Από το 2009 που βρέθηκα για πρώτη φορά στη ζωή μου σε festival του εξωτερικού, με αφορμή το Sweden Rock εκείνης της χρονιάς και αφού έζησα τι θα πει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ festival, που σέβεται από ΚΑΘΕ άποψη τους οπαδούς/επισκέπτες του, έκτοτε και έχοντας ως μοτο μου το «Να’ μαστε καλά από υγεία και από οικονομικά, όσο μπορούμε…», καθιερώθηκε στη συνείδηση και στο πρόγραμμά μου η ετήσια επίσκεψη σε ένα ευρωπαϊκό fest!!
Πέρυσι ήταν το Wacken Open Air, φέτος ήρθε η … σειρά του Ηellfest!!! Ένα festival το οποίο μου είχε «γυαλίσει» από την περασμένη χρονιά, μόνο & μόνο βλέποντας τα ονόματα που παίξανε… Συνεπώς, με το που άρχισαν φέτος να ανακοινώνονται τα ονόματα και φτάνοντας κάποια στιγμή σε ένα εύλογο χρονικό σημείο όπου έπρεπε να αποφασιστεί ποιο fest θα «τιμηθεί» φέτος, η απάντηση δεν ήταν δύσκολη ….. ΗΕLLFEST με τα μπούνια!!!!
Το Hellfest είναι ένα ανερχόμενο festival, που διεξάγεται κάθε μέσα Ιουνίου στην κωμόπολη Clisson της Γαλλίας, 35 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Nantes, εδώ και 5 χρόνια ουσιαστικά…
Οπότε, «κλείνοντας» εισιτήρια fest, αεροπορικά και εξασφαλίζοντας διαμονή και μετακίνηση, απλά περιμέναμε (σ.σ. ένας Lemmy ξέρει πως το περιμέναμε,βασικά..)να έρθει το διάστημα 17–18-19 Ιουνίου… το τριήμερο του festival, το τριήμερο της χρονιάς!!!
Αφού το προηγούμενο απόγευμα και βράδυ κάναμε με την πενταμελή παρέα μας βολτίτσα στην όμορφη πόλη της Nantes και πίνοντας σε χαλαρούς ρυθμούς τις μπυρίτσες μας στις συμπαθητικές της pubs, ξυπνήσαμε την επόμενη νωρίς-νωρίς ώστε να είμαστε άνετοι για την πρώτη μέρα, αν και στο εξωτερικό δεν τίθεται θέμα έλλειψης οργάνωσης και καθυστέρησης....and the trip to Hell-fest has just begun!!!
Μέρα 1η
Αφού μπήκαμε στον χώρο του festival, άρχισε μία αναγνωριστική βόλτα πριν ο καθένας πάρει το δρόμο του για τα συγκροτήματα που θα ’θελε να δει. Μπαίνοντας στον χώρο, λοιπόν, κυριαρχούσαν επιβλητικές οι 2 μεγάλες σκηνές ( Μain Stage 1 και 2) πλάι – πλάι, οι οποίες για ευνόητους λόγους παίζαν εναλλάξ. Πιο μέσα υπήρχε από τη μία μεριά η Rock Hard Tent και από την απέναντι η Terrorizer Tent , οι υπόλοιπες δύο –«κλειστές» αυτές- σκηνές, ενώ στο βάθος υπήρχε το Extrem Market, όπου μπορούσε κάποιος να κάνει τα ψώνια του. Στον περιβάλλοντα χώρο υπήρχαν πάμπολλα spots για φαγητό, αλμυρού ή γλυκού, κάθε γούστου και κουζίνας και φυσικά για μπύρες κλπ ποτά!!
Αφού, λοιπόν, πήρα τη μπυρίτσα μου είπα να χαζέψω το πρώτο συγκρότημα που θα μ’ ενδιέφερε να δω, τους SUICIDE SILENCE, που εμφανιζόντουσαν στη Main Stage 2 και μπορώ να πω πως οι Αμερικανοί deathcore- αδες ήταν ένα αρκετά καλό και ενθουσιώδες ξεκίνημα ενόψει της συνέχειας που άκουγε στο όνομα… MALEVOLENT CREATION!!
Οι Νέο-Υορκέζοι μάστορες του brutal death metal ήχου δυστυχώς δεν είχαν σύμμαχό τους τον ήχο, «πληρώνοντας» το γέγονος ότι ήταν από της πρώτες εμφανίσεις του fest. Όμως από την άλλη αυτό δεν τους εμπόδισε να κάνουν μία δυνατή εμφάνιση και να κουνίσουν για τα καλά τους σβέρκους μας για 40 λεπτά, από τις 12:15 μέχρι τις 12:55, με επιθέσεις τύπου “Blood Brothers” , “Infernal Desire” και για κλείσιμο το ομότιτλο της μπάντας από το ΥΠΕΡΤΑΤΟ ντεμπούτο τους “The Τen Commandments”!!
.jpg)
Μετά από κανά 50λεπτο στην ίδια σκηνή –Rock Hard Tent- εμφανίστηκαν οι DHG (DODHEIMSGARD). Όσοι τυχόν τους είχατε παρακολουθήσει και εδώ τον Μάρτιο, όπως ο γράφων, πάνω-κάτω το ίδιο set-list παρουσιάσανε και με μία πολύ καλή εμφάνιση και με τον ήχο σαφέστατα καλύτερο από πριν, η παρέα του Mr. Fixit (aka Vicotnik) μας «ταξίδεψε» για 45’ σε avant-garde black διαστάσεις…
την ίδια στιγμή που οι ΤΗΕ ANSWER στο Μain Stage 1, από μαρτυρίες ατόμων που τους είδαν, έκαναν τους φίλους του hard rock/heavy στιλ τους να γουστάρουν με την εμφάνισή τους!!
