Eίναι απο τις ελάχιστες φορές που ένα τέτοιο εκπληκτικό πακέτο έρχεται στην χώρα μας για δύο μάλιστα εμφανίσεις, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (στο καινούριο Principal Club Theater, το οποίο μεταφέρθηκε στον Μύλο).
Εxodus/Obituary/Heathen/Homo Iratus λοιπον, μιας και οι Morgoth ήτανε μόνο στο line-up της Αθήνας, και το καλοκαίρι ξεκινάει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με 7 ώρες συνολικά γεμάτες old school metal. Δυστυχώς, όμως, για μια ακόμα φορά η προσέλευση του κόσμου δεν ήταν ούτε η επιθυμητή, αλλά ούτε και η αναμενόμενη (και για εμάς, αλλά κυρίως για τους διοργανωτές). Πράγμα το οποίο δείχνει ή οτι δεν εκτιμάει τέτοιες κινήσεις ή οτι πλέον τα 32 ευρώ το σκέφτεται πολύ ο κόσμος για να τα βγάλει απο την τσέπη του για το εισιτήριο, άσχετα αν το πακέτο τα άξιζε και με το παραπάνω. Όπως και να χει το live ήταν εκπληκτικό (αν και κουραστικό, ειδικά για Ιούνιο μήνα σε κλειστό χώρο) και σίγουρα όλοι έμειναν ευχαριστημένοι και με το παραπάνω.
Oι Homo Iratus ανέλαβαν το δύσκολο έργο να ανοίξουν το live και να παίξουν μπροστα σε λιγο κόσμο και σε ένα άδειο μαγαζί. Παρ' όλα αυτά τα κατάφεραν μια χαρά, καθώς είναι γνωστό οτι είναι μια σταθερή αξία στην ελληνική σκηνή και με την πολύχρονη εμπειρία που έχουν δεν πτοούνται απο κάτι τέτοια. Κατα τα άλλα, εκπληκτική απόδοση και setlist απο όλη τη δισκογραφία τους, αν και πολλές φορές έχω εκφράσει το παράπονο οτι θα ήθελα περισσότερα κομμάτια απο το ντεμπούτο τους.
Στις 20.20 οι Heathen ανέβηκαν στη σκηνή για να παραδώσουν μαθήματα για το πώς πρέπει να παίζεται το thrash metal. Μετά απο 18 χρόνια απουσίας επέστρεψαν το 2009 με έναν εκπληκτικό δίσκο ("Εvolution Of Chaos"), ο οποίος μπορώ πλέον να πω με βεβαιότητα πως ήταν απο τους καλύτερους thrash δίσκους της δεκαετίας που μας πέρασε. Με το "Dying Season" απο τον τελευταίο δίσκο να σκάει σαν βόμβα ξεκινάνε το set τους και, παρόλο που όλα μόλις είχαν ξεκινήσει, μπάντα και κοινό έκαναν ξεκάθαρες τις προθέσειςτους.
Ασταμάτητο moshing το οποίο ακολούθησε και στο επόμενο κομμάτι "Control By Chaos", επίσης απο το τελευταίο album. Το "Open The Grave" απο το ντεμπούτο "Breaking The Silence" για την συνέχεια και μετά το αρκετά Exodus-ικό "Fade Away". H μπάντα φαίνεται πως έχει έρθει με πολλή όρεξη, η απόδοσή τους είναι εκπληκτική, τα riffs και τα solos φεύγουν το ένα μετά το άλλο, η φωνή του David White κρατιέται άψογα και ο ήχος ειναι σύμμαχός τους (αν και δεν ακουγόταν καθαρά η κιθάρα του Lee Altus). Στη συνέχεια ακούσαμε κομμάτια όπως τα "Heathen's Song", "Opiate Of The Masses" καθώς και το 11λεπτο έπος "Νο Stone Unturned".Mιάμιση ώρα αργότερα το set τους έφτασε στο τέλος του, με το "Death By Hanging" σαν επίλογο μιας φοβερής συναυλίας.
Ένα τελευταίο θετικό που πρέπει να αναφέρω είναι το οτι ο τραγουδιστής της μπάντας ήταν απολυτα προσιτός και στο τέλος έκανε βόλτες ανάμεσα στο κοινό μιλώντας και βγαίνοντας φωτογραφίες με όλους. Θα ναι κρίμα να μην τους ξαναδούμε σύντομα στην χώρα μας,γιατί συνειδητοποίησα οτι τελικά έχουν πολλούς οπαδούς στην χώρα μας.
