Τελικά έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο Portnoy ¨θυσιάστηκε¨ για να σώσει κατά κάποιο τρόπο τους Theater…. Και εδώ παίζει ένα πολύ μεγάλο θέμα μιας και ως γνωστόν ο Portnoy ήταν κάτι παραπάνω από ενεργό μέλος στις συνθέσεις της μπάντας και κακά τα ψέματα είχε ¨πέσει¨ τα τελευταία χρόνια με μία μικρή (κατά τη γνώμη μου πάντα) ανάκαμψη στο Black Clouds And Silver Linings χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μιλάμε για καλούς δίσκους απλά δεν ήταν αυτό που κάθε οπαδός τους περίμενε. Πέραν αυτού τι ακριβώς έφταιγε και είχαμε να ακούσουμε δισκάρα από το Train Of Thoughs… ουδείς ξέρει.
Το λοιπόν χαίρομαι που επιβεβαιώθηκα αρχικά με την άποψη μου μετά το τελευταίο live στη χώρα μας ότι η μπάντα έχει ανανεωθεί και βρίσκετε σε τρομερή φόρμα και απ ότι φαίνεται τελικά και από συνθετικής απόψεως και μιλάμε για 9 κομμάτια εκ των οποίων έχουμε ένα 10λεπτο, δύο 11λεπτα και ένα 12λεπτο μεγάλες σε διάρκεια (και όχι μόνο) συνθέσεις που δεν φαίνεται να σε κουράζουν καθόλου σε ένα άλμπουμ 9 συνολικά άψογων από κάθε άποψη συνθέσεων.
Ώριμοι πλέον και αυτό φαίνεται από την πρώτη νότα του A Dramatic Turn Of Events το οποίο σου δίνει την εντύπωση ότι γράφτηκε αβίαστα, ένα άλμπουμ που σου δίνει τροφή για σκέψη, αλλεπάλληλες ακροάσεις , με refrain-άρες και όχι μόνο μίας και αυτή τη φορά ο LaBrie φαίνεται να έχει βρει το δρόμο του στο θέμα των φωνητικών γραμμών με απίστευτες μελωδίες κάτι που εμένα προσωπικά μου είχε λείψει.
Άψογη και κάτι παραπάνω παραγωγή με τον Myung φανερά ανεβασμένο στην τελική μίξη σε σχέση με προηγούμενες δουλείες τους και έναν Mangini να κάνει πρεμιέρα με τον καλύτερο τρόπο μίας και δεν σας κρύβω ότι τον προτιμώ στην θέση πίσω από τα drum kit σε σχέση με τον προκάτοχο του και εννοώ σε θέμα παιξίματος κυρίως και λέω κυρίως γιατί εκτός από αυτό κάθε οπαδός μπορεί επιτέλους να δει τους Dream Theater απελευθερωμένους από τις διάφορες εμμονές του Portnoy με αναφορές σε άλλες μπάντες – κάτι το οποίο δεν έχει να προσφέρει τίποτα απολύτως όταν έχεις ένα δικό σου ήχο και μάλιστα κατά πολύ μακριά από αυτό το είδος μπαντών – αλλά και σε συγκεκριμένα είδη παιξίματος που τυγχάνει να καταντούν κουραστικά.
Ενας Mangini που όχι μόνο δεν ακολούθησε το στιλιστικό παίξιμο του προκάτοχου του αλλά φαίνεται να αλλάζει ακόμη και το κούρδισμα στα τύμπανα δίνοντας έτσι ένα κλίκ παραπάνω στο τελικό αποτέλεσμα της άριστης παραγωγής.
Δεν σας κρύβω επίσης ότι ήδη φαντάζομαι την μπάντα να ερμηνεύει κομμάτια της εν λόγω κυκλοφορίας κάτι το οποίο περιμένω με ανυπομονησία μιας και μετά την τελευταία τους εμφάνιση πιστεύω ότι με αυτό το υλικό μάλλον θα κάνουμε ακόμη περισσότερο καιρό να ξεχάσουμε αυτό που θα δούμε.
Το Dramatic Turn Of Events εν κατακλείδι είναι ένα αριστούργημα το οποίο ηχητικά αλλά και συνθετικά παραπέμπει στις πρώτες εποχές της μπάντας αλλά και θυμίζει έντονα στιγμές από το Metropolis pt.2
Αγαπημένες μου στιγμές “Lost Non Forgotten”, “Bridges In The Sky”, “Outcry”, “Breaking All Illusions” και “Beneath The Surface”.
Και όπως έγραψε ένας φίλος (Bob Katsionis) στο status του στο Facebook “Έχω να πάθω τέτοια παλινδρόμηση από το Metropolis 2000…”
Tracklist:
1. "On the Backs of Angels" (Petrucci) 8:45
2. "Build Me Up, Break Me Down" (Petrucci) 6:59
3. "Lost Not Forgotten" (Petrucci) 10:11
4. "This Is the Life" (Petrucci) 6:57
5. "Bridges in the Sky" ( Petrucci) 11:03
6. "Outcry" (Petrucci) 11:24
7. "Far from Heaven" (LaBrie) 3:56
8. "Breaking All Illusions" (Myung) 12:25
9. "Beneath the Surface" (Petrucci) 5:26
Για το RockOverdose.gr,
Χρήστος Κατσιρέας
Comments
