Φθάνοντας αισίως σχεδόν στα 20 χρόνια παρουσίας,οι Γερμανοί EDGUY κυκλοφόρησαν την νέα τους δουλειά με τίτλο "Age of the joker".
Είναι σαφές τα τελευταία χρόνια ότι απομακρύνονται σταδιακά απο το αρχικό τους στύλ,της γερμανικής σχολής,και φλερτάρουν με τον αμερικάνικο ήχο.
Για πολλούς αυτό θεωρείται φθορά,για άλλους απλά τάση αλλά το σίγουρο είναι ότι οι EDGUY του 2011 είναι διαφορετικοί απο τους αρχικούς και μέχρι το 2004.
Έτσι και σε αυτόν τον δίσκο διοχετεύουν αυτή την "αμερικάνικη" τάση τους εισάγοντας πολλά blues περάσματα στις κιθάρες,δίνοντας ακόμα παραπάνω χώρο στα πλήκτρα και απομακρυνόμενοι απο τον σχετικά βαρύ ήχο ακόμα περισσότερο.
To ζήτημα όμως είναι ότι οι συνθέσεις του δίσκου δείχνουν να πάσχουν απο έλλειψη έμπνευσης και συνοχής.Με εξαίρεση 3-4 κομμάτια που πλησιάζουν στις παλιότερες καλές μέρες,τα υπόλοιπα είναι άχρωμα με κάποια ενδιαφέροντα μέρη να παρεμβάλλονται αλλά τα οποία μοιάζουν σταγόνα στον ωκεανό και αδυνατούν να αλλάξουν την αρχική εντύπωση.
Σε πολλά σημεία είναι φανερή αυτή η αδυναμία να ολοκληρώσουν επιτυχημένα κάποιες πολύ καλές ιδέες,κι έτσι κάποια τραγούδια ενώ ξεκινούν δυναμικά και σου γεννούν προσδοκίες,στη συνέχεια αυτές μένουν ανεκπλήρωτες και μετέωρες.Παρόλα αυτά διατηρούν έναν ρυθμό,έχουν την μελωδία και αυτό το γνωστό πιασάρικο στυλ της μπάντας που πάντα καταφέρνει να γράψει τραγούδια που ειδικά στα ρεφρέν δεν υπάρχει περίπτωση να μη σε παρασύρει,λίγο ή πολύ.
Σίγουρα τεχνικά δεν μπορούμε να αποδώσουμε κανένα ψεγάδι στην μπάντα,αφού αποδίδουν όλοι σε υψηλό επίπεδο με μόνη ίσως ένσταση στην προσπάθεια του Tobias Sammet στα φωνητικά να δώσει το κάτι παραπάνω,που τον οδηγεί στα όρια με αποτέλεσμα σε κάποια,ελάχιστα μεν,σημεία να εκτείθεται.Βέβαια πρέπει να παραδεχτώ όμως ότι υπάρχουν και στιγμές όπου σε κερδίζει άνετα με την ερμηνεία του και την οποία γνωρίζουμε χρόνια κια εκτιμούμε αφάνταστα είτε με την συγκεκριμένη μπάντα είτε με τους AVANTASIA.
Τελικά αυτός ο δίσκος με δίχασε ελαφρώς με την έννοια ότι με τίποτα δεν είναι κακός,ούτε παντελώς αδιάφορος,κι αυτό δεν το έχουν κάνει ποτέ οι EDGUY.Απλά είναι διαφοροποιημένο,αποστασιοποιημένο απο την πάλαι ποτέ αγριάδα που κουβαλούσαν,είναι αναμφισβήτητα αρκετά ποτισμένο με αμερικανιά και κάπου δείχνει μια σύγχυση.
Είμαι σίγουρος ότι δεν είμαι ο μόνος που αναπολώ άλλες εποχές τους,αλλά και οι ίδιοι δείχνουν ότι κάπου ακόμα διατηρούν αυτή την πιο μεταλλική χροιά.Ακούστε για παράδειγμα το "Behind the gates of midnight" ή τα "Faces in the darkness","Breathe" και θα διαπιστώσετε ότι ακόμα ελοχεύει απλά δεν ξέρω αν απο δική τους επιλογή η για άλλους λόγους δεν της δίνουν τον χώρο που πολλοί θα θέλαμε.
Πάντως ακούγεται πολύ ευχάριστα,σε διασκεδάζει,σε ξεσηκώνει ελαφρώς αλλά δε σε πορώνει....και δεν νομίζω εύκολα κάποια απο τα κομμάτια του να τα αναζητήσετε για να τα ακούσετε μετά απο κάποιο εύλογο διάστημα.Μάλλον κάτι απο τα "Vain Glory Opera","Theater of Salvation","Mandrake","Hellfire Club" θα προτιμήσετε....
Age of the Joker
1. "Robin Hood" 8:24
2. "Nobody"s Hero" 4:31
3. "Rock of Cashel" 6:18
4. "Pandora"s Box" 6:45
5. "Breathe" 7:42
6. "Two Out of Seven" 4:27
7. "Faces in the Darkness" 5:22
8. "The Arcane Guild" 4:58
9. "Fire on the Downline" 5:47
10. "Behind the Gates to Midnight World" 8:56
11. "Every Night Without You" 4:52
Για το Rockoverdose.gr
Πάνος Warlord Μπούγαλης
Comments
