Οι Forgotten είναι μία από τις πρώτες epic metal μπάντες και ένα από τα παλαιότερα και πιο αξιοσέβαστα συγκροτήματα της Τουρκίας, το οποίο σχηματίστηκε το 1995, όταν Tolga Otabatmaz ήθελε να αποτυπώσει τις μελωδίες που κατέκλυζαν το κεφάλι του στο πεντάγραμμο. Μετά από τα δύο demos "Conquer" και "Retreat" η μπάντα σταμάτησε τη δραστηριότητά της για 9 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της στασιμότητάς τους, η τότε δισκογραφική τους εταιρία Innsmouth Productions κυκλοφόρησε δύο demos μπάντας με τρία επιπλέον τραγούδια στο δίσκο με το όνομα ως "Through The Fields Of Battle 1996-1999". Το 2008, το ιδρυτικό μέλος Tolga Otabatmaz αποφάσισε να κάνει το πολυαναμενόμενο άλμπουμ και άρχισε να δουλεύει για να καταγράψει το λεύκωμα με τίτλο "13 Martyrs", το οποίο διάλεξε να είναι αφιερωμένο σε όλους τους αυτούς που πολέμησαν και έχασαν τη ζωή τους μαχόμενοι για τον τόπο και τα ιδανικά τους. Μετά από δύο χρόνια σκληρής δουλειάς και πολύωρων ηχογραφήσεων, το άλμπουμ έχει κυκλοφόρησε μέσω της Αυστριακής Noisehead Records στις 17 Οκτωβρίου 2012. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε και μιξαρίστηκε στο Studio Loom (Studio D) από τον Deniz Durdağ και το mastering έγινε στο Audio Mastering στη Γερμανία από τον Chris Bauer. Ο δίσκος αυτός μπορεί να χαρακτηριστεί και ως ταξίδι από την κλασική μουσική και την παραδοσιακή μουσική με heavy metal στοιχεία, και σου βγάζει συναισθήματα όχι μόνο από το πεδίο της μάχης αλλά και από σαμανικές τελετές. Πιστεύω θα το απολαύσετε όσοι είστε λάτρεις και θα σας τραβήξει με τα ωραία riffs, τα έντονα drums και υπέροχα καθαρά μελωδικά φωνητικά.
Ο δίσκος περιέχει 8 κομμάτια και εναρκτήριο κομμάτι είναι το "Conquer" που δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει χωρίς μία επική εισαγωγή. Ακολουθούν τα "War of the World" και "Living in my Gods" ενώ γκάϊντες ηχούν σποραδικά μέσα στα κομμάτια. Στο σημείο αυτό και έχοντας ήδη ακούσει όλο τον δίσκο μία φορά, μπορώ να συμπεράνω ότι αυτό το άλμπουμ συνεχίζει με το ίδιο μοτίβο, ίσως όχι κάθε τραγούδι, αλλά στα περισσότερα από αυτά. Επόμενα κομμάτια τα "Shaman" και "Father". Όλα τους έχουν γρήγορο ρυθμό και απίστευτα riffs, ενώ τα φωνητικά με τα πιασάρικα ρεφρέν και τους καλογραμμένους στίχους δεν υστερούν όσο περνάνε τα κομμάτια. Το "Song of the Wood" και το "Agony Cries" είναι δύο από τα πιο αξιομνημόνευτα τραγούδια σε αυτό το άλμπουμ, πριν το τελευταίο "Shadows".
Συνολικά, αυτό το άλμπουμ είναι αρκετά καλό με βάση τα πρότυπα του είδους, και η Τουρκία τελικά δε μας απογοήτευσε σε αυτό. Σίγουρα υπάρχουν δυνατές μελωδίες εδώ και ανάλογα το mood μου μπορώ να ακούσω τον συγκεκριμένο δίσκο. Αυτό το άλμπουμ απευθύνεται πιο πολύ σε heavy/epic κοινό, και παρόλο που δεν είναι καν το είδος μου, είναι "εύκολο" στα αυτιά του ακροατή και ευχάριστο. Ρίξ' τε του ένα άκουσμα, μπορεί να σας εκπλήξει.
Βαθμολογία: 85/100
Για το RockOverdose.gr: Λαμπρινή Γκούμα
Comments
