Yπομονετικέ και αφοσιωμένε ακροατή, ήγγικεν η ώρα να δρέψεις τους καρπούς των κόπων σου. Ναι, σε εσένα μιλάω που περίμενες καιρό να ακούσει κάτι προκλητικό, κάτι που θα σε ιντριγκάρει τόσο ώστε να δώσεις ώρες ακρόασης για να το «κάνεις δικό σου». Και αν οι ώρες ακρόασης obscure «something-meets-everything» μπαντών στο Μyspace δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα μέχρι στιγμής και αν έχεις να ακούσεις κάτι πραγματικά απαιτητικό από τον τελευταίο δίσκο των Neurosis, οι Black Sheep Wall είναι εδώ να σε ανταμείψουν. Συστάσεις. Αμερικάνοι, δεύτερος δίσκος τους μετά το αρκετά καλό ντεμπούτο τους Ι Am God Songs του 2008. Μόνο αυτά χρειάζεται να ξέρεις.
Το No Matter Where It Ends ξεκινάει από εκεί που το άφησαν στο ντεμπούτο τους, μόνο που εδώ χωρίς να αλλάζει στυλιστικά ο ηχητικός προσανατολισμός της μπάντας, οι μέτριες στιγμές του παρθενικού τους δίσκου (κάτι αχρείαστες noise παρεκβάσεις) σχεδόν εξαφανίζονται. Διπλά και τριπλά στρώματα κιθάρας, σαδιστικά μονότονες φόρμες δημιουργούν ένα αμάλγαμα υπέρβαρου doom, drone, sludge και «μιας ιδέας» hardcore (κυρίως στα φωνητικά). Πατώντας πάνω στην αισθητική και την κληρονομιά των Neurosis (δεν αναφέρθηκαν τυχαία προηγουμένως), οι BSW ξέρουν τι να κάνουν και πώς να το κάνουν.
Έγχορδα που «ζέχνουν» Eyehategod, χτίζουν ένα τείχος από βασανιστικά ΟΓΚΩΔΗ riffs και τα τύμπανα είναι απλοϊκά, μέχρι να καταλάβεις «τι» παίζουν και «γιατί» το παίζουν και να καταλήξουν να γίνουν καταλυτικής σημασίας για την εμπειρία που προσφέρει ο δίσκος. Συνθέσεις που από το «οξύμωρο» ή «βαρετό» που θα σκεφτείς αρχικά, ακρόαση με την ακρόαση, ωριμάζουν στο αυτί και δημιουργούν ένα τόσο - μέσα στη θολούρα του - εθιστικό τοπίο, που από κάποια στιγμή και μετά θες να το ακούς συνέχεια, για να βεβαιωθείς ότι άκουσες καλά. Και κάπως έτσι το No Matter Where It Ends σου ξεδιπλώνει τα 9 του κομμάτια και τη 1 περίπου ώρα του μέχρι να σου γίνει δεύτερο πετσί. Παρόλο που το κουιντέτο από την Καλιφόρνια φαίνεται «τσακωμένο» με οτιδήποτε «άμεσα ελκυστικό», καταφέρνει να ακούγεται υπερβολικά οικείο, υπερβολικά γρήγορα αναλογικά με την πλήρη αντι-mainstreamίλα του υλικού του (εδώ «τσιμπάνε» και οι hipsters). Το groove είναι εδώ σχεδόν απόν, για ρυθμική συνάφεια στίχων και μουσικής ας μη μιλήσω καλύτερα, καμία επαφή. Και εδώ αδικεί λιγάκι τον εαυτό του, η αλήθεια είναι, αλλά τα υπόλοιπα είναι τόσο πειστικά, που δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία…
Αν δε χαθείτε κάπου στη θολούρα του (δεδομένα, δεν είναι για όλους) και αν του δώσετε την ευκαιρία που του αξίζει, το No Matter Where It Sleeps πιθανώς να αποδειχτεί για εσάς τους λίγους και εκλεκτούς μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ακουστικές εμπειρίες της χρονιάς. Σπάνιος δίσκος.
Βαθμολογία: 88/100
Tracklist:
- Agnostic Demon
- Liminality
- Vitruvian God
- Black Church
- Torrential
- Ambient Ambitions
- Cognitive Dissonance
- Personal Prophet
- Flesh Tomb
Για το RockOverdose. gr: Μάριος “Lazy” Πιτσαλίδης
Comments
