Dala Sun, ένα όνομα γεμάτο ήλιο. Ντάλα ήλιο.
Οι τέσσερις (Χάρης κιθάρα-φωνή, Χρήστος κιθάρα, Τόλας μπάσο, Ανδρέας τύμπανα) cult, underground, “βρώμικοι” ήρωες της Πάτρας επιστρέφουν με το δεύτερο τους album, εν ονόματι Gegenschein.
Και το όνομα αυτό δεν είναι τυχαίο! Το αντιζωδιακό φως (διεθνώς Gegenschein, από τον γερμανικό όρο) στην Αστρονομία είναι ένα αμυδρό διάχυτο φως που αυξάνει ελαφρώς την επιφανειακή λαμπρότητα του νυκτερινού ουρανού κατά την κατεύθυνση αντίθετα από τον Ήλιο. Με δύο λόγια δηλαδή, Dala Sun αλλά στη νυχτερινή, εναλλακτική version τους.
Το όνομα αποδεικνύεται πολύ πετυχημένο καθώς η μπάντα απτό αργόσυρτο, τέρμα stoner-άδικο Sala Dun προχώρησαν στο πιο “γεμάτο” ηχητικά (εμφανώς πιο καλή η παραγωγή) και αρκετά πιο γρήγορο αλλα πάντα αρκετά αλήτικο, Gegenschein.
Το δισκάκι έχει 8 κομμάτια που ακούγονται πολύ ευχάριστα και θεωρώ ότι είναι γραμμένο με τις live εκτελέσεις στο μυαλό τις μπάντας. Σου βγάζει κάτι πολύ “ανεβαστικό”, θες να κουνήσεις το κεφάλι σου. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που ξεχωρίζουν πάντως, κομμάτια που σου μένουν περισσότερο στο μυαλό.
Ξεκινάει με το “Sludge Machine” που θα λεγε κανείς ότι είναι ξεκάθαρο δείγμα του δίσκου. Πολύ έντονο και αρκετά γρήγορο στο πρώτο του μισό, μέχρι που πέφτει σε ένα (πολύ ωραίο) πιο χαμηλό tempo αργότερα. Επίσης είναι εμφανής ,απ'το πρώτο κομμάτι κιόλας, η διαφορά στον ήχο απ'το Sala Dun. Οι “μπασογραμμές” του Τόλα είναι ξεκάθαρες και γενικότερα “δένει” πολύ καλύτερα.
Συνεχίζει με το “Flying Midget” σε παρόμοιο μοτίβο. Έντονη αρχή σε μορφή ξεσπάσματος και αργότερα ένα πιο αργό και βαρύ tempo, ό,τι πρέπει για να πηγαίνουν τα μαλλιαρά κεφάλια στα live πάνω-κάτω. M'άρεσε πολύ το συγκεκριμένο.
Έπειτα το “Overdosed” που όπως αποκαλύπτει και το όνομα του, μας δίνει μια “υπερβολική δόση” απ'το νέο up-tempo στυλ των Dala Sun. Δεν πατάει φρένο, δίνει ως το τέλος.
Επόμενο το “Guilty For Murder”, το οποίο προσωπικά θεωρώ πως ξεχωρίζει. Όχι μόνο είναι σε διαφορετική “ένταση” και ταχύτητα απ'τα υπόλοιπα, αλλά βγάζει και περισσότερο συναίσθημα, ενώ έχει και εξαιρετικά back-up vocals προς το τέλος που “χτυπάνε” πολύ ωραία στο αυτί. Πολύ καλό!!
Και δεν είναι τυχαίο ότι βρίσκεται στη “μέση” του δίσκου.
Γιατί μετά έρχεται το “Fistful of Teeth” που μας επαναφέρει επακριβώς στο κλίμα. Ταχύτητα και ένταση μέχρι τέλους!
Το “Monokitaro” ,εκτός από το ενδιαφέρον του όνομα, προσφέρει κι αυτό κάτι το λίγο διαφορετικό. Είναι πιο grunge, με ένα ωραίο “ψυχεδελιάρικο” middle-section.
Μετά ακολουθεί το “Riding Donkeys Backwards”, η πιό QOTSA - desert rock δηλαδή - πινελιά του δίσκου. Πολύ ενδιαφέρουσες οι κιθάρες στο συγκεκριμένο κομμάτι.
Ο δίσκος κλείνει με το Gegenschein που ,παρα την ομωνυμία με το δίσκο, είναι ό,τι πιο κοντινό στον πρώτο! Το πιο “αργό” κομμάτι του δίσκου, το πιο ξεκάθαρα stoner-άδικο!
Συνολικά πρόκειται για πολύ καλή δουλειά, με καλές συνθέσεις και εκτελέσεις(είναι πολύ δυνατοί “παίχτες” όλοι) η οποία φαίνεται ακόμα καλύτερη αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι “ερασιτεχνική”, χωρίς εταιρίες και παραγωγούς δηλαδή στην μέση! Η μπάντα διαθέτει ελεύθερα σε ηλεκτρονική μορφή τα album της, δίνει τη δυνατότητα donation σε όποιον θέλει να την βοηθήσει, αλλά κυκλοφορεί κιόλας σε μορφή cd(το Sala Dun) αλλά και βινυλίου(το Gegenschein) τη δουλειά της. Πρόκειται μάλιστα να ξεκινήσουν ένα μικρό “βαλκανικό” tour μαζί με μια ακόμα Πατρινή αξιοπρόσεκτη μπάντα, τους Fields of Locust.
Βαθμολογία: 89/100
Τσεκάρετε τους εδώ:
www.dalasun.org
www.myspace.org/dalasun
Για το RockOverdose.gr: Δημήτρης Γαροφαλάκης
Comments