Μετά από μία μικρή βόλτα για «ανεφοδιασμό» σε μπύρες, φαγητό κλπ, επιστροφή στην Rock Hard Tent για να δούμε KRISIUN! Τα τρία αδέρφια από τη Βραζιλία ήταν πραγματική ισοπέδωση! Απίστευτα δεμένοι, άρτιο παίξιμο, πολύ καλός ήχος, πολύ κοπάνημα!! Εμφάνιση ό,τι πρέπει για τους λάτρεις του είδους!! Μην τους χάσετε όποτε τύχει ξανά να έρθουν!
Η συνέχεια ήταν διαφορετική μεν, καθ’ όλα διασκεδαστική δε! Εκεί το μικρό ποτήρι μπύρας που είχανε στο festival έγινε… κανάτα, όπως και το mood από πιο death metal άλλαξε σε party-time…
και πως θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού ήταν η σειρά των THE CULT να εμφανιστούν!!!
Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως ενώ για αρκετή ώρα ο -από το πρωί συννεφιασμένος- καιρός μας έκανε τα «παιχνίδια» του, μιας και την περισσότερη ώρα έβρεχε και σταματούσε όποτε τελείωναν οι εμφανίσεις στη Rock Hard Tent περιέργως, τη στιγμή που ήταν να βγουν στη σκηνή οι monsieurs Ian Astbury, Billy Duffy και η παρέα τους, τα σύννεφα είχαν εξαφανιστεί και υπήρχε λιακάδα!! Ιδανικές, καλοκαιρινές συνθήκες!
‘Όμως αυτοί μάλλον είχαν «αντίθετη άποψη» …. είσοδος με “Rain” και από κει και πέρα για 50 λεπτά (σ.σ. μόνο..- κλαψ!) όλος ο κόσμος που είχε μαζευτεί να τους δει βρισκόταν σε έκσταση!! Με playlist να περιλαμβάνει κομμάτια όπως “Electric Ocean”, “Sweet Soul Sister”, “Every Man and Every Woman Is A Star”, “Horse Nation”, “Rise”, “Lil’ Devil”, “Dirty Little Rockstar”, “Phoenix”, “Wildflower”, “She Sells Sanctuary” και “Love Removal Machine” αυτό που ζούσες ήταν κάτι το ανεπανάληπτο … γνωστοί και άγνωστοι είχαμε γίνει ένα και με τις μπύρες στο χέρι, πότε αγκαλιασμένοι, πότε με τα χέρια στον αέρα είχαμε αφεθεί τελείως στις «ορέξεις» του κυρίου Astbury, o οποίος αν και πλέον με παραπάνω κιλά, δεν παύει να είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, ένας από τους καλύτερους frontmen και performers της μουσικής μας!! Άψογη η φωνητική του απόδοση, ξεσηκωτική σκηνική παρουσία!! Σίγουρα το κοινό θα ‘θελε να «χωρέσουν» και ένα “Fire Woman”,αλλά ΟΚ, δεν έχουμε παράπονο στην τελική… η εμφάνιση των THE CULT ήταν από τις καλύτερες του τριημέρου!!
Η ώρα πλησίαζε 18:10 και εμείς είχαμε ήδη μεταφερθεί λίγα μέτρα πιο δίπλα καθώς ήταν η ώρα των THE EXPLOITED!! Μεγάλη συγκίνηση να βλέπεις αυτό το συγκρότημα-θρύλο του Punk! Μοϊκάνα on και ο Wattie να «φτύνει» το σύστημα και τη Νέα Τάξη με κομματάρες όπως “I Believe In Anarchy”, “Beat The Bastards”, “Fuck the USA”, “Porno Slut” και “Punk’s Not Dead”, μεταξύ άλλων!! ΑΞΙΟΙ!! Επιστροφή πάλι πίσω στη Main Stage 1 και επιστροφή και της … βροχής!
Παρόλα αυτά, οι DOWN που ακολούθησαν όχι μόνο δεν πτοήθηκαν αλλά ήταν και σε τρομερή διάθεση, αφού δεν έλειψαν και οι πλακίτσες μεταξύ των μελών, με αποκορύφωμα προς το τέλος, όπου του drummer της μπάντας, Jimmy Bower, του έδωσαν να φορέσει ένα … σουτιέν που πετάχτηκε στη σκηνή από κάποια τύπισσα της μπροστινής σειράς!! Εντούτοις, ο ιδιαιτέρως ευτραφής drummer το κατάφερε έστω και δύσκολα και το φόρεσε και συνέχισε να παίζει προκαλώντας τρελό γέλιο στα υπόλοιπα μέλη και στον κόσμο! Playlist γαμάτο με τραγούδια όπως “Lifer”, “New Orleans Is A Dying Whore”, “Pillars Of Eternity”, “Ghosts Along The Mississippi”, “Hail The Leaf”, “Stone The Crow”… και για το τέλος, όσο και να είχε ξελαρυγγιαστεί ο γράφων να παίξουν το “Walk” (σ.σ. Δε νομίζω να χρειάζεστε περαιτέρω διευκρίνιση ποιών … έλεγα μήπως!), όπως είχαν κάνει μερικές μέρες πριν στο Download, δυστυχώς δεν εισακούστηκαν οι «ικεσίες» μου και έκλεισαν με το “Bury Me In Smoke”, με μέλη από τους EYEHATEGOD, που έπαιζαν λίγο πιο πριν, να τους αντικαθιστούν στα όργανα στο κλείσιμο του ΚΟΜΜΑΤΙΟΥ, κατά την προσφιλή τακτική τους..RESPECT!!
Μεταφορά πλέον στην διπλανή Main Stage 2 για να δούμε MESHUGGAH! Τα παλικάρια από την Umea για 50’ λεπτά μας «κόλλησαν» με το τεχνικό prog/death τους και την απίστευτη ακρίβεια και ενέργεια, στο βαρύ και συμπαγές παίξιμό τους!! Κορυφαία στιγμή σίγουρα το “Bleed” όπου δεν «έμεινε σβέρκος» από το groove της KOMMATAΡΑΣ!!
Ύστερα πήραμε κατεύθυνση προς Rock Hard Tent για να πάρουμε μία γεύση από τους Αυστριακούς BELHEGOR. Οι τραγοκεφαλές ήταν εκεί και οι BELHEGOR αποδώσανε τίμια το black/death υλικό τους, για τα υπόλοιπα 50 λεπτά!
