Bruce Springsteen & the E-Street Band @ Hyde Park, London, 14/7/12 Live Report

Όταν έχεις την τύχη (ή την ατυχία) να παίζεις κάτω από τον Bruce Springsteen, ξέρεις εκ των προτέρων ότι όλος ο κόσμος, όλοι αυτοί οι 70.000 άνθρωποι, ήρθαν για αυτόν και μόνο. Έτσι και εμείς, όταν αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε στην Αγγλία, το κάναμε αποκλειστικά για τον Boss. Κατά συνέπεια δεν μπορώ να εκφέρω άποψη για κανένα από τα άλλα ονόματα του Hard Rock Calling αφού δεν τους είδαμε καν, πλην του John Fogerty, από τον οποίο προλάβαμε τα ¾ του set του.

Όπως ήταν φυσικό, αυτό βασίστηκε κατά 90% σε up-tempo κομμάτια των Clearwater Revival. Φτάνοντας στο Hyde Park ακούγαμε από μακριά το “Who’ll Stop the Rain” ενώ κατά την είσοδό μας στο χώρο, ακούσαμε “Down On the Corner” και “Have You Ever Seen the Rain”. Ο Fogerty προσπάθησε να ζεστάνει τον κόσμο που ναι μεν έδειξε να ανταποκρίνεται σε αρκετά σημεία, ήταν όμως φανερό ότι σχεδόν όλοι αδημονούσαν να πάει η ώρα 7. Μεταξύ άλλων έπαιξε και το προσωπικό αγαπημένο μου “Bad Moon Rising” ενώ έκλεισε με “Proud Mary” και “Rockin’ All Over the World” με τη συνοδεία του special guest… Bruce Springsteen!

Ούτε ο καιρός που μας έκανε πλάκα με την εναλλαγή ήλιος-σύννεφα-βροχή ανά ημίωρο, ούτε οι σωροί λάσπης που είχαν δημιουργηθεί, ούτε η ολιγόλεπτη καθυστέρηση ήταν ικανά να μειώσουν το ήδη ανεβασμένο κέφι του κόσμου. Γύρω στο 20λεπτο μετά την προκαθορισμένη ώρα έναρξης, αυτή η εμβληματική φιγούρα του Rock βγήκε στη σκηνή, χαιρέτησε, και κάνοντας ένα μικρό πρόλογο (“This is the first song I played when my feet touched British soil”), ξεκίνησε μία ασύλληπτη ακουστική εκτέλεση του “Thunder Road”, μόνο αυτός, η φυσαρμόνικά του και ο πιανίστας του, για να συνεχίσει με “Badlands”. Ο ήχος πεντακάθαρος και κρυστάλλινος από την αρχή, αλλά ελαφρώς χαμηλός λόγω αστικής περιοχής.

Αν μπορούσαμε να χωρίσουμε το set σε μέρη, το πρώτο είχε κυρίως φρέσκο πράγμα,  “We Take Care of Our Own”, “Death to My Hometown” (για το οποίο βγήκε ως guest o Tom Morello), “Wrecking Ball” … To νέο υλικό του Springsteen είναι αρκετά καλό, είναι ότι πρέπει για να σε βάλει στο κλίμα του party. Κι ενώ κάτι περίεργοι τύποι πίσω μας άρχισαν να δίνουν περισσότερη σημασία στο να παίζουν με τις λάσπες παρά στη συναυλία, ανέβασε σαν special guest τον John Fogerty για το “The Promised Land”.

Ο Bruce αρκετά συχνά άφηνε τη σκηνή για να περπατήσει στα σκαλάκια και το διάδρομο δίπλα στον κόσμο και να μαζέψει πανό στα οποία είχαν γράψει κομμάτια που ήθελαν να ακούσουν. Κάποια στιγμή εντόπισε οπαδό με πανό “Take ‘em as They Come”, τον ευχαρίστησε αστειευόμενος για την “big investment” που έχει κάνει, αφού όπως είπε τον έχει ξαναδεί Μαδρίτη και Παρίσι, προσθέτοντας “Tonight, my friend, is your lucky night, you’re gonna hear the damn thing”! Αυτοί είναι ο Bruce με την E-Street Band. Είναι καλλιτέχνες που θα παίξουν τα πάντα. Και hits και διασκευές και obscure κομμάτια που τα ξέρουν λίγοι.

