Οι Ολλανδοί EPICA αποτελούν ένα συγκρότημα που απο την πρώτη τους δισκογραφική εμφάνιση,το 2003,κατάφεραν να ξεχωρίσουν μέσα απο την πληθώρα των female-fronted συγκροτημάτων.
Με χαρακτηριστικό ήχο και πολύ εύκολη αναγνωρισιμότητα,με σχετικά σταθερή ποιότητα και συνέπεια στις δουλειές τους.
Η προηγούμενη κυκλοφορία τους,"Design Your Universe",αποτέλεσε μια ευχάριστη για πολλούς έκπληξη,αφού φάνηκε να υιοθετούν μια πιο σκοτεινή και άγρια οπτική.Αυτό δε σημαίνει ότι οι προηγούμενες κυκλοφορίες τους δεν ήταν αξιολογότατες,απλά ήταν λίγο έως πολύ όμοιες.
Εν έτει 2012 κυκλοφορούν πια τον πέμπτο τους δίσκο,με τίτλο "Requiem for the Indifferent" ο οποίος είναι αισθητά διαφοροποιημένος απο τον προηγούμενο.Ένα άλμπουμ που αυτό που ξεχωρίζει άμεσα απο την πρώτη ακρόαση είναι ότι εδώ έχουν επιλέξει να ηρεμήσουν αρκετά,να κινηθούν σε χαμηλότερες ταχύτητες και να χρησιμοποιήσουν περισσότερα progressive συστατικά.
Βέβαια συνεχίζουν να έχουν αυτή την τεράστια ποικιλία ήχων,όπως πάντα,έτσι ο δίσκος κινείται απο το prog που αναφέραμε μέχρι και το death metal.Υπάρχουν κομμάτια όπου διαλέγουν να είναι πολύ heavy,με γρήγορο tempo,τιγκαρισμένα στα κιθαριστικά riffs και με χορωδιακά φωνητικά.Σε μερικά απο αυτά οι ταχύτητες,έστω για λίγο,μπορεί και να ξεφεύγουν προς τα επάνω,να σε βομβαρδίζουν με blastbeats και με brutal-death φωνητικά.
Εκτός απο αυτά,που είναι η μειονότητα μέσα στον δίσκο,το κύριο μέρος του είναι συνθέσεις που διακρίνονται απο πολυπλοκότητα,με έμφαση στην μελωδία,σαφώς πιο αργές ταχύτητες,με ενσωμάτωση και πολλών επιρροών απο κλασσική μουσική,πιο συμφωνικό χαρακτήρα και πιο οργανικές τάσεις.
Σε ορισμένα απο αυτά τα οργανικά σημεία,δε διστάζουν να φλερτάρουν με ανατολίτικους ρυθμούς και οσάκις σου δίνεται η αίσθηση ότι ακούς ένα soundtrack ταινίας,επιλεγμένο να ντύσει με όμορφη μουσική τις εικόνες.
Στο τεχνικό και ορχηστρικό μέρος δε χωράει κριτική,πραγματικά άριστο,σε επίπεδα που λίγα συγκροτήματα μπορούν να βρεθούν.
Και ας πάμε και στα φωνητικά της Simone Simons.Δεν μπορώ να διανοηθώ κάν ότι υπάρχει άνθρωπος που να αμφισβητεί τις φωνητικές της ικανότητες,έχει δώσει τα διαπιστευτήριά της και μέσα απο το συγκρότημα αλλά και με συμμετοχές σε διάφορα τραγούδια άλλων γκρούπς κατά καιρούς.
Με δεδομένο αυτό δεν περίμενα κάτι διαφορετικό και τώρα,κι όμως σε αυτό τον δίσκο έχει βελτιωθεί ακόμα πιο πολύ.Αυτό το αντιλαμβάνεσαι πολύ ξεκάθαρα τόσο στις μπαλάντες του δίσκου και στα αργά μέρη του,όπου πια η φωνήτης ξεχειλίζει ερωτισμό και συναίσθημα,αλλά και σε αγριεμένα σημεία όπου ξεπερνά τα ήδη υψηλά στάνταρντς που είχε θέσει,με εκπληκτικούς λαρυγγισμούς.
Συνολικά οι EPICA και το "Requiem for the indifferent" είναι ακόμα ένα βήμα εμπρός στην μέχρι τώρα καριέρα τους,διαφορετικό μέν,διατηρώντας δε αυτό τον ιδανικό συνδυασμό διαφορετικών τάσεων και ακουσμάτων ενσωματωμένων όμως στο κυρίαρχο πνεύμα του συμφωνικού metal.Μπορεί να είναι λιγότερο επιθετικό αυτή τη φορά χωρίς να παύει να προσφέρει υπερβολικές δόσεις μουσικής γοητείας.
Βαθμολογία 85/100
1. Karma
2. Monopoly On Truth
3. Storm The Sorrow
4. Delirium
5. Internal Warfare
6. Requiem For The Indifferent
7. Anima
8. Guilty Demeanor
9. Deep Water Horizon
10. Stay The Course
11. Deter The Tyrant
12. Avalanche
13. Serenade Of Self-Destruction
Για το Rockoverdose.gr
Πάνος Warlord Μπούγαλης
Comments
