Aphotic Dimension – “Sins” EP – Review

Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν βλέπω το ρυθμό με τον οποίο ξεπηδάνε μπάντες από το ελληνικό extreme metal underground . Κ’ όχι μόνο επειδή τυχαίνει να έχω αδυναμία στο χώρο αυτό, αλλά κυρίως επειδή οι μπάντες αυτές είναι κατα κανόνα ποιοτικότατες. Μία απ’αυτές είναι και οι 6 μελείς Aphotic Dimension, που μας έρχονται από την Κέρκυρα .

 

Τι έχουμε λοιπόν στα χέρια μας ; 6 συνθέσεις σκοτεινού και - αν πρέπει να βάλω κι άλλον έναν επιθετικό προσδιορισμό για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται θα έβαζα  - ατμοσφαιρικού death metal. Διαβάζοντας και κυρίως ακούγοντας τις επιρροές τους, ομολογώ πως «σκλαβώθηκα» . Τα παιδιά παίζουν ένα είδος που συνδυάζει το ύφος των μεταγενέστερων του Τhe Great Cold Distance Katatonia με την τεχνοτροπία, την προοδευτική αντίληψη και την «άγρια πλευρά» των Opeth . Για το δεύτερο αρκεί να ακούσεις το τέλος του «Τhe Choice», ψέματα, ολόκληρο (κορυφή του EP  για μένα). To πρώτο είναι εμφανές καθ’όλη τη διάρκεια του EP και κυρίως στα καθαρά, ακουστικά μέρη. Υποψιάζομαι πως και κάτι από My Dying Bride υπάρχει στο βάθος του μυαλού τους.

 

Τα κομμάτια είναι καλά δομημένα, πολύ καλά δουλεμένες κιθάρες, solo και ρυθμικές και όσον αφορά τα φωνητικά, τα brutal μου τράβηξαν την προσοχή πιο πολύ απ’ τα καθαρά, λόγω γούστου μάλλον, τίποτα μεμπτό εδώ, με τα drumms να με χαλάνε λιγάκι σε ορισμένα σημεία που τα ήθελα λίγο πιο «ενεργά». Όμορφες συνθέσεις  , αρκετά ώριμες αναλογικά με το νεαρό της ηλικίας των Κερκυραίων, 3 από τις οποίες («Wrath Descending», «The Choice», «Daughter of Repugnance» ) μου κόλλησαν εύκολα και δεδομένης της διάρκειας τους και του γεγονότος ότι έχουμε να κάνουμε με ένα DIY EP, με πολύ μέτρια παραγωγή και μίξη (ανεβάστε λίγο τα brutal, τα βρήκα λίγο «αδικημένα» σε σημεία ) που το αδικεί, το θεωρώ πολύ θετικό. Και ωραίο cover artwork, να σημειώσω.

 

Γενικά, πρόκειται για μια πολύ καλή και ενθαρρυντική πρώτη προσπάθεια από το συγκρότημα και προσωπικά με κέρδισαν με τον ήχο τους. Μάλιστα διαβάζω πως ετοιμάζεται στο μέλλον remixed έκδοση του EP και ίσως και το πρώτο full length. Ταλέντο και όρεξη φαίνεται ότι υπάρχουν, λείπει ο επαγγελματισμός και η σκληρή  για να κερδίσουν αναγνώριση. Θα τους παρακολουθώ.

 

Οι φανς των Opeth τσεκάρετε τους.

 

Για το RockOverdose.gr: Μάριος “Lazy” Πιτσαλίδης

Comments

rockoverdose.gr