Ένας ισοπεδωτικός όλεθρος από blackened speed metal και rock ‘n’ roll παράνοια! Η Θεσσαλονίκη έζησε μια από τις πιο εκρηκτικές μεταλλικές βραδιές της χρονιάς, με το Eightball Club στα Λαδάδικα να μετατρέπεται σε ένα ζωντανό πεδίο μάχης. Το double-bill των Αμερικανών Midnight και των Σκωτσέζων Hellripper είχε προμηνύσει έναν ηχητικό όλεθρο, και το αποτέλεσμα δικαίωσε και με το παραπάνω τις προσδοκίες των οπαδών που κατέκλυσαν το θρυλικό μαγαζί της πόλης. Η προσέλευση του κόσμου ήταν μαζική και καθώς η ώρα της έναρξης πλησίαζε, η ατμόσφαιρα μέσα και έξω από το Eightball ήταν ήδη ηλεκτρισμένη. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο χώρος γέμισε ασφυκτικά από νωρίς, αποδεικνύοντας τη δίψα του underground κοινού της Θεσσαλονίκης για ποιοτικό, ωμό και ταχύτατο extreme metal. Στο χώρο υπήρχαν αρκετά πράγματα από το επίσημο merch τους, με τον κόσμο να αγοράζει συνεχώς αντικείμενά τους. Η ανυπομονησία ήταν έκδηλη στα πρόσωπα όλων, με το club να είναι πλέον έτοιμο να «εκραγεί».
Hellripper:
Καταιγιστικό Σκωτσέζικο speed metal από την πρώτη νότα. Το ρολόι έδειχνε ακριβώς 21:05 όταν τα φώτα έσβησαν. Με μια καθηλωτική, σκοτεινή εισαγωγή να δίνει το σύνθημα, οι Hellripper πάτησαν το σανίδι με άγριες διαθέσεις. Το σχήμα από τη Σκωτία δεν έχασε καθόλου χρόνο και από την πρώτη κιόλας νότα γέμισε τον χώρο με ασύλληπτη ενέργεια. Ο James McBain και η παρέα του παρέδωσαν μαθήματα old-school λιωσίματος, ξεσηκώνοντας τους πάντες από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Το κοινό ανταποκρίθηκε άμεσα και ακολουθούσε με μανία τον καταιγιστικό ρυθμό σε όλη τη διάρκεια του setlist τους.
Τα riff διαδέχονταν το ένα το άλλο με χειρουργική ακρίβεια, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία πολλών μικρών, αλλά εξαιρετικά δυναμικών mosh pits σε διάφορα σημεία της αρένας. Η αλληλεπίδραση της μπάντας με το κοινό ήταν ασταμάτητη, με τους Σκωτσέζους να επικοινωνούν διαρκώς με τους οπαδούς και να τροφοδοτούν το χάος. Στα τεράστια θετικά της εμφάνισής τους συγκαταλέγεται ο απόλυτα ισορροπημένος και άψογος ήχος που είχαν καθόλη τη διάρκεια του set τους, επιτρέποντας σε κάθε solo και σε κάθε drum beat να καρφώνεται κατευθείαν στο μυαλό μας. Ο κόσμος έδειχνε να απολαμβάνει στο έπακρο μια εμφάνιση που θα μπορούσε άνετα να είναι και headline show.
Midnight:
Απόλυτο χάος, κουκούλες και black 'n' roll ισοπέδωση. Η ατμόσφαιρα είχε ήδη πιάσει κόκκινο, αλλά αυτό που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο. Η στιγμή που όλοι περίμεναν έφτασε όταν οι Αμερικανοί Midnight έκαναν την εμφάνισή τους στη σκηνή. Πιστοί στο underground image τους, με τα πρόσωπά τους ολοκληρωτικά καλυμμένα με τις χαρακτηριστικές μαύρες κουκούλες, οι speed/black 'n' rollers από το Οχάιο προκάλεσαν κυριολεκτικά πανδαιμόνιο από το πρώτο δευτερόλεπτο της παρουσίας τους. Το κοινό, έχοντας ήδη ζεσταθεί για τα καλά από τους Hellripper, μετατράπηκε σε μια μαινόμενη μάζα. Το mosh pit μεγάλωσε επικίνδυνα, οι σπρωξιές έδιναν και έπαιρναν, ενώ το crowd surfing πήρε φωτιά, με δεκάδες οπαδούς να πετάγονται πάνω από τα κάγκελα ο ένας μετά τον άλλον.
Οι Midnight εξαπέλυσαν έναν εθιστικό συνδυασμό από βρώμικο, αλήτικο rock 'n' roll και σκοτεινό black metal, δονούσαν συθέμελα τους τοίχους του Eightball. Για ακόμα μια φορά, ο ήχος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, όντας πεντακάθαρος αλλά ταυτόχρονα όσο βαρύς και «λασπωμένος» χρειαζόταν για να αναδείξει την αισθητική της μπάντας, κερδίζοντας επάξια μια θέση στα μεγάλα θετικά της βραδιάς. Η ανταπόκριση και η οπαδική συμμετοχή του κόσμου της Θεσσαλονίκης ήταν τόσο ισοπεδωτική, που ανάγκασε πολλές φορές τον συνήθως λιγομίλητο και απόμακρο frontman του συγκροτήματος να κάνει παύση, να υποκλιθεί και να ευχαριστήσει θερμά το κοινό για την απίστευτη υποστήριξη.
Το ιδανικό κλείσιμο. Όταν οι Midnight αποχώρησαν από τη σκηνή περνώντας ανάμεσα από το κοινό και αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια, η βραδιά δεν είχε τελειώσει. Το αξιοσημείωτο της εμφάνισης αυτής ήταν ότι, παρά την κούραση από το ανελέητο headbanging και το ξύλο στην αρένα, δεν έφυγε σχεδόν κανείς από το Eightball. Η συνέχεια δόθηκε στο παραδοσιακό after party του μαγαζιού, το οποίο κράτησε για αρκετές ώρες με heavy metal ύμνους στα ηχεία, άφθονη μπύρα και συζητήσεις για μια συναυλία που σίγουρα θα θυμόμαστε για καιρό. Μια υποδειγματική metal βραδιά, που απέδειξε ότι το underground extreme metal παραμένει πιο ζωντανό και οργισμένο από ποτέ! Ελπίζουμε στο μέλλον σύντομα να έχουμε ξανά τη χαρά να φιλοξενήσουμε τα δύο αυτά συγκροτήματα καθώς η δυναμική τους , ο ήχος τους και η αλληλεπίδραση με το κοινό τους τους συγκαταλέγει ανάμεσα στα αγαπητά συγκροτήματα του κόσμου.
Για το RockOverdose: Δημήτρης Χασεκιόγλου
Comments
