Πέρασαν ήδη δυο χρόνια απο την τελευταία τους κυκλοφορία και οι INSOMNIUM επιστρέφουν μέσα στο φθινόπωρο με ένα δίσκο που ταιριάζει απόλυτα με το κλίμα και την διάθεση της εποχής.
Απο το 1997 που πρωτοσχηματίστηκαν,κατάφεραν να δώσουν το δικό τους στίγμα στο χώρο του μελωδικού death metal.Παρότι ποτέ μέχρι σήμερα δεν έτυχαν μεγάλης αναγνώρισης,συγκριτικά με ανάλογα σχήματα,παρόλα αυτά δημιούργησαν τον δικό τους ήχο με ξεχωριστή προσωπικότητα που εύκολα αναγνωρίζει κάποιος.
Ο ήχος τους και η μουσική τους,πάντα μέσα απο την επιθετικότητά τους αναδείκνυαν και μια μελαγχολία που τους έκανε να ξεχωρίζουν μέσα στον death metal χώρο.
Ο νέος τους δίσκος,"One for sorrow",συνεχίζει αυτή τους την πορεία και φέρει την σφραγίδα τους.Περιέχει όλα τα χαρακτηριστικά τους αλλά κάνει κι ένα βήμα εμπρός,όπως κάθε προηγούμενη δουλειά τους.
Κι εδώ το συγκρότημα μας χαρίζει βαρύ και άγριο death metal συνδυασμένο με μια γενική μελαγχολία.Heavy riffs,δίκασες που βαράνε αλύπητα,μπάσο ασήκωτο αλλά και πλήκτρα εκπληκτικά εναρμονισμένα στο ύφος του δίσκου.
Το εισαγωγικό κομμάτι μπορεί να ξενίσει αφού εγκίζει τα όρια του post rock αλλά διαθέτει αφοπλιστική μελωδία.Απο κεί και πέρα τα πράγματα μπαίνουν στην σειρά και οι ΙΝSOMNIUM που γνωρίζουμε δίνουν το βροντερό παρών τους.Φτάνοντας στο "Only One Who Waits" σε περιμένει μια έκπληξη αφού ξεκινά με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο απο ότι μας έχουν συνηθίσει,με μια ομαδική επίθεση απο όλα τα όργανα που σε παρασύρει μονομιάς.
Σίγουρα σε κάποια σημεία θα συναντήσουμε γνώριμες μουσικές γραμμές και leads αλλά αυτό είναι φυσικό για ένα συγκρότημα μετά απο 14 χρόνια.Μπορεί κάπου να αισθανθείς ότι ξέρεις τι επακολουθεί,αλλά αυτό δεν αφαιρεί καθόλου απο την ευφορία που σου προσφέρει η μουσική τους.
Τα φωνητικά του Nillo παραμένουν τα γνωστά αλλά ακόμα πιο βελτιωμένα,με την αγριάδα τους αλλά κια με τον πόνο να εκφράζεται μέσα απο αυτά.Επανέρχονται σε αυτόν τον δίσκο τα ψιθυριστά,σχεδόν σε μορφή απαγγελίας,περάσματα της φωνής του.
Σε αυτό τον δίσκο ξαναενσωματώνουν καθαρά φωνητικά κια τον ρόλο αυτό έχει αναλάβει ο κιθαρίστας Ville Friman,ο οποίος άνταποκρίνεται ιδανικά και σε αυτόν τον ρόλο του.Καταφέρνει να τα προσαρμόσει επιτυχημένα στο πνεύμα των συνθέσεων και να προσφέρει το κάτι παραπάνω σε αυτές.
Οι στίχοι τους παραμένουν οι γνωστοί,με την θλίψη να κυριαρχεί,ένα συναίσθημα που δυστυχώς όλοι βιώνουμε κατά καιρούς,και οι INSOMNIUM καταφέρνουν να διεισδύσουν στα εσώψυχά μας.
Τελικά η μπάντα αυτό που ξεκίνησε να κάνει απο την αρχή της πορείας της,δηλαδή να αλλάζει αλλά διατηρώντας πάντα την προσωπικότητά της,συνεχίζει να το κάνει ακόμα κια με τον πιο πετυχημένο τρόπο.
Μπορεί να εισάγουν νέα πράγματα στη μουσική τους και να απαρνιούνται παλιότερα στοιχεία,αλλά το γεγονός είναι ένα και αναμφισβήτητο,ποτέ δεν απουσιάζει η συνέπεια και η ποιότητα απο οτιδήποτε έχουν κυκλοφορήσει!
Και το "One for sorrow" αποτελεί τρανή απόδειξη γι"αυτό!!!
01. Inertia
02. Through The Shadows
03. Song Of The Blackest Bird
04. Only One Who Waits
05. Unsung
06. Every Hour Wounds
07. Decoherence
08. Lay The Ghost To Rest
09. Regain The Fire
10. One For Sorrow
11. Weather The Storm [special edition bonus]
Για το Rockoverdose.gr
Πάνος Warlord Μπούγαλης
Comments
