Η επιστροφή των Airrace τoν περασμένο Ιούλιο στην δισκογραφία μετά από πολλά χρόνια αφάνειας ,είχε κάνει αίσθηση μέσω του διόλου αδιάφορου "Back To Τhe Start". Μερικούς μήνες μετά ,η ιστορία επαναλαμβάνεται με τους Beggars & Thieves, που όλως περιέργως η ιστορία τους παρουσιάζει κάποια κοινά σημεία με τους πρώτους.
Η γιγάντωση του grunge ,στις αρχές της δεκαετίας '90 ,που άρχισε να εξαπλώνεται με την μορφή επιδημίας, είναι γεγονός ότι οδήγησε το hard rock/glam metal των mid 80's σε σταδιακή συρρίκνωση και κατά συνέπεια στην δισκογραφική παρακμή του είδους ,μια και τα τότε μεγάλα labels του χώρου ,είχαν "μεγαλύτερα ψάρια να πιάσουν".
Ο ισχυρός απόηχος που άφησε το grunge σε συνδυασμό με μια σειρά από ατυχή γεγονότα, οδήγησαν τους Beggars & Thieves στο να διαλυθούν άδοξα ,αφού είχαν κυκλοφορήσει δύο στούντιο albums. Στο μεσοδιάστημα όμως, οι ιθύνοντες νόες της μπάντας Louie Merlino & Ronnie Mancuso δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια, αντ'αυτού συνέχισαν μέσα από την μουσική βιομηχανία το έργο τους ,ώσπου να μεσολαβήσει το 2004 για να ανοίξουν μερικά shows των Tesla,Vince Neil,Ratt,Slaughter,Skid Row και να φτάσουμε στο 2010 που εμφανίστηκαν επανενωμένοι πια στα πλαίσια του Firefest φέστιβαλ στο Νότιγχαμ της Αγγλίας.
Με την ιταλική Frontiers στο πλευρό τους και με ένα φρέσκο rhythm section, που αποτελείται από τους Erik Gloege & Blake Newman,το "We Are The Brokenhearted" ήταν το εισιτήριο της επιστροφής των Αμερικάνων ρόκερς και συνάμα η κατάθεση των ιδεών του Manusco, που απ'ότι φάνηκε γύρισε δριμύτερος και αποφασισμένος να πάρει αυτά που του αξίζουν, τα οποία δεν κέρδισε ποτέ κατά το παρελθόν.Το νέο album πατάει βασικά πάνω στις φωνητικές ικανότητες του Merlino και τις κιθαριστικές εξάρσεις του Manusco, με το νεοφερμένο δίδυμο στα τύμπανα και μπάσο να ακολουθεί τυπικά ,με μικρές δυναμικές "παρεμβάσεις" ως επί το πλείστον. Οι ωραίες μελωδικές γραμμές που ντύνουν τις συνθέσεις, συνεργάζονται εξαιρετικά με τις κορώνες του Merlino, που εντυπωσιάζει σε σημεία και δείχνει ότι μπορεί ακόμα να "χτυπήσει" ψηλές νότες, εξίσου καλά όπως έκανε 20 χρόνια πριν. Όλα τα παραπάνω συντελούν στο να έχουμε ένα καλοπαιγμένο μελωδικό rock/AOR ["Stranded","Beautiful Losers"] ,με αρκετές μοντέρνες πινελιές ["Oil & Water","Never Going to See You Again" ] και catchy ρεφρέν ["Innocence","Seven Seconds"] ,χωρίς να λείπουν και οι πιο δυνατές στιγμές του ["Midnight Blue"].
Σε γενικές γραμμές το "We Are The Brokenhearted" πετυχαίνει τους στόχους του και δεν θα αφήσει κανέναν λάτρη του είδους παραπονεμένο με το "πακέτο" που του προσφέρει. Το ζητούμενο είναι άλλο όμως ,θα υπάρξει συνέχεια σε όλο αυτό, ή απλά βιώνουμε την εφήμερη ανάσταση μια μπάντας με (αλλο) ένα album-πυροτέχνημα;Ποιος ξέρει...το μέλλον θα δείξει.
Tracklist :
Comments