Οι ψιχάλες ξανάρχισαν κατά τη διάρκεια του “Because The Night” και μετατράπηκαν σε κανονική βροχή στο “Waiting For a Sunny Day”, πράγμα που μας έκανε τη ζωή δύσκολη, δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα να προσπαθείς να κουνηθείς στη λάσπη χωρίς ατυχήματα! Μία ανατριχιαστική εκτέλεση του “The River”, το “Ghost of Tom Joad”, πάλι με guest τον Morello, για να περάσουμε λίγα κομμάτια μετά στα “We Are Alive” και  “Born in the USA”.

Ο Boss δεν χρειάζεται encore, εδώ δεν υπάρχουν αστειάκια, “μπαίνω-φωνάζετε-ξαναβγαίνω”. 3 ώρες και 10 λεπτά σερί και συνέχεια με “Born to Run”, “Glory Days” και “Dancing in the Dark”, για να προσκαλέσει στη σκηνή τον τεράστιο Sir Paul McCartney. Μαζί έπαιξαν “I Saw Her Standing There” και “Twist and Shout”, το τελευταίο εμπλουτισμένο με ένα-δύο ρεφραίν εμβόλιμα από το “La Bamba” και με βεγγαλικά να εκτοξεύονται από το πίσω μέρος της σκηνής.

Θα έχουν ως τώρα μαθευτεί τα περί κατεβάσματος του ήχου στο τέλος. Κατ’ αρχήν στην Αγγλία όταν μιλάμε για live σε αστική περιοχή, υπάρχουν πάντα ειδικές συμφωνίες για την ώρα λήξης που τηρούνται ευλαβικά. Όπως τόνισαν και από τη Live Nation, έχουν μία Δαμόκλειο Σπάθη να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους σε περίπτωση παραβίασης των όρων, με συνέπειες και για τα μελλοντικά events. Παρόλα αυτά, εδώ τον είχαν ήδη αφήσει αρκετή ώρα παραπάνω, πράγμα που είναι ούτως ή άλλως too much για τους Άγγλους διοργανωτές. Κατά δεύτερον ο Boss δυστυχώς καθυστέρησε να ξεκινήσει. Έτσι λοιπόν, όντως του έκλεισαν με fade out τον ήχο, όμως είχαν ήδη παίξει ολόκληρο το “Twist and Shout”, και βρισκόντουσαν στο jam για το κλείσιμο. Δεν μπορώ να ξέρω αν είχαν σκοπό να παίξουν κι άλλα κομμάτια, όπως άφησε να εννοηθεί ο Steven Van Zandt με posts στο twitter του, αν και το βρίσκω εξαιρετικά χλωμό αφού είχαν ήδη ξεπεράσει κατά πολύ την προγραμματισμένη ώρα, και επίσης συμφωνώ απόλυτα ότι είναι fail at failing να κλείνεις τον ήχο σε καλλιτέχνες του βεληνεκούς του Springsteen και του McCartney, ήταν όμως κάτι -δυστυχώς- αναμενόμενο για Αγγλία. Όπως και να ‘χει και παρά το shock της στιγμής, το αποτέλεσμα είναι ότι απολαύσαμε ένα απίστευτο 3ωρο Rock ‘n roll party. Προσπαθώ να θυμηθώ κι άλλα από κείνο το μαγικό Σαββατόβραδο, αλλά τελικά τα party κρίνονται κυρίως από τα συναισθήματα που σου αφήνουν στο τέλος. Κι αυτό ήταν μάλλον το μεγαλύτερο και ομορφότερο Rock ‘n roll party που έχω πάει στη ζωή μου.

Setlist:

1. Thunder Road (acoustic)
2. Badlands
3. We Take Care of Our Own
4. Wrecking Ball
5. Death to My Hometown (with Tom Morello)
6. My City of Ruins
7. Spirit in the Night
8. The Promised Land (with John Fogerty)
9. Take 'Em As They Come
10. Jack of All Trades
11. Empty Sky
12. Because the Night
13. Johnny 99
14. Darlington County
15. Working on the Highway
16. Shackled and Drawn
17. Waitin' on a Sunny Day
18. Raise Your Hand
19. The River
20. The Ghost of Tom Joad (with Tom Morello)
21. The Rising
22. Land of Hope and Dreams
23. We Are Alive
24. Born in the U.S.A.
25. Born to Run
26. Glory Days
27. Dancing in the Dark
28. I Saw Her Standing There (with Paul McCartney)
29. Twist and Shout (with Paul McCartney)

Για το RockOverdose.gr: Πάνος Κορδάτος

Comments