Το High Voltage Festival άνοιξε για ακόμα μία φορά τις πόρτες του με ένα διήμερο φεστιβάλ. Με 6 μπάντες την πρώτη μέρα και 5 την δεύτερη, σχήματα από ελληνική σκηνή για (σχεδόν) όλα τα γούστα, ήταν σίγουρο ότι θα περνούσαμε καλά. Η έξυπνη κίνηση δε της οργάνωσης για χαμηλό εισιτήριο ήταν ότι έπρεπε, αφού περιμέναμε πως ο χώρος θα ήταν γεμάτος. Θα ήταν.. Αλλά ο τρεντοπόζερος Ελληναράς θέλει να (ξανα)δεί wasp και να σκάει 30άρια. Anyway..
Η πρώτη μέρα για το High Voltage Festival είναι προ των πυλών. Το πρόγραμμα ξεκινούσε στις 19:00 στο Κύτταρο. Φτάνοντας εκεί με καθυστέρηση κάπου μίας ώρας λόγω κίνησης, έχασα την πρώτη μπάντα, τους Strangeyes, οι οποίοι μας παρουσιάσαν δικά τους κομμάτια καθώς και 3 διασκευές, το “Burning Times” από Iced Earth, το “Alison Hell” των Annihilator και το “Ending Credits” των Opeth .
Δεύτεροι σε σειρά ήταν οι Nevertrust. Πολύ δυναμικοί στην σκηνή γι' αυτό το λίγο που είδα, και ωραία κομμάτια. Με core ύφος και με ξεσηκωτική διάθεση, κατάφεραν να ταρακουσήσουν τα κάπου 40 άτομα που ήταν στο Κύτταρο. Παρόλα αυτά άκουσα καλά λόγια και για τις δύο μπάντες.

Οι Ivory Tower ήταν οι επόμενοι σε σειρά να βγουν στην σκηνή στην θέση των Prejudice Reborn που αναφερόταν αρχικά στο event. Το heavy ύφος τους δεν ξέρω κατά πόσο κολλούσε με τα υπόλοιπα σχήματα της βραδιάς, όμως η ίδια η μπάντα έδωσε ένα ωραίο σόου.

Η ώρα για τους Sorrowful Angels να εμφανιστούν είχε φτάσει, και ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται πιο κοντά στην σκηνή. Ένα νέο μέλος, ο Στέλιος Μαυρομύτης πήρε την θέση του παλιού κιθαρίστα Φίλιππου Παπακυριακού. Εξαιρετική η εμφάνισή τους, δεν τους είχα ακούσει/ δει ξανά και ομολογώ ότι άνετα θα γούσταρα να τους ξαναδώ.
.jpg)
Σειρά για μία μπάντα που αγαπάω: Trendy Hooligans. Αν το όνομα δεν σας λέει κάτι, youtube it. Μπάντα με έντονη αίσθηση του χιούμορ που φαίνεται στους στίχους της, δεν μπορείς να τους χάσεις όταν παίζουν ζωντανά. Η πλυθωρική παρουσία του frontam Sexpyr σε κάνει να λύνεσαι στα γέλια με τις ατάκες που πετάει τόσο ανάμεσα στα κομμάτια που αλληλεπιδρά με το κοινό, όσο κι όταν ακούς τα τραγούδια με τους υπέροχους αυτούς στίχους! Τσεκάρετε τίτλους κομμτιών: “Blood tears and sweat” που δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το “Αίμα, Δάκρυα κι Ιδρώτας” του Σάκη Ρουβά. “Πιτσίνι” και “Ακροβατώ” είναι ένα δείγμα από τα τραγούδια που έπαιξαν.

Τελευταίο συγκρότημα της βραδυάς ήταν οι The Fallen Within. Έχοντας πρόσφατα κυκλοφορήσει το δεύτερο σε σειρά full-length album τους με τίτλο “The Day you died Inside” ήταν μια καλή ευκαιρία το συγκεκριμένο φεστιβάλ να το παρουσιάσουν στο κοινό τους ζωντανά. Με πολύ κέφι και τρομερή ενέργεια η μπάντα έπαιξε παλιά και νέα κομμάτια αλλά για κακή της τύχη με λιγότερο κόσμο από ότι πραγματικά περίμεναν,δεδομένης της ώρας που βγήκαν και της τοποθεσίας του Κυττάρου. Έστω λοιπόν σ' αυτούς που είχαν μείνει, πρόσφεραν ωραίο θέαμα με το metalcore ύφος τους. ο Στέφανος μοιράστηκε τα φωνητικά με τον μπασίστα τους ενώ πολλά συγχαρητήρια αξίζουν στον ντράμερ της μπάντας Αλέξανδρο που έπρεπε συνεχώς να έχει μετρονόμο γι' αυτά τα δύσκολα κομμάτια.
Αν και καθυστερημένα (και οφείλω να πω ότι είναι καθαρά δική μου ευθύνη η καθυστέρηση λόγω υποχρεώσεων και όχι του site) συνολικά ήταν μια πολύ όμορφη βραδυά αν εξαιρέσουμε την προσέλευση του κόσμου. Τα άτομα μέσα στο Κύτταρο δεν είχαν υπερβεί τα 50, παρόλο και το χαμηλό εισιτήριο της διοργάνωσης (10ε). Πραγματικά κρίμα γιατί δύο στάσεις παρακάτω γινόταν πανικός με τους Wasp, αλλά εκεί η 30αρού για το εισιτήριο δεν πτόησε τον Ελληναρά πόζερο. Δεν πειράζει. Όσοι ήμασταν εκεί είναι σίγουρο ότι περάσαμε πολύ καλά, όλες οι μπάντες έδωσαν το 100% του εαυτού τους, ο ήχος ήταν πολύ καλός και μακάρι στο μέλλον να γίνονται περισσότερα τέτοια φεστιβάλ.
Για το RockOverdose.gr: Λαμπρινή Γκούμα










