" Έτος 2011.Έχοντας πάθει πλάκα με την φωνή κάποιας Αμερικανίδας,Chrysta Bell,ακούγοντας τον δίσκο της ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2011 με τον τίτλο "This Train",περίμενα με ενδιαφέρον να δω και ζωντανά αυτό που άκουγα και το όλο image του David Lynch που το περιέβαλε.
Ο δίσκος εκείνος είδε το φως της ημέρας σε στίχους,παραγωγή και φωτογράφιση του David Lynch,o οποίος είναι υπεύθυνος για την όλη αισθητική και εικόνα της Chrysta Bell.
Η μουσική του δίσκου ήταν της Chrysta και...καλά μαντέψατε,του David Lynch!Vintage αισθητική,μια απίστευτη φωνή και μουσική που σε κάνει να νιώθεις ότι ζεις σε περασμένες,διαφορετικές εποχές.
Το ημερολόγιο δείχνει Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου και η Chrysta Bell βρίσκεται στο Fuzz,την συναυλία της οποίας θα άνοιγαν οι Yianneis.Σύμφωνα με το πρόγραμμα οι πόρτες θα άνοιγαν στις 20:30 και η συναυλία θα ξεκινούσε στις 21:30.Δεν μπορώ να σας πω,τι ώρα άνοιξαν τελικά οι πόρτες καθώς έφτασα στον συναυλιακό χώρο στις 20:55 αλλά το γεγονός ότι οι Yianneis βγήκαν στην σκηνή του Fuzz στις 21:32 με κάνει να πιστεύω ότι δεν υπήρξαν καθυστερήσεις νωρίτερα.
Οι Yianneis,Έλληνες στην πλειοψηφία τους με avant garde επιρροές και,όσον αφορά εμένα προσωπικά αν και δεν είμαι φίλος της μουσική τους,με την άκρως θεατρική σκηνική παρουσία του τραγουδιστή τους,απέδωσαν πιστά το υλικό τους,με επαγγελματισμό.Οι φίλοι του είδους σίγουρα δεν απογοητεύτηκαν και πέρασαν ευχάριστα,ενώ όσοι δεν τους γνώριζαν πολύ πιθανό να ανακάλυψαν ένα συγκρότημα που θα τους απασχολήσει.
Στις 22:10 φτάνουμε στο τέλος του setlist των Yianneis,οι οποίοι θα πρέπει να πω ότι στην επικοινωνία με τον κόσμο...δεν το έχουν ή δεν το έχουν ακόμα.
Να επισημάνω ότι λίγο πριν οι Yianneis βγουν στο σανίδι αλλά και κατά την διάρκεια του set τους,είδα ότι πιο άκυρο κατά την άποψή μου θα μπορούσα να δω ως συνοδευτικό βίντεο σε video wall.Μια οικογένεια να ετοιμάζει το τραπέζι με το φαγητό,να γευματίζει και την στιγμή που τελείωσε το γεύμα και μάζευαν τα πιάτα να τελειώνει και το set των Yianneis!
Γύρω στις 22:30 βγαίνει η Chrysta Bell.Η αισθησιακή της παρουσία πλαισιωνόταν άψογα από το σκοτεινό της αίθουσας και τον ρομαντικό χαμηλό φωτισμό.Στην σκηνή τα τύμπανα και το μπάσο/ενίοτε κιθάρα που την συνόδευαν,συνιστούσαν την απαραίτητη μουσική συνοδεία.
Ακούσαμε τραγούδια από τον "This Train" δίσκο της με αποκορύφωμα το φανταστικό "Swing With Me" όπου η Chrysta κάνοντας μια αναφορά στα blues και το Τέξας,απογειώνει το προαναφερθέν τραγούδι παίζοντας η ίδια τις απαραίτητες blues νότες με μία Gibson.
Με πολύ καλή σκηνική παρουσία, ο ήχος ήταν καταπληκτικός και η φωνάρα της Chrysta,αιθέρια,ταξιδιάρικη και σαγηνευτική, μοιάζει παραπάνω από ιδανική ώστε να ντύνει τις μουσικές αναζητήσεις του ανατρεπτικού σκηνοθέτη David Lynch,ο οποίος τα τελευταία χρόνια εκτός του κινηματογράφου δείχνει να έχει και άλλες καλλιτεχνικές ανησυχίες.
Ο κόσμος ήταν αρκετός κάτι που προσωπικά δεν το περίμενα και το ακόμα καλύτερο της υπόθεσης είναι ότι δεν πρέπει να έφυγε κανείς απογοητευμένος."
Για το RockOverdose.gr: Δημήτρης Μπάκουλας
Φωτογραφίες: Πέτρος Παπαπέτρος
Comments