Την ίδια στιγμή, στη Main Stage 1, από μαρτυρίες φίλων, ο IGGY και η παρέα του, STOOGES, έδιναν τρελό show με τον κόσμο! Φαντάζομαι live-ΕΜΠΕΙΡΙΑ για τους φίλους του rock ήχου!
Στη συνέχεια, θέση στη δίπλα σκηνή πήραν οι MORBID ANGEL… ή για να ακριβολογούμε, τα 2/3 - οι David Vincent και Trey Azagthoth- που πλαισιωμένοι από 2 ακόμα ,εξαιρετικούς κατά τα άλλα, μουσικούς … δεν ξέρω… ίσως επειδή απογοητεύτηκα από την τροπή που πήρε ο ήχος τους στο πρόσφατο τους album, ίσως επειδή τους έχω δει ήδη 2 φορές και σε καλύτερες εποχές τους … προτίμησα τελικά να αράξω, να πάρω δυνάμεις και για τη συνέχεια με μια μπυρίτσα κάπου και να ακούω απλά …. παρόλα αυτά, από τα σχόλια ατόμων που τους είδαν, παίξανε πάρα πολύ καλά, ενώ και εγώ μια χαρά απολάμβανα αυτό που άκουγα, καθώς το set-list τους για τη μία ώρα που έπαιξαν ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό, με κομμάτια όπως: “Immortal Rites”, “Rapture”, “Maze Of Torment”, “Angel Of Disease”, “Chapel Of Ghouls”, “Where The Slime Live”, “God Of Emptiness” !! They are still Morbid!
Υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσα ίσως να μιλήσω για δίλημμα … όμως υπό τις παρούσες και με κριτήριο ποια μπάντα είναι το λιγότερο πιθανό να δούμε από τα μέρη μας, ήμουν πια αποφασισμένος
… ROB ZOMBIE αντί για POSSESSED… και μάλιστα να πω την «αμαρτία» μου, ήταν και ένα ακόμα κίνητρο να επιλέξω αυτό το festival, καθότι fan του!! Μόλις η ώρα πήγε 23:15 ακούστηκαν από τα ηχεία οι πρώτοι ήχοι από το “What Lurks On Channel X?” … Ρίγος … το οποίο μόλις ακούστηκε η sample-αρισμένη φράση «13 acres of Hell» μετατράπηκε σε πόρωση!! Ακολούθησαν “Superbeast” και “Scum Of The Earth”, με τον Rob Zombie να είναι full υπερκινητικός, σε τρελά κέφια και με άψογη απόδοση στη φωνή του να έχει το κοινό υπό έκσταση!! Στη συνέχεια παίχτηκαν κομμάτια όπως “Living Dead Girl”, “Demonoid Phenomenon”, “Never Gonna Stop” αλλά και κομμάτια από την WHITE ZOMBIE δισκογραφία του όπως “Super-Charger Heaven”, “More Human Than Human” και “Thunder Kiss 65”! Για encore μας «κράτησαν» το “Dragula” όπου έγινε Ο χαμός και … κάπως έτσι έκλεισε μία εμφάνιση που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μου!! Κάποιες μικροενστάσεις μου όσον αφορά τα περιττά solos, τα οποία μας στέρησαν κανα 2 κομμάτια ακόμα τα αφήνω πίσω, μιας και ο Rob και η παρέα του μας χάρισαν μία αξέχαστη βραδιά για περίπου ένα 1,5 ώρα!
Η τελευταία εμφάνιση της βραδιάς ήταν ένα … τρίλημμα!!! IN FLAMES, MAYHEM ή MONSTER MAGNET;;; Οεο; Τελικά σε αυτόν τον άτυπο διαγωνισμό «κέρδισαν» οι τελευταίοι μιας και δεν τους είχα δει ποτέ, εν αντιθέσει με τους άλλους δύο. Με τον Dave Wyndorf να είναι η δεύτερη παρουσία του fest με περιττά κιλά σε σχέση με το παρελθόν του… οι MONSTER MAGNET για μία ώρα μας έφτιαξαν τη διάθεση και μας έκαναν να γουστάρουμε με κομμάτια όπως “Dopes To Infinity”, “Crop Circle”, “Dig That Hole”, “Medicine”, “Powertrip” (σ.σ. ΤΗΣ ΠΟΥΤΑΝΑΣ!) και για κλείσιμο της βραδιάς, “Space Lord” (σ.σ. μαδαφακερς!).
…και έτσι ολοκληρώθηκε η πρώτη μέρα του Hellfest, ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι εκτός των συγκροτημάτων που αναφέρθηκαν, την πρώτη αυτή μέρα έπαιξαν και μπάντες όπως PRIMORDIAL, THE DAMNED THINGS, KARMA TO BURN, CORROSION OF CONFORMITY, CLUTCH, THE MELVINS !! Για ΟΛΑ τα γούστα,λέμε!
Μέρα 2η
... ή Τhrashο-μερα!! Γιατί πως αλλιώς θα μπορούσε να περιγράψει κάποιος μία ημέρα στην οποία θα είχε να δει την Αγία Τριάδα του γερμανικού Thrash, συν τους D.R.I., CORONER, WHIPLASH, MUNICIPAL WASTE ;;; Και ξεκινάμε….
….11:45 η ώρα και με … καφεδάκι στο χέρι φύγαμε για WHIPLASH!! Οι Αμερικανοί βετεράνοι του Thrash για μισή ώρα μας βάλανε για τα καλά στο κλίμα της ημέρας, με αποκορύφωμα το “Power Thrashing Death”, όπου έγινε και ο πιο πολύς πανικός!!
