Μόλις εννέα μήνες μετά το "Keep You Close" και τρεις από την ζωντανή εμφάνισή τους επί ελληνικού εδάφους, εύλογα θα περίμενε κανείς ότι θα αργήσουν να μας απασχολήσουν εκ νέου οι Βέλγοι. Απ'ότι φαίνεται όμως η πολυαγαπημένη μπάντα του ελληνικού κοινού είχε άλλα σχέδια, που τελικά πήραν υπόσταση στο αιφνιδιαστικό comeback τους με το ολοκαίνουργιο studio album τους "Following Sea".
Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους δισκογραφικές κινήσεις ,τις περισσότερες φορές αντιμετωπίζονται με μια επιφυλακτικότητα, τόσο για τις προθέσεις της μπάντας ,όσο και για το καθαυτό υλικό που συνοδεύει κάθε νέα δουλειά και θα εξηγήσω τι εννοώ. Όταν έχεις -σχεδόν έτοιμες- συνθέσεις που δεν έχουν συμπεριληφθεί στον προηγούμενό σου δίσκο και δεν θέλεις να χάσεις το περίφημο momentum της στιγμής που σε κρατάει στο επίκεντρο της μουσικής σκηνής, πακετάρεις ό,τι έχεις έτοιμο, προσθέτεις κάποιες φρέσκιες πινελιές και τραβάς στο τέλος την προσοχή κάποιων μουσικών portals (και όχι μόνο) με το νέο σου πόνημα.
Το ερώτημα όμως είναι το εξής : Θα καταφέρεις να κάνεις κάτι πραγματικά αξιόλογο μέσα στα στενά χρονικά περιθώρια που σου έχουν δοθεί ή θα πας ένα σκαλοπάτι πιο κάτω με κάτι που θα αντηχεί μέτριο και αδύναμο ; Νομίζω πως το "Following Sea" είναι μια ασφαλής απάντηση, στο γιατί οι Βέλγοι κινούνται στο πρώτο σκέλος του παραπάνω ερωτήματος και δη με μια αυτοπεποίθηση, που είναι διάχυτη σε κάθε σημείο του νέου album.
Στα ενδότερά του ,το "Following Sea" είναι φτιαγμένο με τις ίδιες πρώτες ύλες του προκατόχου του, με κάποιες μικρές, πλην σημαντικές διαφοροποιήσεις. Ο προσφιλής κύριος Barman ,αποφάσισε αυτή τη φορά να "φρενάρει" τα πλήκτρα, τα οποία σιγοντάρουν διακριτικά τις κιθάρες ,που παραμένουν σταθερά το δυνατό χαρτί των συνθέσεων και συνεχίζουν να συγκλονίζουν μέσα από τις σκόρπιες ονειρικές μελωδίες τους. Από την άλλη, ο οικείος dEUS ήχος δίνει το ιδιαίτερο στίγμα του, αλλά αυτή την φορά εμπλουτίζεται όμορφα από ένα βραζιλιάνικο όργανο ,εν ονόματι "berimbau" ,το οποίο δίνει μια νέα διάσταση στην ακουστική και ξεφεύγει από κάθε τι τετριμμένο έχουμε ακούσει έως τώρα στο alternative rock.Από αναμενόμενο έως και ευκταίο, το σήμα κατατεθέν του Barman ,που δεν είναι άλλο από την μελαγχολία, είναι και πάλι εδώ, βαθιά μπολιασμένη στα περισσότερα κομμάτια και στηριζόμενη από τις φορτισμένες ερμηνείες του.
Αναφορικά με τις συνθέσεις τώρα ,με εξαίρεση το εναρκτήριο γαλλόφωνο "Quatre Mains" και το "Fire Up the Google Beast Algorithm",που το δυνατό groove του τελευταίου αφήνει μια νοσταλγική γεύση από την εποχή του "In a Bar ,Under The Sea" , πολλά από τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπορείτε να τα διακρίνετε, είτε μέσα από τα σαγηνευτικά "Sirens" , "One Thing About Waves" ,είτε μέσα από το υποτονικό "Nothings".Άλλη μια ωραία έκπληξη αποτελεί το "Girls Keep Drinking" με την funky μελωδία του να κλέβει την παράσταση,ενώ το "The Give Up Gene" ξεχωρίζει υπό τους περίεργους ήχους του berimbau που παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Eν κατακλείδι, μπορεί το "Following Sea" να μην αποτελεί τον καλύτερο δίσκο των Βέλγων από την επαναδραστηριοποίηση τους και έπειτα, το να κυκλοφορείς όμως μετά από ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ένα νέο studio album που να μην διακατέχεται από βιασύνη και επιπολαιότητα ,αλλά αντιθέτως να αποτυπώνεται από συνθέσεις ποιοτικού κάλλους ,δεν είναι μικρό επίτευγμα και οι dEUS το έκαναν πολύ καλά.
Βαθμολογία : 80/100
Comments
