Οι SUMAC έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, για μία μοναδική εμφάνιση στο Κύτταρο, τη Δευτέρα 28 Απριλίου. Το RockOverdose και ο Άγγελος Κατσούρας με την ευκαιρία του live, μίλησαν με τον Brian Cook.
RockOverdose: Έχουν περάσει σχεδόν 10 μήνες από την κυκλοφορία του “The Healer” το οποίο μέχρι στιγμής έχει αποσπάσει πολύ καλές κριτικές. Πως το βλέπεις από τη μεριά του δημιουργού; Θα άλλαζες κάτι ή βγήκε όπως ακριβώς το θέλατε;
Brian Cook: Ο δίσκος “The Healer” βγήκε πριν 10 μήνες, αλλά τον ηχογραφήσαμε σχεδόν δύο χρόνια πριν οπότε έχει περάσει αρκετός καιρός και μπορούμε να δούμε τον δίσκο από απόσταση και να σκεφτούμε πιο καθαρά. Γενικά το βρίσκω δύσκολο να έχω μία καθαρή άποψη για ένα δίσκο όσο δουλεύουμε πάνω σε αυτόν και μόνο όταν πάρουμε τις πρώτες μίξεις μπορώ να έχω μια αληθινή εικόνα για το τι έχουμε κάνει. Με το “The Healer” υπήρχε μία αίσθηση ολοκλήρωσης όταν τελειώσαμε αλλά επίσης ένιωσα ότι είναι ένας πολύ μεγάλος δίσκος με πολλές πληροφορίες και ίσως φορτωμένος και ανησυχούσα για το πώς μπορεί να νιώσει ο κόσμος όταν τον ακούσει. Ένας από τους πρώτους δημοσιογράφους που μίλησα μου επιβεβαίωσες τις υποψίες. Μου είπε ότι όντως ήταν φορτωμένος αλλά αυτό ήταν που του άρεσε… Είχε μία αύρα γύρω του ότι είναι κάτι το άγνωστο, κάτι το οποίο θα πρέπει να το σκέφτεσαι για πάντα γιατί υπάρχει ένα μυστήριο στην αέναη φύση του. Αυτό ήταν κάτι που μου άρεσε. Είμαι χαρούμενος με το ότι είναι φορτωμένο εάν αυτό προκαλεί περιέργεια.
Όλως περιέργως αυτός είναι ο πρώτος δίσκος μετά το “What One Becomes” που παίξαμε όλο το υλικό ζωντανά και ο μόνος δίσκος που παίξαμε όλη η μπάντα. Το αποτέλεσμα είναι ότι αν και φαίνεται ότι αυτή η δουλειά είναι γεμάτη και εκτενής, νιώθουμε ότι θα καταφέραμε, πράγμα που είναι πολύ ικανοποιητικό και μας έκανε να την εκτιμήσουμε ακόμα περισσότερο. Δεν θα άλλαζα κάτι. Αν φτάνει στο όραμα που είχαμε αρχικά, είναι πολύ δύσκολο να το πω. Είμαι απίστευτα περήφανος για τον προηγούμενο δίσκο μας “May You Be Held”. Ο τρόπος με τον οποίο βγήκε αυτός ο δίσκος ήταν τόσο ανορθόδοξος στο μυαλό μου. Χωρίς σχέδιο. Καταλήξαμε με μουσικές από διάφορες ηχογραφήσεις που κάναμε και τις μετατρέψαμε σε ένα διπλό δίσκο. Στο μυαλό μου ήταν ένα ωραίο ατύχημα, σαν να πιάναμε ένα κεραυνό μέσα σε ένα μπουκάλι. Το “The Healer” ήταν μία πολύ πιο προσεγμένη προσπάθεια και κατά κάποιο τρόπο δεν έχει αυτή την “από πού ήρθε αυτή η μουσική” μαγεία. Αλλά το μέγεθος και το εύρος του είναι τόσο μεγάλο που ακόμα πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται “δεν έχω ιδέα τι ακολουθεί μετά”. Σε δύο μέρες πρέπει να παίξω όλο το δίσκο ζωντανά οπότε πρέπει να τα μάθω όλα (γέλια).