Heathen Setlist:
1) Dying Season
2) Control By Chaos
3) Open The Grave
4) Fade Away
5) Heathen's Song
6) Arrows Of Agony
7) Hypnotized
[8)] Opiate Of The Masses
9) No Stone Unturned
10) Silent Nothingness
11) Mercy Is No Virtue
12) Death By Hanging
Οι Obituary πρέπει να πω οτι με μπέρδεψαν λίγο και με άφησαν με ανάμεικτα συναισθήματα και οι λόγοι γι' αυτό είναι διάφοροι. Απο την μία η απόδοσή τους αυτή τη φορά ήταν ίσως καλύτερή απο τις δύο προηγούμενες φορές που τους είχα δει,
όπως επίσης πιθανότατα να ισχύει το ίδιο και για το setlist. Απο την άλλη με ξένισε η απουσία δεύτερης κιθάρας, μιας και ο Ralph Santolla δεν είναι πια στο συγκρότημα, με αποτέλεσμα να λείπουν αρκετά solo.
Eπίσης η διάρκεια του set τους ήταν μόλις μία ώρα (21.45-22-45), ενώ το πρόγραμμα έλεγε μιάμιση. Μπορεί βέβαια αυτό να έγινε επειδή παίζανε όλα τα κομμάτια απανωτά, χωρίς να μιλάνε σχεδόν καθόλου, και έτσι να γλίτωσαν χρόνο. Όπως και να χει όλο αυτό μου έδωσε την εντύπωση της "ξεπέτας", με την ανύπαρκτη επικοινωνία με τον κόσμο", πράγμα το οποίο δε μου άρεσε. Απο κει και πέρα βέβαια μπορούμε να μιλάμε για μια φοβερή εμφάνιση, την καλύτερη ίσως απο τις τρεις στην χώρα μας, όπως προανέφερα. Τrevor Peres, Donald Tardy και Terry Butler (ναι ναι, αυτός είναι ο μπασιστας τους τώρα) βγαίνουν στη σκηνή και το instrumental, εισαγωγικό "Redneck Stomp" μας παίρνει το κεφάλι με τον όγκο του.
Όλο το Principal χτυπιέται ρυθμικά και καθώς το κομμάτι φτάνει στο τέλος του, εμφανίζεται ο μεγάλος John Tardy και συνεχίζουν όλοι μαζί το "On The Floor" απο τον ίδιο δίσκο. Το moshpit να είναι ακόμα μεγαλύτερο απ' ότι στους Heathen και με κομμάτια παλιά και καινούρια,όπως τα "Internal Bleeding", "List Of The Dead", "Blood To give" μας ξεσηκώνουν ακόμα περισσότερο. Το κλασσικό "Chopped In Half" για την συνέχεια, το οποίο το γύρισαν στο "Turned Inside Out" και στο οποίο ο Τardy ήταν σα να εβγαζε τα σωθικά του. Ένα ακόμα (σχεδόν) instrumental ακολουθεί, το "Dying" απο το "Cause Of Death", με τα solo του James Murphy να μην παίζονται αν θυμαμαι καλα (γι' αυτό επρεπε να υπάρχει οπωσδήποτε και δεύτερος κιθαρίστας). Στο "Threatening Skies" έγινε ίσως το μεγαλύτερο pit και "παροξυσμός" είναι η λεξη που περιεγραφε το σκηνικό, με άτομα να εκσφενδονίζονται διαρκώς απο την σκηνή. Κάπου εκεί ήρθε το "By The Light" για να "ηρεμήσει" λίγο την κατάσταση και να δώσει εναν πιο groovy τόνο. Ο Tardy προλογίζει το "Find The Arise" και όλος ο κόσμος μπροστά αρχισε πάλι να τρελένεται. Το "Dethroned Emperor" είναι η στάνταρ διασκευή απο Celtic Forst που παίζουν τα τελευταία χρόνια στα live τους (αυτό και το "Circle Of The Tyrants") και είμαι σίγουρος οτι δεν χάλασε κανέναν, όπως επίσης δεν μας χάλασε και η έκπληξη -κατ' εμέ- της βραδιάς, το ομώνυμο κομμάτι του "The End Complete", το οποίο ακουγόταν ακόμη βαρυτερο απ ο,τι στον δίσκο.
Το "Slow Death" απο το "Frozen In Time" ηταν το τελευταίο τραγούδι πριν το encore των Obituary. Για το τέλος μας κράτησαν τα "'Τil Death", "Evil Ways" και φυσικά το "Slowly We Rot" που κλεινει τα shows τους. Θα ήθελα να παιχτεί και κάτι απο το "World Demise", μιας και όλα τα υπόλοιπα albums εκπροσωπήθηκαν απο τουλάχιστον ένα κομμάτι, αλλά δε μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας. Συνοψίζοντας,μετά απο αυτό το live συνειδητοποιήσαμε όλοι οτι οι Obituary έχουν ακόμα ψυχή μέσα τους και δεν πρόκειται να τα παρατήσουν σύντομα!Θα μείνουν εδώ για να δείχνουν σε όλους ποιοί είναι οι leaders και ποιοι οι followers. Αυτό που εγώ είδα σαν ξεπέτα, κάποιος άλλος μπορεί να το είδε σαν αμεσότητα, χωρίς πολύ μπλα-μπλα και ανούσια drum solο, οπότε μπράβο στους ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ Obituary!
