Ο ιδρυτής των Iced Earth, Jon Schaffer, μίλησε πρόσφατα στο Westword.com. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε μερικά αποσπάσματα.
Ερ.: Το κοινό σας δέχτηκε εύκολα στις αρχές του συγκροτήματος και πως ήταν οι τοπική σκηνή τότε;
Schaffer: Όταν άρχισα να παίζω με τους Purgatory, οι οποίοι ήταν το πρώτο μου συγκρότημα, υπήρχε μία πολύ καλή σκηνή στο Tampa Bay για το παραδοσιακό metal. Αργότερα στην δεκαετία του ’80 και σίγουρα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, τα σκήπτρα ανέλαβε το death metal και το μελωδικό metal πέθανε. Τότε ξεκινήσαμε να δουλεύουμε διεθνώς. Ήταν μία πολύ δύσκολη περίοδος λόγω του grunge που έγινε μόδα τότε σχεδόν για όλη την δεκαετία του ’90.
Με τους Iced Earth ήταν πάντα μία μάχη για την άνοδο. Νομίζω ότι αν ο πρώτος μας δίσκος είχε βγει το 1980 θα είχαμε φτάσει το επίπεδο των Iron Maiden και των Judas Priest. Νομίζω ότι θα ήμασταν εκεί, δίπλα στους μεγάλους. Αλλά βγήκαμε μία δεκαετία αργότερα, και πολεμούσαμε για την επιβίωση. Δεν είχαμε την υποστήριξη που θέλαμε, παρά μόνο αρκετά χρόνια αργότερα. Χρειάζονται πολλά πράγματα για να γίνει ένα συγκρότημα επιτυχημένο. Πάντα παλεύαμε για την άνοδο μας και ακόμα και σήμερα αντιμετωπίζουμε κάποιες δυσκολίες αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι τα πράγματα πάνε πολύ καλύτερα από ποτέ. Η χημεία στο συγκρότημα είναι καλύτερη από ποτέ. Και το ίδιο ισχύει και για το crew και όλα τα άτομα που μας βοηθάνε.
Ερ.: Νομίζω ότι ο δίσκος “The Number Of The Beast” των Iron Maiden, άσκησε μεγάλη επιρροή πάνω σου καθώς ξεκίνησες να παίζεις μουσική πιο σοβαρά. Γιατί είναι τόσο σημαντικός δίσκος για σένα;
Schaffer: Την περίοδο που άκουσα το “The Number Of The Beast” πήρα την πρώτη μου κιθάρα, για την οποία ικέτευα τον μπαμπά μου χρόνια μετά από μία συναυλία των KISS που είδα το 1979.΄Τότε επιτέλους κατάλαβε ότι δεν πρόκειται να τα παρατήσω και μου πήρε μία. Πήρα αυτό το δίσκο και μου διέλυσε το μυαλό γιατί δεν είχα ακούσει ποτέ κάτι παρόμοιο. Μεγάλωσα με το παλιό κύμα του Βρετανικού heavy metal, με τους Black Sabbath και τους Deep Purple. Δεν μου άρεζαν και πολύ οι Led Zeppelin αλλά τους άκουγα γιατί άκουγε πολύ η μεγαλύτερη αδερφή μου.
Τότε ακούω τους Maiden και είχαν αυτό το τρελό ρυθμικό κομμάτι. Ο Steve Harris με διέλυσε. Οι συνθέσεις του, οι αλλαγές του tempo, οι αρμονίες της κιθάρας, οι θεματολογία και οι στίχοι. Όλα αυτά ήταν το τέλειο πακέτο. Αισθάνθηκα ότι αυτό είναι το όραμα που πρέπει να έχω για ένα συγκρότημα, πριν ακόμα αποκτήσω κιθάρα. Μόλις τους άκουσα σκέφτηκα: “αυτή την κατεύθυνση θέλω να ακολουθήσω”. Όχι το παλιό κύμα του Βρετανικού heavy metal. Είναι περισσότερο θεατρικό και αυτό είναι το σημαντικό στους Iced Earth. Πάντα προσπαθούσα να γράφω κομμάτια που θα άλλαζαν την διάθεση τον ακροατών. Εάν έχεις κομμάτια στα τραγούδια που μπορούν να σε πάνε από την μελαγχολία των Pink Floyd, στην οργή των Slayer, με όλες τις στάσεις ανάμεσα, τότε πραγματικά έχεις προσφέρει στους ακροατές ένα ταξίδι.
Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη στο westword.com.
Για το Rockoverdose.gr
Απόστολος “Astaldo” Πανταζόγλου
Comments
