Η 5η Απριλίου επιφύλασσε μία λίαν μελαγχολική βραδιά πίσω από τις πόρτες του Temple, με μπάντες οι οποίες συνεργάστηκαν και παρέδωσαν τρία ακραία συναισθηματικά set. O λόγος για την δεύτερη εμφάνιση των Harakiri for the Sky στην Αθήνα. Αυτή τη φορά στο πλευρό τους στάθηκαν οι Møl και οι δικοί μας Euphrosyne, σχηματίζοντας όλοι μαζί μία ιδιαίτερη post-metal -και όχι μόνο- μουσική βραδιά.
Οι Euphrosyne ξεκίνησαν τη βραδιά με μία τελετουργία, διακοσμημένη με ένα πένθιμο μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα πάνω στο μικρόφωνο και ένα μαύρο βέλο στο κεφάλι της Efi Eva. Με σπαρακτικά, έντονα φωνητικά, μεταφέρθηκε στο κοινό η πένθιμη, εξίσου σπαρακτική διάθεση της μπάντας. Το κοινό, στηρίζοντας πάντα την ελληνική μέταλ σκηνή, έδωσαν ένα δυνατό χειροκρότημα στους Euphrosyne, οι οποίοι δεν παρέλειψαν να “χτίσουν” την ατμόσφαιρα που περιέβαλε το συγκεκριμένο live. Ακούσαμε, μάλιστα, δύο από τα πιο γνωστά τους singles, το “Mitera” και το “Mother Earth Betrayed Us”.
To highlight της βραδιάς, παρόλα αυτά, έμοιαζε να είναι οι Δανοί Møl, οι οποίοι απέσπασαν πιο δυνατό χειροκρότημα ακόμη και από τους headliners. Κατέλαβαν τη σκηνή με αστείρευτη, εκρηκτική ενέργεια, φέρνοντας τα πάνω κάτω στο Temple με την
Post-Black Metal - Shoegaze μουσική τους. Μπορεί σαν ενέργεια να ξεσήκωσαν το venue και μπορεί η ζωντάνια τους να έφερε έναν άλλον αέρα από το αναμενόμενο, αλλά οι στίχοι τους μοιράζονται τον κοινό παρονομαστή με τις άλλες δύο μπάντες. Μιλούν για υπαρξιακά ζητήματα, θλίψη και ενδοσκόπηση, τα οποία εκφράζονται μέσω των σκληρών φωνητικών. Αυτό που θέλω να επισημάνω για το ταλέντο του Kim Song Sternkopf (vocals) συγκεκριμένα, είναι το πόσο “καθαρός” ήταν ακόμη και στα “βρώμικα” φωνητικά. Οι ίδιοι δήλωσαν πως: «Δεν έχουμε κατέβει ξανά τόσο νότια και αυτό ίσως ήταν ένα λάθος», βλέποντας την αγκαλιά του κόσμου που άνοιξε διάπλατα. Για το τελευταίο κομμάτι και για να πουν αντίο, ο τραγουδιστής κατέβηκε στο κοινό, ενώνοντας τους πάντες με τη μουσική. Προτείνω ανεπιφύλακτα την ακρόαση τους, σε περίπτωση που -όπως εγώ- δεν τους ξέρατε ήδη.
Οι Harakiri for the Sky ανέβηκαν στη σκηνή, φέρνοντας τον δυνατό, βαρύ τους ήχο και τους καταθλιπτικούς, μελαγχολικούς τους στίχους ενώπιον των παρευρισκόμενων. Το set στις 5 Απριλίου ήταν αφιερωμένο στα best-of κομμάτια τους, σκιαγραφώντας έτσι την μακρόχρονη πορεία και προσφορά τους στο είδος. Η μουσική τέθηκε ως καταφύγιο, ως ένας τρόπος έκφρασης των δυσκολιών της ζωής και ως ένας αγωγός για την εκτόνωση των βασανιστικών συναισθημάτων -ή, τουλάχιστον, έτσι φάνηκε να το αντιμετωπίζουν οι μουσικοί.
Παρότι το κοινό τους λάτρεψε -εξάλλου για αυτούς βρισκόντουσαν οι περισσότεροι εκεί- δεν απέσπασαν το ίδιο ζητωκραύγασμα όπως οι Møl. Μπορεί να ήταν και η ιδέα μου, αλλά αισθάνθηκα ότι η μπάντα ήταν πλήρως αποσυνδεδεμένη από το κοινό, χτίζοντας μία απόσταση μεταξύ τους, οπότε ίσως έπαιξε και αυτό τον ρόλο του. Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να μην θαυμάσουμε το τεράστιο ταλέντο των M.S. και J.J, οι οποίοι έχουν καταφέρει να καθιερώσουν το σχήμα αυτό σε μία σταθερή αναφορά της post-metal σκηνής τα τελευταία χρόνια. Δεν μπορούμε, επίσης, να παραλείψουμε το πόσο η μουσική τους βρίσκει ανταπόκριση στον εσωτερικό κόσμο τόσων ανθρώπων.
Κλείνοντας, αν κρατάμε κάτι από αυτό το live -στο σύνολό του- ήταν μια ωδή στη μελαγχολία. Επρόκειτο για μια σύμπραξη καλλιτεχνών, η οποία είχε ως στόχο την έκφραση, την κοινοποίηση και την ανατροφοδότηση βαθέων συναισθημάτων, χρησιμοποιώντας πάντα τη μουσική ως όπλο για να παλέψουν απέναντι στα θηρία.
Για το RockOverdose,
Μαρία Τριανταφύλλου @bloody.mary.jane
Φωτογραφίες: Παύλος Κουναλάκης @paulos.kounalakis
Comments