Obituary Setlist:
1) Redneck Stomp
2) On The Floor
3) Internal Bleeding
4) List Of The Dead
5) Blood To Give
6) Chopped In Half
7) Turned Inside Out
[8)] Dying
9) Threatening Skies
10) By The Light
11) Find The Arise
12) Dethroned Emperor (Celtic Frost cover)
13) The End Complete
14) Slow Death
Encore:
15) 'Til Death
16) Evil Ways
17) Slowly We Rot
Οι Exodus είναι η τρίτη και τελευταία μπάντα, και πρέπει να παίξει μπροστά σε ένα κοινό οπου η κούραση είναι εμφανέστατη σχεδόν σε όλους. Όμως EXODUS είναι αυτοί, οπότε στις 00.20 ξεκινάνε παίζοντας το "Last Act Of Defiance" και το πανηγύρι ξαναρχίζει! Προς έκπληξη μας ο βασικός κιθαρίστας Gary Holt δεν ήταν στην, μιας και περιοδεύει με τους Slayer, αλλά ο αντικαταστάτης του δεν ήταν άλλος απο τον Rick Hunolt, το δεύτερο μέλος της "Η-Τeam" (λόγω του αρχικού γράμματος των επιθετων Holt/Hunolt) που έκανε γνωστούς τους Exodus πίσω στα 80s. Aυτό προσωπικά δεν με ενόχλησε καθόλου, μιας και χάρηκα που είδα τον Hunolt να επιστρέφει εκεί όπου ανήκει, και μάλιστα ο ίδιος φάνηκε να απολαμβάνει την κάθε στιγμή! "Iconoclasm" στην συνέχεια και το hit (ένα απο τα πολλά των Exodus) "Piranha", στο οποίο δεν νομίζω να χρειάζεται να περιγράψω τον πανικό που επικράτησε. Δυστυχώς ο ήχος ήταν πολύ δυνατός και θορυβώδης, όμως όλοι προσπαθούσαμε να τους απολαύσουμε όσο περισσότερο γίνεται! Δύο κομμάτια απο το "Tempo Of The Damned" ("Shroud Of Urine" και "Scar Spangled Banner") και στα κ απάκια "Αnd Then There Were None" και "A Lesson In Violence" (ξανα χαμός και ασταμάτητο stagediving).
Μικρό "διάλειμμα" για να πέσουν λίγο οι τόνοι με το "Blacklist"για να ακολουθήσει κ άλλο κομμάτι απο το κλασσικό ντεμπούτο τους, το "Metal Command". Eυχάριστες εκπλήξεις τα τρία επόμενα τραγούδια και τα τελευταία πριν το encore, τα "Pleasures Of The Flesh", "Braindead", και το "Impaler" (κομμάτι απο το 1982, στην σύνθεση του οποίου αναφέρεται και το όνομα του Kirk Hammett). Επιστροφή μετά απο λίγο με το πιο κλασσικό ίσως κομμάτι των Exodus, το ομώνυμο του ντεμπούτο "Bonded By Blood", με όλο σχεδόν το μαγαζί να φωνάζει τους στίχους-σημαία των απανταχού μεταλλάδων.
Ξανά στο "Tempo Of The Damned" με το "War Is My Shepherd" και φυσικά ο ύμνος των thrashers "Τoxic Waltz". Kαι αφού ο Rob Dukes μας ανακοινωνει οτι τους έμεινε ένα τελευταίο κομμάτι, μας αποτελειώνουν με το "Strike Of The Beast", μας ευχαριστούν και μας καληνυχτίζουν μέσα σε χειροκροτήματα και επευφημίες και εμείς γύρω στις 2 το βράδυ παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής χαμογελαστοί παρ' ολη την εξάντληση. Ένα μπράβο στον κιθαρίστα των Heathen και Exodus, Lee Altus, ο οποίος έπαιξε συνολικά 3 ώρες και με τα δύο συγκροτήματα και παρ' ολα αυτά ήταν ακούραστος και απίστευτα ενεργητικός. Όπως επίσης ένα μπράβο στον Rob Dukes τον οποίο ενώ είχα πάρει με στραβό μάτι αρχικά, όταν τον είδα τελικά επι σκηνής αποδείχθηκε εκπληκτικός frontman και απόλυτα φιλικός και επικοινωνιακός με το κοινό. Α! Και να μην ξεχάσω το wall of death που "οργάνωσε" πριν το κλείσιμο της συναυλίας! They taught us a lesson in violence indeed!
Exodus Setlist:
1) The Last Act Of Defiance
2) Iconoclasm
3) Piranha
4) Shroud Of Urine
5) Scar Spangled Banner
6) And Then There Were None
7) A Lesson In Violence
[8)] Blacklist
9) Metal Command
10) Pleasures Of The Flesh
11) Braindead
12) Impaler
Encore:
13) Bonded By Blood
14) War Is My Shepherd
15) Toxic Waltz
16) Strike Of The Beast
Για το rockoverdose
Κώστας Ιωαννίδης
foto - video :
Ιωάννης Θεοδωρίδης
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες απο το live :
Comments