Η συνέχεια στη RockHard Tent ώστε να δω τους Ολλανδούς Brutal-Death metallers SEVERE TORTURE. Είχα ακούσει τα καλύτερα γι’ αυτούς – δεν τους είχα ψάξει, οπότε (σ.σ. και ένα από τα πάμπολλα «συν» των festivals, ειδικά έξω) δοθείσης της ευκαιρίας, είπα να τους δω…και πολύ καλά έκανα τελικά, μιας και τα παλικάρια γαμήσανε!! Τρελή πόρωση, τρελό παίξιμο…με άφησαν βλάκα!
Επιστροφή στη Main Stage 2 … ή Τhrasho-stage, για εκείνη τη μέρα, για να δούμε MEKONG DELTA! Ο κύριος Hubert και η παρέα του για 40’ μας παρέδωσαν μαθήματα για το πώς θα πρέπει να παίζεται το Progressive-Thrash, ενώ εντυπωσιακή ήταν και η φωνητική ερμηνεία του αεικίνητου Martin LeMar!
Μέχρι και εκείνες τις ώρες μπάντες όπως CRUCIFIED BARBARA, ANGELWITCH, HAIL OF BULLETS και HAMMERFALL έπαιζαν και για την εμφάνιση των τελευταίων ειδικά, ακούστηκαν τα καλύτερα!
Ύστερα και από το απαραίτητο διάλλειμμα για ανασυγκρότηση δυνάμεων και με το ρολόι να δείχνει 15:25, κατευθυνθήκαμε για το Main Stage 1 ώστε να δούμε τους UFO! Οι Βρετανοί ήταν ό,τι έπρεπε για να ευχαριστηθείς αυθεντική Rock μουσική και απολαμβάνοντας και τη μπύρα σου πέρασε χωρίς καν να το καταλάβεις η ώρα του set τους, με θρυλικά κομμάτια όπως “Rock Bottom” και “Doctor Doctor”! Respect!
Επόμενοι, οι MUNICIPAL WASTE στη διπλανή σκηνή, οι οποίοι με τις μικρής διάρκειας Thrasho-Punk κομματάρες τους σε σκυλοπόρωναν, όπου και να βρισκόσουν στο χώρο του fest!! 45 λεπτά λοιπόν ήταν ότι έπρεπε χρόνος για να γουστάρουμε με tracks όπως “Terror Shark”, “Headbanger Face Rip”, “Beer Pressure”, “The Thrashin’ Of The Christ”, “Wrong Answer”, “Sadistic Magician”, “Unleash The Bastards” …
Tο συμπέρασμα; MUNICIPAL WASTE IS GONNA…PARTY YOU UP!!!!
THIN LIZZY χωρίς Phil Lynott (R.I.P.) γίνεται;;;
Η αλήθεια είναι πως ένιωθα λίγο περίεργα για τον λόγο αυτό καθώς τους έβλεπα, παρόλα αυτά η εμφάνισή τους ήταν αντάξια του ΟΝΟΜΑΤΟΣ που φέρουν, οπότε ο αείμνηστος Phil μπορεί να … αναπαύεται ήσυχος! Για 50’ λέπτα τραγουδήσαμε μαζί τους κομμάτια-θρύλους όπως “Jailbreak”, “Don’t Believe A Word”, “Whiskey In The Jar”, “The Boys Are Back In Town” κ.α. Aπόδοση άψογη και πάνω απ’ όλα χωρίς φανφάρες και «σάλτσες», αλλά με σεβασμό στο όνομα και την ιστορία μιας από τις σημαντικότερες μπάντες όλων των εποχών!!
Η ώρα όμως πήγε 18:00 και τα… ψέματα τελείωσαν! Η πρώτη μπάντα από την λεγόμενη Αγία Τριάδα του γερμανικού Τhrash είχε πάρει θέση και ήταν έτοιμη για … Καταστροφή!! “Curse The Gods” και … τα καρούλια μέσα!! Απίστευτη διάθεση, παίξιμο – δυναμίτης και από κάτω, ξύλο!! Ο “Mad Butcher” έχει τρελαθεί και μέσα από τη φωνή του Schmier ζητάει moshpit και ο κόσμος δεν του χαλάει χατίρι –δεν γινόταν και αλλιώς, άλλωστε!! “Thrash ‘Til Death” και ένα moshpit να μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο, στροβιλίζοντας και παρασέρνοντας άπαντες στο πέρασμά του! “Nailed To The Cross”, “Bestial Invasion, “Eternal Ban” και o γράφων μην…αντέχοντας, ρίχνει τις … στροφές του και αυτός στο pit!! Κλείσιμο -“Total Disaster” και … άντε μετά να μαζέψεις τα … κομμάτια σου από τη συγκλονιστικότερη εμφάνιση του τριημέρου, κατ’ εμέ!! “Hail to those who obey and believe in DESTRUCTION!”
Οπότε μ’ αυτά και μ’ αυτά, η εμφάνιση των APOCALYPTICA ήταν ότι έπρεπε για ηρεμία…και είδικα πριν την καταιγίδα που θ’ ακολουθούσε μετά… Πράγματι, οι τρεις τσελίστες από τη Φινλανδία, συνοδευόμενοι από έναν drummer και έναν τραγουδιστή για τις ανάγκες των τραγουδιών που είχαν φωνητικά, για μια ωρίτσα μας … χαλάρωσαν ωραία με ένα ποτ πουρί από δικά τους κομμάτια (“Grace”, ”Bring Them To Light”, “End OF Me”, “Don’t Care” μερικά), αλλά και τις γνωστές διασκευές τους σε κομμάτια METALLICA και SEPULTURA, όπως “Master Of Puppets”, “Seek And Destroy”, Nothing Else Matters” και “Inquisition Symphony”, “Refuse/Resist” . Πρωτότυπο συγκρότημα που αξίζει να δείτε όποτε σας δοθεί η ευκαιρία και δεν θα χάσετε!
