Έν όψει της πρόσφατης επιτυχημένης κυκλοφορίας "Τheories Οf Εmptyness" των monsters of prog metal Evergrey, είχαμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε από κοντά το βράδυ του Σαββάτου (30/11) στη Θεσσαλονίκη.
Τους Evergrey πλαισίωσαν δυο support bands που έπαιζαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα και έδεσαν απόλυτα στο στυλ των headliners και αποτέλεσαν με την σειρά τους μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για όλους μας.
Πρώτοι στο stage βγήκαν οι Ιταλο-Ελβετοί Virtual Symmetry, που φορμαρίστηκαν το 2009, και μας παρουσίασαν κομμάτια τους όπως τα Come Alive , The Paradise Of Lies, Exodus, Fantasie Di Verità κ.α . Ο ήχος τους άκρως progressive με αρκετά σημεία να θυμίζουν Dream Theater!!! (Ναι, τόλμησα να το πω!)
Τα ινία ανέλαβαν οι εντυπωσιακοί Klogr από την Modena της Ιταλίας, με έτος δημιουργίας το 2011 . Στην μουσική τους θα παρατηρήσει κανείς ένα πάντρεμα από αρκετά στυλ όπως alternative, progressive, nu metal, με heavy riff και ωραία σόλο. Καθ΄ όλη την διάρκεια του live τους, προβάλλονταν βίντεο από τα videoclip τους σε διάφορα πάνελ επάνω στην σκηνή και γενικά σου έδιναν την εντύπωση μιας άκρως επαγγελματικής μπάντας που είναι θέμα χρόνου να ανέβει κι άλλο. Κάποια από τα κομμάτια τους που ακούστηκαν: Hysterical Blindness, Face The Unknown, One Of Eight, Gravity Of Fear, Whale Fall, Unspoken Words κ.α
Τα φώτα σβήσανε και το πρώτο videowall άναψε ξεκινώντας μια τρίλεπτη αντίστροφη μέτρηση και δείχνοντας έναν αστερισμό που παρέπεμπε στον νέο δίσκο των Evergrey..To ίδιο έγινε και στα δύο λεπτά της αντίστροφης μέτρησης ,με το τελευταίο λεπτό να ανάβει το κεντρικό μεγαλύτερο videowall, να εμφανίζεται το σχέδιο του Theories Of Emptyness και τον κόσμο να συμμετέχει ομόφωνα στην αντίστροφη μέτρηση των τελευταίων δευτερολέπτων, δημιουργώντας ήδη μια πανέμορφη ατμόσφαιρα γεμάτη προσμονή στο τι έμελλε να δούμε... (Λες και δεν ξέραμε σε τι επίπεδα παίζουν οι Evergrey ούτως ή άλλως...)
Η αντίστροφη μέτρηση τελείωσε και στην σκηνή βγήκαν ο Englund, o Niemann και η παρέα τους ,κάνοντας μια δυναμική αρχή με το Falling From The Sun του νέου τους δίσκου, με μια μελωδία, chorus και σολιές που σου μένουν στο μυαλό... Ένα κομμάτι, πραγματικό πυροτέχνημα, όπως εκείνα στο videoclip τους. Ακολούθησε το Say με το πανέμορφο μελωδικό ρεφραίν και keyboards, αλλά και το δυναμικό μπάσο.
Ήρθε η ώρα για άλλο ένα μουσικό ταξίδι υπό του ήχους του Μidwinter Calls ,με το κοινό να τραγουδάει τον όμορφο ρυθμό του τραγουδιού. Ήταν πολύ εύκολο να πιάσεις τον εαυτό σου να ταξιδεύει σε κάποιο από τα τοπία που έδειχναν οι οθόνες κατά την διάρκεια του live, αφήνοντας την μουσική των Evergrey να σου δείξει τον δρόμο ...
Ο καταιγισμός των πανέμορφων κομματιών συνεχίστηκε με το Distance, με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ρεφραίν των Evergrey, εκεί όπου η μελαγχολία συναντά την ελπίδα (γενικά θεωρώ ότι το setlist ήταν ένα σύνολο πολύ καλών επιλογών).
Το Eternal Nocturnal ήταν το επόμενο για να μας ταράξει τα νερά με ένα από τα καλύτερα guitar solo του γκρουπ να συνοδεύει την φωνάρα του Englund.
Το Silent Arc ήταν το έκτο κομμάτι ,σε πιο ακουστικούς και ατμοσφαιρικούς ρυθμούς και στο ίδιο κλίμα κινήθηκε και το Call Out The Dark με το πανέμορφο πιάνο.
Ήταν η στιγμή να ακουστεί άλλο ένα κομμάτι από τον νέο δίσκο και αυτό ήταν το one heart , με κοινό και band members να τραγουδάνε μαζί "Οne heart, our hearts united..." και να δημιουργείται έτσι μια από τις δυνατότερες στιγμές της βραδιάς !
Ένατο track ήτανε το Where August Mourns με Weightless (killer bass, δυνατά drums) Misfortune (δυνατό χαρτί η μελωδία του chorus και το ίδιο το chorus ,που το τραγουδήσαμε αρκετοί εκεί μέσα) και Save Us να κλείνουνε την συναυλία.
Εννοείται ότι το όνομα των Evergrey ακούστηκε ρυθμικά σε όλη την διάρκεια του live τους και έτσι έγινε και στο τέλος. Οι Evergrey επανήλθαν στην σκηνή για το encore τους που περιλάμβανε το Τouch Οf Βlessing, Κing Οf Εrrors (πώς θα μπορούσε να λείψει άλλωστε..) και τέλος το Οur Way Through Silence.
Άλλη μια ζωντανή εμπειρία με τους Evergrey έλαβε τέλος, μέχρι την επόμενη, γιατί εδώ δεν μιλάμε για μια απλά μουσική συναυλία...(Χαλάλι στην έντονη βροχή και αέρα που φάγαμε στην έξοδο μας από το venue).
Για το RockOverdose,
Στέλιος Κρανάς
Comments
