Πριν από τρεις ημέρες (2 Νοεμβρίου) οι W.A.S.P. έπαιξαν στο Tilbug της Ολλανδίας. Λίγες ώρες όμως πριν από τη συναυλία ο frontman του συγκροτήματος Blackie Lawless, ενημερώθηκε ότι απεβίωσε ο αδερφός του πράγμα που τον έκανε να αποχωρήσει από τη σκηνή στο τέλος του “Crimson Idol” set στο πλάι της σκηνής και να κλάψει.
Ο ίδιος έγραψε στην ιστοσελίδα WASPnation:
“Παίζαμε στο Tilburg χθες το βράδυ και στις 6 το απόγευμα δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από την αδερφή μου Brenda. Με ενημέρωσε ότι ο αδερφός μας απεβίωσε. Όταν βλέπουμε το θάνατο, τον μετράμε με ένα η με περισσότερα στάδια της ζωής. Ο θάνατος ενός γονέα είναι ο θάνατος του παρελθόντος. Ο θάνατος ενός/μίας συζύγου είναι ο θάνατος του παρόντος. Ο θάνατος ενός παιδιού είναι ο θάνατος του μέλλοντος με την έννοια ότι το μέλλον τους δεν θα συμβεί ποτέ. Ο θάνατος του αδερφού μου, αντιπροσωπεύει και το παρελθόν και το παρόν για μένα. Ένας μέρος της παιδικής μου ηλικίας αλλά και του παρόντος έχει χαθεί. Ήταν δάσκαλος για μένα όταν ήμουν μικρός. Πολλές από τις συμβουλές που μου έδωσε, τις χρησιμοποιώ ακόμα και σήμερα. Σαν παιδί, τον θαύμαζα περισσότερο από όσο ήξερε. Το να κάνουμε την χθεσινή συναυλία ήταν ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που έχω κάνει ποτέ. Όταν ήμασταν στο τέλος του Crimson Idol set, κοίταξα σε μία από τις οθόνες όπως ο Jonathan (πρωταγωνιστής του concept δίσκου “Crimson Idol”) ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Δεν μπορούσα να ελέγξω τα συναισθήματα μου περισσότερο και έτσι πήγα στο πλάι της σκηνής και έκλαψα.
Ο αδερφός μου μπορώ να πω ότι ήταν μέρος της ιστορίας του “Crimson Idol” με τον ίδιο τρόπο που όλα τα αδέρφια ανταγωνίζονται για την προσοχή των γονιών τους. Όταν γράφω αντλώ πληροφορίες από τα πάντα τριγύρω μου και έτσι είναι κατανοητό γιατί η σχέση μου μαζί του ήταν ως ένα βαθμό, κομμάτι της ιστορίας. Το να είμαι ο μικρότερος αδερφός σημαίνει ότι έβλεπα το μεγαλύτερο αδερφό μου ως ήρωα. Ως συνθέτης προσπάθησα να μοιραστώ τα πάντα μαζί σας, ως και τις πιο προσωπικές λεπτομέρειες της ζωής μου για να σας δώσω να καταλάβετε ποιος είμαι και έτσι να δείτε καλύτερα τον άνθρωπο πίσω από τους στίχους.
Το “Crimson Idol” τελικά ήταν μία ιστορία αγάπης. Γράφω για να πω το εξής: αν υπάρχει κάποιος στη ζωή σας που πρέπει να του πείτε ότι τον αγαπάτε… μην περιμένετε.
Εις μνήμην Clifford L. Duren,
B.L.”
Για το Rockoverdose.gr
Απόστολος “Astaldo” Πανταζόγλου
Comments