Όπως προείπα όμως, ακολουθούσε καταιγίδα και αυτή είχε το όνομα SODOM!! Τρελαμένος ο κόσμος από τους DESTRUCTION πριν, τους περιμέναμε πώς και πώς … και αυτοί δεν έχασαν ευκαιρία να μας ανταμείψουν…”In War And Pieces”, από τη νέα τους δουλειά και καπάκι “ The Vice Of Killing”, όμως O XAMOΣ έγινε από εκεί και πέρα όπου παίξανε στη σειρά “Outbreak Of Evil”, “The Saw Is The Law”, “Sodomized”, “M-16” και “Agent Orange”!! Μέχρι και τυπά σε καροτσάκι αναπηρικό είδαμε να γίνεται crowd surfing από την πόρωση που σου βγάζανε! Όσο για τον spider-man που mosh-αρε και έκανε surfing, δεν το συζητάμε – ΘΕΟΣ!! Ολοκλήρωση του set με “Blasphemer” και “Remember The Fallen” και…ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ…
…ώστε να κατευθυνθούμε στην Terrorizer Tent όπου μας…περίμεναν με άγριες διαθέσεις οι D.R.I.!! Oι Αμερικανοί με το Crossover-Thrash τους μας σκυλοπόρωσαν για τα καλά, ενώ από τον πανικό που γινόταν στο pit είχε σηκωθεί τέτοια σκόνη στην tent που με δυσκολία τους έβλεπες στη σκηνή αν καθόσουν αρκετά πίσω! “Who am I? –D.R.I. !” …και της πουτάνας! “Τhe Application”, “The Five Year Plan”, “Acid Rain” μεταξύ άλλων και το αποκορύφωμα, “Thrashard”!! Για 50 λεπτά γουστάραμε κάργα τίμιο thrash και mosh pit και αφού δεν κατεδαφίστηκε εκεί η τέντα, δεν πρόκειται να πέσει ποτέ! MOSH ON!!
Να σημειωθεί επίσης ότι παράλληλα εκείνη την ώρα παίζανε και οι BLACK LABEL SOCIETY και οι δικοί μας SEPTICFLESH και απ’ ότι έμαθα από φίλους και οι μεν και οι δε παίξανε πάρα πολύ καλά!!
Μάλιστα, η παρουσία των SEPTICFLESH είχε μεγάλη επιτυχία, ενώ συχνά συναντούσες Γάλλους να φοράνε t-shirts των Ελλήνων atmospheric-deathsters, δείγμα του πόσο αγαπητοί είναι στη χώρα αυτή! Άλλωστε και το γεγονός πως πριν λίγο καιρό είχανε περιοδεία στη Γαλλία, κάτι λέει...Εύγε, παιδιά!
Επιστροφή στο … thrash-stage για να δούμε την last but surely not least μπάντα της Τριάδας! Δυστυχώς όμως αποδείχτηκαν κατώτεροι των -ήδη αυξημένων λόγω των εμφανίσεων των υπόλοιπων δύο- προσδοκιών … Πραγματικά, ακόμα απορώ … είναι δυνατόν σε set-list 1 ώρας να μου παίξεις ΜΟΝΟ (σ.σ. ολοκληρωμένα, έτσι..;) “Flag Of Hate”, “Tormentor”, “Pleasure To Kill” και “Endless Pain”; Δεν λέω, οι τελευταίες τους δουλειές μου αρέσουν και πολύ μάλιστα, όμως σε ένα festival περιμένεις να δοθεί έμφαση σε πιο κλασσικό υλικό και να μην είναι τόσο προώθηση των τελευταίων δουλειών, όπως και κάνανε. Η απόδοσή τους και ειδικά του Mille στη φωνή, ήταν αρκετά καλή, όμως αν αναλογιστεί κανείς την απόδοση και τα playlists ειδικά, των άλλων δύο, οι KREATOR σίγουρα υστέρησαν απέναντί τους… απλά, καλοί.
Η ώρα είχε πάει 23:00 και έχοντας ξαναδεί τους SCORPIONS και τους BOLT THROWER, προτίμησα να ανακτήσω δυνάμεις με φαγητό και μπυρίτσα και να αράξω λίγο, μιας και ακολουθούσε η τελευταία εμφάνιση της βραδιάς η οποία δεν ήταν άλλη από αυτή των επανασυνδεμένων CORONER!! Κανά τέταρτο πριν βγουν στη σκηνή όμως, είχε έρθει η ώρα ώστε να αποδοθούν τιμές εις μνήμην του Γάλλου πολιτικού Patrick Roy, υπέρμαχου της Metal και Rock μουσικής ως fan τους, ο οποίος απεβίωσε στα τέλη του περασμένου Απρίλη. Δεκάδες πυροτεχνήματα φώτισαν τον ουρανό υπό τους ήχους του “For Those About To Rock, We Salute You” των AC/DC , ενώ ταυτόχρονα από το video wall που βρισκόταν ανάμεσα στις δύο MainStages, προβάλλονταν εικόνες όχι μόνο από τη ζωή και το έργο του Roy, αλλά και από προσωπικότητες του χώρου που μας «άφησαν» αυτό τον χρόνο όπως Ronnie James Dio, Gary Moore, Peter Steele κ.α.. WE SALUTE YOU!!!
Ιστορική στιγμή, λοιπόν, καθώς ύστερα από σχεδόν 15 χρόνια οι CORONER θα βγαίνανε στη σκηνή! “Golden Cashmere Sleeper, Pt. 1” και “Internal Conflicts”!! Προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που ζούμε, ώσπου έρχεται ένα “Masked Jackal” και μας … φέρνει στα ίσα! Η συνέχεια “Status: Still Thinking”, “Metamorphosis”, “D.O.A.”, “Semtex Revolution”, “Divine Step (Conspectu Mortis)”, “No Need To Be Human” και “Grin (Nails Hurt)”!! Απόδοση, αψεγάδιαστη! Το δέσιμο, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Για το τέλος, “Reborn Through Hate” και … καληνύχτα! Για μία ώρα τα είχαμε ξεχάσει ΟΛΑ … την εμφάνιση των CORONER, όμως, θα τη θυμόμαστε για μια ζωή!
Επίσης, να σημειωθεί ότι τη 2η μέρα εμφανίστηκαν ακόμα μεταξύ άλλων και οι EXHUMED, COMEBACK KID, 1349, TERROR, CONVERGE, TRIPTYKON και BAD BRAINS, ενώ οι ΤΗΕ HAUNTED που ήτανε να συμμετάσχουν, ακύρωσαν μερικές μέρες πριν την εμφάνισή τους.
