Aura Noir – “Out To Die” – Review

Φυσική Λυκείου: Ο Erwin Schrödinger είχε προτείνει κάποτε ένα πείραμα, σύμφωνα με το οποίο μια γάτα κλείνεται σε ένα κουτί στο οποίο αφήνεται επίσης ένα μικρό φιαλίδιο με ραδιενεργό/τοξικό υγρό, το οποίο φυσικά εάν η γάτα σπάσει, αποχαιρετά τον μάταιο τούτο κόσμο. Μέχρι να ανοιχτεί το κουτί, σύμφωνα με τον επιστήμονα, η γάτα μπορεί να θεωρείται τόσο νεκρή όσο και ζωντανή. Άσχετο; Πάμε στα δικά μας.

Εγκυκλοπαίδεια του metal, Κεφάλαιο Blackened Thrash Metal, παράγραφος  1, κάπου εκεί αράζει φαρδύ πλατύ το όνομα των Aura Noir και εκεί του αρμόζει. Μια πορεία που έχει γράψει από το 1995 1 ΕP, 5 albums στο κοντέρ, με το πέμπτο και φρεσκότερο το φετινό Out To Die, έναν υπερκλασικό δίσκο του ιδιώματος (λέγε με Black Thrash Attack) και μια μεγάλη επιστροφή στις ποιοτικές κυκλοφορίες με το Hades Rise του 2008 μετά το χλιαρό (κατ’ εμέ) Merciless του 2004.

Kαι εδώ δεν έχουμε υπερδισκάρα επιπέδου Βlack Thrash Attack, δεν περιμένουμε κάτι τέτοιο οι περισσότεροι άλλωστε. Έχουμε όμως δίσκο αν όχι στο επίπεδο του Hades Rise, τότε ένα σκαλοπάτι πιο κάτω. Η «ασχημότερη μπάντα στον κόσμο» είναι εδώ. Με κατεβασμένα τα γκάζια (τόσο δα), πιο πολύ groove (το πέρα-δώθε στο κεφάλι μπορεί να πάει πλέον μαζί με το πάνω-κάτω) πιο προσεγμένη παραγωγή και πιο γαμάτο εξώφυλλο απ’ ότι μας έχει συνηθίσει, αλλά είναι εδώ για να βάλουν τάξη. Όπως τότε, το 1995 που ξεκίνησαν για να κουνήσουν τα κεφάλια που οι «φλούφλικες μπάντες των 90’s δε μπορούσαν να κουνήσουν». Γιατί είχαν βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια. Και τώρα, παρ’ όλο που μας σερβίρουν «μια απ’ τα ίδια», κακοτράχαλο, βλάσφημο και οργισμένο black thrash, αισθάνεσαι σα να επέστρεψαν στο θρόνο. Οι Aggressor, Blasphemer, Apollyon είναι κακά και γέρικα σκυλιά, απ’ αυτά που ψόφο δεν έχουν (ιδιαίτερα ο Aggressor, όνομα και πράμα)  και το Out To Die είναι το αλύχτισμά τους. Το επιβεβαιώνουν τα «Tranches», «Fed To The Flames», «The Grin from The Gallows», «Deathwish»… οκ σταματάω εδώ , γιατί θα γράψω και τα 8 κομμάτια του δίσκου. Πειστικότατα τα φωνητικά των δύο τελευταίων, χωρίς όγκο ο ήχος (κλασικά), ξεραΐλα και φωτιά στις κιθάρες. Και αυτό το εξώφυλλο, αχ αυτό το εξώφυλλο.

Αν το 2008 η γάτα ακουγόταν  να νιαουρίζει μέσα απ’ το κουτί, σήμερα που το ανοίγουμε όχι απλά είναι ζωντανή, αλλά «δαγκάνει».

Βαθμολογία: 82/100

Tracklist:

  1. Trenches
  2. Fed to The Flames
  3. Abbadon
  4. The Grin from The Gallows
  5. Withheld
  6. Priest’s Hellish Fiend
  7. Deathwish
  8. Out To Die

Για το RockOverdose.gr: Μάριος “Lazy” Πιτσαλίδης

Comments