Κάθε χρόνο στο πρωτάθλημα εμφανίζονται ομάδες μεσαίου επιπέδου που τις πρώτες αγωνιστικές δημιουργούν εκπλήξεις με τις εμφανίσεις τους προκαλώντας τα μεγάλα σαλόνια, όμως τα προκαλούν για πάρα πολύ λίγο, αυτές οι εμφανίσεις ξεχνιούνται γρήγορα όταν οι ομάδες επιστρέφουν στη παλιά τους φόρμα που τις κατέτασσε και πάλι στη μέση του βαθμολογικού πίνακα και απλά λίγοι θυμούνται στο τέλος αυτές τις αξιόλογες μάχες που έδωσαν. Κάπως έτσι είναι τα πράγματα και για τους Γερμανούς power metallers Freedom Call, από το ξεκίνημα τους υπήρξαν πιστοί ακόλουθοι του «κάντο όπως οι Gamma Ray» και ως μαθητές το κατάφεραν, αλλά δεν κατάφεραν ποτέ να ξεφύγουν από αυτό, να ανοίξουν περισσότερο τα φτερά τους.
Λοιπόν ο νέος δίσκος τους “Land Of The Crimson Dawn” ξεκινάει πραγματικά και προς έκπληξη μου με τον καλύτερο τρόπο. Τρία τραγούδια στη σειρά, “Age Of The Phoenix”, “Rockstars”, “Crimson Dawn”, που προσκυνούν ευλαβικά το άλμπουμ “Land Of The Free” (ξέρετε ποιανών) και εγώ με τη σειρά τα προσκυνώ. Είναι αυτά που κάνουν κάθε εραστή του γερμανικού power metal να πετάει από τη χαρά του, που τον κάνουν να θέλει να ανέβει στη κορυφή του ψηλότερου βουνού, να φυσάει, να παίζουν αυτά τα κομμάτια (μην απορείτε πως θα γίνει αυτό, fantasy you know…) και εκείνος να τα τραγουδάει. Ναι έτσι αισθάνομαι, αλλά ο δίσκος φροντίζει να με προσγειώνει πριν καλά καλά χωνέψω τη χαρά που πήρα.
Δυστυχώς η συνταγή που ακολούθησαν και να δώσουν μία rock n’ roll αίσθηση στο δίσκο, δεν επιτεύχθηκε στο αποτέλεσμα, η προσπάθεια κόλλησε κάπου στον πάτο της κατσαρόλας. Πίστευα ότι αυτή η αίσθηση που ήθελαν θα συνδυαζόταν άψογα με την power προσωπικότητα τους, αλλά κάτι τέτοιο δεν έλαχε. Τα τραγούδια δεν είναι κακά, αλλά δεν ανήκουν κατ’ εμέ και στη μπάντα, έχουν περισσότερο μία αμερικάνικη αισθητική, ακούστε για παράδειγμα τα “Hero On Video”, Killer Gear” και “Rockin’ Radio”. Αλλά για να εξηγούμεθα ίνα μην παρεξηγούμεθα σας συνιστώ να τα ακούσετε γιατί εσείς μπορεί να βρείτε κάτι που να σας ενθουσιάσει και δεν έγινε με εμένα. Το μοναδικό κομμάτι που συνδυάζει και rock n’ roll αίσθηση και power προσωπικότητα είναι το τελευταίο του δίσκου, “Power + Glory”, πιασάρικο και ευχάριστο.
Αλλά για να μην νομίζετε ότι τα καλά βρίσκονταν μόνο στην αρχή, υπάρχει και το “Valley Of Kingdom”, ένα κλασσικό power κομμάτι με τυπικό Freedom Call rhythm section και ένα μελωδικότατο ρεφρέν.
Εκτός αυτών και της πάρα πολύ καλής παραγωγής έχω μία ένσταση, που από ότι φαίνεται θα συνεχίσει να συμβαίνει. Εσείς οι μουσικοί που θα διαβάστε αυτό το κείμενο, σας εκλιπαρώ να μην γράψετε κομμάτι αναφερόμενο στο heavy metal, έχουν καταντήσει βαρετά αυτά τα κομμάτια, με την άποψη ότι ενώ η μουσική είναι ωραία για πόσο ακόμα θα ακούμε τέτοιους επαναλαμβανόμενους στίχους. Οι Freedom Call είναι μία μπάντα που στοχεύει στιχουργικά στη φαντασία, γιατί λοιπόν να μην γράφει για αυτή, τι έγινε στέρεψαν οι ιδέες και οι εμπνεύσεις;
Όπως και να έχει ο δίσκος έχει τρεις τέλειες στιγμές και οι υπόλοιπες είναι απλά καλές, αξίζει πάντως να ρίξετε ένα άκουσμα, δεν έχετε να χάσετε.
Για το RockOverdose.gr: Γιάννης “Dr.Feelgood” Κουτσουσίμος
Comments
