To συναυλιακό ημερολόγιο δεν σταματά σχεδόν ποτέ κι έτσι σειρά πήρε το Σάββατο η σουηδική τετράδα των Graveyard. Μπαίνοντας στο Floyd, δέσποζε σαν φόντο πίσω από τη σκηνή ένα τεράστιο πανό με το εξώφυλλο του “6” και μια «πειραγμένη» γραμματοσειρά του ονόματος της μπάντας. Μεγάλος χώρος, που δεν γέμισε ασφυκτικά, ο εξώστης έμεινε κλειστός, αλλά σίγουρα είχε ικανοποιητική προσέλευση. Στις 22.00 ακριβώς τα μέλη είναι έτοιμα και ξεκινάνε άκρως δυναμικά με το “Twice” από τον τελευταίο δίσκο τους. Πρόκειται για έναν ‘70s hard rock δυναμίτη που σε 2:41 ανοίγει ιδανικά ένα βράδυ που θα διαρκούσε μιάμιση ώρα και θα μας ταξίδευε με γνωστές επιτυχίες των Σουηδών, όπως τα “Breathe In Breathe Out”, “Cold Love” και “Slow Motion Countdown”.
To heavy/psychedelic rock τους δένει με τα stoner και blues περάσματα και με σύμμαχο έναν τρομερό, καθαρό και δυνατό ήχο, οι Graveyard προσέφεραν άλλη μια τίμια και αξιοπρεπέστατη εμφάνιση σε όσους τους τίμησαν ξανά. Προσωπικά μιλώντας, ήταν η δεύτερη φορά που τους έβλεπα, μετά το 2016 και δεν βρίσκω μισό λόγο να μην τους ξαναδώ μελλοντικά. Τίμησαν με τουλάχιστον ένα κομμάτι όλη τη δισκογραφία τους, εκτός του ομώνυμου ντεμπούτου του 2007, με το βάρος να πέφτει στα “Hisingen Blues”, “Lights Out” και “Peace” που εκπροσωπήθηκαν με 4 κομμάτια έκαστος. Από το πολύ καλό “6” διάλεξαν 3 συνθέσεις, το δε “Rampant Fields” παίχτηκε 12ο και προτελευταίο, με το “Uncomfortably Numb” να κλείνει το βασικό πρόγραμμα.
Ακολούθησαν άλλα 3 με το “Ain't Fit to Live Here” vα αποτελεί προσωπικό αγαπημένο, ενώ όπως συνηθίζουν έκλεισαν στις 23.30 με το “The Siren”. Oι Graveyard αποδίδουν το υλικό τους πιστά, έχουν τέτοια κομμάτια που δύσκολα κάτι θα πάει στραβά σε μια συναυλία τους. Ο κόσμος ευχαριστήθηκε και νομίζω πως ένα ευχάριστο Σαββατόβραδο τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο. Ολοταχώς για τα επόμενα λοιπόν.
Για το Rock Overdose,
Μιχάλης Τσολάκος
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Καταστρόφος @alexandros.kat
Comments
