O απλός και λιτός τίτλος "Songbook" αντικατοπτρίζει απόλυτα το νέο προσωπικό album του Chris Cornell, που και αυτή την φορά δοκιμάζει κάτι διαφορετικό από αυτά που μας έχει συνηθίσει και αν μη τι άλλο, καταφέρνει να κλέψει αρκετή προσοχή από τους φίλους της μουσικής του και μη ,όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε του δουλειά.
Η μουσική κατεύθυνση του "Scream" σε πιο pop μονοπάτια, δύο χρόνια πριν, είναι γεγονός πως ήταν ένα τολμηρό εγχείρημα, το οποίο αποδείχτηκε κάτι εντελώς έξω από τα νερά του, που δεν είχε την δυναμική και όλα εκείνα τα συστατικά, για να δέσουν με την έμφυτη rock αισθητική που απέπνεαν οι προηγούμενες του δουλειές και κατά προέκταση ο ίδιος. Η αρνητική αποδοχή του από μεγάλη μερίδα του τύπου,όπως και τα αντιεμπορικά νούμερα ήταν αρκετά δυσοίωνα για το μέλλον του...αλλά όπως λέει και ο ίδιος ο Cornell στο "Can't Change Me" κατά την διάρκεια του live : "that goes on for a while and then you get to a point where you say, "Fuck it, I'm me!" και αυτό ακριβώς κάνει στο "Songbook" ,με μία διαφορετική προσέγγιση.
Ποια είναι αυτή? Ένα ζωντανά ηχογραφημένο album από την τελευταία περιοδεία του στην Β.Αμερική με μια σημαντική διαφοροποίηση : Οι ηλεκτρικές κιθάρες και το rhythm section δίνουν την θέση τους σε ακουστικά έγχορδα και την μοναδική φωνή του Cornell, που αμφότερα δημιουργούν μια απαράμιλλη ατμόσφαιρα, καθώς όλες οι συνθέσεις απογυμνωμένες πλέον, μετατρέπονται σε ονειρικές smooth μελωδίες ,που ελάχιστα μοιάζουν με τις αρχικές εκτελέσεις και επιβεβαιώνουν περίτρανα πόσο σπουδαία φωνή έχει αυτός ο άνθρωπος ,που πλησιάζει την πέμπτη δεκαετία της ζωής του και ακούγεται σαν να μην πέρασε μια μέρα από πάνω του.
Οι συνθέσεις 16 στο σύνολό τους, κινούνται γύρω από την σόλο καριέρα του και όπως ήταν αναμενόμενο από τις αξεπέραστες μέρες των Soundgarden, Audioslave αλλά και των Temple of the Dog. Με κουρδισμένες τις κιθάρες του και με τους τόνους εξαιρετικά χαμηλωμένους, το unplugged σκηνικό ζωντανεύει μέσα από τα "Can't Change Me" , "Ι Am The Highway" ,"Wide Awake", που στα δύο τελευταία αυτή η βραχνάδα σε συνδυασμό με το μεγάλο εύρος της φωνής του ,θυμίζουν άλλη μια φορά σε όσους το ξεχνάνε, γιατί κοσμεί τις λίστες με τους κορυφαίους rock τραγουδιστές, που έχουν περάσει από τον χώρο. Το "Cleaning My Gun" είναι ένα ακυκλοφόρητο κομμάτι που κάνει αίσθηση και μου κάνει εντύπωση πως και δεν είχε συμπεριληφθεί στην έως τώρα δισκογραφία του, τα "All Night Long" & "Call Me A Dog" από την Temple of The Dog εποχή, βγάζουν μια μελαγχολική ομορφιά ,ενώ το "Black Hole Sun" αγγίζει λίγο από την ψυχεδελική ροκιά των 70's και προκαλεί έντονους βρυχηθμούς από κάτω. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα covers στα "Thank You" & "Imagine" των Led Zeppelin και John Lennon αντίστοιχα και τέλος το "Ground Zero" που ίσως είναι το μοναδικό κομμάτι, που από ένα σαχλό-μπιτάκι για καλοκαιρινά bars ,η αγριάδα στην χροιά του Cornell σε συνδυασμό με τα δυνατά και ρυθμικά κουπλέ, το έχουν μεταμορφώσει σε κάτι ξεχωριστό που σίγουρα κερδίζει το χαμένο έδαφος της γνήσιας απόδοσης.
Συνολικά ,το "Songbook" είναι η πρώτη προσπάθεια του Cornell να κάνει κάτι με την στάμπα του "ακουστικού" και σίγουρα τα καταφέρνει πολύ καλά ,έχοντας σαν όπλα την συγκλονιστική φωνή του, που παραμένει σταθερά το δυνατό χαρτί του και μια σειρά από συνθέσεις που πλασάρονται σε μια μινιμαλιστική φόρμα, επιδεικνύοντας εξαιρετικά την μουσική ευστροφία και το ταλέντο του δημιουργού τους.
Tracklist :
Comments
