέον να συνθέτουν τραγούδια στο ύφος που τους έκανε ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα όλων των εποχών και να θέλουν να ρίξουν βάρος στην ακουστική ικανοποίηση των νοικοκυριών όλου του κόσμου,που τους απέφερε πολλά . . . . . . γκουχ,γκουχ.
Δεν μπορώ να είμαι ρομαντικός με τις μεγάλες μου αγάπες,ειδικά όταν ξέρω ότι μπορούν,γιατί τραγούδια σαν τα Luv XXX,Street Jesus και Another Last Goodbye αυτό αποδεικνύουν.
Όπως όμως προανέφερα,ίσως και να μην θέλουν πλέον...τα έχουν ζήσει όλα,τα έχουν κάνει όλα,έχουν τα πάντα,δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα και ίσως γι'αυτό να μην ενδιαφέρονται κιόλας για την άποψη του κόσμου.
Γούσταραν να κυκλοφορήσουν το υλικό που έγραψαν και το έκαναν,στην περιοδεία για το Music From Another Dimension,πάλι σε γεμάτα στάδια θα παίζουν και όλοι θα είμαστε ευτυχισμένοι.
Όταν οι Aerosmith,ξαναθυμηθούν τι υπήρξαν στο παρελθόν και χάρη σε πιο ακροατήριο κατάφεραν να βρίσκονται μουσικά ανάμεσα σε τιτάνες,σταματήσουν να κυκλοφορούν δίσκους για τα νοικοκυριά και ξαναπιάσουν τα όργανά τους με πάθος και σκοπό να μας θυμίσουν ποιοι πραγματικά είναι και για ποιον λόγο τα έπιασαν στα χέρια τους.....μέχρι τότε όποια κυρία,δεσποινίς ή νεαρά κορασίδα τους πήρε τα balls τους,παρακαλείται να τους τα επιστρέψει!
Tα τραγούδια του δίσκου είναι τα ακόλουθα, Βαθμολογία:50%(και με το ζόρι)
1. "LUV XXX"
2. "Oh Yeah"
3. "Beautiful"
4. "Tell Me"
5. "Out Go The Lights"
6. "Legendary Child"
7. "What Could Have Been Love"
8. "Street Jesus"
9. "Can't Stop Loving You"
10. "Lover Alot"
11. "We All Fall Down"
12. "Freedom Fighter"
13. "Closer"
14. "Something"
15. "Another Last Goodbye"
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης"Maiden"Μπάκουλας



