Defacement στην Ελλάδα, να κάτι που δεν περιμέναμε να συμβεί και μάλιστα σχετικά άμεσα με την επιτυχία και προβολή που γνώρισε το 3ο και κορυφαίο τους -μέχρι στιγμής- άλμπουμ “Duality” που κυκλοφόρησε πέρυσι τον Ιούλιο και σχετικά άμεσα έγινε αντικείμενο συζήτησης στο χώρο του ακραίου ήχου. Όχι ότι οι άλλοι δυο δίσκοι τους πήγαιναν πίσω, αλλά φαίνεται ότι ισχύει η ρήση για το περιβόητο κρίσιμο 3ο άλμπουμ και στην περίπτωση των βασιζόμενων στην Ολλανδία παλικαριών, βρήκε τον απόλυτο ορισμό της. Με την ανακοίνωση αρκετοί χάρηκαν καθώς σίγουρα σε όλα παίζει ρόλο και το timing και κρίνοντας κι από την προσέλευση καθώς σχεδόν 200 άτομα δώσανε το παρόν, το λες και άκρως επιτυχημένο στο τέλος το όλο εγχείρημα. Σαφώς ρόλο σ’αυτό έπαιξε και η παρουσία των δυο δικών μας σπουδαίων συγκροτημάτων που μάλιστα ήταν η 2η συναυλία για το καθένα από αυτά, και για τους Chthon και για τους Kvadrat, που είχαμε την χαρά τις προάλλες να δούμε έκαστη την 1η τους συναυλία και περιμέναμε ακόμα περισσότερα, τα οποία νομοτελειακά τα λάβαμε και η συναυλία ήταν ένα χορταστικό πακέτο που τέλειωσε και νωρίτερα από το κανονικό (23:30 αντί 23:50) με άπαντες ευχαριστημένους, πλήρεις και με γεμάτες τις μπαταρίες για όσες έρχονται.
Οι Chthon έδειξαν ότι η σπουδαία εμφάνιση τους τις προάλλες στο Athens Extreme Festival μόνο τυχαία δεν ήταν. Αν εκεί όμως ήταν αναγνωριστικό των ικανοτήτων τους το αν και πόσο τα κομμάτια του “Eremite” μπορούν να σταθούν επί σκηνής, με τον ήχο που έβγαλαν στο An Club και με την όλη τους ακόμα πιο επιβλητική και προετοιμασμένη κατάλληλα παρουσία, έδειξαν ότι μπορούμε να υπολογίζουμε μελλοντικά σ’αυτούς ως μια μεγάλη δύναμη. Τρομερό μπάσιμο, τρομερός ήχος, παθιασμένα φωνητικά, παντοδύναμα τύμπανα, κιθάρες που ξύριζαν, όλα άψογα από τα παιδιά που ανάμεσα στις 2 εμφανίσεις και το 2μηνο που έχει μεσολαβήσει, μοιάζουν ως άλλη μπάντα πραγματικά. Είναι βέβαιο ότι έχοντας και περισσότερο χρόνο στη διάθεση τους, το δούλεψαν ακόμα περισσότερο κι αυτό αποτυπώθηκε επί σκηνής με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Κέρδισαν μεγάλο χειροκρότημα, και σιγά-σιγά θεωρώ ότι έχει έρθει η ώρα το “Eremite” να αποκτήσει τον διάδοχο του καθώς δείχνουν σε ιδανική κατάσταση για σύνθεση νέου υλικού. Τους πιστεύω από την αρχή που άκουσα το άλμπουμ πρόπερσι και δε με απογοητεύουν, αντίθετα επιβεβαιώνουν ότι έχουν αυτό το κάτι που μπορεί να τους κάνει να ξεχωρίσουν και περιμένουμε μαθηματικά να το δούμε να φανεί στο εγγύς μέλλον. Μεγάλο μπράβο στα παιδιά, σπουδαία η παρουσία γενικώς.
