Κάθε φορά που προσπαθούσα να ορίσω τους Deftones σαν συγκρότημα, κατέληγα σε αδιέξοδο. Οι Deftones αποτελούν μια κατηγορία μόνοι τους, με στοιχεία από διάφορα μουσικά είδη συνθέτουν τον δικό τους χαρακτηριστικό ήχο, που βρίσκεται μάλλον κάπου ανάμεσα στο hardcore και στο alternative, με τα αποτελέσματα να είναι συγκλονιστικά. Έχοντας κατά νου και τις προηγούμενες δουλειές τους και ιδιαίτερα το πολυαγαπημένο Diamond Eyes, που αποτελεί τον καλύτερο δίσκο τους μέχρι τώρα ( τόσο κατ’ εμέ, όσο και κατά τον Chino Moreno, frontman του συγκροτήματος ), απλά ανυπομονούσα για την στιγμή που το Koi No Yokan θα έφτανε στα χέρια μου.
Ξεκινάμε λοιπόν την ακρόαση του δίσκου με πρώτο κομμάτι το Swerve City. Ο τόσο χαρακτηριστικός ήχος των Deftones, που διατηρεί η μπάντα σε κάθε κομμάτι και δίσκο, μένει και εδώ αναλλοίωτος, χωρίς ωστόσο να αντιγράφουν παλιότερες δουλειές τους. Με τα Romantic Dreams και Leathers, το Koi No Yokan αρχίζει να μας βάζει για τα καλά στο νόημα του, καθώς όσο περισσότερα τραγούδια του ακούμε, τόσο πιο πολύ «κολλάμε». Αποκορύφωμα του δίσκου το καταπληκτικό Tempest, κομμάτι που πιστεύω πως χαρακτηρίζει απόλυτα την εξέλιξη των Deftones στο νέο τους δίσκο. Όλα τα στοιχεία που οι φίλοι των Deftones αγαπήσαμε, υπάρχουν και στο Koi No Yokan, εξελιγμένα σε σχέση με παλιά, χάρη και στην συμμετοχή στην δημιουργία των κομματιών, σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι στο Diamond Eyes, του μπασίστα Sergio Vega. Η αλλαγή στις κιθάρες είναι ξεκάθαρη, λόγω της κλίσης του Stephen Carpenter στις 7-χορδες και 8-χορδες κιθάρες, ενώ και η φωνή του Chino Moreno δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη, είτε κάνει clean φωνητικά, είτε screams. Τα κομμάτια επίσης είναι ένα προς ένα άψογα ταιριαστά μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο, ώστε η διαδοχή των κομματιών να κρατά τον ακροατή και να μην τον κουράζει. Ο δίσκος συνεχίζει με δυνατά κομμάτια, όπως το Gauze, αλλά και με πιο ήρεμα όπως το Rosemary, όλα στο ίδιο ύφος.
Φτάνοντας λοιπόν στο τέλος του δίσκου με το What Happened To You, είναι ξεκάθαρο πως για το Koi No Yokan μπορώ να μιλήσω μόνο θετικά. Είναι από εκείνους τους δίσκους που πραγματικά, εάν ακούς έστω και ένα κομμάτι των Deftones, πρέπει να τον ακούσεις. Σίγουρα από τις καλύτερες κυκλοφορίες του συγκροτήματος, αλλά και του 2012 γενικότερα ( και ας τελειώνει η χρονιά σιγά – σιγά ), με πολλά στοιχεία να δώσει και κομμάτια που αξίζουν την προσοχή σας.
Βαθμολογία : 95/100
Για το RockOverdose.gr: Τσιαμπάς Ορέστης
Comments
