Aπό την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι οι ICED EARTH θα ηχογραφούσαν και βιντεοσκοπούσαν το νέο τους Live CD και DVD, γνωρίζαμε ότι εκείνη η βραδιά θα ήταν κάτι ξεχωριστό για την Κύπρο! Έτσι με την αγωνία να μας έχει καταβάλλει, έφτασε η 19η Αυγούστου, ημέρα την οποία κατευθυνθήκαμε στο Αρχαίο Θέατρο του Κουρίου (έξω από τη Λεμεσό) περίπου 1500 οπαδοί του θρυλικού συγκροτήματος.
Ο χώρος ήταν κάτι παραπάνω από φανταστικός. Δυστυχώς έχασα το ηλιοβασίλεμα για λίγα λεπτά, αλλά η βραδιά με αντάμειψε και με το παραπάνω. Γνωστοί και φίλοι ήταν όλοι παρόντες, όλοι εκεί για την μεγάλη αυτή βραδιά. Οι διοργανωτές έτρεχαν συνέχεια για να τακτοποιήσουν μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Η μουσική από τα μεγάφωνα είχε αρχίσει να ζεσταίνει το κοινό, το οποίο σιγοτραγουδούσε αρκετά κομμάτια. Όσο πλησίαζε η έναρξη του show, ακούγονταν όλο και περισσότερο οι ιαχές "ICED – MOTHERFUCKING – EARTH" και τα λοιπά…
Και εκεί, γύρω στις 9, ακούστηκε η εισαγωγή του "Dystopia". Ο κόσμος ζητωκραύγαζε συνεχώς κατά τη διάρκειά του, μέχρι που ακούστηκε η κραυγή του Stu Block! Η μουσική του Dystopia έσκιζε τον ουρανό του Κουρίου, ο κόσμος άρχισε τα mosh από νωρίς, ενώ οι φωτιές, τα φωτορυθμικά και όλα τα special εφέ που είχαν ετοιμαστεί, πρόσθεταν μία ξεχωριστή νότα στο show. Οι ICED EARTH δεν μας άφησαν να πάρουμε ανάσα. Ακολούθησαν τα "Burning Times", "Angels Holocaust" και "Slave to the Dark". Με την εισαγωγή του τελευταίου κομματιού μου πέρασε από το μυαλό ότι οι ICED EARTH είχαν βαλθεί να μας πεθάνουν…
Μετά το "Slave to the Dark", ο Stu Block αποφάσισε να μας καλησπερίσει (επιτέλους), να μας ευχαριστήσει που βρεθήκαμε όλοι μαζί σε αυτόν τον ιερό χώρο και να μας υπενθυμίσει ότι εμείς το κάναμε να συμβεί αυτό, με την αγάπη που δείξαμε στο συγκρότημα στην επίσκεψή τους τον Δεκέμβρη. Μετά από αυτό, μας παρότρυνε να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά και να σχηματίσουμε το "V". Οπότε και ακολούθησε το ομώνυμο κομμάτι από το album Dystopia. Η συνέχεια ήταν καθηλωτική για εμένα καθώς έπαιξαν ένα από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια τους, το "When The Night Falls".
O Stu ξαναπήρε τον λόγο και μας είπε ότι θα χαμηλώσουμε λίγο την ταχύτητα και μας προσφώνησε το "I Died For You", στο οποίο έγινε χαμός! Μέχρι εκείνο το σημείο, ο κόσμος τραγουδούσε συνεχώς, αλλά στο συγκεκριμένο κομμάτι σχεδόν όλο το θέατρο τραγουδούσε.
Περάσαμε στο intro "Invasion" για να μπούμε στο "Motivation of Man" και αμέσως μετά στο "Setian Massacre". Μετά από αυτά τα δύο κομμάτια, ο Stu Block αποχώρησε από την σκηνή και άφησε το μικρόφωνο στον John Schaffer. Δεν ήθελε και πολύ για να καταλάβουμε ότι θα ακούγαμε το "Stormrider", κομμάτι στο οποίο έγινε ξανά μεγάλος χαμός.