Επόμενοι επί σκηνής οι Kvadrat που αυτό που έκαναν εν τέλει, είναι μάθημα του πως μια Ελληνική μπάντα μπορεί να υποσκελίζει μία σπουδαία μπάντα του εξωτερικού. Δεν το γράφω ούτε για να χαϊδέψω αυτιά ούτε να φανώ ο καλός -ή ο κακός για άλλους- αλλά εδώ μιλάμε για εμφάνιση-δήλωση από το 1ο δευτερόλεπτο που ξεκίνησαν με το “Γυάλινα Μάτια” και με το κοινό να τους έχει αγκαλιάσει από την κυκλοφορία του “The Horrible Dissonance Of Oblivion” και να τους τσιτώνει να παίξουν στο κόκκινο μέχρι το τέλος. Κι αν δεν πιστεύετε εμένα, το βλέμμα και του Khalil και του Ahmed των Defacement που ήταν στη 2η σειρά και τους παρακολούθησαν από την αρχή, κοιτώντας με δέος και λέγοντας ο ένας στον άλλο διάφορα -έπιασα ένα “It’s amazing” από πλευράς Khalil- θεωρώ τα έλεγε όλα. Οι Kvadrat ακόμα πιο δυσαρμονικοί, ακόμα βαρύτεροι, ακόμα πιο ακριβείς και με ακόμα καλύτερο ήχο απ’ότι τις προάλλες στο Κύτταρο στο πλευρό των τεράστιων Dead Congregation, άπλωσαν σκοτάδι απαισιοδοξίας και μηδενισμού με το κοινό εμβρόντητο να παρακολουθεί αυτό που μοιραία δε μπορούσε να αποφύγει και το κλείσιμο με το “Λήθαργος” επισφράγισε πόσο σπουδαίοι είναι και πόσο συχνά πρέπει να τους βλέπουμε. Εμφάνιση που δε θα ξεχάσει ποτέ όποιος την είδε.
Ειλικρινά ήθελε πολλούς τόνους κάκαλα και κλάσης για οποιαδήποτε μπάντα να βγει μετά από αυτό που έκαναν οι Kvadrat. Ευτυχώς για όλους μας οι Defacement τα είχαν και με ένα πλήρως χαοτικό ήχο και παίξιμο, παρουσίασαν όλο το “Duality” στο κοινό που προσπαθούσε να καταλάβει πως παίζουν όλα αυτά που ακούμε στους δίσκους τους. Ο Ahmed στο μπάσο και τη φωνή είναι αρκετά επιβλητικός, αν και η φωνή ήταν κάποιος πιο πίσω απ’όσο θα τη θέλαμε.Ο Khalil παίζει κέρατα στην κιθάρα και ανεβοκατεβαίνει στο τάστο για πλάκα και σε απίστευτους ρυθμούς. Όλα τα λεφτά όμως στη μπάντα είναι ο ντράμερ Bestia (κτήνος στα Ιταλικά) που δίνει τον τόνο και ακολουθεί τους περίεργους ρυθμούς τους με μεγάλη ευκολία. Κερδίζουν φυσικά όπως δικαιούταν το χειροκρότημα του κοινού, ενώ παρουσίασαν και νέο υλικό το οποίο ακούγεται άκρως ενδιαφέρον, λίγο η βαβούρα που είχαν βέβαια σε σημεία και λίγο το σοκ μετά τους Κvadrat, έκαναν πολλούς να γουστάρουν μεν, αλλά να μην τους βγαίνει να εκφραστούν όσο ακραία ήθελαν. Η μπάντα τίμησε το ντόρο που γίνεται για πάρτη τους και τώρα που ξέρουν το δρόμο, ελπίζω να μας ξανάρθουν με το επόμενο άλμπουμ που όπως μας ανέφερα, στη συνέντευξη, δουλεύεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο.
Ιδανικός τρόπος να μπεις σε Σαββατοκύριακο αυτή η συναυλία και για άλλη μια φορά, ο κόσμος τίμησε το νέο και πρωτοποριακό που θέλει πάντα να βλέπει, δείχνοντας ότι όσο βλέπουμε μπάντες που δεν έχουμε ξαναδεί, υπάρχει ελπίδα στήριξης. Ένα μεγάλο μπράβο και στις δικές μας μπάντες για την παρουσία τους που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αντίστοιχες του εξωτερικού.
Για το Rock Overdose,
Άγγελος Κατσούρας
Φωτογραφίες: Μαρία Μέλλιου - MyMlivestories Photography
Comments