RockOverdose: Το 2025 συμπληρώνονται 10 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου σας δίσκου “The Deal”. Με αφορμή αυτή την επέτειο θα το γιορτάσετε ίσως στις επερχόμενες συναυλίες; Συναντήσατε προβλήματα που έπρεπε να ξεπεράσετε στην πορεία της μπάντας, ή η μουσική είναι αυτό που κάνετε και όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε δεύτερη μοίρα.
Brian Cook: Είναι δύσκολο να πιστέψω ότι πέρασε μία δεκαετία από τότε που ξεκινήσαμε. Όπως όλοι έτσι και εμείς κάναμε μία παύση κατά τη διάρκεια της πανδημίας αλλά ακόμα και όταν επέστρεψε η κανονικότητα και αρχίσαμε να περιοδεύουμε ξανά, έπρεπε να σταματήσουμε για ένα χρόνο καθώς είχαμε την προσωπική μας ζωή και έπρεπε να δούμε λίγο και τις υποχρεώσεις μας ως ενήλικες. Αλλά περιοδεύουμε πολύ τον τελευταίο χρόνο, για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος αλλά και για το νέο δίσκο. Η επέτειος της μπάντας δεν μπήκε στην εξίσωση. Η τελευταία δεκαετία σίγουρα είχε τα πάνω και τα κάτω της και είμαι σίγουρος ότι κάποιες από τις δυσκολίες που περάσαμε έπαιξαν ρόλο στη μουσική μας αλλά δε νομίζω ότι συνειδητά προσπαθήσαμε να φτιάξουμε μουσική που αφορά συγκεκριμένα γεγονότα της ζωής μας.
RockOverdose: Σε κάθε δίσκο των SUMAC ακούγεται σαν κάθε μέλος να είναι απόλυτα συνδεδεμένο μαζί του, σαν να βάζει όλη του την ψυχή. Ο δίσκος “The Healer” έχει ακόμα περισσότερο βάθος σε αυτή τη σύνδεση. Ισχύει αυτό; Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι ότι μεγαλύτερο έχετε κάνει.
Brian Cook: Είναι πολύ ωραίο να το ακούω αυτό. Προσωπικά, προτιμώ όταν μία μπάντα ακούγεται σαν ξεχωριστά μέρη. Δε θέλω οι συνεισφορές του κάθε μέλους να χάνονται μέσα στη συνολική μουσική. Προτιμώ να ακούω δίσκους όπου μπορώ να ακούω κάθε όργανο και κάθε όραμα που υπήρξε μέσα στο studio. Θέλω να ακούω τον κιθαρίστα, όχι την κιθάρα… αν γίνεται αυτό κατανοητό. Ένα μεγάλο μέρος του στόχου μας είναι να θολώσουμε τις γραμμές μεταξύ της σύνθεσης και του αυτοσχεδιασμού, να δημιουργήσουμε μία αίσθηση ότι η μουσική δημιουργείται εκείνη την ώρα, να κάνουμε τον ακροατή να νιώσει ότι βιώνει τη γένεση μίας ιδέας. Αυτό απαιτεί το κάθε μέλος να ξέρει το ρόλο του και πότε να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του τραγουδιού και πότε να βγάλουν το δικό τους χαρακτήρα. Αυτό απαιτεί μία πολύ δυνατή σύνδεση με τη μουσική.
