Να που η Jazz μπορεί ακόμη να γεμίζει venues και να προσελκύει νέο κόσμο. Η ανταπόκριση του κοινού στο Arch Club επιβεβαίωσε πως η σύγχρονη τζαζ όταν έχει ένταση, προσωπικότητα και αληθινό συναίσθημα, δεν αφορά μόνο τους μυημένους στο είδος.
Στις 21:05 ξεκίνησε το Yiorgos Bereris Trio.
Ένα minimal σχήμα με ντραμς, κόντρα μπάσο και αρμόνιο, αλλά με τεράστιο ήχο και μεγάλο εύρος.
Contemporary jazz με αυτοσχεδιασμό και folk στοιχεία.
Έμφαση στο πιάνο και πολύ όμορφες δυναμικές. Ξεκίνησαν με το ανεβαστικό «Λαϊκή Αγορά», στο οποίο διέκρινα ακόμη και βαλκανικές μελωδίες, και συνέχισαν με το υπνωτικό «Κάθισμα».
Ακούσαμε το See In Common από το νέο τους άλμπουμ, με το οποίο πραγματοποιούν περιοδεία με στάσεις και στο εξωτερικό.
Θερμή ήταν η ανταπόκριση του κοινού, που εκτιμώ πως αγάπησε το Aniram από τον πρώτο τους δίσκο.
Το set ολοκληρώθηκε στις 21:55.
Στις 22:30, σε ένα γεμάτο Arch Club, πήρε θέση ο Alfa Mist με τη μπάντα του.
Ο ίδιος στα πλήκτρα και τέσσερις νέοι μουσικοί σε τρομπέτα, κιθάρα, μπάσο και ντραμς.
Η αρχή έγινε με το Roulette από το ομώνυμο νέο άλμπουμ, με τον ήχο να είναι αρκετά άνισος στην αρχή και τα μπάσα να υπερισχύουν, κάτι που ευτυχώς διορθώθηκε αρκετά γρήγορα.
Παρότι μετρά πλέον δεκαετή πορεία, επέλεξε να παρουσιάσει εννέα συνθέσεις, δίνοντας χώρο στον κάθε μουσικό να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.
Αφού ολοκληρώνονταν ένα ή δύο κομμάτια, ο Alfa έπαιρνε τον χρόνο να μας συστήσει έναν από τους μουσικούς της μπάντας του, ο οποίος στη συνέχεια ξεκινούσε το επόμενο κομμάτι με σόλο.
Κατά τη γνώμη μου, υπήρξαν πολλά σόλο στη διάρκεια του set.
Σε συνδυασμό με την υψηλή ένταση στην οποία επέλεξε να παίξει η μπάντα, το vibe της συναυλίας ήταν περισσότερο jazz fusion παρά το nu jazz / hip hop που περιμέναμε.
Ο κόσμος ανταποκρινόταν πολύ περισσότερο όταν κάποιος από τους μουσικούς έβρισκε ένα groove που σε έκανε να κουνάς το κεφάλι.
Ακούσαμε τα First Light, Teki και Dersen Café.
Ξεχώρισε ο νεότατος Nathan Shingler στα ντραμς, που ήταν πραγματικός δυναμίτης και με τρομερή άνεση άλλαζε στυλ παιξίματος. Τη στιγμή του δικού του σόλο, αναρίθμητα κινητά υψώθηκαν στον αέρα για να τον αποθανατίσουν.
Ο Alfa μας ευχαρίστησε αρκετές φορές για τη ζεστή προσέλευση και υποδοχή.
Με τα BC και Keep On αποχαιρέτησαν το κοινό μέσα σε θερμό χειροκρότημα, στις 00:00.
Επέστρεψαν ένα λεπτό αργότερα για να μας κουνήσουν με το Brian και να πάρουμε τη δόση χιπ χοπ που χρειαζόμασταν.
Εν κατακλείδι:
O Alfa και η μπάντα του προσέγγισαν το set τους διαφορετικά από αυτό που περιμέναμε. Υψηλές εντάσεις και μεγάλος αριθμός σόλο έδωσαν στη συναυλία έναν χαρακτήρα jazz fusion και στο κοινό έλειψε το groove / hip hop στοιχείο. Με ένα χορταστικό όμως σετ και μουσικούς world-class επιπέδου, δύσκολα να έφυγε κανείς παραπονεμένος.
Για το RockOverdose,
Νίκος Χήναρης
Φωτογραφίες: Μιχάλης Παναγιώτου
Comments
