Τα προβλήματα των εγχώριων συγκροτημάτων με τους διοργανωτές συναυλιών ή τους αντίστοιχους μαγαζάτορες έχoυν αρχίσει τα τελευταία χρόνια να γίνονται ολοένα και μεγαλύτερα.Υπάρχει πολύς κόσμος που θεωρεί δεδομένο ότι όταν ένα συγκρότημα της χώρας μας,ειδικότερα αν είναι νεοσύστατο,οφείλει να κάνει τα πάντα από μόνο του για να του δωθεί η ευκαιρία να παίξει σε κάποιο μαγαζί και να αρχίσει να γίνεται γνωστό.Με αφορμή τον διάλογο στο σκετσάκι που βλέπετε στο άρθρο κι επειδή γνωρίζω το τι θυσίες κάνουν πολλά συγκροτήματα για να παίξουν έστω μία συναυλία,θεωρήσαμε σωστό να φωτίσουμε λίγο το υπαρκτό αυτό πρόβλημα,μιά και σε πολλές περιπτώσεις οι απαιτήσεις είναι παραπάνω από παράλογες.
Έχουμε λοιπόν φαινόμενα όπου έρχεται ένα μεγάλο συγκρότημα του εξωτερικού,και αντί ο διοργανωτής να διαλέγει με αξιοκρατικά ή ακόμα και συγγενικά στον ήχο κριτήρια,δέχεται πιέσεις από πολλά γκρούπ όπως είναι αναμενόμενο και καταλήγει στην τελική του απόφαση έχοντας το πάνω χέρι στη διαπραγμάτευση και με όρους που δεν ευνοούν το εγχώριο συγκρότημα.Θεωρώ ότι το κακό ξεκινάει από το γεγονός ότι τα εγχώρια γκρούπ δεν υποστηρίζονται από το ίδιο το κοινό,πολλές είναι οι συναυλίες που ο κόσμος δίνει το παρών μόνο στις μεγαλύτερες μπάντες.Με τον τρόπο αυτό,ποτέ δε θα γίνει γνωστή η προσπάθεια των μικρότερων σε όνομα συγκροτημάτων και πολλοί είναι αυτοί που τα έχουν παρατήσει μην έχοντας καθόλου στήριξη και αποδοχή.
Στο θέμα πληρωμής των συγκεκριμένων γκρούπ,επειδή πολλές φορές ρώτησα αρκετούς φίλους που παίζουν σε μπάντες,έχουμε φτάσει σε σημείο σε πολλές περιπτώσεις να βάζει το ίδιο το συγκρότημα τα μεταφορικά από την τσέπη του,να πρέπει να τρέξει το θέμα της προώθησης,να κάνει τον ήχο και ότι παρελκόμενο υπάρχει επί της συναυλίας.Πολλά συγκροτήματα που έχουν ανάγκη την προώθηση τους,μπαίνουν στη διαδικασία να το κάνουν όλο αυτό μόνοι τους,ξοδεύοντας χρήματα που θα έπρεπε να ξοδευτούν για το ίδιο το συγκρότημα και τις ανάγκες του.Υπάρχουν όμως και γκρούπ τα οποία δεν έχουν τη δυνατότητα αυτή και μοιραία μένουν στην αφάνεια περιμένοντας τη δική τους ευκαιρία κάποια στιγμή.Οπότε πάντα μπαίνει στο προσκήνιο το ερώτημα ''Παίζουμε με οποιοδήποτε τρόπο για να ακουστούμε,ή κρατάμε την αξιοπρέπεια μας και δεν υποκύπτουμε σε τέτοιες πιέσεις'';
Ούτε λόγος τις περισσότερες φορές φυσικά για χρήματα στο ίδιο το συγκρότημα,πολλές φορές οι πληρωμές είναι 1 ή 2 ποτά για κάθε μέλος ανάλογα το μαγαζί που θα παίξουν,ενώ άλλες φορές,το να μπουν στη συναυλία οι συνοδοί των γκρούπ γίνεται με τα 1000 ζόρια και με την αίσθηση ότι το συγκρότημα χρωστάει και χάρη στον μαγαζάτορα/διοργανωτή.Φυσικά επειδή δεν σκέφτονται όλοι το ίδιο κι επειδή δεν έχουν όλη τα ίδια οικονομικά δεδομένα,υπάρχουν και οι φορές που το συγκρότημα θα πληρωθεί ποσοστά από το εισητήριο (χωρίς απαραίτητα να του έχουν πλήρωθεί και τα μεταφορικά) και θα γίνει σεβαστός ο κόπος που έχει κάνει κάθε συγκρότημα,ειδικά αν έχει κάνει και ταξίδι για να παίξει.
Κοινώς νομίζω ότι είναι μία καλή ευκαιρία να θέσουμε όσο πιό κομψά γίνεται και με αμφότερο σεβασμό σε όλες τις πλευρές,ότι φυσικά και ο διοργανωτής/μαγαζάτορας έχει τις απαιτήσεις του (όπως π.χ. να του φέρει κόσμο στη συναυλία το συγκρότημα),αλλά και τα γκρούπ θα πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους μέχρι το σημείο που θεωρούν ότι θίγεται η αξιοπρέπεια τους.Επειδή πάντα τα καλά αγαθά αποκτούνται με πολύ δουλειά,μοναδικός τρόπος για τις μπάντες είναι να μην τα παρατάνε και να ζητήσουν δικαίωση μέσα από τον κόπο τους.Ένα demo,ένα άλμπουμ,μία συναυλία,είναι πλέον πολύτιμο αγαθό για κάθε μουσικό,ο οποίος δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος ως προς την προσφορά του στο διοργανωτή,αλλά και ο διοργανωτής να ανταμείψει τους μουσικούς.
Ειδικότερα τα τελευταία χρόνια που η Ελληνική σκηνή έχει μεγαλώσει και συσπειρωθεί όσο ποτέ,είναι καλό οι διοργανωτές να εκμεταλλευτούν το υψηλό επίπεδο συγκροτημάτων μας και να μπορέσουν να αναδειχθούν και οι ίδιοι,αναδεικνύοντας και τα συγκροτήματα παράλληλα.Η ιστορία έχει δείξει πολλάκις πως όταν ξεχνάς από που ξεκίνησες,έρχεται σιγά-σιγά δικαιοσύνη.Ευχόμαστε λοιπόν μέσω της σελίδας αυτής να πρυτανεύσει η λογική και οι μπάντες να μην αντιμετωπίζονται ως του πεταματού και ως δεδομένες ανά πάσα στιγμή,και ελπίζουμε ότι όπως συμβαίνει σε κάθε πολιτισμένη χώρα του κόσμου,έτσι κι εδώ θα δωθούν οι ανάλογες ευκαιρίες που θα κάνουν τη σκηνή μας ακόμα πιο συμπαγή και δημιουργική.
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης Αλόρας
Comments