Μέρα 3η
…και τελευταία του festival και σίγουρα το γεγονός που θα ξεχώριζε στη σημερινή μέρα ήταν η εμφάνιση των JUDAS PRIEST, στα πλαίσια της αποχαιρετιστήριας “Epitaph Tour”!! Στην αρχή της ημέρας μπάντες όπως οι TURISAS,οι SUP και οι LAST DAYS OF HUMANITY εμφανίστηκαν για να φτάσουμε στις 12:50, που θα παίζανε οι ATHEIST!
H τεχνική της μπάντας δεν υπάρχει, ενώ ο Kelly Shaefer είναι σίγουρα από τα πιο cool άτομα στον μεταλλικό κόσμο, μέσα σε μια αφασία και σ’ ένα χαμόγελο όλη την ώρα και ίσως μία … εξήγηση γι’ αυτό θα μπορούσε να δοθεί και από το moto που υπήρχε γραμμένο στο T-shirt του και έγραφε “Enjoy Weed”, σε γραμματοσειρά Coca Cola!! Ακούσαμε για 45 λεπτά κομματάρες όπως “On They Slay”, “Second To Sun”, “Mineral”, “Mother Man” και “Piece Of Time”, μεταξύ άλλων … και γενικά, ήταν η ιδανική αρχή!
Συνέχεια, στην διπλανή MainStage 1 για να δούμε τα έτερα πατριωτάκια μας που θα εμφανιζόντουσαν στο φετινό Hellfest, τους FIREWIND! Όλα ήταν έτοιμα, εμείς είχαμε πιάσει πρώτη σειρά και … “Ark Of Lies”, από το καινούριο τους album “Days Of Defiance” ! Με τον Μάριο Ηλιόπουλο στο μπάσο, ο Gus και η … κομπανία του βγήκαν με εξαιρετική διάθεση, να περάσουμε ΟΛΟΙ καλά και για 45’ αυτό γινόταν! Με ένα setlist - όνειρο αποτελούμενο από τα “Head Up High”, “Mercenary Man”, “World On Fire”, “’Til The End Of Time”, “I Am The Anger”, “Falling To Pieces”, “Tyranny” και ενδιάμεσα ένα solo του Gus και με άψογο παίξιμο από όλα τα μέλη, δεν μείναμε σε «ησυχία» από το κοπάνημα και το τραγούδι! Για κλείσιμο, ένα “The Fire And The Fury” και είμαι σίγουρος πως με τη συναυλία τους αυτή κέρδισαν επιπλέον κόσμο! ΑΞΙΟΙ!!
Δίπλα πλέον, στη MainStage 2, για να δω ORPHANED LAND. Μια μπάντα που από μικρό παιδί με είχε κερδίσει με αυτό το ιδιαίτερο στιλ μουσικής που παίζει. Μetal με ανατολίτικα στοιχεία και ήμουν περίεργος πώς θα ήταν live…και αποδείχθηκε τελικά μία πρωτόγνωρη και πανέμορφη εμπειρία! 40 λεπτά πέρασαν με πολύ κέφι και διάθεση από συγκρότημα και κοινό … μπύρα και χορός, ενώ την παράσταση κάποια στιγμή έκλεψε η χορεύτρια που εμφανίστηκε στη σκηνή και λικνιζόταν στους ρυθμούς της μουσικής των ORPHANED! Από επιλογή κομματιών σίγουρα δε νομίζω πως δυσαρεστήθηκε κανείς μιας και κάλυψαν όλη την περίοδο τους. Πολύ ωραία εμπειρία, σίγουρα!
Για τις υπόλοιπες σχεδόν 2 ώρες ευκαιρία για χαλάρωση και για τα τελευταία μας ψώνια από το metal market μέχρι να πάει 17:00, για να δούμε CAVALERA CONSPIRACY. Τα αδέρφια Cavalera, λοιπόν, έλαβαν θέσεις και ξεκίνησαν με το “Warlord”, από το καινούριο τους άλμπουμ, το οποίο δεν με έχει ενθουσιάσει ιδιαίτερα, εν αντιθέσει με το πρώτο τους που σπέρνει και από το οποίο συνέχισαν, με καταιγισμό από τα “Inflikted”, “Sanctuary”, “Terrorize”! Είχε φτάσει πια η ώρα της … διασκευής και … “Refuse/Resist” και καπάκι “Territory” και από κάτω της πουτάνας!! Παίξανε ακόμα κομμάτια όπως “The Doom Of All Fires”, “Killing Inside”, “Ultra-violent”, “Black Ark”, “Cockroaches” από NAILBOMB και κλείσανε με “Roots Bloody Roots”! Δεν μπορώ να πω ότι παίξανε άσχημα ή ότι δεν τους ευχαριστήθηκα, σίγουρα όμως δεν παίξανε με το ίδιο πάθος και δύναμη όπως είχαν παίξει στην Αθήνα πριν μερικά χρόνια που τους είχα δει, όπου από εκεί με είχαν «στείλει» τελείως! Ίσως η ηλικία πια, τι να πω … ίσως.
