Στον ένατο δίσκο τους έφτασαν αισίως οι Αμερικανοί punk rockers Anti-Flag. Για όσους δεν τους γνωρίζετε, παίζουν αυτό το fun punk των Ramones (not even close δυστυχώς) , με τα ευκολομνημόνευτα ρεφραίν και το όλο attitude των προαναφερθέντων πιονέρων της σκηνής, ωστόσο δε μπορώ να πω ότι η μουσική τους μου έβγαλε ποτέ το ίδιο πάθος με αυτό που κυλάει στο σώμα μου όταν ακούω το early punk των Ramones, Buzzcocks, Black Flag. Δε μπορώ να περιμένω κάτι παραπάνω από αυτό το δίσκο και δυστυχώς η μπάντα με επιβεβαιώνει, παίζοντας πάνω-κάτω τα ίδια πράγματα με αυτά των προηγούμενων δίσκων τους, ίσως στο πιο μελωδικό.
Ευκολομνημόνευτα, radio friendly κομμάτια, κλασικές punk διάρκειες, riffs που δεν μπορώ να πω ότι βγαίνουν απ’ την νόρμα του «ευκολοάκουστου» σύγχρονου αμερικάνικου Punk των Offspring, Sum 41 και μόνο ένα-δύο πιο γρήγορα «αδρεναλινάτα» κομμάτια ανεβάζουν τη διάθεση σε επίπεδα που κρίνω ικανοποιητικά όταν ακούω ένα punk δίσκο.
Το ροκ του The General Strike είναι δυστυχώς, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, πολύ προβλέψιμο για να έχει αντίκτυπο σε οποιοδήποτε άλλον εκτός από τους φανς , όχι του punk αλλά του συγκεκριμένου είδους punk rock.
Στα 27 του λεπτά ίσως να βρείτε κάποιες συνθέσεις που θα σας ξεσηκώσουν, όχι σε «bounce» καταστάσεις και κάνα-δυό κουπλέ που θα σιγο-(ή και βροντο-)τραγουδήσετε, αλλά από τα υπόλοιπα μην περιμένετε και πολλά πράγματα. Όσοι αρέσκετε σε ακούσματα του τύπου που περιέγραψα, ορμήξτε ελύθερα. Οι υπόλοιποι, δε χάθηκε να ψάξετε για κάποιο παλιότερο δίσκο των Offspring, άμα ψάχνετε για κάτι με εγγυημένο χαβαλές και «σκάλωμα».
Βαθμολoγία: 58/100
Tracklist:
01. Controlled Opposition
02. The Neoliberal Anthme
03. 1915
04. This is the New Sound
05. Bullshit Opportunities
06. The Rank of the Masses Rising
07. Turn a Blind Eye
08. Broken Bones
09. I Don’t Wanna
10. Nothing Recedes Like Process
11. Resist
12. The Ghost of Alexandria
Για το RockOverdose.gr: Μάριος “Lazy” Πιτσαλίδης