Ο Stu επέστρεψε στην σκηνή για να ακολουθήσει το "Pure Evil" και το "Wolf". Αμέσως μετά ήρθε η ώρα του "Dark City", πριν μας πει ο Stu ότι το επόμενο κομμάτι ήταν και το πρώτο που έγραψε με τον Schaffer, και το αφιερώνει στην μητέρα του, η οποία πεθαίνει από καρκίνο την στιγμή που μιλάμε. Έτσι ζήτησε από όσους έχουν χάσει ή έχουν κάποιον που να υποφέρει από την επάρατη νόσο, να τραγουδήσουν μαζί του όσο πιο δυνατά μπορούσαν. Το "End of Innocence" όντως το τραγουδήσαμε με όλη μας την ψυχή!
Μετά από ένα μακρόσυρτο χειροκρότημα, ακολούθησαν τα καταπληκτικά "Dracula" και "10000 Strong" στα οποία ο κόσμος ήταν ξανά πολύ εκδηλωτικός. Εκεί που λέγαμε ότι δεν αντέχουμε άλλο, έσκασαν το εκπληκτικό "Anthem", το "Declaration Day" και το "Days of Rage".
Οι φωνές έσκισαν ξανά τον ουρανό με το "Melancholy", όπου όλος ο κόσμος τραγουδούσε μαζί με τον Stu Block.
Η εισαγωγή "In Sacred Flames" μας οδήγησαν στο "Boling Point" και ακολούθησε το κακό παιδάκι "Damien".
Το κομμάτι που περιμέναμε να προλογίσει (όπως συνηθίζει) ο ίδιος ο Schaffer – όμως για μεγάλη μας έκπληξη, δεν το έκανε – μας τίναξε τα μυαλά στον αέρα: "Watching Over Me"! Ήταν το κομμάτι που με έκανε να κατέβω στην αρένα και να τραγουδήσω αγκαλιά με φίλους!
Ο Stu Block έπαιξε μαζί μας με το γνωστό "Heavy" – "Metal" παιχνιδάκι του πριν μας πάει ταξίδι στην κόλαση με το "Dante's Inferno" και να μας αναγκάσει σε τρελό headbanging! Τα πυροτεχνήματα έδιναν άλλη αίσθηση στο "Lucifer"!
Κάπου εκεί οι ICED EARTH μας καληνύχτισαν, αλλά ο κόσμος δεν τους άφηνε. Ξαναβγήκαν στην σκηνή και μας ρώτησαν αν οι 2,5+ ώρες που έπαιξαν δεν ήταν αρκετές. Φυσικά ο κόσμος απάντησε όχι και οι ICED EARTH έπαιξαν το ομώνυμο κομμάτι τους, στο οποίο έγινε πανικός, ενώ ο κόσμος ενθουσιάστηκε ακόμα περισσότερο όταν ο Stu Block έβγαλε μία σημαία της Κύπρου και την κουνούσε σε όλο το μήκος και πλάτος της σκηνής, ξεσηκώνοντας ακόμα περισσότερο το κοινό. Και ενώ περιμέναμε ότι τελείωσαν εκεί, ο Stu ρώτησε εάν θέλουμε ένα ακόμα! Φυσικά δεν αρνηθήκαμε και έπαιξαν το "The Hunter"!
Μετά από σχεδόν 3 ώρες ICED EARTH, το show έλαβε τέλος, εμείς με πονεμένους σβέρκους και εξαθλιωμένοι από την κούραση, νιώθουμε περήφανοι που παρευρεθήκαμε σε αυτή τη μεγάλη συναυλία.
Η διοργάνωση ήταν κάτι παραπάνω από επαγγελματική! Αξίζουν πάρα πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά, τα οποία απόδειξαν περίτρανα ότι μπορούν να γίνουν μεγάλες συναυλίες στην μικρή μας χώρα…
Καλώς ή κακώς, οι συγκρίσεις με το Alive in Athens θα γίνουν. Ελπίζω να μην πειράξουν στο studio την ηχογράφηση, όπως έγινε σε εκείνο το live (αν και έχω την εντύπωση ότι θα το κάνουν, τουλάχιστον σε ορισμένα σημεία) και να βάλουν την σωστή φωτογραφία και όχι από κάποιο άλλο festival. Κακίες θα μου πείτε, αλλά….
Για το Rock Overdose,
Αντώνης "Jey Key" Κατσαρός
Photos by Savvas Proestos (http://www.savvasproestos.com/) (https://www.facebook.com/SavvasP.Photography)
Comments