RockOverdose: Συνεχίζοντας από την προηγούμενη ερώτηση, υπάρχει ένας ορισμός βαρύτητας σε κάθε τι που κάνετε. Είναι η ουσία σαν το σύνολο όλων σας, είναι η εμπειρία του κάθε μέλους της μπάντας που δείχνει το δρόμο ή είναι μία δήλωση “αυτοί είμαστε σας αρέσει ή όχι”;
Brian Cook: Η μπάντα ξεκίνησε από το όραμα του Aaron (Turner) το οποίο να φτιαχτεί μία μπάντα που να χρησιμοποιεί τη γενική τονικότητα του metal σαν τη βάση της ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιεί τεχνικές και προσεγγίσεις πιο “ελεύθερης” μουσικής όπως jazz ή harsh noise ή καλλιτεχνών από Can έως Keiji Haino και The Necks για να ξεκλειδώσει ένα νέο επίπεδο έκφρασης. Προφανώς τα τρία μέλη της μπάντας έχουν τα δικό τους όραμα και τις δικές τους προτιμήσεις και αυτή η μοναδικότητα διαμορφώνει τον συνολικό ήχο της μπάντας. Η προσέγγιση του Aaron πάντα ήταν “αυτά είναι κάποια κιθαριστικά μέρη που έγραψα… κάντε ότι θέλετε με αυτά”. Οπότε αυτό αφήνει πολύ χώρο στο Nick (Yacyshyn) και σε μένα για να βάλουμε το δικό στοιχείο στη μουσική. Αλλά όλοι μοιραζόμαστε έναν παρόμοιο στόχο και έτσι δεν υπήρξε ποτέ κάποια σύγκρουση ατόμων που διαφωνούν για κάποιο μουσικό μέρος ή απόδοση. Η χαρά του να είσαι σε ένα συγκρότημα είναι να βλέπεις τα υπόλοιπα μέλη να ερμηνεύουν μία ιδέα και να την οδηγούν σε μία νέα κατεύθυνση.
RockOverdose: Υπάρχει μια αίσθηση ότι σαν αποτέλεσμα των ικανοτήτων σας, ο αυτοσχεδιασμός γίνεται μέρος των κομματιών σας. Τι ποσοστό του κομματιού είναι έτοιμο πριν μπείτε στο studio και πόσο αλλάζει κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων προσθέτοντας ή αφαιρώντας μέρη;
Brian Cook: Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη φόρμουλα αλλά συνήθως τα κομμάτια μας είναι ένα μείγμα σφιχτά δομημένων σημείων, πλήρως αυτοσχεδιαστικών στιγμών και μερών που ακολουθούν κάποιες οδηγίες και έχουν μία συγκεκριμένη ελαστικότητα και μπορεί να αλλάξουν από τη μία πρόβα στην άλλη. Κάποια κομμάτια είναι πολύ προσεγμένα δομημένα και δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη όπως το “Will To Reach”. Υπάρχουν και κομμάτια όπως το “The Iron Chair” που είναι που είναι αποτέλεσμα αυτοσχεδιασμού μέσα στο studio και δεν ξαναγίνονται. Και μετά υπάρχουν κομμάτια όπως το “The Stones Turn” όπου πολλά σημεία του τραγουδιού είναι πιθανό να αλλάξουν. Και τα περισσότερα τραγούδια έχουν κάποιο συνδυασμό και των τριών προσεγγίσεων.
RockOverdose: Το “The Healer” έχει μία κλειστοφοβική αίσθηση, αλλά από την άλλη λόγω της φύσης του είναι ένας δίσκος που θα μπορούσε να παιχτεί ολόκληρος αν και είναι κάτι που δεν το συνηθίζετε. Έχετε σκεφτεί κάτι τέτοιο;
Brian Cook: Η αλήθεια είναι ότι παίξαμε ολόκληρο το δίσκο τον Φεβρουάριο στο Τόκυο και θα τον παίξουμε ξανά σε λίγες ημέρες στο Roadburn Festival. Δεν είχαμε παίξει ποτέ έναν ολόκληρο δίσκο και για την ακρίβεια έχω ξαφνιαστεί που το “The Healer” είναι ο δίσκος με τον οποίο νιώσαμε ότι ήταν ο κατάλληλος για τον παίξουμε ολόκληρο. Δε νομίζω ότι αυτός ήταν ο στόχος μας όταν ηχογραφήσαμε το δίσκο και δε νομίζω ότι έμοιαζε εφικτό όταν το κάναμε. Αλλά για κάποιο λόγο το “The Healer” βγάζει περισσότερο νόημα από τους άλλους μας δίσκους για να παιχτεί ολόκληρο.