Η συνέχεια στη δίπλα σκηνή για να δω ένα συγκρότημα – άχτι για εμένα προσωπικά μιας και ήταν από τις μπάντες που για διάφορους ατυχείς λόγους δεν είχα κατορθώσει να δω επί σκηνής ακόμα. Άσχετα αν είναι πια γνωστό και δηλωμένο από τους ίδιους ότι το metal υπόβαθρό τους ανήκει πλέον στο παρελθόν, εντούτοις δεν δυσκολεύτηκα να απολαύσω, να «ταξιδέψω» και να τραγουδήσω μαζί τους τραγουδάρες όπως “Deep” και “Fragile Dreams”! Άσχετα αν το υπόλοιπο set τους βασίστηκε στις δύο τελευταίες τους δουλειές αποκλειστικά, άσχετα … άσχετα … οι ANATHEMA για μένα θα είναι πάντα οι ΑΝΑΤΗΕΜΑ … όνομα συνώνυμο της ποιότητας, του συναισθήματος, της συγκίνησης, του ταξιδιού…
Η ώρα είχε πάει 19:00 και είχε έρθει η στιγμή για MR.BIG! Μία από τις εμφανίσεις – λόγους για να επιλέξω το festival αυτό! Το έναυσμα δόθηκε με το “Daddy, Brother, Lover, Little Boy (The Electric Drill Song)” και … η τρέλα η ίδια!! Όχι απλά τσίμπημα, αλλά μπουνιά χρειαζόμουνα για να συνειδητοποιήσω ότι έβλεπα μπροστά μου τον Paul Gilbert, τον Billy Sheehan , τον Pat Torpey και τον Eric Martin!!!! Συνέχεια με “Green – Tinted Sixties Mind” , τα καινούρια “Undertow”, “American Beauty” και “Around The world”, “Alive And Kickin’”, “Road To Ruin”, ”Shy Boy” (διασκευή σε DAVID LEE ROTH), “Take A Walk”, “Colorado Bulldog”, “Price You Gotta Pay”. Φυσικά υπήρχαν και solo στιγμές με τους κυρίους Gilbert και Sheehan, με τον δεύτερο να χρησιμοποιεί μέχρι και … μπλακεντέκερ αντί πένας! Συνολικά, 1 ώρα χαζέματος μας χάρισε αυτή η ΥΠΕΡ-ΜΠΑΝΤΑΡΑ, που έκλεισε την μοναδική και συγκλονιστική εμφάνισή της με τα “Addicted To That Rush” και “Baba O’ Riley” των THE WHO!
Μετακίνηση στη δίπλα σκηνή για να δούμε την Αυτού Μεγαλειώτης Doro Pesch με το συγκρότημά της! Πόσο respect είναι αυτή η γυναίκα, το ζήσαμε ακόμα μια φορά εκείνη την ημέρα … ταπεινή υπηρέτης της αγαπημένης μας μουσικής, άτομο που ουδέποτε θυμάμαι να απασχόλησε τα media με τις εξωμουσικές της δραστηριότητες ενώ θα μπορούσε κάλλιστα βάσει της απαράμιλλης ομορφιάς της, front woman – τσαμπουκάς που βάζει κάτω χαλαρά πολλά αντράκια συναδέλφους της, για σχεδόν μία ώρα τίμησε το αγνό Heavy Metal με κομμάτια από την εποχή των WARLOCK και από τα προσωπικά της. “Earthshaker Rock”, “I Rule The Ruins”, “Burning The Witches”, “Running From The Devil”, The Night Of The Warlock”, “Metal Racer”, “Fur Immer”, “True As Steel”, “Hellbound”, Burn It Up” ήταν τα τραγούδια που μας έκαναν να γουστάρουμε όσο τίποτα εκείνη την ώρα!!Με την μπύρα ψηλά και το άλλο χέρι να σχηματίζει devil-horns, όλο το Hellfest ένωσε τη φωνή του με αυτήν της Doro για το αποχαιρετιστήριο “All We Are”, κλείνοντας με αυτόν τον τρόπο μία true HEAVY METAL εμπειρία!
…και μιας και μιλήσαμε για «αποχαιρετιστήριο» και όπως προείπα πιο πάνω, η 3η μέρα περιελάμβανε το κορυφαιότερο και ιστορικότερο γεγονός του φετινού Hellfest … το ρολόι στο video wall του fest έδειχνε 9 παρά κάτι και στη MainStage 1 ήδη δέσποζε μια γιγάντια μαύρη κουρτίνα στην οποία υπήρχε η επιγραφή “EPITAPH”, όπου αντί για το «Τ» υπήρχε ένα από τα σύμβολα-συνώνυμα της μουσικής μας, η θρυλική τρίαινα των … JUDAS PRIEST!! 9 ακριβώς και μέσα από καπνούς και φωτιές πέφτει η κουρτίνα στο άκουσμα του “Rapid Fire” και ξεπροβάλλουν με όλη τους τη μεγαλοπρέπεια οι απόλυτοι Metal Gods! Σίγουρα το γεγονός ότι έλειπε ο Kenny K.K. Downing μας «ξένισε» λιγάκι, πολύ δε περισσότερο μιας και η περιοδεία αυτή είχε τον χαρακτηρισμό της αποχαιρετιστήριας, όμως η απόδοση και η διάθεση των υπολοίπων, συμπεριλαμβανομένου και του «νέου», Richie Faulkner, που είχε κληθεί να τον αντικαταστήσει (σ.σ. όσο γίνεται), μας έκαναν να το παραβλέψουμε προς στιγμήν και να απολαύσουμε αυτές τις ιστορικές στιγμές που θα βιώναμε! Με ένα setlist - ιστορική αναδρομή στα «έργα και ημέρες» αυτής της 40χρονης, σχεδόν, πορείας τους , οι Priest μας έκαναν μέρος αυτής της πορείας με κομμάτια όπως το “Never Satisfied” από τον πρώτο τους δίσκο, “Rocka Rolla”, το “Starbreaker” από το “Sin After Sin”, το “Judas Rising” από το “Angel Of Retribution”, αλλά και με τα “Metal Gods”, “Victim Of Changes”, “Night Crawler”, “Beyond The Realms Of Death”, “Blood Red Skies”, “The Green Manalishi (With The Two Pronged Crown)”, “Breaking The Law”, “Painkiller” (σ.σ. το μόνο κομμάτι στο οποίο ζορίστηκε λίγο ο, κατά τα άλλα ΑΨΟΓΟΣ, Rob Halford).