RockOverdose: Ερώτηση κλισέ αλλά θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε πως καταφέρνεις να συνδυάζεις τα καθήκοντα σου στους Russian Circle και στους SUMAC. Πόσο εύκολο είναι να προγραμματίζεις και για τις δύο μπάντες ηχογραφήσεις και περιοδείες. Υπήρξαν στιγμές που ένιωσες εξουθενωμένος ή η περίοδος της πανδημίας σε έκανε να θες να παίξεις περισσότερο από ποτέ;
Brian Cook: Θα είμαι ειλικρινής… ένα από τα λίγα θετικά του COVID ήταν ότι μου έδωσε λίγο χρόνο να είμαι στο σπίτι μετά από αρκετά χρόνια εκτεταμένων περιοδειών. Λατρεύω τις συναυλίες αλλά πρέπει να υπάρχει μία ισορροπία μεταξύ των συναυλιών και της δημιουργίας και είναι πολύ δύσκολο να το κάνεις αυτό όταν περιοδεύεις όλη την ώρα. Το να ταλαντεύομαι ανάμεσα στο πρόγραμμα των δύο μπαντών πολλές φορές ήταν δύσκολο αλλά ήμουν τυχερός που ο φίλος μας και ήρωας του μπάσου Joe Preston (Earth, Sunn O))), Melvins) μπόρεσε και με αντικατέστησε σε μερικές περιοδείες των SUMAC όταν ήμουν με τους Russian Circles. Τα τελευταία δύο χρόνια περιοδεύω επίσης με την επανενωμένη μου hardcore μπάντα τους Botch. Αυτό όμως τελείωσε όπως επίσης τελειώνουν και οι περιοδείες των SUMAC και Russian Circles το οποίο είναι καλό γιατί πέρασα πολύ χρόνο στο δόμο και ανυπομονώ να περάσω περισσότερο χρόνο γράφοντας μουσική στο σπίτι και να αναπληρώσω το χαμένο μου ύπνο.
RockOverdose: Δεν μπορώ να μη ρωτήσω πως αισθάνεσαι που οι Botch έφτασαν στο τέλος τους και για την εμπειρία σου στην Αθήνα όπου το κοινό πραγματικά ήταν τρελό. Υπάρχει ένα συναίσθημα ολοκλήρωσης μέσα σου; Σου δίνει κίνητρο για να συνεχίσεις ακόμα πιο δυνατός με τους SUMAC και τους Russian Circles;
Brian Cook: Είμαι πολύ περήφανος για την κληρονομιά των Botch και ειλικρινά δεν ήμουν υπέρ του reunion. Είμαι ήδη αρκετά απασχολημένος και απολαμβάνω το να δίνω συναυλίες με τους SUMAC και τους Russian Circles. Κάποιες φορές όμως μπάντες διαλύονται αφήνοντας κάποια πράγματα στη μέση. Για παράδειγμα έπαιζα σε μία μπάντα που λέγεται These Arms Are Snakes που διαλύθηκε ξαφνικά το 2009. Δε χωρίσαμε με τον καλύτερο τρόπο και προσωπικά μετάνιωσα που δεν κάναμε κάποιες αποχαιρετιστήριες συναυλίες αλλά η ζωή συνεχίζεται. Τελικά μας δόθηκε η ευκαιρία να δώσουμε αυτές τις συναυλίες το 2021 και 2022 και ήταν μία πολύ θετική εμπειρία. Οπότε αυτό με έκανε να καταλάβω πόσο σημαντικό ήταν το reunion των Botch για τα άλλα τρία μέλη. Πραγματικά οφείλω όλη μου την καριέρα στις εμπειρίες που απέκτησα παίζοντας στους Botch και τα παιδιά παρέμειναν φίλοι μου και έτσι μου φάνηκε σωστό να παίξουμε πάλι. Οι δύο δίσκοι και το τελικό EP που κάναμε έχουν μεγάλη σημασία για μένα και έτσι δεν υπήρχε πρόβλημα να συνδεθώ με αυτό το υλικό ξανά. Ήμουν μόνο αγχωμένος για το αν θα μπορούσα να τα παίξω με την ίδια ένταση που είχαμε όταν ήμασταν 20 χρόνια νεώτεροι. Ευτυχώς ο κόσμος όπως αυτός της Αθήνας είχε τόση πολύ ενέργεια που μας βοήθησε τελικά να τα καταφέρουμε… αν και το σώμα μας πονούσε περισσότερο την επόμενη μέρα (γέλια). Στο τέλος ήταν μία θετική εμπειρία και νομίζω ότι σήμαινε πολλά για όλους μας. Αλλά βλέπω την κάθε μπάντα μου ξεχωριστά. Το ότι μία μπάντα πηγαίνει καλά δε μου διαστρεβλώνει την αντίληψη για το πώς πρέπει να πηγαίνουν οι άλλες μπάντες. Και δεν έχει και καμιά επιρροή στο κίνητρο που έχω.