Αξιοσημείωτο επίσης ήταν το ότι αναλόγως το άλμπουμ από το οποίο προερχόταν το κάθε κομμάτι που έπαιζαν, εμφανιζόταν και το αντίστοιχο πανό – εξώφυλλο πίσω από τον Scott Travis! Φωτιές, πυροτεχνήματα, έντονο light show και εφέ με την τρίαινα – σύμβολό τους, καθ’ όλη τη διάρκεια του σετ! Αλλά και παικτικά, το κιθαριστικό δίδυμο των Glenn Tipton – Faulkner ήταν δεμένο σα να παίζανε όλα αυτά τα χρόνια μαζί, ενώ ο Ian Hill ήταν, όπως πάντα, η ήρεμη μα τεράστια δύναμη σε ένα συμπαγές rhythm section με την έτερη δύναμη, τον Travis! JUDAS PRIEST έπαιζαν και δεν ήταν δυνατόν να έλειπε από το show τους η μηχανή … “Hell Bent For Leather” για encore και ο Rob «σκάει» καβάλα σε μία Harley! “You ‘ve Got Another Thing Coming”, το κομμάτι το οποίο έδωσε τέλος σε μία αξέχαστη και σημαδιακή εμφάνιση…
Σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ για όλα όσα μας προσφέρατε και το όνομά σας θα μνημονεύεται από τους απανταχού στον κόσμο metalheads εις τους αιώνας των αιώνων!
Η εμφάνιση των Priest ανήκει στο παρελθόν πια και ήρθε η ώρα να μεταφερθούμε δίπλα για να δούμε τους THERION του κυρίου Christofer Johnsson . Είχα ακούσει τόσα καλά λόγια για την εν Ελλάδι φετινή εμφάνισή τους και περίμενα πολύ να τους δω, καθώς είχαν περάσει και χρόνια από την προηγούμενη που τους είχα δει, κάποτε στο Ρόδον. Με δύο τραγουδιστές (σ.σ. Snowy Shaw και Thomas Vikstrom) και με πιο θεατρικό στήσιμο και συμμετοχή της τετραμελούς χορωδίας , οι THERION μπήκαν φορτσάτοι με το “Blood Of Kingu”! “Cults Of The Shadow”, “The Rise Of Sodom And Gomorrah”, “Ginnungagap”, “To Megatherion” ήταν μερικά από τα τραγούδια που ακολούθησαν και κλείσανε με την πετυχημένη τους διασκευή στους ΑΒΒΑ, στο “Summer Night City”! Πάρα πολύ ωραία εμφάνιση, που ταίριαξε απόλυτα με την υπέροχη βραδιά!
Η συσσωρευμένη κούραση από όλες τις μέρες άρχισε σιγά-σιγά να γίνεται και πιο έντονη και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τον είχαμε δει πριν μερικούς μήνες στη Μαλακάσα, μας έκαναν να δούμε λίγη από την εμφάνιση του Ozzy και της προσωπικής του μπάντας και την υπόλοιπη να την ακούμε αραχτοί με μπυρίτσες. Από αυτά που είδαμε και ακούσαμε πάντως συγκριτικά, ήταν καλύτερα στην εμφάνιση της Ελλάδας και από θέμα απόδοσης και διάθεσης του Ozzy, αλλά και από θέμα, φυσικά, χρόνου και επομένως και επιλογής κομματιών.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι για μιάμιση ωρίτσα δεν ευχαριστηθήκαμε κομματάρες όπως “Suicide Solution”, “Mr . Crowley”, “Bark At The Moon”, “War Pigs”, “Shot In The Dark”, “Rat Salad”, “Iron Man”, “Fairies Wear Boots”, “Crazy Train” και “Paranoid”, ίσα-ίσα!
… και κάπου εκεί ολοκληρώθηκε για εμάς το Ηellfest και είχε έρθει η ώρα του αποχαιρετισμού του, την ίδια στιγμή που στις υπόλοιπες σκηνές έπαιζαν οι OPETH, οι CRADLE OF FILTH και οι KYUSS LIVES!.
Να σημειωθεί, τέλος, ότι πέραν των προαναφερθέντων, την τελευταία μέρα εμφανίστηκαν ακόμα και μπάντες όπως οι THE OCEAN, DUFF Mc KAGAN’S LOADED, GHOST, PAIN OF SALVATION, TSJUDER, GRAVE, KYLESA, GRAND MAGUS, MORGOTH, THE BLACK DAHLIA MURDER, KORPIKLAANI, ELECTRIC WIZARD, DARK TRANQUILLITY και HAWKWIND!!
Συνολικά, το Hellfest ήταν μία απίστευτη μουσική εμπειρία … γεμάτη διασκέδαση, πιώμα, καλό φαγητό, αγορές και φυσικά, άφθονο ΜΕΤΑL!! Ένα μικρό σε γεωγραφική έκταση, αλλά όχι σε αριθμό συγκροτημάτων, φεστιβάλ (σ.σ. και τι ονομάτων, έτσι..), μαζεμένο και με … ανεκτή ποσότητα κόσμου, που καθημερινά δεν ξεπερνούσε τις 30 – 35.000. Σίγουρα οι καιροί οικονομικά για εμάς εδώ μπορεί να είναι δύσκολοι, όμως και από αυτήν την άποψη ακόμα, άμα τα συνυπολογίσετε όλα, θα δείτε ότι ίσως αξίζει καλύτερα τον κόπο να κάνετε κάποιες θυσίες προκείμενου να βιώσετε κάτι για το οποίο εγγυημένα θα μιλάτε για όλη σας την υπόλοιπη ζωή … και το Hellfest, ΕΙΝΑΙ ένα από αυτά για τα οποία θα μιλάτε για όλη σας την υπόλοιπη ζωή!!
Για το RockOverdose.gr, Βλάσης Κατσαούνης
ΥΓ Πολλούς μεταλλικούς χαιρετισμούς στην παρέα μου που ήμασταν στο Hellfest: Βασίλη Καραβία, Βασίλη Τσαφά, Δημήτρη Βαρβαρίγο και Χρήστο Δουλγεράκη, καθώς και στους Ανδρέα Σακελλάρη και Παναγιώτη Πομώνη και στην παρέα του, που βρεθήκαμε εκεί και μοιραστήκαμε αυτές τις στιγμές!! Cheers, mates!!!
Comments