RockOverdose: Εσύ έχεις βρεθεί στην Ελλάδα, το ίδιο και ο Aaron αν και έχει περάσει αρκετός καιρός. Πως προετοιμάζεστε γι’ αυτή τη συναυλία και ποια είναι τα σχέδια σας για το υπόλοιπο του 2025;
Brian Cook: H Αθήνα είναι ο τελευταίος σταθμός της περιοδείας μας, οπότε θα είμαστε μία καλο-λαδωμένη μηχανή μέχρι τότε. Δεν είχαμε πολύ χρόνο για πρόβες πριν την έναρξη της περιοδείες γιατί ζούμε σε άλλες πόλεις – ο Nick ζει στον Καναδά. Γενικά ξέρουμε καλά τα δομημένα κομμάτια των τραγουδιών μας αλλά τα πιο χαλαρά σημεία και αυτά στα οποία έχουμε αυτοσχεδιάσει τείνουν να είναι πιο ενδιαφέροντα όσο προχωράει η περιοδεία. Γι’ αυτό το live στην Αθήνα θα είναι τρελό! Έχουμε ακόμα μία περιοδεία στις Η.Π.Α. τον Ιούλιο αλλά δεν έχουμε άλλα πλάνα για φέτος.
RockOverdose: Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για το χρόνο σου. Πριν όμως κλείσουμε τη συνέντευξη θα ήθελα να μας δώσεις τον κυριότερο λόγο για να έρθει κάποιος στη συναυλία σας όπως επίσης και μία συμβουλή ως έμπειρος μουσικός σε κάποιον αρχάριο που θέλει να μπει στο μουσικό κόσμο.
Brian Cook: Αν σας αρέσει η heavy μουσική, ο θόρυβος και η free jazz τότε μάλλον θα πρέπει να έρθετε να μας δείτε (γέλια)! Νομίζω μέχρι εδώ μπορώ να το πουλήσω!
Τώρα όσο αφορά τη συμβουλή θα έλεγα απλά βγείτε εκεί έξω και διασκεδάστε το. Να θυμάστε ότι η “επιτυχία” είναι απλά στο μυαλό του καθενός. Ο μόνος σας στόχος θα πρέπει να είναι το να είστε ευτυχισμένοι με τη μουσική που γράφετε και παίζετε. Εάν είστε ειλικρινής με τη μουσική σας δε θα πρέπει να σας πειράζει τίποτε άλλο. Και αν φτιάχνετε μουσική που ταιριάζει σε εσάς, το πιο πιθανό είναι να ταιριάζει και με άλλους. Πέρα από αυτό, να φέρεστε στους άλλους με σεβασμό, να εμφανίζεστε στην ώρα σας, να είστε προετοιμασμένοι, να έχετε πίστη στο όραμα σας και να μαζεύετε το drum set σας όταν κατεβαίνετε από τη σκηνή!
Για το RockOverdose
Άγγελος Κατσούρας
Comments
